ทางด้านพวกพี่ชายของหมั่นโถวน้อยตอนนี้ก็พากันแบกท่อนไม้ที่ยาวมากพอสมควรกันมาแล้ว ประมาณ 4 ท่อนเห็นจะได้ พากันหามหัว หามท้ายช่วยกันอย่างทุกลักทุเล ด้วยความที่ทางเดินก็ลื่นบ้างไม่ลื่นบ้าง ต้องเดินอย่างระมัดระวังก็พอแรงแล้วไหนจะต้องแบกท่อนไม้มาอีกด้วย
“น้องหมั่นโถวน้อย โน้นพวกพี่ชายพากันมาทางนี้แล้วล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“พี่ชาย วิ่งมาเลย”หมั่นโถวน้อย
“วิ่งเลย…วิ่งเลย……”พี่สาวเปาจื่อ
“ห๊าาาาา..............!!!”พวกพี่ชาย
“...........!!!” ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
พวกพี่ชาย ได้แต่พากันมองทั้งพื้นดินที่เละเทะบ้าง เป็ดินเลนดินโคลนบ้าง และน้ำฝนที่ขังเป็จุดๆนี่อีก และไหนจะแบกไม้ที่มือกันนี่อีกเล่า!! น้องหมั่นโถวน้อย น้องเปาจื่อ ยังจะบอกให้พวกเขาวิ่ง??? วิ่งไปหาอีกเนี่ยนะ!!!
“เอ๋…??? พวกพี่ชายไม่ได้ยินเสียงพวกเราหรือเปล่านะพี่เปาจื่อ??”หมั่นโถวน้อย
“...................”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ก็นั่นน่ะสิน้องหมั่นโถวน้อย สงสัยว่าฝนคงจะตกเสียงดังมากด้วยน่ะ เลยตีกับเสียงเรียกของพวกเรามั้ง???พวกพี่ชายเลยอาจจะไม่ได้พวกเราเรียกล่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“งั้นพวกเราก็เรียกด้วย ทำท่าทางบอกพวกพี่ชายด้วยดีกว่านะพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ๆ พี่ชายไม่ได้ยินแต่อาจจะเดาท่าทางของพวกเราออกก็ได้นะ เริ่มกันเลยน้องหมั่นโถวน้อย”พี่สาวเปาจื่อ
“..................”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“พี่ชายวิ่งมาเลย วิ่งน่ะ วิ่งแบบนี้น่ะ..”น้องสาวทั้งสองคนทั้งพากันะโเรียกพี่ชาย และทำท่าวิ่งอยู่กับที่ให้พวกพี่ชายได้ดูกัน จะได้รับรู้สิ่งที่น้องสาว้าสื่อสารให้พวกพี่ชายได้รับรู้กัน
“..................”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“.............!!!!????”พวกพี่ชาย
ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ที่ได้ยินสองสาวน้อยพูดคุยกัน ก็พากันพูดไม่ออกเลยจริงๆ ส่วนพวกพี่ชายน่ะเหรออยากจะร้องไห้ท่ามกลางสายฝนกันเสียแล้วจริงๆ !!!
แต่ในที่สุดพวกพี่ชายก็ผ่านพ้นมาได้มาถึงกันเสียที โดยที่ไม่ต้องลื่นล้ม เมื่อวางท่อนไม้ไผ่ลงกับพื้นแล้วเป็ที่เรียบร้อย จึงหันมาถามน้องสาวคนเล็กกันว่า….
