เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 4 บทที่ 96 อัศวินโลหิต!

            แกรกแกรก!

            บนดินแดนร้างอันน่าขนลุกเสียงกระดูกเสียดสีกันดังขึ้นไม่หยุด

            ในสายตาของหวังเฉินและเจ้าตัวน้อยทั้งสองเหล่านักรบโครงกระดูกตัวแล้วตัวเล่าก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน

            พวกมันจัดเรียงกระดูกของตัวเองทีละน้อยขยับดาบกระดูกสีขาวในมือและจ้องมองมนุษย์ผู้บุกรุกดินแดนร้างด้วยดวงตาที่ว่างเปล่าไร้ชีวิตชีวา

            ในระยะสายตาเหล่านักรบโครงกระดูกมีจำนวนมหาศาลจนมองไม่เห็นขอบเขต

            นอกจากนักรบโครงกระดูกแล้วในความมืดยังมีสัตว์อสูรที่ดุร้ายกว่าถึงแปดตัวปรากฏขึ้น

            พวกมันปกคลุมร่างกายด้วยเกราะสีดำทมิฬกระดูกมือสีขาวซีดกำหอกยาวกว่าสองเมตรแน่นและขี่ม้าศึกที่ร่างกายมีเนื้อหนังแหว่งวิ่น

            อัศวินโลหิต!

            เมื่อเห็นพวกมันปรากฏตัวแววตาของหวังเฉินก็ยิ่งเจิดจรัส

            ในเผ่าภูตผีอัศวินโลหิตถือเป็นชนชั้นที่สูงกว่านักรบโครงกระดูก

            พวกมันแต่ละตัวล้วนเป็นผู้เปลี่ยนอาชีพที่เคยแข็งแกร่งและตายไปก่อนจะถูกเปลี่ยนสภาพให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง หลังจากฟื้นคืนชีพพวกมันไม่เพียงได้รับพรจากพลังแห่งความตายเท่านั้นแต่ยังคงรักษาสัญชาตญาณการต่อสู้บางส่วนที่เคยมีเมื่อยังมีชีวิตอยู่เอาไว้ได้อีกด้วย

            ความแข็งแกร่งของพวกมันจึงเหนือกว่าสัตว์อสูรระดับเดียวกันมาก

            “ในที่สุดก็ปรากฏคู่ต่อสู้ที่พอดูมีฝีมือขึ้นมาบ้างแล้ว!”

            หวังเฉินมองกองทัพโครงกระดูกที่อยู่รอบตัวด้วยแววตาตื่นเต้นก่อนจะปล่อยทักษะสำรวจออกมาโดยไม่ลังเล

            [สัตว์อสูร: นักรบโครงกระดูก]

            [เลเวล: 40]

            [รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะประชิด]

            [ทักษะ: การกัดกร่อนแห่งความตาย, การฟัน]

            [ประเภท: ผีดิบ]

            ...

            [สัตว์อสูร: อัศวินโลหิต]

            [เลเวล: 50]

            [รูปแบบการต่อสู้: โจมตีระยะประชิด]

            [ทักษะ: พุ่งชนแห่งความตาย, แทงด้วยหอกยาว, การาเหยียบย่ำของม้าศึก, เสียงคำรามศึกของผีดิบ]

            [ประเภท: ผีดิบ]

            ...

            เมื่อเห็นข้อมูลที่ได้รับจากการสำรวจแววตาของหวังเฉินก็ยิ่งเจิดจรัสขึ้น

            ต้องบอกว่า‘ทุ่งร้างทมิฬ’ สมกับเป็นดันเจี้ยนดินแดนลับระดับเงินจริงๆภายใต้ความยากระดับนรก สัตว์อสูรชุดแรกที่ปรากฏตัวก็แข็งแกร่งมากแล้ว

            โดยเฉพาะอัศวินโลหิตทั้งแปดตัวนั้นพลังต่อสู้ของพวกมันคงไม่ด้อยไปกว่าผู้เปลี่ยนอาชีพในเลเวลเดียวกันเลย

            ขณะที่หวังเฉินกำลังสังเกตสัตว์อสูรเหล่านี้นักรบโครงกระดูกที่จัดขบวนเสร็จแล้วดวงตาที่ว่างเปล่าของพวกมันก็ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีขาวซีด

            สายตาที่เย็นชาและชั่วร้ายมากมายพุ่งตรงมายังหวังเฉิน

            “ผู้บุกรุก! ตาย!”

