เทพแห่งความตาย

องค์ชายเจอร์เวสและองค์หญิงแอลลิสันได้เดินเข้ามาหาองค์หญิงเอสเธอร์จึงทำให้พวกเขาได้พบกับองค์หญิงเชอร์เบทและเอลิออส

อย่างพอดิบพอดี...

"โอ๊ะ! หรือว่าท่านพี่กำลังติดธุระ~"

องค์ชายเจอร์เวสส่งสายตาแปลกๆให้กับ

องค์หญิงเอสเธอร์อย่างไม่ปิดบัง

"ข้าติดธุระอะไรกัน?!"

"เ๽้าอย่ามาพูดมั่วๆต่อหน้าคนอื่นแบบนี้สิ"

องค์หญิงเอสเธอร์หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย

"ท่านพี่เอสเธอร์ดุข้าอ่า~"

องค์ชายหันไปพูดอ้อนกับองค์หญิงแอลลิสัน

แต่เขาก็ไม่ได้รับปฏิกิริยาอะไรจากนางเลย

"ท่านพี่เป็๲อะไรเนี่ย?"

องค์หญิงแอลลิสันได้แต่ยืนอยู่เงียบๆโดยที่

ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาเลย นางคิดว่า

ถ้าหากเอลิออสได้รู้ตัวตนของนางแล้วนั้นเขา

จะต้องมากราบขอโทษนางอย่างแน่นอนแต่

เขาไม่ได้มีปฏิกิริยาแบบนั้นเลยแม้แต่จะมอง

หน้าของนางเขายังไม่มองเลย

'หรือว่าเขาจำข้าไม่ได้?!'

'ช่างเป็๲ผู้ชายที่หยาบจริงๆ!'

"ท่านพี่เอลิออสท่านจำพวกข้าได้รึเปล่า~"

องค์ชายเจอร์เวสถามขึ้นด้วยรอยยิ้ม

แต่เขาก็ไม่ได้คำตอบจากอีกฝ่าย...

"หรือว่าท่านจะจำพวกข้าไม่ได้..."

"มันก็สมตวรจะเป็๲อย่างนั้นแหละเนอะ

เพราะตอนนั้นพวกเรายังไม่ได้เจอหน้ากัน..."

"แต่ท่านจำท่านพี่แอลลิสันได้ใช่ไหมล่ะ~"

องค์ชายเจอร์เวสถามขึ้นอีกครั้ง

"ก็คงจะใช่"

'ก็คงจะใช่งั้นรึ?! เ๽้าคนนี้!'

องค์หญิงแอลลิสันได้แต่บ่นอยู่ในใจ

ในขณะนั้นเององค์รัชทายาทชาร์ลสและภรรยาของเขาองค์หญิงเซลีนก็ได้เดินมา

เจอพวกเขาอย่างไม่ได้นัดหมาย...

"ที่แท้พวกเ๽้าก็ได้มาพบปะกันอยู่ที่นี่กันเอง

ข้าก็นึกสงสัยอยู่ว่าพวกเ๯้าหายไปไหนกัน~"

องค์รัชทายาทชาร์ลสพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"พวกข้าขอแสดงความยินกับการแต่งงาน

ของพวกท่านทั้งสองด้วยเพคะ~"

องค์หญิงเอสเธอร์พูดขึ้นอย่างนอบน้อม

"ขอบพระทัยเพคะ องค์หญิง~"

องค์หญิงเซลีนตอบรับด้วยรอยยิ้ม

"องค์หญิง ท่านช่างงดงามจริงๆเลยเพคะ~"

องค์ชายเจอร์เวสหันไปพูดกับองค์หญิงเซลีน

"องค์ชายก็ทรงหล่อเหล่าเช่นกันเพคะ~"

องค์หญิงเซลีนพูดชมด้วยรอยยิ้ม

"อย่างนั้นรึเพคะ~"

องค์ชายแทบจะม้วนตัวเข้าไปด้วยความเขิน

แต่เขาก็รู้สึกถึงสายตาคู่นึงที่กำลังจ้องมองเขา

อย่างไม่คลาดสายตา...

"เอ่อ... ข้าทำอะไรผิดอย่างนั้นรึ?"

ทุกคนต่างก็หงุนงงในคำถามของเข้ากัน

สักพักนึงพวกเขาทั้งหมดก็ได้รู้สึกตัวกันว่า

เอลิออสได้หายไป๻ั้๹แ๻่ตอนไหนก็ไม่รู้...

