เพราะเห็นลูกเ็ปกับความรักในอดีตเลยอยากให้มีความครัวไม่ให้จมปรักกับผู้หญิงอย่างนั้น จึงเลือกลูกใภ้ที่ถูกใจตัวเองให้ลูกชาย
“ไม่ได้ถามว่าแกชอบหรือไม่ชอบ เื่นี้แม่คิดมาดีแล้วและที่สำคัญฉันจะเอาลูกสะใภ้คนนี้คนเดียวเท่านั้น ถ้าแกไม่ตกลงฉันจะยกสมบัติที่มันควรเป็ของแกครึ่งหนึ่งให้กับหนูพลอย”
เขาเกลียดผู้หญิงหิวเงินหวังรวยทางลัด เลยดูถูกเธอสารพัด
“หรือมันไม่จริงอย่างที่พ่อเธอให้แต่งงาน กับฉันเพราะหวังจะปลดหนี้ และหวังจะให้จับคนรวยโดนสั่งสอนมาแบบนี้ไง เธอถึงชอบผู้ชายรวยๆ”
เมื่อได้เป็แต่งงานกันแล้วก็จะลองเปิดใจให้เธอ ยิ่งรู้จักเธอมากขึ้น ยิ่งทำให้เขามองเธอเปลี่ยนไปถึงขั้นตามเฝ้า
“ก็แค่หอมแก้มเมียตัวเอง มันจะเป็อะไร ฟอด ฟอด”
เพราะความหลงเมียเด็กจึงอยากเข้าหอบ่อยๆ
“ไม่นะ...พลอยไม่อยากเข้าหอไม่นะพ่อเลี้ยงปล่อยพลอยลงนะ....”
ยิ่งหลงมาก ยิ่งหึงหวงมาก ถึงขั้นตามเฝ้า
“กูมาให้กำลังใจเมียแล้วอยากเปลี่ยนบรรยากาศในการทำงานด้วย”
ไม่รู้ว่าเขาหลงรักผู้หญิงตรงหน้าั้แ่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีก็รักเธอไปหมดทั้งใจ มันคงไม่เหลือที่ว่างให้ใครมาแทรกได้อีกเราสองคนผ่านทั้งเื่ดี เื่ร้ายมาด้วยกันตั้งมากมาย ทั้งทุกข์ ทั้งสุขแล้วก็เศร้ามันเกินกว่าคำว่ารัก ต้องเรียกว่าเธอคือชีวิต คือลมหายใจ