            จากนั้นอัศวินโลหิตทั้งแปดตัวที่อยู่ด้านหลังนักรบโครงกระดูกก็คำรามเสียงแหบพร่าออกมาพร้อมกับตวัดหอกยาวในมือออกไปโดยไม่ลังเล

            ชิ้งชิ้ง ชิ้ง!

            ในพริบตานักรบโครงกระดูกจำนวนกว่าพันตัวก็พุ่งเข้าใส่หวังเฉินราวกับคลื่นทะเล

            เมื่อเห็นฉากนี้ใบหน้าของหวังเฉินก็ปรากฏรอยยิ้มตื่นเต้น

            “เจ้าตัวเล็ก!”

            “ไปกันเลย!”

            เขาเรียกปิงชิงและซูซูก่อนจะก้าวเท้าออกไปอย่างไม่ลังเล พุ่งเข้าใส่นักรบโครงกระดูกที่กำลังพุ่งชนเข้ามา

            ฟิ้ววว!

            ด้วยการระเบิดพลังอันแข็งแกร่งร่างกายของเขาก็พุ่งออกไปราวกับกระสุนปืน และปะทะเข้ากับนักรบโครงกระดูกในพริบตา

            พลั่ก!

            นักรบโครงกระดูกตัวแรกยังไม่ทันได้ตอบสนองก็ถูกหวังเฉินพุ่งชนจนแตกเป็นเสี่ยงๆ กระจายไปทั่วท้องฟ้า

            วินาทีต่อมากระบี่ฟันเลื่อยในมือก็วาดฟันอย่างรวดเร็วนักรบโครงกระดูกที่ล้อมเข้ามาต่างถูกผ่าครึ่งไปตามๆ กัน

            เพียงชั่วพริบตาหวังเฉินก็สังหารนักรบโครงกระดูกไปแล้วหกตัว

            ทว่าผลงานอันน่าตกตะลึงนี้กลับดูเหมือนไร้พลังเมื่อเทียบกับสิ่งที่เจ้าตัวน้อยทั้งสองทำ

            ที่อีกด้านหนึ่งปิงชิงที่เข้าสู่สถานะต่อสู้ ร่างกายของมังกรยาวกว่าหกเมตรก็โบยบินอยู่กลางอากาศ

            ปีกที่ทรงพลังทั้งสองข้างโบกสะบัดทำให้เกิดลมกระโชกแรงที่พัดเอานักรบโครงกระดูกที่พุ่งเข้ามาเซไปมา

            ในขณะเดียวกันปากของมันก็ส่องแสงเวทมนตร์สีคราม

            ฟิ้ว!

            กลุ่มพลังงานสีครามพุ่งทะลุออกไปและกระทบเข้ากับพื้นด้านล่างในทันที

            นักรบโครงกระดูกที่กรูกันเข้ามาด้านล่างก็หยุดชะงักในทันทีและบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยรอยร้าวก็ปรากฏชั้นน้ำแข็งสีครามขึ้นมา

            แกรกแกรก!

            น้ำแข็งแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไม่ช้าก็ปกคลุมพื้นที่กว่าสามสิบเมตรเปลี่ยนที่นั่นให้กลายเป็นโลกแห่งน้ำแข็งและหิมะ

            เคร้ง!

            วินาทีต่อมานักรบโครงกระดูกที่ยืนอยู่บนพื้นน้ำแข็งก็สลายตัวกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยราวกับทรายที่ก่อขึ้น

            เพียงการโจมตีเดียวปิงชิงก็สังหารนักรบโครงกระดูกไปแล้วกว่าร้อยตัว

            และที่อีกด้านหนึ่งซูซูก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน กลิ่นอายสีชมพูอ่อนปกคลุมไปทั่วบริเวณหลายสิบเมตรนักรบโครงกระดูกกว่าร้อยตัวก็เริ่มต่อสู้กันเองอย่างบ้าคลั่ง

            ในไม่ช้านักรบโครงกระดูกกว่าพันตัวที่พุ่งชนเข้ามาก็เริ่มลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว

            เมื่อเห็นฉากนี้หวังเฉินก็ถอนหายใจด้วยความจำยอม

            สัตว์อสูรแข็งแกร่งเกินไปจนทำให้เขาซึ่งเป็นเจ้าของดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย!

