ตอนที่ยี่สิบห้า ผิดแผน 3
อันที่จริงหากดูตามเนื้อผ้าการไปคุมทัพสวนท้อในราชวังนั้นไม่ว่าจะดูอย่างไรก็เป็การเลื่อนตำแหน่งอย่างเห็นได้ชัดไม่มีอะไรที่ควรจะโมโหแม้แต่น้อย...หากตั๋งฮวงเป็พวกศักดินาล้าหลัง
จะย้อนกล่าวกลับไปทัพสวนท้อนี้ก็เรียกว่าสร้างมาเพิ่มเติมสมัยขันทีโจเต็งปู่ของโจโฉนั่นเองที่ฮ่องเต้พยายามจะสร้างอีกหน่วยงานมาเพื่อคานสมดุลย์กลุ่มอำนาจขันทีหรือเชื้อพระวงศ์ที่คิดว่าจะมีอำนาจมากเกินไป
ตั้งกองทัพตะวันออกมาคุมเชิงกองทัพตะวันตกตั้งหมู่ตึกตะวันออกมาคุมเชิงหมู่ตึกตะวันตก ฯลฯ
ที่ท่าทางคิดว่าตนเองฉลาดที่ตั้งกองทัพมากังวลกับคนของตนเองไม่ได้คิดว่าตนเองตกอยู่ในแบบแผนเก่าศักดินาล้าหลังที่นำไปสู่ความเสื่อมแต่อย่างใด
แต่แม้กระทั่งตัวผมก็ยังรู้ดีหากตอนนี้คิดจะเอาแนวทางสมุดเล่มแดงมาใช้งานในแผ่นดินนี้
คงโดนต่อต้านเสียยยิ่งกว่าอ้วนสุดที่ตั้งตนเป็ฮ่องเต้
การกุมอำนาจไว้คือแนวทางปฏิบัตินิยมที่ท่านเหมาไท่จู่แนะนำไว้ในหนังสือเล่มแดง
แต่มันก็ยากที่จะทานทนจริงๆที่คนที่ได้รับการปลูกฝังให้มีความรักชาติรักแผ่นดิน เป็ยุวชนที่ดีตามที่สมุดเล่มแดงว่าเอาไว้กลับต้องมากล้ำกลืนรับใช้พวกศักดินาล้าหลังอย่างนี้
หึหึหึ
คอยก่อนเถอะ
รอให้ข้ามีอำนาจเสียก่อนข้าจะส่งพวกเ้าไปละลายพฤติกรรมในแคมป์ก่อสร้างแรงงานให้หมด
แต่ตอนนี้ต้องแก้ปัญหาแบบปฏิบัตินิยมตรงหน้าก่อน
นี่คือสาเหตุที่ท่านเหมาไท่จู่ถึงต้องทำลายแบบแผนเก่าศักดินาล้าหลังให้หมดไปใน่ปฏิวัติวัฒนธรรม
เห็นได้จากตอนนี้ที่พวกเขาเอาแบบแผนเก่ามาผูกรัดผมเอาไว้ไม่ให้ทำอย่างที่ตนเอง้าได้นั่นเอง
กาเซี่ยงยังคงกล่าวต่อไป
“กองกำลังสวนท้อสองหมื่นนั้นหากได้นายน้อยไปควบคุมจะประดุจดั่งนายท่านควบคุมวังหลวงและพระราชนครชั้นในได้ดั่งแขนขากระทำการใดก็ถนัดกว่าเดิม ประดุจยิงหนึ่งเกาทัณฑ์ได้นกสองตัว กองกำลังของพวกเราก็จักมั่นคงดั่งขุนเขา”
ลิยูแม้จะเป็คู่แข่งกับกาเซี่ยงในด้านการเป็ที่ปรึกษา
แต่กระนั้นเขาก็ไม่กล้าที่จะขัดขวางญาติของตนเองอย่างตั๋งฮวงเพราะทางเทคนิคเป็แค่บุตรเขยที่มักจะโดนคนทั่วไปดูถูกอยู่แล้วแต่ตั๋งฮวงนั้นคือทายาทสายตรงของตั๋งโต๊ะ
“ท่านกากล่าวถูกต้องเป็แผนการที่ดีเลิศนักแต่ข้าขอเพิ่มบุปผาบนแพรพรรณให้กองทัพของนายน้อย ปักแพรลายทองมีธงกิเลนเท่านี้กองทัพสวนท้อที่ฮวงเอ๋อดูแลอยู่แม้จะต้องแยกซ้ายขวาในนครหลวงราชวังแต่ก็สามารถมีสิทธิขอความชอบ คัดสรรกำลังพล เสบียงกรังต่างๆก่อนกองทัพอีกด้านหนึ่งเท่านี้กองทัพสวนท้อของฮวงเอ๋อก็จะมีอำนาจสะกดข่มกองทัพของอีกฝ่ายหนึ่ง นครลั่วหยางฝ่ายในก็จะกลายเป็ของนายท่านโดยสมบูรณ์”
ฮา ฮา ฮา ฮา
ตั๋งโต๊ะหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
ป้าบ
พร้อมกับตบเข่าฉาดจนสุราอาหารบนโต๊ะกระเด็น
“พวกเ้าดั่งแขนซ้ายขวาของข้าตกลงตามนี้”
ตั๋งโต๊ะหันมากล่าวกับผม
“ฮวงเอ๋อ เ้าจงทำหน้าที่ให้ดีฝึกฝนไปเถอะบิดาจะค่อยๆมอบตำแหน่งและทรัพย์สินมากกว่านี้ให้เ้าเองในกาลต่อไป ฮา ฮา ฮา”