กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่160:ฟื้นคืนชีพให้อลิซ

    กริมยังคงยืนนิ่งหลังจากทุกอย่างจบไปแล้ว แต่แล้วกริมก็พยายามเข้าไปดูภาพที่เคยเห็นก่อนหน้านี้แต่มันต่างไปจากเดิมเพราะภาพเหล่านั้นไม่ได้สมจริงอีกมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำแทนแล้วชายหนุ่มในฉากที่3เองก็ไม่ได้หันมาไล่กริมเหมือนในตอนแรก
    ''มันเหมือนกับ...ชายคนนั้นพยายามปกป้องไม่ให้ข้ารู้อะไรบางอย่าง''ในเมื่อไม่ได้อะไรเพิ่มเติมกริมจึงฝึกควบคุมพลังแบบใหม่ที่ได้มาแทน ผ่านไปอีก80วันในที่สุดกริมก็ลืมตาขึ้นมาการควบคุมพลังของกริมกลับมาอยู่ในระดับสมบูรณ์และตอนนี้เองความสามารถทุกอย่างได้กลับมาแล้วการตรวจสอบและการตรวจสอบธรรมชาติของกริมสามารถใช้ได้โดยไม่มีปัญหา
    ''ลองดูหน่อยก็แล้วกัน ตรวจสอบ''[ชื่อ:กริม เผ่าพันธุ์:เทวทูต สายเลือด:มนุษย์/เทวทูต/ราชาปีศาจพลังทำลายอนันต์: 128,000,000(128อนันต์) สถานะ:แข็งแรง]กริมไม่ได้ตกใจกับพลังที่เหลืออยู่เพียงสายเดียวเพราะพลังแบบใหม่ที่ถูกเรียกว่าพลังทำลายอนันต์มันเป็นการรวมพลังทั้ง2สายเข้าด้วยกันซึ่งนับต่อจากนี้ไม่ว่ากริมจะเพิ่มพลังกายหรือพลังเวทย์มันจะถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังอนันต์ที่ทรงพลังมากกว่าเดิม
    ''ตรวจสอบธรรมชาติ''วูบ! กริมเริ่มตรวจสอบสถานะและระดับพลังของรองผู้อำนวยการทันทีซึ่งมันทำให้กริมรู้ว่ากริมคิดผิดไปมากเดิมทีกริมคิดว่ารองผู้อำนวยการคือร่างจุติเทพเจ้าแต่มันกลับไม่ใช่เพราะรองผู้อำนวยการเป็นแค่สาวกระดับสูงของเทพเจ้าสงครามซึ่งมันมีพลังกายมากถึง173,000,000จุด
    ''งั้นในพื้นที่ลึกลับคงเป็นที่อยู่ของร่างจุติเทพเจ้า...''กริมเริ่มตรวจสอบอีกครั้งแต่มันไม่ได้ผลที่ที่กริมคาดว่าจะเป็นพื้นที่ลึกลับกริมกลับไม่สามารถมองผ่านเข้าไปได้
    ''ช่างมันเดี๋ยวค่อยเข้าไปดู ส่วนตอนนี้น่าจะคืนชีพให้อลิซได้แล้ว''กริมนำโรงแก้วแห่งการเก็บรักษาออกมาร่างในโรงแก้วยังคงนอนสงบนิ่งอยู่เหมือนเดิม ฟุ่บ! คริสตัลที่มีจิตวิญญาณของอลิซปรากฎออกมาฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! อักษรเวทย์มนต์โบราณก่อตัวเป็นวงเวทย์แล้วถูกสลักลงไปบนพื้นห้องจากนั้นกริมก็ปล่อยคริสตัลที่อยู่ในมือเอาไว้ที่กลางห้อง แกร่ก! แคร่ก! แคร่ก! แคร่ก! ทำลายโรงแก้วทิ้งต่อมากริมจึงยกร่างที่อยู่ในโรงแก้วออกมาวางที่กลางห้องด้วยเช่นกันโดยที่กริมเองก็ไม่ได้ตรวจสอบร่างนั้นก่อน ฟุ่บ! กริมถอยออกมาจากนั้นจึงสร้างวงเวทย์ขึ้นมาอีก1วง
    ''ทำงาน''สิ้นเสียงกริมวงเวทย์ชุดแรกก็ทำงาน คริสตัลที่อยู่กลางห้องค่อยๆลอยขึ้นมาแล้วส่องแสงไม่นานคริสตัลก็แตกออก วิ้ง! ร่างจิตวิญญาณของอลิซลอยอยู่กลางห้องนางค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆและเมื่อนางเห็นใบหน้าของกริมครั้งนี้นางไม่ได้แสดงบทบาทเหมือนที่เคยทำมาก่อนแต่นางค่อยๆหลั่งน้ำตาออกมา
    ''ลูกแม่...''อลิซพูดได้เพียงแค่นั้นแต่นั่นกลับทำให้กริมสั่นไหวรุนแรงเพราะถึงจะเคยคิดเรื่องนี้มาบ้างแล้วแต่ในเมื่อสิ่งที่กริมคิดเป็นความจริงขึ้นมามันจึงทำให้กริมทำอะไรไม่ถูก
    ''ใช่จริงๆด้วยสินะ ท่านคือท่านแม่ของข้าแต่ทำไมตอนที่ท่านแม่เจอข้า...ทำไมท่านแม่ถึงไม่ยอมบอกข้า''กริมพยายามควบคุมอารมณ์แล้วถามออกมาด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น ฉับพลันจิตวิญญาณของอลิซก็สั่นไหวจะให้นางบอกความจริงได้ยังไงเพราะในเวลานั้นของนางเหลือไม่มากแล้วอลิซไม่ต้องการให้กริมจมอยู่กับความทุกข์ที่สูญเสียแม่เพราะฉะนั้นสู้ให้กริมไม่ต้องรับรู้อะไรเลยดีกว่าและตอนนี้เองก็เช่นกันนางไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้
    ''แม่...''