            “เจ้าตัวเล็กทั้งสองตัว ไม่ให้โอกาสฉันแสดงฝีมือเลยนะ!”

            ในขณะที่คิดอยู่ในใจหวังเฉินก็หันหน้าไป ล็อกเป้าหมายไปที่อัศวินโลหิตตัวหนึ่งที่อยู่ด้านหลัง

            เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

            เขาเร่งฝีเท้าขึ้นอย่างรวดเร็วฟันนักรบโครงกระดูกที่ขวางหน้าไปทีละตัว พลางวิ่งตรงไปยังอัศวินโลหิต

            ฟิ้ว!

            เมื่อไม่มีสิ่งกีดขวางระหว่างเขากับอัศวินโลหิตอีกต่อไปเขาก็ขยับเท้าพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่

            คมดาบพริบตา!!

            วินาทีต่อมาเขาก็ปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าอัศวินโลหิต กระบี่ฟันเลื่อยในมือฟันลงมาอย่างรุนแรง

            “มนุษย์!”

            “ตาย!”

            เมื่อเห็นมนุษย์พุ่งเข้ามาอัศวินโลหิตก็คำรามเสียงแหบพร่าออกมา หอกยาวในมือก็แทงออกไปโดยไม่ลังเลเช่นกัน

            ปั้!

            อาวุธทั้งสองปะทะกันในพริบตาเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกังวานและมีคลื่นพลังงานที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพวยพุ่งออกมาจากจุดปะทะ

            หลังจากการปะทะร่างกายของหวังเฉินที่อยู่ในอากาศก็หยุดชะงักขณะที่ร่างของอัศวินโลหิตที่อยู่ตรงข้ามก็ทรุดต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด

            ม้าศึกที่อยู่ใต้ร่างของมันร้องอย่างเจ็บปวดขาหน้าทั้งสองข้างหักสะบั้น

            และไม่เพียงเท่านั้นกระดูกมือสีขาวซีดที่อัศวินโลหิตใช้กำหอกยาวอยู่ก็แตกละเอียด

            เคร้ง!

            วินาทีต่อมาหอกยาวกว่าสองเมตรพร้อมกับเศษกระดูกก็ร่วงหล่นลงพื้น

            เพียงการโจมตีเดียวหวังเฉินก็แสดงให้เห็นถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวของเขาในตอนนี้

            แม้แต่สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าเขาถึงสิบเลเวลก็ยังไม่อาจต้านทานการปะทะตรงๆ ได้

            “มนุษย์!”

            “ตาย!”

            เปลวเพลิงสีขาวซีดในดวงตาที่ว่างเปล่าของอัศวินโลหิตเต้นระริกและเสียงคำรามของมันก็แผ่กระจายออกมาเป็นคลื่นเสียงที่จับต้องได้

            เสียงคำรามศึกของผีดิบ!!

            อย่างไรก็ตามความเร็วของหวังเฉินกลับเหนือกว่า

            ก่อนที่อัศวินโลหิตจะใช้ทักษะได้เขาก็เหยียบลงบนอากาศ ร่างกายพุ่งทะยานออกไปอย่างผิดธรรมชาติ

            คมดาบพริบตาเอฟเฟกต์สองขั้น!!

            ฉัวะ!

            กระบี่สะบัดผ่านลำคอของอัศวินโลหิตหัวของมันก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

            ตุบ!

            เมื่อหัวของอัศวินโลหิตตกลงบนพื้นเปลวเพลิงสีขาวซีดในดวงตาที่ว่างเปล่าก็มอดดับลงแล้ว

            จากนั้นเขาก็ใช้ดาบจัดการม้าศึกที่เหลืออยู่แล้วหันไปมองรอบๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

            พร้อมที่จะออกไปตามหาอัศวินโลหิตที่เหลือเพื่อต่อสู้อย่างสนุกสนาน

            แต่…

            ทันทีที่หันหน้าไปเขาก็ต้องตะลึงงัน!

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน