Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

“ มากันจนได้สินะ ”

แอ็กเซลมองออกไปนอกห้อง ต่อให้เขาจะมองไม่เห็นสิ่งใดก็ตามเพราะลิงยืนบังทางเดิน แต่เกสรที่เขาโปรยออกไประบุถึงกลุ่มคนที่กำลังวิ่งมารวมกันด้านหลังฝูงของลิงไม่น้อยเลย แต่ละคนที่เห็นลิงฉกฉวยของตัดหน้าล้วนแล้ววิ่งตาม ถึงอย่างนั้นยังไม่มีใครกล้าลงมือเพราะลิงมีจำนวนเยอะเกินไป ซึ่งเขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายรับรู้ได้ถึงเจ้าของลิงเพราะเขาสัมผัสได้ว่ามีชายคนหนึ่งกำลังเปิดใช้งานสกิลบางอย่างดึงความสนใจของทุกคนให้หันมองสกิลนั้น

อุอุอุอู

เสียงร้องของลิงดังมาตามทางเดินทางฝั่งด้านขวาของห้องที่อยู่ส่วนลึกสุด พวกมันมาพร้อมกับพืชกลายพันธุ์มากมายมีตั้งแต่ระดับ 1 ดาวไปจนถึง 5 ดาว แอ็กเซลจึงให้พิกซี่น้อยช่วยกันเก็บเอาไว้ในแหวน

ในระหว่างรอให้ลิงวิ่งกลับมารวมกันที่ห้องแห่งนี้ทั้งหมดนั้นเอง แอ็กเซลก็ได้หันมองไปยังเพดานห้อง หลังจากที่เขาพบว่ามีน้ำกำลังรั่วซึมลงมามากกว่าก่อนหน้านั้น

ดูท่าสปอร์ของเขาที่โปรยไปทั่วซากโบราณสถานแห่งนี้เพื่อเปิดห้องลับและปิดกลไกลับทั้งหมดกำลังจะทำให้สถานโบราณพังถล่ม พลังที่ใช้ในการค้ำจุนโบราณสถานแห่งนี้ค่อยๆหายไป ถึงแม้เขาจะรู้ว่าโบราณสถานมีวงจรที่สามารถฟื้นฟูพลังคอสมิกที่ใช้ค้ำจุนได้ มันกลับต้องใช้เวลามากพอสมควร ผลสุดท้ายโบราณสถานแห่งนี้จะถล่มลงมาเช่นเดิม

ลิงฝูงสุดท้ายวิ่งเข้ามาในห้อง พิกซี่น้อยจึงช่วยกันเก็บพืชกลายพันธ์ุจากลิงแล้วนำมาให้แอ็กเซลอีกทอดหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็มองเข้าไปยังส่วนลึกของห้อง บนผนังสูง 20 เมตรมีกล่องกระจกใสจำนวน 5 กล่องติดเรียงกัน ภายในกล่องมีพืชกลายพันธุ์แปลกประหลาด  ระดับของพวกมันที่เขาสัมผัสได้คือ 5 ดาวกำลังปลดปล่อยไอเย็นออกมาจางๆ

แอ็กเซลไม่รู้ว่าพืชกลายพันธุ์เหล่านี้ทำไมถึงติดอยู่บนผนัง แต่จากที่เขาคาดการณ์มันอาจจะเป็นพืชกลายพันธุ์ที่มีไว้โชว์ หรือไม่ก็อาจจะเป็นพืชกลายพันธุ์ที่มีไว้เพื่อปรับสมดุลบางอย่างภายในห้องแห่งนี้

เพียงแต่ว่าการจะเดินทางไปให้ถึงด้านหลังไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะกลางห้องมีเหวลึกขวางเอาไว้ ภายในเหวมีน้ำไหลลงไปรวมกัน ซึ่งสิ่งที่กำลังนอนนิ่งอยู่ภายในน้ำมีลักษณะคล้ายกับปลาจำนวนหลายร้อยตัว

แอ็กเซลไม่คิดจะก้าวข้ามบ่อปลานี้ไปเร็วนักก็เพราะว่ารูเล็กๆที่เกิดขึ้นรอบๆห้องจากที่เขาสังเกต คงจะเป็นหนึ่งในการโจมตีของปลาเหล่านี้ พวกมันน่าจะเป็นปลาที่ถูกเลี้ยงเอาไว้ประดับห้อง แต่ถูกปล่อยทิ้งให้เติบโตที่นี่

“ แกลองข้ามไปหน่อย ”