    ''ไม่เป็นไรเรายังมีเวลาคุยกันอีกมาก ตอนนี้มุ่งสมาธิไปที่บทเวทย์บทที่2ก่อนเมื่อได้รับสัญญาณเมื่อไหร่ให้ท่านแม่เข้าร่างนั้นทันที''ในครั้งแรกอลิซยังไม่ได้สนใจร่างที่นอนไร้วิญญาณอยู่กลางห้องเลยแต่เมื่อกริมพูดขึ้นมาอลิซจึงหันไปมองและนั่นทำให้จิตวิญญาณของนางสั่นสะท้านซึ่งมันมาพร้อมกับความรู้สึกมากมายที่เอ่อล้นออกมาแต่ไม่ทันที่อลิซจะได้พูดอะไรกริมก็สั่งให้บทเวทย์ที่2ทำงาน ซู่ว! ในห้องเกิดลมพัดขึ้นเบาๆหลังจากนั้นบทเวทย์จึงเริ่มทำงานซึ่งไม่นานร่างไร้วิญญาณที่นอนอยู่กลางห้องก็ลอยขึ้นมาแล้วส่องแสง
    ''ตอนนี้แหละ รีบเข้าไปในร่าง...''กริมจ้องมองขณะอลิซเริ่มทำตามที่กริมพูดที่สุดร่างจิตวิญญาณก็หายไปฉับพลันร่างที่เคยไร้จิตวิญญาณก็ลงมายืนบนพื้นแล้วก็ล้มลง
    ''ตรวจสอบ''[ชื่อ:อลิซ เผ่าพันธุ์:ราชาปีศาจ สายเลือด:ราชาปีศาจ พลังกาย/พลังเวทย์: 21/11 สถานะ:อ่อนแอ(จิตวิญญาณอ่อนแอและบาดเจ็บ)]กริมแปลกใจเพราะจากการคาดเดาอลิซจะต้องได้พลังจากร่างใหม่นี้มาครอบครองแต่หลังจากตรวจสอบดูพบว่าพลังของร่างนี้มันมีน้อยมากนั่นไม่ได้หมายความร่างนี้เป็นแค่คนธรรมดา? ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะร่างนี้มีสายเลือดราชาปีศาจแต่ทำไมพลังถึงได้น้อยนัก...
    ''ลูกแม่''ขณะที่กริมกำลังคิดถึงเรื่องสายเลือดราชาปีศาจอลิซก็ลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วเข้ากอดกริมทันทีนางรู้ตัวแล้วว่านางได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งเรื่องทุกอย่างสำหรับนางมันเหมือนกับความฝันในที่สุดนางก็มีโอกาสได้กอดลูกชายเพียงหนึ่งเดียวของนางกริมที่อยู่ในอ้อมกอดของอลิซสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับมาก่อน แต่กริมจะอยู่แบบนี้ไม่ได้ตอนนี้ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นให้ทำ
    ''พอก่อนท่านแม่ ข้ามีเรื่องมากมายต้องถามท่านแม่แต่ตอนนี้ข้าต้องฟื้นฟูจิตวิญญาณของท่านแม่ก่อน''กริมค้นหาหนังสือที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูจิตวิญญาณที่บาดเจ็บเพียงไม่นานกริมก็ได้หนังสือที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูจิตวิญญาณมาหลายเล่มจากนั้นจึงเรียนรู้มันทั้งหมดฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! สมุนไพรและส่วนประกอบต่างๆกริมมีไว้ในครอบครองมันจึงง่ายต่อการสร้างยาขึ้นมานอกจากนี้ในขั้นตอนที่สร้างยากริมยังใส่จิตวิญญาณที่ตนเองเคยกลืนกินลงไปด้วย
    ''ท่านแม่กินยานี่ก่อน มันจะช่วยให้จิตวิญญาณของท่านแม่หายดี''อลิซจ้องมองกริมตาไม่กระพริบยาที่กริมสร้างมันอัดแน่นไปด้วยจิตวิญญาณไม่ต้องสงสัยเลยหากกินลงไปนางจะฟื้นฟูจิตวิญญาณได้แต่...ทำไมลูกของนางถึงทำมันได้ง่ายๆราวกับหายใจ?
    ''ลูกแม่...เจ้าโตขึ้นมากจริงๆตอนนี้เจ้าคงแข็งแกร่งขึ้นมาบ้างแล้วสินะ''อลิซลูบหัวกริมด้วยความเอ็นดูจากนั้นนางก็มองไปที่ตากริมซึ่งมันทำให้นางตกใจ จอมราชันย์?นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลูกของนางจะแข็งแกร่งจนขนาดก้าวไปเป็นจอมราชันย์ได้ด้วยตนเองแต่ถึงลูกของนางจะเป็นจอมราชันย์ไปแล้วก็ตามนางก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่ากริมแข็งแกร่งมากขนาดไหน
    ''เป็นยังไงบ้างท่านแม่''กริมถามขึ้นมาหลังจากอลิซกินยาลงไปได้สักพักและจากการตรวจสอบของกริมอลิซมีจิตวิญญาณที่สมบูรณ์แล้วเพียงแต่พลังของนางยังคงมีเท่าเดิมไม่เปลี่ยน

    คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน