ร่างบางนั่งห้อยขาอยู่บนโขดหิน นิ้วเรียวสวยค่อยๆถอดชุดส่วนบนออกและส่วนล่างออก เผยให้เห็นผิวขาวสวยไร้ที่ติ เรือนผมยาวสลวยแนบลู่ไปตามแผ่นหลัง เดลเรียจับเสื้อผ้าจุ่มลงในน้ำแล้วขยี้เบาๆ ด้วยความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยี ชุดของทหารจึงทนทานและขจัดคราบออกง่าย
ใบหน้าหล่อเหลาของชูมองภาพตรงหน้าตาค้าง ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าตัวเมียตนนี้มีผิวที่ขาวสวยกว่าตัวเมียตัวอื่น แต่ไม่คิดว่าผิวใต้ร่มผ้าจะขาวอมชมพู ขาวจนอยากสร้างรอยไปทุกส่วน.. สัดส่วนเว้าโค้งบอบบางยิ่งกว่าตัวเมียตนอื่นๆ อย่างหาได้ยาก
ชูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ั์ตาแดงก่ำราวสัตว์นักล่า ยิ่งมองตัวเมียตรงหน้าร่างกายพลันยิ่งร้อนรุ่ม ส่วนกลางกายแข็งชูชันดันหนังสัตว์่ล่างเป็กระโจมยัก เขาไม่เคยรู้สึกอย่างเก็บซ่อนตัวเมียผู้งดงามตนนี้ไว้ข้างกายอย่างแรงกล้าเช่นนี้มาก่อน มันอยากเก็บซ่อนไว้ไม่ให้ใครเห็น มีเพียงมันเท่านั้นที่ได้เป็คู่ครองเพียงตัวเดียว....
เดลเรียกำลังหันหลังกวักน้ำล้างหน้าด้วยความสดชื้น หยดน้ำแวววาวไหลตามกรอบหน้าได้รูปทำให้ร่างบางในยามนี้งดงามจนสามารถทำให้ผู้ที่ผ่านมาเห็นหลงใหลลุ่มหลงได้อย่างง่ายดาย
เสียงน้ำกระเพื่อมทำให้เ้าของั์ตาคู่สวยหันไปมองด้านหลัง ก่อนจะพบว่าชายหนุ่มได้ยืนอยู่ข้างหลังของตนเป็ที่เรียบร้อย
"ถ้าอยากลงมาเล่นน้ำ ทำไมไม่เรียกเราก่อน..เราจะได้ไปเฝ้ากองไฟแทน" เงาที่ทาบทับลงมาเื้ัทำให้เดลเรียรู้สึกหายใจไม่ออก เหมือนตนกำลังโดนคุกคามอยู่อย่างไรอย่างนั้น
เห็นอีกฝ่ายไม่ตอบก็นึกสงสัย บุรุษผู้นี้จู่ๆก็เป็อะไรไป ไม่ใช่สูดดมควันไฟจนเลอะเลือนใช่หรือไม่
"เช่นนั้นเรากลับไปเฝ้า- อื้อ!"
เดลเรียมองมือหนาที่จู่ๆคว้าบั้นท้ายของตนไว้แน่น ั์ตาคู่สวยหันไปสบตาอีกฝ่ายก่อนจะเป็ฝ่ายเบิกตาออกกว้างอย่างตื่นตะลึง เมื่อั์ตาของชายหนุ่มทอประกายร้อนแรงประหนึ่งจะแผดเผาเขาให้ได้อย่างไรอย่างนั้น
"ช ชูเ้าทำอะไร ปล่อยเรานะ อื้อ..อย่าบีบ!"
ฝ่ามือหนาบีบบั้นท้ายกลมกลึงทั้งคลึงทั้งนวดจนเ้าของใบหน้างามหอบแฮ่ก แต่ร่างบางก็ต้องสะดุ้งเมื่อจู่ๆบั้นท้ายถูกบางสิ่งบางอย่างดุนดันถูไถไปมา
บางสิ่งที่ว่ามันทั้งร้อนและแข็งจนเดลเรียหน้าร้อนผาวอย่างอับอาย
นี่..ชูกำลังมีอารมณ์เพราะเขาอย่างนั้นเหรอ?
ไม่ ไม่ นี่พึ่งรู้จักกันไม่พ้นข้ามวันเลย จะให้มันเลยเถิดต่อไปไม่ได้
"ตั้งสติหน่อย เ้ากับเราพึ่งรู้จักกันนะ ชู!!"
เดลเรียร้องเสียงหลงเมื่อเอวสอบกระแทกแก่นกายเข้ามาในขาหนีบทีหนึ่งราวกับกำลังหยอกล้อ โชคยังดีที่เดลเรียไม่ได้ถอดกางเกงซับในออกมาซัก จึงทำให้ชายหนุ่มได้แต่ถูไถภายนอกอย่างงุ่นง่าน
แต่ถึงมีกางเกงซับในก็ไม่ได้หมายความว่าคนตัวบางจะปลอดภัย
"เดลเรีย เดลเรีย ตัวเมียของข้า" เสียงทุ้มพร่าครางกระเส่าอยู่ข้างหู ลมหายใจร้อนหอบรินรดต้นคอจนสติของเดลเรียแทบแตกกระเจิง
ใบหน้างดงามแดงระเรื่อ อยากจะเถียงกลับใจจะขาดว่าตนไม่ใช่ตัวเมีย ทว่ายามเปิดปากกลับมีเสียงครางแ่เบาหลุดออกมาแทน เดลเรียจึงเลือกเม้มปากเน้นสายตาคู่งามเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
ยามนี้ความคิดของชูเต็มไปด้วยความ้าแสดงความเป็เ้าของอย่างแรงกล้า ทั้งอยากทิ้งกลิ่นและสร้างรอยไว้บนกายขาวตรงหน้า
?!