“น้องหมั่นโถวน้อยจะให้พวกพี่ชายทำอะไรต่อไป บอกมาได้เลยนะ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ใช่ๆ…”พี่ชายคนอื่นๆ
“ถ้างั้นพวกเราเลือกตำแหน่งปักไม้ไผ่พวกนี้ลงแม่น้ำกันเลยนะพี่ชายนะ พอปักลงแ่าแล้วก็ให้ขีดระดับน้ำล่าสุดเอาไว้ด้วยว่าอยู่ตรงไหนและวันพรุ่งนี้พวกเราจะมาดูว่ามันขึ้นจากขีดเดิมเยอะหรือเปล่า”หมั่นโถวน้อย
“ได้เลยน้องหมั่นโถวพวกพี่จัดการให้เอง”พี่รองเปาจี
“เชื่อฟังดีมากเลยพี่ชาย เด็กดี เด็กดี…”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ ๆ”พี่สาวเปาจื่อ
“................!!!”พวกพี่ชาย
“ฮ่า….ฮ่า…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเสียเสียงดังแข่งกับสายฝนกันเลยทีเดียวที่ได้ยินเ้าตัวแสบหมั่นโถวน้อยชื่นชมพวกพี่ชายของเธอว่าอย่างไรกัน
“เป็อย่างไรล่ะ โดนน้องสาวชมเสียไปกันไม่เป็เลยนะพวกพี่ชายเนี่ย”แม่
“ก็คงจะอึ้งๆกันอยู่นั่นแหละนะคะ โดนน้องหมั่นโถวน้อยพูดชมออกมาแบบนั้นน่ะ”อาสะใภ้เจียนตุย
“คงจะคิดว่าฟังพี่สาวหมั่นโถวสอนสั่งน่ะสิ คงไม่ได้เป็พี่ชายแล้วล่ะมั้ง คงสับสนกันไปเลยว่าใครเป็พี่ ว่าใครกันแน่ที่เป็น้องน่ะค่ะ”อาสะใภ้ต้งฝู่
“แต่ก็อย่างว่าแหละนะ ก็พวกพี่ชายเชื่อฟังน้องสาวดีจริงๆนี่หน่า น้องก็เลยต้องเอ่ยปากชมเสียหน่อยน่ะ”ยาย
“ชมแบบว่าเล่นพี่ชายยืนนิ่งกันไปเลยน่ะสิ”ย่า
“ฮ่า….ฮ่า…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสอง
เมื่อรับคำสั่งจากน้องหมั่นโถวน้อยมาแล้ว พวกพี่ชายก็เตรียมหาที่ปักไม้ไผ้ลงทันทีเลย แต่ก็ใช่ว่าจะปักไม้ไผ่ลงไปได้ทันทีที่เลือกตำแหน่งแล้ว ยังคงหันมาะโถามน้องหมั่นโถวน้อย เพื่อความแน่ใจเพราะพวกพี่ชายมีประสบการณ์ต่อน้องสาวของพวกเขาพอสมควร
การที่บอกว่าได้ อาจจะแปลเป็ไม่ได้ก็ได้ ดังนั้นต้องถามทุกระยะๆ เพื่อให้แน่ใจว่าน้องหมั่นโถวน้อยพึงพอใจแล้วนั่นเอง!!!
“น้องหมั่นโถวน้อย ตรงนี้ได้ไหมครับ???”พวกพี่ชาย พากันะโประสานเสียงแข่งกับฟ้าฝน
“เขยิบไปอีกนิดนะพี่ชาย”หมั่นโถวน้อย
“กระดึ๊บ….กระดึ๊บ…..”
“หยุดดดดด..พี่ชาย”หมั่นโถวน้อย
“............”พวกพี่ชายรอฟังคำสั่ง และปฎิบัติตาม
“ไม่ได้ๆ เขยิบไปอีกนิดหน่อยนะพี่ชายยยยย”หมั่นโถวน้อย
“กระดึ๊บ.........”พวกพี่ชาย
“หยุดดดดก่อนพี่ชาย…แค่ก้าวเดียวก่อนนะ”หมั่นโถวน้อย
“กระดึ๊บ.........”พวกพี่ชาย
“หยุดดดดดดดดด…….”หมั่นโถวน้อย
“..........!!!”พวกพี่ชาย
พวกพี่ชายค่อยๆเขยิบไปทีละนิด อย่างที่น้องหมั่นโถวน้อยพูดบอก และก็บอกให้หยุด และก็สั่งให้เขยิบอีกแล้ว!!!! เป็แบบนี้อยู่หลายต่อหลายรอบกว่าจะปักไม้ไผ่ลงได้แต่ละท่อน เล่นเอาพวกพี่ชายพากันเกร็งไปหมดเลย
จนแม่อดไม่ไหว หันมาพูดกับหมั่นโถวน้อยดีๆ ออกมาอีกครั้งกับลูกสาวคนเล็กว่า….
