****
‘นี้เขากำลังชวนเราเข้ากิลด์งั้นหรอ’
“ฮ่าๆๆ~”
“นี้มันมุขตลกอะไรกันฟะ พวกNoopสองคนกำลังจะสร้างกิลด์ขึ้นมาวะ เฮ้ย!!พวกมึงทุกคนได้ยินที่ไอเด็กนั้นพูดมั้ยวะ!! มันบอกว่ามันกำลังจะสร้างกิลด์ขึ้นมาวะฮ้าๆๆ!! พวกแกควรรู้ไว้นะว่าหากพวกแกอยากจะสร้างกิลด์พวกแกจะต้องมีสมาชิกอย่างน้อยๆก็15คนและเรื่องที่สำคัญของการสร้างกิลด์เลยคือพวกแกต้องมีเงิน!!! แล้วพวกแกแค่สองคนจะไปทำอะไรได้ หรือว่าพวกแกจะลองชวนคนในจัตุรัสเข้าร่วมกิลด์ด้วยละฮ่าๆๆ!!”
ผู้คนภายในจัตุรัสที่ได้ยินบทสนทนาที่ดังจากกลุ่มของลูชต่างก็พากันหัวเราะ
เพราะหากให้มองจากภายนอกทั้งลูชและเด็กชายคนดังกล่าว พวกเขาทั้งสองอยู่ในสภาพที่ไม่ได้แตกต่างกันเลยพวกเขาทั้งสองกำลังใส่เสื้อผ้าที่หาซื้อได้ในร้านค้าของNPC แถมยังเป็นชุดอุปกรณ์ที่ไม่ได้บวกคุณสมบัติพิเศษใดๆเลยนอกจากพลังป้องกัน มันจึงไม่ใช้เรื่องแปลกที่ผู้คนในจัตุรัสจะหัวเราะเยาะ เพราะการต่อสู้ระหว่างกิลด์นั้นรุนแรงและยิ่งใหญ่มาก และมันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นหลังจากสงครามใหญ่ของเลกิออส
เพราะอย่างนั้นกิลด์ในความเข้าใจของทุกคนจึงหมายถึงกองทัพที่พร้อมสำหรับสงครามทุกรูปแบบ พวกเขาจะถูกจัดตั้งโดยกลุ่มนายทุนหรือบริษัทในโลกความจริงกันทั้งนั้น แม้กระทั้งกิลด์เล็กๆก็ยังต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลในการก่อตั้งกับทดสอบและรับสมัครสมาชิกมาบริหารกิลด์ แต่เมื่อสักครู่พวกเขากับได้ยินเด็กสองคนตรงหน้ากำลังพูดว่าจะสร้างกิลด์ต่อหน้ากิลด์อันดับหนึ่งของเมืองจะไม่ให้พวกเขาหัวเราะกันได้อย่างไร
แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังมุ่งความสงใจไปที่ลูช
ลูชผู้ที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาและเสียงหัวเราะของคนทั้งจัตุรัสอยู่นั้น เขากับยืนอยู่เฉยๆราวกับไม่ได้สนใจคนในจัตุรัสเขาแค่กำลังรอคำตอบของเด็กชายตรงหน้า
“ผะ-ผมชื่ออดัม ค-คุณจะสร้างกิลด์ขึ้นมาจริงๆงั้นหรือ”
อดัมถามลูชอย่างตรงไปตรงมา ตลอดเดือนมานี้อดัมได้ตระเวรไปทั่วทั้งเมืองเขาพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้เข้าร่วมกิลด์ซักกิลด์เพราะเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถผจญภัยไปในโลกนี้ได้ด้วยตัวคนเดียว เขาเลยต้องการมีพรรคพวกที่จะร่วมผจญภัยไปด้วยกัน แต่เขาเองก็มีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เขาไม่สามารถแชร์หน้าต่างสถานะได้มันเลยทำให้เขาต้องถูกปฏิเสธอยู่ร่ำไป ไม่ว่าจะกิลด์เล็กหรือกิลด์ใหญ่ก็ต่างพากันปฏิเสธเขาทั้งนั้น แม้กระทั่งปาตี้ที่ออกล้างรังมอนสเตอร์เองก็ยังไม่คิดจะรับเขาเข้าไปเลยด้วยซ้ำ แต่กับมีคนมาบอกเขาว่าจะสร้างกิลด์ขึ้นมาพร้อมกับเขางั้นหรอ
