พูดจบชายกลางคนก็ะโลอยตัวขึ้นจากลูกธนู แขนทั้งสองข้างกางออก นิ้วทั้งสิบงองุ้มเหมือนเป็อุ้งเล็บอสูรพร้อมประกาศออกเสียงดังลั่น
"เหยี่ยวพิฆาตตตตตตตตตตตต" จากอุ้งมือทั้งสองที่งองุ้มคล้ายอุ้งเล็บเหยี่ยว ก็เกิดประกายแสงสีเทาเล็กๆบาดตาขึ้นภายในอุ้งมือทั้งสอง แล้วก็ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นๆๆ จนกระทั่งครอบคลุมร่างกายของชายกลางคนไว้ทั้งหมด ทันใดนั้นพลังแสงสีเทาก็กลายเป็ร่างเหยี่ยวสีเทาตัวมหึมา กางปีกกลางเล็บ ร้องเสียงก้องอยู่กลางอากาศสร้างพลังกดดันมหาศาลออกมา
"แกว็กกกกกกกกกกกกกกกๆๆ"
ทันใดนั้นเ้าเหยี่ยวั์ก็โผบินลอยตัวขึ้นกลางท้องฟ้ากางปีกอันใหญ่โตเกือบสิบเมตรของมันกระพรือพรึ่บๆ ส่งตัวพุ่งสูงขึ้นๆ แล้วก็เริ่มปักหัวดิ่งลงมา พร้อมกับกางเล็บอันใหญ่โตมโหฬารพุ่งเข้าหานายทหารหนุ่มที่ยืนอยู่บนหลังคารถม้าควบคุมเปิดม่านพลังป้องกันอยู่
"ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม"
คว๊ากกกกกกกกกกกกก
เสียงของม่านพลังฉีกขาดด้วยพลังกรงเล็บของเหยี่ยวั์ที่พุ่งลงมาเจาะทะลุเข้าไปในม่านพลังที่กางกั้นอยู่
"บึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม" เสียงของพลังทั้งสองกระแสกระแทกกันอย่างรุนแรง สายหนึ่งพยายามเจาะทะลุทำลายเข้าไป อีกพลังหนึ่งพยายามยับยั้งกางกั้นการเจาะทะลวง เมื่อหมอกของกระแสพลังที่กระจัดกระจายเริ่มจางลงก็พบว่า กรงเล็บอันแหลมคมของเหยี่ยวั์เจาะทะลุม่านพลังเข้ามาจนเกือบจะทะลุเข้าถึงใบหน้าของนายทหารหนุ่ม ห่างกันไม่ถึงปลายนิ้ว นายทหารหนุ่มหลับตาสนิทแน่นกัดริมฝีปากแน่น เขาโดนกระแสพลังของเหยี่วั์กดกระแทกจนเืไหลทะลักออกมาจากมุมปาก ยอมรับในโชคชะตา ยอมตายแต่ไม่ยอมปล่อยมือที่ควบคุมม่านพลังอยู่เป็อันขาด แต่โชคยังเข้าข้างเขา
ม่านพลังยังไม่แตกสลายยังคงสภาพอยู่อย่างหวั่นไหว ไหวไปไหวมา เหยี่วั์เจาะทะลุม่านพลัง เข้ามาได้เพียงแต่กรงเล็บเท่านั้นแล้วก็หยุดชะงัก
เสียงเหยี่ยวั์ร้องลั่น "แกว๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" พอสุดเสี่ยงเหยี่ยวั์ก็สลายร่างกลับเป็ชายกลางคนอีกครั้งหนึ่ง
"ไม่เลวไม่เลว เ้าหนูน้อย แต่วันนี้เ้าไม่รอดแน่" ชายกลางคนโผขึ้นกลางอากาศไปอีกครั้ง ใบหน้ายิ้มแสยะอย่างมีเรศนัย ชายหนุ่มหน้าเคร่งเครียดเหงื่อไหลซึมออกตามหน้าผากกัดฟันแน่นเืกลบปาก แต่เขาก็ยังคงปล่อยพลังลงไปปกป้องรถม้าสีดำอย่างสุดฝีมือ พลังของม่านป้องกันก็ดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นหนาขึ้นเล็กน้อย
