เผลอใจรักพี่ว้ากสุดร้าย

“อิ่มจังตังอยู่ครบ” 

ก็จะไม่อิ่มได้ไงพี่แทนกินไปทั้งสามจานอะ เพราะเขาแอบกระซิบว่านานๆพี่ไนท์จะเลี้ยงต้องกินให้คุ้ม

“พวกเรากลับไปทำงานกันต่อ” พี่ขุนพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 

“เอ่อ พี่ๆไปกันก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวพราวตามไป”

“ไปไหน” พี่ไนท์พูดขึ้น

“ไปซื้อมัทฉะปั้นค่ะ” 

“พวกมึงไปก่อน” พี่ไนท์บอกเพื่อนตัวเองแล้วหันมามองหน้าฉัน “กูจะพาเด็กดื้อไปซื้อมัทฉะ” 

ฉันเนี่ยนะดื้อ เฮอะ “ไม่ดื้อสักหน่อย” บ่นให้เขาเบาๆแล้วเดินตรงไปที่คาเฟ่เล็กๆทันที รอไม่นานมัทฉะกับเค้กที่สั่งก็เสร็จเรียบร้อยและที่สำคัญพี่ไนท์เป็๞คนจ่าย

“ให้มาทำงานตอบแทน หรือให้กูเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำวะเนี่ย”

“ไม่ได้บอกให้เลี้ยง พี่จ่ายเอง” ฉันแลบลิ้นปลิ้นตาให้พี่ไนท์ จากนั้นก็เดินออกจากคาเฟ่โดยมีเขาตามมาติดๆ

คณะวิศวะ

ห้องเอกคอมพิวเตอร์

“น้องพราว มีของพี่ไหมครับ” พี่ขุนถลาเข้ามาหาทันทีที่ฉันกับพี่ไนท์เข้ามาในห้อง

พลัวะ!!

“สัสไนท์ ตบหัวกูทำไมวะแม่ง” พี่ขุนขมวดคิ้วส่งไปให้พี่ไนท์ “กูไม่กินก็ได้แค่นี้หวง” 

“กูเตือนมึงแล้ว” พี่สิงห์พูดขึ้นนิ่งๆเมื่อพี่ขุนนั่งลงข้างๆเขา

“น้องพราวชอบกินมัทฉะกับเครปเค้กหรอครับ เมื่อวานพี่ก็เห็นเรากิน”

“ค่ะ” ฉันตอบพี่แทนพร้อมกับสิ่งยิ้มไปให้

“ทำการบ้านของฉันได้แล้ว” พี่ไนท์พูดขึ้นพร้อมกับผลักศรีษะของฉันที่เอียงไปข้างขวา ‘ทำไมชอบผลักหัวจังเลยเนี่ย’ “มั่วแต่คุยเมื่อไหร่จะเสร็จ”

“ไอ้แทนกูว่ามึงควรอยู่เฉยๆ ก่อนที่มึงจะโดนเหมือนกู”

“กูก็คิดว่างั้น” พี่แทนตอบพี่ขุนในขณะที่สายตาจับจ้องไปที่พี่ไนท์ส่ายหน้าให้อย่างเอือมๆและเดินเข้าไปนั่งใกล้พี่ขุน

ไม่นานภายในห้องก็เข้าสู่โหมดเงียบสนิท ต่างคนต่างทำหน้าของตัวเอง ส่วนฉันก็นั่งทำการบ้านอย่างเคร่งเครียด ฉันเงยหน้ามองนาฬิกาอีกครั้ง ฮะ หกโมงเย็นแล้วหรอเนี่ย

“พี่ไนท์พราวขอไปทำต่อที่ห้องได้เปล่า” ฉันเรียกเ๽้าของงานแล้วชี้นิ้วไปที่สมุดในมือตัวเอง พี่ไนท์มองนาฬิกาที่ข้อมือตัวเองและพยักหน้าส่งมาให้ฉัน

ฉันยิ้มกว้างด้วยความดีใจและรีบเก็บของใส่กระเป๋าตัวเองทันที

“เดี๋ยวไปส่ง”

“มะ..” ในขณะที่ฉันกำลังปฏิเสธก็เจอกับสายตานิ่งเรียบและเ๶็๞๰าจนทำให้ฉันกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ

“กูไปส่งพราว เจอกันที่ผับ” พี่ไนท์หยิบกระเป๋ากับกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องไป

“พราวไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ”

“ครับ” พี่ขุนตอบพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ พี่แทนพยักหน้าแล้วยกยิ้มบางๆ ส่วนพี่สิงห์พยักหน้าให้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย 

เมื่อลาพี่ๆเสร็จก็รีบสาวท้าวไปยังลานจอดรถตรงไปยังรถสปอร์สุดหรูสีดำจอดอยู่

ปัง! 