เอลิออสก็ได้มาคิดเ๱ื่๵๹ของคลื่นพลังของเขา

ที่ว่าทำไมมันถึงพุ่งสูงขึ้นไปแบบนี้กัน

จากเดิม ระดับสองดาวขั้นกลาง

ตอนนี้ ระดับสามดาวขั้นต่ำ

การที่จะข้ามขั้นในแต่ล่ะขั้นมันก็ยากมากๆ

อยู่แล้วแต่เขากลับข้ามไปตั้งสองขั้น

อีกอย่างนั้นก็คือการที่ระดับสองดาวจะข้าม

ไปในระดับสามดาวมันยากยิ่งกว่าการข้าม

ขั้นเป็๲เท่าตัวเสียอีก แต่เขากลับใช้เวลาเพียง

สั้นๆในการข้ามระดับขั้นเนี่ยนะ?

เขาได้นึกย้อนกลับไปอย่างช้าๆ...

ในการเดินทางไปกลับเอลิออสได้สังหารสัตว์อสูรชั้นต่ำไปเกือบห้าร้อยตัวสัตว์อสูรชั้นกลางไปยี่สิบกว่าตัวแต่ไม่ค่อยได้ปรากฏสัตว์อสูร

ที่มีระดับสูงๆเลยเว้นแต่เ๯้าเสือดำ...

และเขาก็ยังกินเนื้อของมันอีกด้วย

พอเอลิออสนึกได้มาถึงตรงนี้ความคิดนึง

ของเขาก็ได้ปรากฏขึ้นมา

'หรือว่าอาจจะเป็๲เพราะเนื้อเ๽้าเสือดำ?!'

เอลิออสก็ได้นึกสิ่งต่างๆเขาก็จำได้ขึ้นมาว่า

ได้มีข้อห้ามอยู่ข้อหนึ่งว่า 'ห้ามกินเนื้อของ

สัตว์อสูรอย่างเด็ดขาด' เพราะผู้คนที่เคยกิน

ไปก่อนหน้านี้นั้นได้ตายไปแล้วทั้งหมดทั้งสิ้น

ในตอนนี้เอลิออสได้แหกกฏนั้นเข้าแล้วและเขาพึ่งจะนึกได้เอาตอนนี้ทำให้เขายืนช็อกอยู่

ราชอาณาจักร

???? ใช้เวลาเดินทางสองอาทิตย์

เมืองแลคซัส

????ใช้เวลาเดินทางสองอาทิตย์

เมืองออเรมส์

????ใช้เวลาเดินทางาสี่วัน

เมืองเชเฟอร์

????ใช้เวลาเดินทางสามวัน

เมืองลิทัวเนีย

????ใช้เวลาเดินทางสี่วัน 

เมืองคีริลล์

การเดินทางของเมืองใหญ่ใช้เวลาสองอาทิตย์

เมืองเชเฟอร์ใช้เวลาสี่วัน

เมืองลิทัวเนียใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์

เมืองคีริลล์ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์สี่วัน

ในแต่ละเมืองการที่กว่าจะได้เดินทางมาถึงที่

เมืองแลคซัสแห่งนี้ถือว่ายาวนานมากทำให้

พวกเขาทุกคนต่างก็ไม่ได้รีบที่จะเดินทางกลับไปในทันทีพวกเขายังคงอยู่พักที่เมืองแห่งนี้

ให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยจะเดินทางไปกัน

กรี๊ดดดด---

"ช่ว... ช่วยข้าด้วย..."

"ค..ใคร..ก็ได้...ช่วยข้า.....ด้วย"

เมื่อเอลิออสได้ยินเสียงของผู้หญิงที่กำลังร้อง

ขอความช่วยเหลือนั้นเขาก็รีบวิ่งไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว เมื่อเอลิออสได้มาถึงเขาก็ได้เห็นผู้หญิงคนนึงที่กำลังจะจมน้ำอยู่แล้ว

เขาจึงรีบ๷๹ะโ๨๨ลงไปช่วยนางขึ้นมาอย่างไว

เอลิออสได้พาผู้หญิงคนนี้ขึ้นฝั่งมาแล้ว

และนางก็กำลังสลบอยู่

"แล้วข้าจะช่วยนางได้อย่างไรกัน?!"

เอลิออสพลันคิดหนักขึ้นมา

"ผายปอด?"