ฟ้าสั่งให้ข้ามาเป็นวายร้าย

บทที่ 30 เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด

ตระกูลฉิน

ข่าวเกี่ยวกับฉินเฟิงจะถูกส่งไปถึงบรรพชนรุ่นที่สิบและคนอื่น ๆ ในทันที

"สังหารหัวหน้ากลุ่มเวยหู่ในพริบตา!!"

บรรพชนรุ่นที่สิบและคนอื่น ๆ ต่างอุทานด้วยความตกใจกับความน่ากลัวของฉินเฟิง

พวกเขารู้ว่าฉินเฟิงมีพรสวรรค์สูง แต่ไม่คิดว่าจะสูงถึงระดับนี้ เกินกว่าขั้นเหนือสามัญระดับสามไปมาก ถึงขั้นสังหารหัวหน้ากลุ่มที่อยู่ขั้นเหนือวิญญาณระดับสามในพริบตา

เรียกได้ว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน สมกับเป็นผู้ที่มีรัศมีของจอมราชันตั้งแต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

แตกต่างจากความยินดีของเหล่าบรรพชนคนอื่น ๆ ใบหน้าของบรรพชนรุ่นที่หนึ่งกลับเต็มไปด้วยความกังวล

จากข่าวที่ส่งกลับมา ฉินเฟิงได้ใช้พลังของกระดูกจักรพรรดิ หากเขาหลงใหลในพลังที่ไม่ใช่ของตัวเองนี้ ก็จะส่งผลกระทบต่อจิตใจของเขาพอสมควร

"ไม่น่าจะเป็นไปได้!"

บรรพชนรุ่นที่สิบคิดก่อนจะกล่าว "ข้าสอนฉินเฟิงมาหลายปี เด็กคนนี้มีความภาคภูมิใจในตัวเอง และเชื่อมั่นเสมอว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด คงไม่ถูกกระดูกจักรพรรดิครอบงำได้ง่าย ๆ หรอก"

"ข้าหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น"

บรรพชนรุ่นที่หนึ่งยังคงรู้สึกกังวลอยู่ในใจ

ท้ายที่สุดแล้ว ฉินเฟิงเป็นเพียงเด็กแปดขวบ สภาพจิตใจอาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

แต่ลูกศรที่ยิงออกไปแล้วไม่อาจหวนคืน เขาได้แต่เลือกที่จะเชื่อใจเด็กคนนี้

ในเวลานี้——

ฉินเฟิงและจื่อเยียนตามพี่สาวมหาอสูรมาถึงพงหญ้าที่ซ่อนเร้นแห่งหนึ่ง

พี่สาวมหาอสูรค่อย ๆ แหวกพงหญ้าออก เผยให้เห็นตะกร้าไม้ไผ่ใบหนึ่ง ข้างในมีลูกกระต่ายสีขาวบริสุทธิ์เพิ่งเกิดสามตัว

มันแตกต่างจากกระต่ายในความทรงจำของฉินเฟิงเล็กน้อย พวกมันเหมือนกระต่ายในการ์ตูนที่ถูกทำให้เป็นคน สามารถเดินด้วยขาสองข้างได้ หัวกลม ๆ น่ารัก ทั้งยังมีดวงตาโตเหมือนตุ๊กตาอีกด้วย

"กระต่ายน้อยน่ารักจัง!!"

จื่อเยียนมองด้วยดวงตารูปหัวใจ อดไม่ไหวต้องเข้าไปอุ้มตัวหนึ่งขึ้นมา

"นี่คือลูกของข้า!"

พี่สาวมหาอสูรมีสีหน้าเปี่ยมสุข เมื่อเห็นลูกน้อยแล้วความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายไป

"ลูก!?"

ฉินเฟิงไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นกระต่ายอสูร และไม่รู้ด้วยว่าจะกลายเป็นสาวหูกระต่ายได้หรือไม่

"ถ้าชอบก็รับไปเลี้ยงตัวหนึ่งสิ!"

พี่สาวมหาอสูรมองฉินเฟิงด้วยสายตาอ้อนวอน ทั้งยังคัดเลือกตัวที่อ้วนที่สุดส่งให้เขาอีกด้วย

"หา!?"

ฉินเฟิงและจื่อเยียนตกใจจนพูดไม่ออก

พวกเขาแค่ชมว่าลูกของอีกฝ่ายน่ารัก นางก็ยกลูกให้พวกเขาทันที พวกเขาไม่เข้าใจธรรมเนียมท้องถิ่น หรือว่าชาวบ้านที่นี่ใจกล้าเกินไปกันแน่

โดยไม่ทันให้ฉินเฟิงได้ปฏิเสธ พี่สาวมหาอสูรก็อุ้มตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นและบินจากไป

ก่อนจะจากไป นางหันมามองลูกน้อยในมือของฉินเฟิงด้วยความอาลัยอาวรณ์ แต่สุดท้ายก็กัดฟันและตัดใจจากไป