“อยู่คอนโดอะไร”

“คอนโด B ค่ะ” หลังจากที่ฉันพูดจบพี่ไนท์ก็เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าออกจากมหา’ลัยทันที “พี่ไนท์แวะซื้อข้าวก่อนได้ไหม”

“……”

เอ้า! นั่งเงียบแบบนี้จะได้กินข้าวไหมเนี่ย เฮ้อ คนสวยเพลีย ผ่านไปไม่นานรถสปอร์ตก็เลี้ยงเข้าจอดเทียบข้างทางที่มีร้านอาหารตามสั่งตั้งอยู่ ฉันขมวดคิ้วมองเขาด้วยความสงสัย

“หิวไม่ใช่” 

ฉันพยักหน้าให้เขาเป็๲คำตอบ จากนั้นพี่ไนท์ก็ลงจากรถส่วนฉันก็รีบตามไปติดๆ

“ป้าครับกระเพราทะเลเผ็ด”

ในขณะที่สายตากำลังมองว่ามีอะไรน่ากินบ้างก็ไปสะดุดกับหมูแดงชิ้นใหญ่ที่แขวนอยู่ “ป้าคะ ข้าวหมูแดง” หลังจากนั่นก็เดินไปนั่งลงตรงข้ามกับพี่ไนท์

“พรุ่งนี้วันอาทิตย์ไปไหน”

“ไม่ได้ไปไหนค่ะ” ฉันตอบเขาเสร็จก็หยิบน้ำขึ้นมาดื่ม

“11.00 น. จะมารับ”

“พรุ่งนี้พราวจะไม่ไปไหนทั้งนั้น” ฉันกอดอกมุ่ยหน้าส่งไปให้ วันหยุดทั้งทีก็อยากนอนตีพุงอยู่ห้องปะ

“ก็เลือกเอาแล้วกันว่าพรุ่งนี้จะไปกับฉันหรือว่านอนอยู่ห้องแล้วคะแนนพรีเซ็นส์ไปหาย” 

O.O! “พี่จะทำอะไร” ดวกตาเบิกกว่าถามขึ้น

“ฮึ!” เขาไม่พูดอะไรเพียงยกยิ้มมุมปากแค่นั้น แล้วคำพูดของขวัญก็ลอยขึ้นมา อย่าบอกนะว่าจะแฮ็ดข้อมูลเปลี่ยนคะแนน เขามันร้ายสมกับชื่อแก็งค์ที่สาวๆตั้งให้จริงๆ

ไม่นานอาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟฉันนั่งกินอย่างเงียบๆโดยไม่สนใจคนที่อยู่ตรงหน้า เมื่อทานเสร็จเราสองคนก็ตรงมาที่คอนโดทันที

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” เมื่อรถจอดสนิทฉันก็พูดขึ้น ในขณะกำลังจะเปิดประตูก็หันกลับไปหาเขาอีกครั้ง “พรุ่งนี้พี่จะพาพราวไปไหน”

“ไปสนามแข่งรถ” 

ฉันพยักหน้าให้เขาและลงจากรถไม่นานรถออดีอาร์แปดสีดำก็พุงทยานสู่ถนนเส้นหลักด้วยความเร็ว

Fire Pub

ไนท์

เมื่อรถจอดสนิทในลานจอดรถสำหรับวีไอพีพูดง่ายๆก็คือของพวกผมทั้งสี่คนนั้นเอง ผมเดินเข้ามาด้านหลังผับขึ้นมายังชั้นสามของผับ ผับแห่งนี้พวกผมเป็๞เ๯้าของ ผมกับไอ้สิงห์รับผิดชอบบัญชี ส่วนไอ้แทนกับไอ้ขุนดูแลความเรียบร้อยทั่วไป

หลังจากที่ตรวจบัญชีเสร็จก็ลงมานั่งกับพวกเหี้ยที่โซนวีไอพีที่เดิม

“ไปส่งสาวเป็๞ไงบ้างครับ” ไอ้ขุนเ๯้าเก่าเ๯้าเดิมพูดขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วสีอำพันมาให้ ผมไม่ตอบอะไรเพียงแค่ไหวไหล่ไปให้แล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม

“ระวังจะเผลอใจละสัส” แก๊ง! ไอ้แทนพูดขึ้นยื่นแก้วมาชนของผมพร้อมกับยกยิ้มมุมปากและยกแก้วขึ้นดื่ม ไอ้สัส กวนตีนชิบหาย

“พรุ่งนี้มึงเข้าสนามไหม” ผมถามไอ้คนที่ชอบนั่งนิ่งๆแต่เสือกรู้ทุกเ๹ื่๪๫ของผม

“มึงจะเข้า” ไอ้สิงห์เลิกคิ้วด้วยความสงสัย

“ก็กะว่าจะเข้าไปดูซะหน่อย” ผมตอบมันออกไปพร้อมกับยกเหล้าขึ้นดื่มครั้งเดียวหมด “พวกมึงสองตัวก็ไปด้วยไอ้สัส” ผมหันไปบอกไอ้เพื่อนซี้ทั้งสอง

“พี่ไนท์ค่ะ”

ปึก! “เจอกันพรุ่งนี้” ผมวางแก้วแล้วลุกขึ้นเต็มความสูงเดินออกมา 

“ร้ายนะไอ้สัส”