“หมั่นโถวน้อยลูก เอาแบบที่มันแน่นอนและชี้บอกพี่ชายนะ ตอนนี้ฝนยังคงตกอยู่นะ สงสารพวกพี่ชายค่ะ”แม่
“โธ่…แม่คะ แม่ไม่รู้อะไรเลย พวกพี่ชายน่ะอยากเล่นน้ำฝนจะตายไป หมั่นโถวเลยไม่อยากใจร้ายเลยปล่อยๆให้พวกพี่ชายเล่นน้ำฝนบ้างน่ะค่ะแม่ แต่ว่าแม่ อาสะใภ้ ย่า ยาย อย่าดุพวกพี่ชายนะคะ และอย่าบอกว่าหมั่นโถวน้อย กับพี่เปาจื่อเป็คนบอกด้วยนะคะว่าพวกพี่ชายจริงๆแล้วอยากเล่นน้ำฝนมว๊ากกกกก….”หมั่นโถวน้อย
“.............!!!”พวกพี่ชาย
“.............”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“จริงค่ะ เปาจื่อเองก็ยืนยันได้เลยพวกพี่ชายอยากเล่นน้ำฝนมว๊ากกกกกจริงๆนะคะ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ก็แกล้งทำเป็ไม่เห็นนิดหน่อยนะคะ สักพักค่อยเรียกพวกพี่ชายกลับเข้ามาค่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“............!!!”พวกพี่ชาย
“.............”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“............?????”พวกพี่ชาย มีคำถามตัวใหญ่ๆบนหัวแล้วตอนนี้ว่าพวกเขานี่น่ะเหรอแสดงท่าทีว่าอยากจะเล่นน้ำฝนมว๊ากกกก…ขนาดนั้นกันน่ะ??? มาจากความคิดของน้องสาวเสียมากกว่าล่ะมั้ง????
แต่จะว่าไปแล้วจริงๆพวกพี่ชายเองก็อยากเล่นน้ำฝนจริงๆนั่นแหละ เพราะอย่าลืมว่าวันนี้เป็วันแรกที่มีฝนตกแบบนี้ ทั้งเด็ก และทั้งผู้ใหญ่ต่างอยากััน้ำฝนนี้เพื่อความโชคดี และมีความสุขกันทั้งนั้น แต่แน่นอนว่าไม่ใช่เหตุผลในตอนนี้ ณ ขณะนี้ ที่น้องหมั่นโถวน้อย และน้องเปาจื่อกำลังกล่าวหาว่าร้ายพวกเขาให้ ย่า ยาย แม่ๆ ของพวกเขาได้ฟังกันน่ะสิ!!!!
และเสียงแอบนินทาก็ไม่ได้เบาเลย เพราะน้องสาวทั้งสองคงจะลืมไปว่าตอนนี้ฝนฟ้ากำลังตกอยู่ เสียงที่ใช้พูดย่อมดังกว่าเดิมหลายเท่าตัวนัก พวกน้องสาวคงจะไม่รู้ล่ะมั้ง??? ว่าพวกพี่ชายได้ยินกันเต็มๆ แทบจะปล่อยท่อนไม้ไผ่หลุดมือกันไปเลย
“พี่ชายหนอพี่ชาย ไม่รู้ว่าจะสงสารดี หรือจะเรียกว่าน้องสาวหวังดีกันล่ะเนี่ย ไม่รู้จะใช้คำพูดไหนดีเลยค่ะแม่ น้องสะใภ้”แม่
“ก็นั่นน่ะสิ…!!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน
“เ้าตัวแสบเอ๊ย…..”แม่
“นินทาอย่างไรให้คนโดนนินทาได้ยินเต็มๆแบบนี้กันล่ะคะเนี่ย”อาสะใภ้ต้งฝู่
“พวกพี่ชายนี่น่าสงสารจริงๆเลย จะรับมือน้องสาวได้ไหมนะ???”แม่
“ก็คงจะรับได้บ้าง รับไม่ได้บ้างนั่นแหละค่ะพี่กุ้ยฮวา”อาสะใภ้เจียนตุย
“เอ๊ะ….นั่นพ่อกับพี่เซาปิ่งกับน้องชายพากันกลับมาโน้นแล้วค่ะแม่”แม่
“อ๊ะ….จริงด้วย”ย่า กับ ยาย
“ไปนานเหมือนกันนะคะ สงสัยคงมีเื่คุยและต้องทำกันมากพอดูเลย”แม่
“ก็ฝนตกมาเป็วันแรกในรอบ 10 เดือนนี่หน่าก็เป็ธรรมดานั่นแหละ นี่ยังถือว่ามาเร็วนะ”ยาย
“ค่ะ”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคนมาถึงก็รีบถามไถ่ว่าทำไมพวกลูกชายหลานชายพากันไปทำอะไรข้างแม่น้ำกัน พร้อมกับท่อนไม้ไผ่อีกด้วย เมื่อรับรู้เลยพากันออกไปช่วยพวกลูกชายหลานชายกันก่อน ที่จะคุยเื่ที่ประชุมในหมู่บ้านเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา
“หมั่นโถวน้อย ฉลาดมากเลยนะที่รู้จักวิธีคิดที่จะหาทางวัดระดับปริมาณน้ำฝนที่ตกลงในแม่น้ำเสียด้วยสิ”ปู่ เอ่ยปากชมหลานสาวคนเล็กด้วยความปลื้มและภูมิใจ