ลูชทำเพียงยิ้มแล้วก็พยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบ จริงๆแล้วเขาเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมอดัมถึงไม่ยอมแชร์หน้าต่างสถานะให้คนอื่นดู เพราะมันคงเป็นไปไม่ได้ที่Path of God จะมีบัค และแม้กระทั้งNPCก็ยังสามารถแชร์หน้าต่างค่าสถานะได้ มันจึงเป็นเรื่องแปลกที่อดัมยืนกรานว่าเขาไม่สามารถแสดงหน้าต่างค่าสถานะได้และนี้คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาถูกปฏิเสธอยู่ร่ำไป แต่ลูชไม่ได้สนใจเพราะตอนนี้เขาไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากนักเขาแถบไม่ต้องกังวลเรื่องรับคนเข้ามาเลยด้วยซ้ำไป เพราะหากเด็กคนนี้เป็นสายรับที่ต้องการจะเข้ากิลด์ใหญ่เพื่อล้วงเอาข้อมูลละก็เขาจะต้องปฏิเสธคำชวนของลูชอย่างแน่นอน จะเรียกว่าลูชกำลังเดิมพันโดยที่เขาไม่ได้ลงเงินเลยก็ว่าได้ อีกอย่างเขาเองก็ต้องการกำลังรบมากกว่านี้เขาเพียงคนเดียวคงไม่สามารถที่จะถล่มกองกำลังกิลด์ที่มีสมาชิกนับแสนไหวหากเขาต้องการประสบความสำเร็จเขาจะต้องมีแขนขามากกว่านี้ เพราะสาเหตุที่เขาเริ่มเล่นเกมนี้ก็ไม่ได้แตกต่างจากคนอื่นเลย อำนาจและความมั่งคั่งเขาสามารถได้ทั้งสองอย่างนี้มาครองหากแต่เขามีความสามารถมากพอ
อดัมที่เห็นใบหน้าที่จริงจังของลูช เขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เขาปรารถนาที่จะได้เดินทางรวมกันกับพวกพ้องมานานแล้วมันเป็นความฝันของเขาตั้งแต่สมัยที่เขายังเด็ก
“งั้นนายจะให้ฉันเดินทางไปกับนายด้วยใช้มั้ย”
“มันแน่นอนอยู่แล้วไม่ใช้หรือไง แต่ก่อนอื่นฉันว่าเราสองคนไปจากที่นี้กันเถอะฉันเริ่มรำคาญไอพวกนี้แล้ว”
“ตกลง”
“เฮ้นั้นพวกแกจะไปไหนกัน และเมื่อกี้แกพูดว่าแกรำคาญพวกเรางั้นหรอ”
ลูชไม่ได้สนใจเสียงที่ดังขึ้นมามากนักนี้คือเมืองป้อมปราการNPCที่นี้คงไม่ยอมให้เกิดการต่อสู้ขึ้นใจกลางจัตุรัสเมืองแน่
“ใช่แล้วฉันพูดเองแล้วมันทำไมหรือแกอยากจะลองฟันฉันดูมั้ยละ”
หลังจากที่ลูชพูดจบคนทั้งจัตุรัสก็มีใบหน้าซีดลงในทันที ผู้คนมากมายเริ่มพากันกระซิบกระซาบกันเบาๆแต่มันก็ยังดังพอให้กลุ่มของลูชได้ยิน
“เฮ้ไอเด็กนั้นมันกำลังหาเรื่องบูเล็ตอยู่ว่ะ”
“มันคงไม่อยากเล่นเกมนี้แล้วละมั้ง ฉันได้ยินมาว่าคนก่อนที่ทำแบบนี้เองก็เลิกล็อคอินเข้าเกมไปเลย”
“มันแน่นอนอยู่แล้วไม่ใช้หรือไง ไอหมอนั้นถูกฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปจนถึงเลเวล0 ไอเทมทั้งตัวดรอปลงมาจนเหลือแต่ไอเทมที่ผูกมัดแถมขนาดมีเลเวล0แล้วไอหมอนั้นก็ยังถูกตามล่าอยู่เลยนะ”
ผู้คนเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับประวัติของบูเล็ต บูเล็ตนั้นเป็นถึงหัวหน้ากองกำลังที่4แห่งกิลด์เครโบรุสเขาเองก็เริ่มเล่นเกมนี้ในช่วงแรกๆและไต่เต้าขึ้นมาจนกระทั่งได้รับตำแหน่งหัวหน้ากองกำลังที่4เมื่อปีที่แล้วนี้เอง