หนึ่งในลิงถูกชี้หน้า มันจึงออกวิ่งเต็มกำลังกระโจนข้ามบ่อน้ำไป ปลาที่อยู่ภายในบ่อทำเพียงมองก่อนจะอมน้ำเข้าไปในปากเตรียมโจมตี เพียงแต่ว่าน้ำที่พ่นออกมาจากปากกลับไม่พ้นขอบบ่อ พลังทำลายที่สามารถเจาะทะลวงผนังห้องหายไปในทันที แอ็กเซลถึงขั้นฉีกยิ้มดูเหมือนว่าการปล่อยสปอร์ลงไปก่อนหน้าจะทำให้พวกมันไม่สามารถใช้การโจมตีที่ดีที่สุดได้ ทว่าเขาก็ยังไม่คิดจะสั่งให้มอนสเตอร์ลงไปฆ่ามันเช่นเดิมเพราะการต่อสู้ภายในน้ำพวกมันยังคงได้เปรียบ

อุอุอุ

“ ทุบกระจกแล้วนำสิ่งที่อยู่ข้างในออกมา ”

ลิงลองใช้มือของมันทุบกระจก เพียงแต่ว่ากระจกบนผนังกลับไม่ยอมแตกออกเหมือนห้องที่ผ่านมา ต่อให้ลิงจะใช้พลังเต็มที่แล้วก็ตามกระจกกลับหนาเป็นอย่างมาก แอ็กเซลจึงใช้ลมพัดสปอร์ไปเกาะยังกระจกทั้ง 5 ตู้แล้วยืนรอให้สปอร์ดูดพลังจากกระจกออกมา ไม่นานดอกไม้จากสปอร์ก็บานออกมาเป็นจำนวนมาก  ลิงจึงลองใช้มือทุบอีกครั้งก่อนจะนำพืชกลายพันธุ์ออกมาด้วยท่าทางพอใจ

โครม!

เสียงวัตถุหล่นกระแทกพื้นดังมาตามทางเดิน แอ็กเซลตัวโยกเล็กน้อยจากสิ่งที่หล่นกระแทกพื้นเมื่อครู่ มอนสเตอร์ในพันธะของเขาต่างก็ตัวโยกเช่นเดียวกัน เมื่อใช้เกสรสัมผัสตำแหน่งที่วัตถุตกกระแทกพื้นแอ็กเซลพบว่าส่วนหนึ่งของโบราณสถานพังถล่มลงมาแล้ว น้ำบนเกาะเริ่มไหลทะลักเข้ามาปริมาณมหาศาล เขาจึงเร่งมือให้ลิงทุบตู้กระจกที่เหลือแล้วนำพืชกลายพันธุ์ออกมาทั้งหมด จากนั้นก็หันหลังกลับเตรียมจะออกไปจากห้องนี้ 

มอนสเตอร์ภายในบ่อน้ำเขามองข้ามไปก่อนเพราะการฆ่ามันอาจจะทำให้เขาเสียเวลามากจนไม่สามารถหนีออกไปจากที่นี่ได้ทัน 

เพียงแต่ว่าการหนีของเขากลับถูกแชมเปี้ยนล้อมปิดทุกเส้นทาง สิ่งที่เขาได้จากห้องลึกสุดดึงดูดความสนใจแชมเปี้ยนจำนวนมาก พวกเขาต้องการสิ่งที่หลงเหลือในซากโบราณสถานแห่งนี้ อย่างไรก็ตามแอ็กเซลไม่ได้สนใจเลยว่าใครจะฆ่าเขาเพราะถ้าหากช้ากว่านี้จะต้องตายที่นี่ เขาจึงปลดปล่อยมอนสเตอร์ในพันธะออกมาทั้งหมดก่อนจะให้พวกมันวิ่งทะลวงผ่านแชมเปี้ยนพาตนเองออกไป

อุว้า!

เสียงคำรามลั่นของลิงจำนวนมหาศาลสร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกคนที่คิดจะข่มขู่แอ็กเซลเพื่อให้เขาแบ่งผลประโยชน์  แต่ละคนที่เห็นลิงเพิ่มจำนวนขึ้นมามหาศาลล้วนแล้วเบิกตาโตก่อนจะวิ่งหนี จำนวนลิงที่ปรากฎออกมามากกว่าลิงที่อยู่บนเกาะเสียอีก  ต่อให้พวกมันจะอ่อนแอลงก็ตาม จำนวนมหาศาลขนาดนี้สามารถฆ่าพวกเขาในทางเดินแคบๆได้แน่นอน

“ วิ่ง! ”

เสียงร้องดังก้องไปทั่วทางเดิน ใครที่สามารถวิ่งได้เร็ววิ่งนำหน้าลิงออกไปก่อน ส่วนใครที่พลาดหกล้มล้วนแล้วถูกลิงเหยียบย่ำ แอ็กเซลไม่สนใจเลยว่าคนพวกนี้จะเป็นหรือตาย เขาสนใจเพียงแค่ว่าตนเองจะสามารถวิ่งออกจากสถานที่แห่งนี้ได้หรือไม่

ภายใต้การสร้างแผนที่จากเกสรที่กระจายออกไป ทำให้เขารู้ว่าเส้นทางไหนคือทางออกจึงสั่งให้ฝูงลิงวิ่งไปเรื่อยๆไม่คิดหยุดพัก

โครม!