“ก็ใช่น่ะสิ ตัวแค่นี้แต่ทำไมฉลาดหลักแหลมเสียเหลือเกินนะ”ตา เองก็ชมหลานสาวเล็กไม่แพ้ปู่เลย
“เอาล่ะพวกพี่ชาย พากันกลับเข้าไปหลบฝนใต้ต้นไม้ด้านโน้นกันเลยลูก เหลืออีกท่อนเดียวตากับพ่อๆของพวกเราจะจัดการให้เองนะ”ปู่
“ขอบคุณครับผม”พวกพี่ชาย พากันกลับเข้าไปรวมกลุ่มกับน้องสาว ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้
เมื่อปักท่อนไม้ไผ่วัดระดับปริมาณน้ำฝนที่ตกลงในแม่น้ำ ที่หมั่นโถวน้อย้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคนก็กลับมาสมทบ และพูดคุยเื่ที่เปิดประชุมด่วนในหมู่บ้านไฉ่หงให้ครอบครัวได้รับฟังกัน และแน่นอนว่าไม่ได้ผิดไปจากที่คาดเดาเอาไว้มากนักว่าพูดคุยกันถึงในเื่ใด ถ้าไม่ใช่เื่ในที่ตกในวันนี้กัน
“ทุกๆคนดูตื่นเต้นกันมากนะคะเนี่ย”หมั่นโถวน้อย ที่ได้รับฟังเื่ราวจากปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย
“มันแน่นอนอยู่แล้วหลานสาวของตา เพราะว่าพวกเขาไม่ได้รับรู้เหมือนพวกเราทุกๆคนว่าฝนครั้งนี้จะตกถึง 7 วันตามที่หมั่นโถวน้อยบอกอย่างไรล่ะ”ตา
“ใช่แล้วล่ะหลานสาว ถ้าพวกเขารู้ก็คงลดความตื่นเต้นไปได้บ้าง เพราะแต่ละคนไม่อยากเสียเวลาเพราะกลัวว่าฝนจะหยุดตกน่ะสิ”ปู่
“แบบนี้ตามเขตหัวเมืองที่อื่น กับทางเมืองหลวงไม่รู้ข่าวเื่ฝนที่ตกในเขตหัวเมืองตะวันออกกันแล้วเหรอคะ??? ขนาดหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเรายังพากันตื่นเต้นทั้งหมู่บ้านเลย??”หมั่นโถวน้อย
“จริงสิ!!!...”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย และอาสะใภ้ พวกพี่ชาย
“นี่มันเป็เื่ใหญ่มากๆขนาดนี้ แน่นอนว่าทางเมืองหลวง และเขตหัวเมืองอีก 3 เขตน่าจะได้รับรู้เื่ที่มีฝนตกในเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราแล้วล่ะ”ตา
“ทีนี้คงจะได้มีคนของทางเมืองหลวงเข้ามาเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรากันขบวนใหญ่แน่นอนเลยนะ”ปู่
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วล่ะครับพ่อ ฝนตกเลยนะครับพวกเขาจะต้องยกขบวนใหญ่มาตรวจสอบอย่างแน่นอน”พ่อ
“ที่สำคัญคือฝ่ายที่ดูแลจัดการเื่น้ำนี่น่ะสิ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะบริหารจัดการเื่น้ำในแม่น้ำเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราอย่างไรกัน???”ตา
“ไม่รู้สินะ??? แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็ไม่ต้องกังวลนี่หน่า ถ้าพวกเขาคิดจะเปิดประตูใหญ่ปล่อยน้ำในแม่น้ำเขตหัวเมืองตะวันออกแบ่งออกไปจริงๆน่ะ”ปู่
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย และพี่สาว ต่างพากันหันมามองทางหมั่นโถวน้อยกันหมดเลย ด้วยสีหน้าแห่งความหวัง และหมดความวิตกกังวลใจในเื่น้ำที่จะนำมาใช้กิน ใช้อยู่ว่าจะไม่มีเพียงพอต่อความ้าอีกต่อไป
************
ที่แน่ๆใครจะมาบริหารจัดการน้ำในแม่น้ำเขตหัวเมืองตะวันออกอย่างไร??? แบบไหน??? ก็ไม่ต้องคิดมากเพราะมีหมั่นโถวน้อยเสียอย่างจะ้าน้ำอีกเท่าไหร่ล่ะ??? บอกมาได้เลยหมั่นโถวน้อยจัดให้ได้อย่างแน่นอน!!
350
