กระบี่คืนวิญญาณ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ ๓๗: หวนคืนเหวพินาศ...คารวะบรมครูเฒ่าดับสูญ

ท่ามกลางขุนเขาสูงชันที่ตั้งตระหง่านท้าทายฟากฟ้าประดุจฟันยักษ์ที่บดเคี้ยวเส้นขอบฟ้า รัตติกาลมืดมิดปกคลุมไปทั่วทุกหย่อมหญ้าราวกับมหาสมุทรแห่งหมึกทมิฬที่ไม่มีวันสิ้นสุด แสงจันทร์วันเพ็ญที่ควรจะนวลตากลับถูกม่านเมฆาสีตะกั่วบดบังจนดูซูบซีดไม่ต่าง...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่ ๓๘: คำพยากรณ์ใต้ก้นเหว...การทดสอบของบุปผาร้อยพิษ อ่านต่อ