ในฐานะแม่ หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์บีบบังคับ ใครเล่าจะยอมส่งลูกของตนให้คนอื่น มีเพียงการส่งลูกคนนี้ให้คนอื่นเท่านั้น จึงจะรับประกันได้ว่าลูกอีกสองคนที่เหลือและตัวนางเองจะมีชีวิตรอด

"หยา หยา~~"

ลูกน้อยเหมือนจะรู้สึกว่าถูกแม่ทอดทิ้ง ส่งเสียงร้องหยาหยาไปทิศทางที่แม่จากไปไม่หยุด

แต่เมื่อฉินเฟิงวางโพธิ์สีเลือดไว้ตรงหน้า มันก็ลืมไปทันทีว่ามีแม่แท้ ๆ และเริ่มกินผลโพธิ์สีเลือดอย่างเอร็ดอร่อย

"เกิดอะไรขึ้น!?"

ฉินเฟิงรู้สึกงุนงงไปหมด ขณะกลายเป็นพ่อเลี้ยงโดยไม่ทันตั้งตัว

เขาเคยได้ยินว่ามีคนเลี้ยงแมวจรจัดแล้วได้ลูก และเคยได้ยินว่ามีคนเลี้ยงหมาจรจัดแล้วได้ลูก แต่ไม่เคยเห็นใครเลี้ยงกระต่ายมหาอสูรแล้วได้ลูกมาก่อนเลย

[ติ๊ง ตรวจพบว่าเจ้าของได้รับลูกอสูร มีคุณสมบัติระดับตำนาน ผูกมัดสำเร็จ!]

"ระดับตำนาน ไม่ใช่ระดับเดียวกับน้องชายข้าหรอกหรือ!?"

ฉินเฟิงมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ตอนนี้ต่อให้พี่สาวมหาอสูรกลับมา เขาก็ไม่คืนให้แล้ว

แต่เขากลับเสียใจทันที ลูกน้อยตัวนี้ไม่ใช่อสูรธรรมดา แต่เป็นสายพันธุ์ที่หาได้ยากยิ่งในหมู่อสูร

แตกต่างจากลูกอสูรทั่วไป มันไม่ดื่มนม กินแต่สมุนไพรสวรรค์ โพธิ์สีเลือดหนึ่งลูกเพียงพอจะเลี้ยงได้แค่หนึ่งวันเท่านั้น

"โอ้แม่เจ้า! นี่มันบ้าไปแล้ว!"

ฉินเฟิงรู้สึกเจ็บปวดใจที่เห็นโพธิ์สีเลือดเหลืออยู่เพียงเจ็ดผล ตัวเขากินไปเพียงผลเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลือถูกเจ้าตัวน้อยนี่กินไปหมด

ในเวลาเดียวกัน ในที่สุดเขาก็รู้ว่าทำไมแม่ของมันถึงส่งมันมาให้เขา และในที่สุดก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมแม่ของมันถึงได้ลากสังขารที่อ่อนแอหลังจากคลอดลูก ออกตามหาสมบัติล้ำค่าไปทั่วโลก

เพราะแม้แต่ครอบครัวเศรษฐีก็ยังเลี้ยงมันไม่ไหวเลยน่ะสิ!

"ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าจะมีชื่อว่าฟ่านถ่ง!"

ฉินเฟิงตั้งชื่อให้เจ้าตัวน้อย แต่กลับได้รับสายตาจากจื่อเยียน

"เรียกว่าตูตู!"

"ไม่ได้ ฟ่านถ่ง!"

"เรียกว่าอาเป่า!"

"ไม่ได้ ฟ่านถ่ง!"

"เรียกว่าเสี่ยวไป๋!"

"ได้ ชื่อเต็มคือไป๋ฟ่านถ่ง!"

ไม่ว่าจื่อเยียนจะพูดอะไร ฉินเฟิงก็ยืนยันจะเรียกว่าฟ่านถ่ง ต่อให้พระเจ้ามาโปรดก็ไม่มีประโยชน์

"หืม!?"

ฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้นมาทันใด รับรู้ได้ว่ามีคนเพิ่มขึ้นมากมายโดยรอบ

ไม่ต้องคิดก็รู้ ว่าพวกเขามาเพื่อค่าหัวของตระกูลฉิน ตอนนี้พี่สาวมหาอสูรไปแล้ว การอาศัยเสือเป็นใหญ่ไม่อาจข่มขวัญพวกเขาได้อีกต่อไป คงอีกไม่นานการไล่ล่าอย่างดุเดือดก็จะเริ่มขึ้น

"ยังต้องเสริมกำลังอีกนิด!"

ฉินเฟิงลากตัวจื่อเยียนหนีจากผู้ติดตามอย่างรวดเร็ว แล้วหลบเข้าไปในถ้ำลึกที่ซ่อนอยู่ ก่อนจะเปิดระบบขึ้นมา

ครั้งนี้นอกจากจะได้รับแต้มวายร้ายนับล้านแล้ว เขายังได้หีบสมบัติทองคำอีกหนึ่งใบ โอกาสในการจับรางวัลหนึ่งครั้ง รวมถึงสมบัติในหีบหยกอีกด้วย