เมื่อบูเล็ตได้ยินเสียงพูดคุยของคนในจัตุรัสเขาก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายก่อนจะหันไปหาลูช
“แกคงได้ยินแล้วสินะว่าฉันเป็นใคร ฉันจะยกโทษให้แกก็ได้ท่าหากแกยอมกราบฉันงามๆสักทีสองทีเพราะน้ำหน้าอย่างพวกแกคงไม่มีของมีค่าอะไรติดตัวอยู๋แล้วฉันเลยจะเมตราโดยไม่เรียกค่าเสียหาย”
“ค่าเสียบ้าน….!!นี้มึงเป็นแม่ตูหรือไงฟะท่าไม่กล้าฟันก็ใสหัวไปไกลๆเลยไอระยำเอ้ย ถุ้ย~”
“กรอด”
บูเล็ตกัดฟันของตัวเองแน่นจนเสียงดังกรอดกระจายจนคนรอบๆตัวเขาได้ยิน เขาเองก็อยากจะสับไอระยำตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆแต่ที่นี้เป็นย่านใจกลางเมือง เขาจะมีปัญหาแน่หากเขาลงมือที่นี้เพราะที่นี้คือเมืองป้อมปรากการ ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี้จึงสูงกว่าเมืองทั่วไปมาก แถมNPCที่นี้ก็ยังมีเลเวลสูงกว่าผู้เล่นในปัจจุบันอยู่มาก และโทษฐานที่สร้างความไม่สงบเขาอาจถูกฆ่าและอาจแย่กว่านั้นคือเขาอาจถูกจับเข้าคุก มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะรักษาตำแหน่งหัวหน้ากองกำลังที่4ไว้ได้ และหากเขาถูกจับเข้าคุกจริงๆเขาอาจจะต้องสูญเสียตำแหน่งหัวหน้าไปเลยก็ได้ เพราะสำหรับผู้เล่นระดับสูงแล้วนั้นเวลาภายในเกมลัวนมีค่าอย่างมหาศาลหากพวกเขาต้องเข้าไปอยู่ในคุกจริงๆเวลาขั้นต่ำสุดที่พวกเขาจะต้องอยู่ในนั้นคือ3วันสามารถเรียกว่ามันคือการสูญเสียครั้งใหญ่เลยก็ว่าได้ เพราะงั้นคุกจึงกลายเป็นฝันร้ายสำหรับผู้เล่นทุกคนในเส้นทางของพระเจ้า
“สรุปแกไม่อยากฟันฉันงั้นหรือ ไอปอดแหกเอ๋ย!!!หลบไปซะฉันรีบ”
ไม่นานลูชกับอดัมก็พากันออกห่างจากจัตุรัสเมือง
“หัวหน้า! หัวหน้าจะปล่อยพวกมันไปแบบนี้งั้นหรอ?”
“นี้แกคิดว่าฉันเป็นใครกัน!!!”
บูเล็ตเริ่มตะโกนใส่หน้าลูกน้องของเขา
“ส่งนักฆ่าในหน่วยของเราออกสะกดรอยพวกมันไป!! อย่าให้คาดสายตาเด็ดขาด พวกมันออกนอกเมืองเมื่อไรก็ฆ่าพวกมันได้เลยและส่งคนไปค่อยเฝ้าที่หน้าทางออกของวิหารภายในเมืองทั้งหมด ฉันจะสั่งสอนพวกมันเป็นบทเรียนให้ผู้คนในเมืองได้รู้ว่าอย่าได้กล้ามาท้าทายเครโบรุส”
***
ในทางกลับกัน
“เหม็นชะมัด!! หัวกิลด์ไม่น่าไปท้าทายบูเล็ตมันเลยไอหมอนั้นมันเป็นหมาบ้า”
“10นาทีที่แล้วนายยังยืนอ้อนวอนขอเข้ากิลด์ของมันอยู่เลยไม่ใช้หรือไงฟะ อีกอย่างเลิกเรียกฉันว่าหัวหน้ากิลด์ได้แล้ว ฉันยังไม่ได้สร้างมันขึ้นมาเลย”
“หืม? สุดท้ายเดียวหัวหน้ากิลด์ก็สร้างมันขึ้นมาอยู่ดีไม่ใช้หรือไง แล้วจะให้ผมเรียกว่าอะไรท่าไม่ให้เรียกหัวหน้ากิลด์”
ในขณะที่เมืองป้อมปราการโกลมาสกำลังเกิดความวุ่นวายไปทั่วทั้งเมืองกลับมีชายสองคนกำลังถกเถียงเรื่องที่โคตรไร้สาระอยู่ภายในท่อระบายน้ำของป้อมปราการ