เดลเรียััได้ว่าท่องเอ็นร้อนที่ถูไถขาหนีบของตนนั้น เหมือนจะมีขนาดใหญ่ขึ้น..มือหนาทั้งสองรวบตัวเขาเข้าไปกอดจนแผ่นหลังััแผงอกอันแข็งแกร่งแถมยังร้อนราวกับกำลังจะหลอมละลายร่างเขาอย่างไรอย่างนั้น
ั์ตาคู่งามเลื่อนลงไปมอง่ล่างก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตื่นตะลาน ร่างทั้งร่างสั่นราวกับลูกนก ท่อนเอ็นอวบหนาขนาดใหญ่ราวกับเป็ขาที่สามตั้งผงาดอย่างดุดัน
นี่..เป็ของที่มนุษย์ควรมีเหรอ? สิ่งนี้จำเป็ต้องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?
เดลเรียขวัญกระเจิง หากโดนแท่งนี้เข้าไปเขาได้ร่างแยกออกเป็สองส่วนแน่ๆ
"ชู ถ้าเ้ายังไม่หยุดเราจะโกรธจริงๆนะ"
ทว่ายิ่งเดลเรียดิ้นหนี ส่วนล่างก็ยิ่งเสียดสี ดวงตาคู่คมจับจ้องใบหน้างามอย่างหลงใหล เสียงใดๆ ล้วนไม่เข้าโสตประสาทแม้เพียงสักเสี้ยวเดียว
"ชู..อื้อ"
เดลเรียไร้เรียวแรงที่จะต่อต้าน แก่นกายใต้กางเกงซับในดุนดันขึ้นมาเป็กระโจมหลังน้อย ดวงหน้างามแดงซ่านเริ่มจมลงไปกับรสััที่อีกฝ่ายมอบให้
จมูกโด่งคลอเคลียหลังคอขาวพลางสูดดมกลิ่นกายหอมหวานจากตัวเมีย ลิ้นหนาเสียที่หลังคอก่อนจะสร้างรอยแสดงความเป็เ้าของ สะโพกหนาหลังจากขยับเนิ่นช้าอยู่ชั่วครู่พลันแปรเปลี่ยนเป็จังหวะรัวเร็วดุดันจนเดลเรียกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางเอาไว้สุดความสามารถ
ชายหนุ่มกระหน่ำกระแทกแท่งร้อนเข้าออกดวงตาสะท้อนภาพคนตัวบางในอ้อมกอดตรงหน้าอย่างหมกหมุ่น เขาขบกรามกรอดคำรามต่ำในลำคอพร้อมกับแท่งร้อนปลดปล่อยของเหลวร้อนจาก่ล่าง
ร่างบอบบางตัวสั่น ในหัวขาวโพลนคิดสิ่งใดไม่ออก ถึงแม้จะโชคดีที่อีกฝ่ายไม่ได้แทรกแก่นกายร้อนเข้ามาในร่าง
ทว่าสิ่งที่เดลเรียแน่ใจอย่างหนึ่งคือ...
ของชู...อึดมาก
ยามตะวันใกล้ลับขอบฟ้า ดวงตาคู่คมแอบมองตัวเมียของตนด้วยแววตาเศร้าสร้อย หลังจากที่มันยับยังความ้าของตัวเองไม่ได้จนพลันมือทำให้ตัวเมียแสนงามต้องขุ่นเคือง จนกระทั้งตอนนี้อีกฝ่ายก็ยังไม่หายโกรธตนเลยแม้แต่น้อย
เดลเรียพยายามไม่สนใจสายตาเศร้าสร้อยที่ส่งมาของอีกฝ่าย จนกว่าอีกฝ่ายจะสำนึกผิดเขาจะไม่ยอมให้อภัยเด็ดขาด
"เดลเรีย ข้าเก็บผลแดงมาให้..เ้าลองชิมดูสิ"
"..."
มือหนานำผลแดงมาให้ตัวเมีย เพื่อหวังว่าจะคลายความโกธรของอีกฝ่ายลงได้ ทว่าตัวเมียตรงหน้ากลับไม่หันกลับมามองมันเลยแม้แต่น้อย
"ในเผ่ากำลังจะแจกจ่ายเสบียง ข้าจะไปนำเสบียงกลับมานะ"
ชูที่ถูกอีกฝ่ายเว้นระยะห่างพลันรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่กระทำลงไป หากมันยับยั้งชั่งใจสักหน่อยปานนี้มันคงไม่ต้องมานั่งมองคนตัวเมียแสดงท่าทีเ็ากับมันเช่นนี้
เมื่อเดลเรียเห็นชายหนุ่มออกไปแล้วก็ลุกขึ้นไปหามุมสักมุมเพื่อนอนพักผ่อน ภายในวันเดียวกลับเกิดเื่ขึ้นมากมาย ดูท่าวันข้างหน้าเขาคงต้องเร่งหาทางกลับไปดาวหลักให้เร็วที่สุด
4K
