ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

"อะไรนะ หายไปแล้ว" ในคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองมังกรวสันต์ ชายสูงอายุที่สวมชุดคลุมสีทองขมวดคิ้ว เขาคือแม่ทัพของจักรวรรดิซาหลง ตู๋กูเหยียน "ขอรับ" ชายหนุ่มในชุดเกราะพยักหน้า พูดอย่างทำอะไรไม่ถูก "ตอนนี้เราส่งคนค้นหาทั่วทั้งเมืองมังกรวสันต์แล้วแต่ไม่พบทั้งคู่ ผู้ที่ต้องการซื้อศิลาไม้สวรรค์รายอื่น อาจเริ่มค้นหาไปทุกซอกทุกมุมของเมืองแล้วเช่นกัน” ตู๋กูเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้ม "เป็นไปได้ไหมที่พวกเขาล่อเราเข้าไปในเมืองมังกรวสันต์เพื่อจะทำให้เกิดความสับสน แต่ความจริงแล้วพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น" "ท่านแม่ทัพ เราได้สอบถามเจ้าของแล้ว สามีภรรยาคู่นั้นอาศัยอยู่ที่นั่นกับลูกของพวกเขาเมื่อคืนนี้" ชายหนุ่มมีสีหน้างงงวย
“ยิ่งไปกว่านั้นตั้งแต่พวกเขากลับมาจากศาลาเฉินปิง ผู้เป็นเจ้าของยังไม่เห็นพวกเขาออกไปไหนเลย แต่เมื่อฟู่จิ่วหัวหน้าผู้จัดการของหอหลิงหยูเข้าไปในโรงเตี๊ยมเพื่อตรวจสอบดู กลับพบว่าไม่มีใครอยู่ในห้องที่พวกเขาพักแล้ว นี่เป็นเรื่องแปลกจริงๆ เป็นไปได้ไหมที่พวกเขาจะบินหนีไปได้" เมื่อตู๋กูเหยียนได้ยินเรื่องนี้ คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้น … …. “เขาหายไปจริงๆ เหรอ” บนชั้นสามของศาลาเฉินปิงชายสูงอายุสวมชุดสีฟ้ากำลังลูบเคราสีขาวราวกับหิมะของเขาพลางหัวเราะเบา ๆ ดูเหมือนเรื่องนี้ไม่เกินความคาดหมายของเขา “ท่านรู้ว่าพวกเขาจะหายตัวไป”อีกเสียงหนึ่งดังขึ้น คราวนี้เป็นชายวัยกลางคนที่ซื้ออัญมณีจากบ่อนการพนัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ชายชราสวมชุดสีฟ้าหัวเราะเบา ๆ "ถ้าชายชราคนนี้คิดไม่ผิด สามีแภรรยาคู่นั้นไม่ได้อยู่ที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรเลยใช่มั้ย" "ไม่ พวกเขาอาศัยอยู่ที่นั่นจริง ๆ เมื่อคืนพวกเขาอยู่ที่นั่น" ชายวัยกลางคนส่ายหัว "หือ?" ชายชราที่ชุดสีฟ้าจ้องมองอย่างเฉยเมยชั่วครู่ มือของเขาหยุดเคลื่อนไหวเช่นกัน เกือบจะดึงเคราของตนออกมาสองสามเส้น “ตามเหตุผล เป็นไปไม่ได้ที่ข้าคนนี้จะคาดเดาผิดนี่นา” "ก่อนหน้าท่านคิดอะไรหรือ" ชายวัยกลางคนถามด้วยความประหลาดใจ
“เดิมทีข้าคิดว่าเขาแกล้งโง่ และเป้าหมายคือให้คนดูแคลนเขา”ชายชราสวมชุดสีฟ้ากล่าวเนิบช้า
“ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาบอกคนที่มาโรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรว่ากำลังประมูลซื้อศิลาไม้สวรรค์จึงไม่มีใครสงสัย แม้แต่คนที่ตามติดเขามาก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ตามเขาอย่างจริงจังอีก” "ท่านกำลังบอกว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะขายศิลาไม้สวรรค์ทั้งสามอยู่แล้ว” ชายวัยกลางคนตกตะลึง "ถูกต้อง"