ชายกลางคนขณะโผขึ้นถึงจุดสูงสุดกลางอากาศก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อดึงเอาวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา ดูคล้ายๆ ก้อนโลหะอะไรบางอย่าง ชายกลางคนแผ่พลังปราณเข้าไปสู่วัตถุประหลาดนั้น วัตถุนั้นก็สลายพร้อมเปล่งแสงสีเงินแวววาวออกมาทันที่พร้อมแผ่กระจายออกคลอบคลุมร่างของชายกลางคนไว้
"เหยี่ยว เหยี่ยวเหล็กพิฆาต" สิ้นสุดเสียงชายกลางคนที่ได้รับพลังมาจากโลหะอะไรบางอย่างในกำมือของเขากลายร่างเป็เหยี่ยวเหล็กแวววาวกางปีกกางหางกางเล็บ ทั้งมีขนาดใหญ่โตกว่าเดิมอีกหลายเท่า พร้อมทั้งแผ่พลังปราณสีเงินแวววาวออกมามากมายสุดคณานับกดดันบรรยากาศโดยรอบให้ดูหม่นมัวลงไปโดยถนัดใจ
ด้วยพลังกดดันอันมหาศาล นายทหารหนุ่มกัดฟันเงยหน้ามองตาค้าง เืไหลออกจากมุมปากไม่หยุด เขารู้ดีว่าครั้งนี้คงไม่รอดแน่จะต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง
"พวกเ้าทั้งหมดรีบมุ่งหน้าไปยังเขตเทือกเขาัเร้น ทางนี้ข้าจะปะทะไว้เอง" นายทหารหนุ่มะโสั่งลูกน้องสุดเสียง สิ้นเสียงก็ปล่อยมือออกจากตัวรถม้าม่านพลังป้องกันดับวูบลงทันที เขาะโขึ้นจากตัวรถม้าลอยตัวขึ้นกลางอากาศพร้อมปลดปล่อยพลังลี้ลับสีดำเป็ยวงใยแผ่กระจายออกโดยรอบตัวของเขา
"หมาป่านิลกาฬ" พลังสีดำที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายนายทหารหนุ่มยุบตัวลงกลายเป็ "หมาป่านิลกาฬ" ดำเป็เงาวาววับตัวใหญ่โตน่ากลัว พุ่งทะยานเข้าหาเหยี่วเหล็กที่กำลังพุ่งลงมา เหยี่ยวเหล็กเห็นดังนั้นก็หาได้ชะงักงันไม่ ยิ่งแผดเสียงร้องเปล่งพลังออกมาหวีดหวิวพุ่งเข้าใส่ด้วยพลังที่เหนือชั้นกว่า หมายจะขยี้เ้าหมาป่านิลกาฬให้แหลกละเอียดเป็เถ้าธุลี
ขณะที่เ้าเหยี่วเหล็กกับหมาป่านิลกาฬกำลังจะปะทะกันนั้น กลุ่มขบวนรถม้าสีดำก็เคลื่อนตัวห่างออกไปจนใกล้จะเข้าสู่เขตเทือกเขาัเร้น เข้าไปทุกขณะ
"วี๊ดดดดดดดดดดดดดด....ฟิ้ว.....วี๊ดดดดดดดดดดดเ......บึ๊มมมมมมม..."
เสียงพลังพุ่งเข้าหากันของทั้งสอง ใกล้จะประทะกัน....ฟิ้ว....เ้าหมาป่านิลกาฬกลับคืนร่างกลายเป็นายทหารหนุ่มพุ่งหลบออกด้านข้างอย่างกระทันหัน...วี๊ดดด....เ้าเหยี่วเหล็กเสียทีไม่รู้จะหยุดได้อย่างไรเมื่อพุ่งลงมาด้วยพลังทั้งหมดอย่างนั้น...บึ้มมมมมมม...เ้าเหยี่ยวเหล็กพุ่งกระแทกพื้นพสุธาที่เป็ดินปนหินตะปุ่มตะปั่มอย่างเต็มที่......เศษดินเศษหินฝุ่นละอองพุ่งกระจายออกทุกทิศทางคล้ายะเิปรมณูลูกย่อยๆ อย่างไรอย่างนั้น