ชิ้นส่วนของโบราณสถานเริ่มถล่มลงมา นักล่าที่เห็นว่าที่แห่งนี้กำลังจะถล่มล้วนแล้วหวาดวิตก แม้จะไม่รู้สาเหตุของการพังถล่ม พวกเขากลับต้องหนีออกไปให้พ้น แต่ทว่าพวกเขากลับหลง ผู้ที่สามารถจดจำเส้นทางได้ล้วนถูกฝูงลิงเหยียบย่ำไปแล้ว

“ เอายังไงต่อ! ”

“ ลิง ตามลิงไป พวกมันจะต้องรู้ทางออก! ”

หนึ่งในแชมเปี้ยนวิ่งหลบเข้าไปยังทางแยกที่อยู่ตรงหน้าเพื่อวัดใจว่าลิงจะวิ่งมายังทางที่พวกเขาหลบเข้ามาหรือไม่ ปรากฎว่าฝูงลิงหลายหมื่นตัวเลือกที่จะวิ่งไปอีกทาง

ขณะที่ลิงกำลังวิ่งผ่านไปนั้นพวกเขาก็พบเข้ากับชายหนึ่งคนกำลังขี่อยู่บนหลังของหมาป่าต้นไม้ พวกเขาเหลือบมองตากันครู่หนึ่งก่อนที่อีกฝ่ายจะผ่านไป เหล่าแชมเปี้ยนที่ไม่รู้ว่าจะหาทางออกได้อย่างไรจึงตัดสินใจวิ่งตามฝูงลิง

“ ตามลิงไปเร็วเข้า ”

ต่างคนต่างวิ่งไม่คิดชีวิต ซากโบราณสถานถล่มอันตรายต่อตัวพวกเขาเป็นอย่างมาก การพังถล่มของผนังและกำแพงไม่ใช่สิ่งที่ฆ่าพวกเขาได้ ด้วยน้ำหนักของหินบางก้อนไม่มากพอจะทับตัวพวกเขาให้แตกตาย แต่พลังมิติที่ใช้สร้างพื้นที่ซากโบราณสถานต่างหากที่จะฆ่าพวกเขาให้ตาย หากออกจากที่นี่ช้าไป พลังมิติจะเข้าบดขยี้พวกมันจนกลายเป็นเศษเนื้อ

สองตากวาดมองออกไปรอบด้าน ต่อให้เขาจะเห็นเพียงแค่ผนังและฝูงลิงที่กำลังวิ่งไปตามทางเดินก็ตาม  เกสรที่โปรยออกไปรอบๆกลับทำให้เขาสัมผัสได้ถึงทุกๆอย่าง ส่วนใดบ้างของซากโบราณสถานที่พังถล่มเขารู้ทั้งหมด

ทันใดนั้นแอ็กเซลก็สั่งให้ลิงหยุดวิ่ง เมื่อเส้นทางด้านหน้าที่สามารถพาเขาออกไปจากที่นี่ถูกตัดขาด  ชิ้นส่วนเส้นทางด้านหน้าล้วนลอยเคว้งภายในมิติราวกับอยู่ในอวกาศ แอ็กเซลจึงสั่งให้ลิงตัวหนึ่งกระโจนเหยียบหินที่ลอยเคว้งคว้าง เพื่อดูว่าพื้นที่จะเล่นงานมันอย่างไรหรือไม่

ลิงตัวหนึ่งที่ได้รับคำสั่งให้ออกไปตรวจสอบเส้นทางจึงกระโจนเหยียบไปยังเศษชิ้นส่วนทางเดินที่ใหญ่ที่สุด หลังจากที่มันกระโดดเกาะไปบนชิ้นส่วนนั้นมันก็พุ่งไปตามแรงกระแทกที่เกิดขึ้นจากเท้า ทำให้ชิ้นส่วนลอยออกไปไกลจากทางเดินที่แอ็กเซลเหยียบ

จากสิ่งที่เห็นราวกับว่าด้านหน้าคืออวกาศ ทุกอย่างจะเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆหากมีแรงมากระทำ ซึ่งการกระโดดของลิงทำให้ชิ้นส่วนใกล้ๆลอยไกลออกไปเรื่อยๆ จากสิ่งนี้ทำให้แอ็กเซลรู้ว่าคนที่ออกไปเร็วสุดจะปลอดภัย ส่วนใครที่มาช้าสุดจะเสี่ยงตายเพราะไม่มีชิ้นส่วนทางเดินให้เกาะ