ชายชราสวมชุดสีฟ้าพยักหน้า สีหน้าของเขายังแสดงถึงความสับสน “เดิมทีข้าเคยคิดว่าเขาแค่ใช้โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรเป็นที่กำบังเพื่อหลบหนี แต่เนื่องจากเขาได้พักที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรจริงๆ นี่มันไม่สมเหตุสมผลนัก ถ้าเขาเปิดเผยตำแหน่งที่แท้จริงของตนย่อมหมายความว่าเขาต้องการขายศิลาไม้สวรรค์จริง ๆ ดูเหมือนว่าความโง่เขลาที่เขาแสดงในบ่อนการพนันจะไม่ใช่การแสดง" “เว้นแต่เขาจะรู้อยู่แล้วว่าเขาจะพนันเอาหินที่เต็มไปด้วยอัญมณีระดับภาพสูงล้ำค่าเช่น 'ศิลาไม้สวรรค์' ไปได้ เช่นนั้นเขาคงต้องพักที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรล่วงหน้าเพื่อเตรียมความพร้อม แต่นี่เป็นไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย มีเพียงจ้าวปรมาจารย์ยุทธระดับเก้าเท่านั้นที่จะสามารถลองเสี่ยงโชคกับการพนันหินแบบนี้ได้" "หรือจะมีใครเข้าไปก่อนแล้วแอบพาพวกเขาหนีไป" ชายวัยกลางคนอดถามไม่ได้ "พูดตามเหตุผล...กรณีนี้ก็ไม่ได้ มีปรมาจารย์เพียงไม่กี่คนในเมืองมังกรวสันต์แห่งนี้แล้วข้าคนนี้รู้จักพวกเขาทั้งหมด ถ้าพวกเขาจะเคลื่อนไหวโดยพละการจะเป็นการเปิดเผยตัวตนของพวกเขาเอง"
ชายชราสวมชุดสีฟ้าลังเล “เป็นไปได้ไหมว่า...จะมีคนที่มีพลังมากกว่านั้นซ่อนตัวอยู่ในเมืองมังกรวสันต์แห่งนี้”..... การปรากฏตัวของ 'ศิลาไม้สวรรค์' ทั้งสามในหอพนันนั้นเพียงพอที่จะทำให้เมืองมังกรวสันต์เล็ก ๆ แห่งนี้ปั่นป่วนแล้ว แต่หลังจากคู่รักที่มี 'ศิลาไม้สวรรค์' หายไป เมืองมังกรวสันต์ยิ่งวุ่นวายไปกันใหญ่ ผู้ฝึกยุทธนับไม่ถ้วนถูกระดมค้นหาเส้นทางของพวกเขาในทุกทิศทุกทาง
ในลานทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมังกรวสันต์ตอนนี้เงียบเชียบมาก
"ป่านนี้ คนพวกนั้นคงเต้นเป็นเจ้าเข้าแล้วล่ะ"ในห้อง ๆ หนึ่งถังฮวนหัวเราะออกมาก่อนจะดึงเคราออกจากใบหน้า ‘โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกร’ เป็นเส้นทางถอยที่ถังฮวนได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาถังฮวนกับมู่เหยียนต่างเข้ามาในโรงเตี๊ยมนี้โดยใช้ตัวตนที่แตกต่างกัน จากนั้นกลับออกไปเงียบ ๆ โดยใช้รูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปเพื่อพาเฟิงหมิงหลบออกไป หลังกลับจากศาลาเฉินปิงมาที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกร ทั้งสองคนรีบเปลี่ยนรูปลักษณ์ของพวกเขาทันที