พลังฝีมือหรือจะสู้พลังสมอง เหยี่ยวเหล็กหัวปักจมลึกลงไปในดินเกือบทั้งตัวเหลือเพียงส่วนบั้นท้ายโผล่พ้นดินอยู่รำไร ฝุ่นละอองยังไม่ทันจะจางลงนายทหารหนุ่มที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศพลันกลายร่างเป็หมาป่านิลกาฬอีกครั้งหนึ่ง แล้วโผพุ่งกระโจนลงไปหาเ้าเหยี่วเหล็ก เล็งเป้าไปที่บั้นท้ายที่โผล่พ้นดินอยู่
ในวินาทีที่กรงเล็บอันแหลมคมของเ้าหมาป่านิลกาฬที่ใส่พลังเข้าไปทั้งหมดถึงแปดส่วนจะกระแทกะเิบั้นท้ายของเ้าเหยี่ยวเหล็กเ้าเหยี่ยวเหล็กั์กลับคืนร่างเป็ชายกลางคนอย่างทันท่วงทีพร้อมไขว้ขาที่ชี้ขึ้นฟ้าอยู่ปลดปล่อยพลังเตะออกไปประทะกับเ้าหมาป่านิลกาฬที่พุ่งมาถึงอย่างเส้นยาแดงผ่าแปด
"บึ้มมมมมมม"
ถึงอย่างไรชายกลางคนนั้นก็มีระดับพลังถึงปราณปฐมเทพ นับเป็พลังฝีมือที่ไม่สามารถจะพบเห็นได้ง่ายๆ นายทหารหนุ่มถึงจะมีพลังระดับปราณเหนืุ์ก็ตาม เหมือนจะห่างกันเพียงแค่่เดียว แต่ก็นับเป็่ข้ามระดับที่จากมนุษย์ธรรมดาไปสู่ระดับพลังเริ่มต้นเป็เทพ นับเป็่ข้ามขั้นที่สำคัญที่ไม่ใช่ใครจะก้าวข้ามง่ายๆ บางคนฝึกเป็ร้อยปียังไม่สามารถข้ามขั้นไปสู่ระดับเทพได้ เ้าหมาป่านิลกาฬเมื่อปะทะเข้ากับลูกถีบดีดกลับหลังของชายกลางคนก็กระดอนกลับหลังลอยออกไปไกลมีเืไหลออกจากปากกระเด็นเป็ฝอยทางยาวตามไปด้วย
พรึ่บ ชายกลางคนดีดตนเองขึ้นจากหลุมดินที่ส่วนหัวจมอยู่ขึ้นมาลอยอยู่กลางอากาศมองไปยังนายทหารหนุ่มที่กลายร่างกลับเป็มนุษย์นอนจมกองเือยู่
"นี่แค่ดีดเบาๆเ้าก็ใกล้ตายซะแล้วรึ ฮ่าๆๆๆ" ชายกลางคนหัวเราะด้วยความสะใจแล้วก็ลอยตรงเข้าหมายจะเผด็จศึกให้จบลงโดยเร็ว แต่ชายกลางคนลืมไปแล้วว่าตนเองมีหน้าที่มาจับทารกน้อยกลับไป โดนนายทหารหนุ่มหลอกล่อให้บ้าพลังเลยเผลอลืมหน้าที่ตัวเองไปเสียแล้ว
ตัวนายทหารหนุ่มที่นอนเล่นละครจมกองเืให้ดูาเ็สาหัสเกินจริงก็พุ่งตัวขึ้นลงมือ
"จ๊ากก ตายเสียเถอะ" นายทหารหนุ่มพุ่งเข้าหาชายกลางคนพร้อมกับควงดาบสีดำเล่มใหญ่ในมือที่ไม่ทราบปรากฏมาจากที่ใด แทงเข้าหน้าอกข้างซ้ายของชายกลางคน ชายกลางคนยกมุมปากขึ้นเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็มิได้ตระหนกใอันใด เพี่ยงปาดมือขวาวูบออกพร้อมกับเบี่ยงตัวไปทางเล็กน้อย ดาบสีดำเล่มใหญ่ก็แทงพลาดจากตำแหน่งหัวใจพุ่งเข้าไปในซอกแขนของชายกลางคน
"ฉั๊บบ" ชายกลางคนหุบแขนซ้ายลงหนีบดาบเอาไว้แล้วก็ยิ้มกว้างขึ้นอีกพร้อมกล่าวเบาๆ ว่า "บิน" แล้วก็ผลักมือขวาออกไปที่ใบหน้าของนายทหารหนุ่มฝ่ามือนี้ดูเหมือนจะแ่เบาแต่ชายกลางคนแอบเกร่งพลังไว้ถึงเก้าส่วน
"ย๊ากกกกกกกก..."นายทหารหนุ่มบินลอยหวือออกไปอีกครั้งพร้อมพ่นสายโลหิตเป็ทางยาวลอยโค้งออกไปดูคล้ายสายรุ้งสีโลหิตก็ปาน
2K