อุอุอุ

ลิงร้องตะโกนเสียงดังหลังจากมันข้ามไปยังทางเดินอีกฝั่งได้สำเร็จ แอ็กเซลจึงเก็บลิงแล้วเกาะนกให้พวกมันพาเขาบินข้ามไปแทน จากนั้นก็เรียกลิงออกมาอีกครั้งเพื่อให้พวกมันเป็นผู้บุกเบิกเส้นทาง

ในตำแหน่งที่เขากำลังเดินทางผ่านยังคงมีแชมเปี้ยนที่ยังไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเขา รู้เพียงแค่ว่าตนเองจะต้องสำรวจซากโบราณสถานไปเรื่อยๆ ซึ่งการถล่มของซากโบราณสถานทำให้พวกเขาพยายามหาทางออก แอ็กเซลจึงป้องกันการปะทะกันระหว่างเขากับแชมเปี้ยนเหล่านี้

“ มันข้ามไปแล้ว ”

“ ตามไปเร็วเข้า ”

กลุ่มที่เดินทางมาถึงทางเดินที่ถูกตัดขาดล้วนแล้วใช้ทักษะเท้าเหยียบย่างไปบนชิ้นส่วนที่ลอยอยู่บนอากาศ เพียงแต่ว่าบางคนที่ก้าวพลาดกลับร่วงตกลงไปในความมืดมิด แทนที่พวกเขาจะลอยเคว้งคว้างเหมือนชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายอยู่ตามเส้นทาง

“ ระวังด้วย! ”

เสียงลิงร้องตะโกนไปตามทางเดินแทรกไปกับเสียงพังถล่มของแผ่นหินขนาดใหญ่ น้ำบนเกาะที่ไหลทะลักเข้ามาได้สร้างเสียงที่น่าหวาดกลัวจนหลายคนที่พยายามวิ่งร้องไห้

แอ็กเซลที่หนีมาเรื่อยๆกลับต้องหยุดเท้าอีกครั้งหนึ่ง ห่างออกไปราว 500 เมตรมีประตูทางออกเปิดอ้ากว้าง เพียงแต่ว่าสิ่งที่คอยไล่ล่าผู้คนบนเกาะกลับยืนขวาง มันกำลังยืนเอียงคอมองดูเขาราวกับว่าจะกล่าวทักทายที่ไม่เจอกันนาน

“ เขี่ยมันออกจากทาง ”

ฝูงลิงที่อยู่ด้านหน้ากรีดร้องด้วยท่าทางโกรธแค้นหลังจากรับคำสั่ง แต่ละตัวยกมือทุบอกแล้วกระโจนเข้าหามอนสเตอร์ที่ยืนขวางทาง

ต่อให้พลังทำลายจะไม่สูงพอจะสร้างความเสียหายให้กับสิ่งที่ยืนขวาง จำนวนลิงที่กรู่เข้าไปกลับดันร่างของมอนสเตอร์ตัวนั้นให้ถอยออกไปเรื่อยๆ แอ็กเซลที่เห็นว่าระยะทางระหว่างเขาและทางออกลดลงเรื่อยๆจึงสั่งให้ลิงโถมกำลังให้มากกว่านี้อีกเพราะตอนนี้ซากโบราณสถานในจุดที่เขายืนใกล้จะพังถล่มลงมาเต็มที่แล้ว

“ วิ่งสิ วิ่ง! ”

แชมเปี้ยนที่ตามมาทันกรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง พวกมันพยายามร้องตะโกนบอกให้ลิงวิ่งไปด้านหน้าที่เป็นทางออก แอ็กเซลจึงหันกลับมามองก่อนจะบอกให้แชมเปี้ยนยืนอยู่นิ่งๆเพราะเขากำลังกำจัดสิ่งที่ขวางทาง

อย่างไรก็ตามใครบางคนที่ดูราวกับกำลังเสียสติเพราะกลัวว่าตนเองจะถูกฝังที่นี่ก็ได้ชักอาวุธขึ้นมาฟันลิงตัวหนึ่งเพื่อเปิดทาง ซึ่งคนที่อยู่ด้านข้างต่างก็ชักอาวุธออกมาเช่นเดียวกัน โดยไม่ฟังความคิดเห็นของแอ็กเซลแม้แต่น้อย

แอ็กเซลจึงใช้สกิลกล่อมของพิกซี่เพื่อลบความบ้าคลั่งออกจากตัวพวกเขา   กลุ่มคนที่กำลังเสียสติและบ้าคลั่งกลับมาได้สติอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นความวิตกกลับเป็นสิ่งชักจูงให้พวกเขากวัดแกว่งอาวุธเพื่อเปิดทาง แอ็กเซลจึงบอกให้ลิงสังหารคนที่โจมตีมัน ต่อให้สหพันธ์จะมีกฎ ที่นี่ใกล้จะถล่มเขาจึงคิดจะใช้มันเป็นข้ออ้าง.