ถังฮวนกลายเป็นชายหนุ่มที่มีหนวดเคราเต็มไปหมด ในขณะที่มู่เหยียนได้กลายเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่มีท้องใหญ่โต โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของเมือง และผู้ที่มาจากเมืองจันทร์เสี้ยวส่วนใหญ่เข้ามาจากทางด้านตะวันตก ตรงนี้เองที่ทำให้โรงเตี๊ยมแห่งนี้มีชีวิตชีวามากเพราะมีผู้ฝึกยุทธมากมายเข้าออก จึงไม่มีใครให้ความสนใจกับถังฮวน
“ข้าจะไม่ทำตัวเหมือนคนท้องอีกแล้ว”
มู่เหยียนหันหลังให้และกระวนกระวายยกชุดสีแดงของนางขึ้นเพื่อคลายเฟิงหมิงที่รัดตัวอยู่กับหน้าท้องของนาง เมื่อนางหันกลับมาพร้อมกับเฟิงหมิงในอ้อมแขนใบหน้าสวยของนางพลันแดงระเรื่อ
“ข้าเดาว่าเจ้าจะไม่มีโอกาสได้รับบทนี้ในอนาคตน่ะสิ… ใช่ไหมเฟิงหมิง"ถังฮวนรับเฟิงหมิงจากมือของมู่เหยียนและหอมแก้มอมชมพูของเด็กหญิงไปฟอดหนึ่ง ตอนแต่งตัวในโรงเตี๊ยม เพื่อป้องกันไม่ให้เฟิงหมิงเปิดเผยพิรุธ มู่เหยียนใช้วิธีการบางอย่างที่ทำให้เด็กหญิงตัวเล็กหลับไปทันที จนเสร็จเรื่องเด็กสาวค่อยลืมตาขึ้น นางยังรู้สึกเวียนหัวอยู่เล็กน้อย เมื่อถังฮวนหอมแก้มเช่นนั้นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นไม่นานนางจึงตื่นขึ้นอย่างเต็มที่ ปากเล็ก ๆ ห่อเข้าหากันราวกับว่ากำลังจะร้องไห้ “หนูเฟิงหมิงยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า ข้าคิดว่าคงจะหิวแล้ว มู่เหยียนในฐานะแม่ของเฟิงหมิงเจ้าไม่คิดจะป้อนนมลูกบ้างหรือ” ถังฮวนพูดติดตลก “เฮ้ ในหัวเจ้าคิดอะไรอยู่กัน”
แก้มของมู่เหยียนเห่อร้อนขึ้นเล็กน้อย นางจ้องถังฮวนและเฟิงหมิงอย่างเคืองๆ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ดูเหมือนจะกลัวท่าทางดุร้ายของมู่เหยียนจนตัวแข็งทื่อ นางมุ่ยปากเล็กน้อยและฝืนไม่ร้องไห้ แต่ดวงตารื้นไปด้วยน้ำตา ถังฮวนรู้ว่ามู่เหยียนต้องไปเตรียมอาหารให้เฟิงหมิงแน่ เขายิ้มเล็กน้อยแล้ววางเด็กหญิงลงบนเตียง
"เสี่ยวเป่าดูเฟิงหมิงไว้ก่อนนะ" "อิ๋ง" (ได้เลย!)
เสี่ยวเป่ากำลังเล่นอยู่บนเตียงกับเจ้าหนูวิญญาณเจ็ดสี เมื่อได้ยินที่เขาบอกก็รีบกระโดดไปอยู่หน้าเฟิงหมิงทันที มันนั่งลงและจ้องมองเฟิงหมิงด้วยดวงตาสีฟ้าเข้มคู่นั้น หนูวิญญาณเจ็ดสี เองก็ตามมาด้วยแล้วปีนขึ้นไปบนหลังของเสี่ยวเป่าอย่างรวดเร็ว
ดวงตาใสซื่อของเฟิงหมิงกลอกไปมา สักพักเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ หัวเราะออกมา เสียงหัวเราะคิกคักของนางและเสียงร้องของสัตว์วิญญาณทั้งสองกลายเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างรวดเร็ว เฟิงหมิง เสี่ยวเป่า และหนูวิญญาณเจ็ดสีเริ่มเล่นกัน ในขณะที่ถังฮวนได้เปิดกล่องของต้นไม้ภูตวิจิตรออกมา ในที่สุดของทุกอย่างก็พร้อมแล้ว

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 181 ทุกอย่างพร้อมแล้ว

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 181 ทุกอย่างพร้อมแล้ว

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้