โรงพยาบาลประจำจังหวัดน่านแผนกพิเศษ โซน VIP ในห้องพิเศษหมายเลข5 มีผู้คนหลายคนยืนอยู่ในห้องด้วยใบหน้าตึงเครียดโดยเฉพาะชายที่สวมใส่เครื่องแบบทหาร ข้าง ๆของมันเป็เตียงคนไข้ซึ่งมีคนไข้นอนอยู่ สภาพของคนไข้ในเวลานี้ดูอนาถมาก
แก้มของมันบวมเปล่งมีสีแดงคล้ายมีเืคลั่งทั้งสองข้างฟันในช่องปากหลุดออกมานับสิบซี่ อีกทั้งกระดูก่เอวยังหักอีกด้วยอาการของมันนั้นต้องรักษาตัวในโรงพยาบาลไม่ต่ำกว่าหนึ่งเดือน
“พะ พ่อต้องฆ่ามันให้ผม”
เสียงอู้อี้เบาๆ ดังมาจากคนไข้ ที่แท้ คือ ชยุตพล ที่ถูกเ้าหน้าที่ตำรวจหามส่งโรงพยาบาลเนื่องจากเห็นสภาพของชายหนุ่มที่มีอาการสาหัสมาก
“ฉันสั่งให้ผู้กำกับฆ่ามันในคุกแล้วแกไม่ต้องห่วง มันไม่รู้หรอว่าแกเป็ลูกฉัน เป็ลูกของพันเอกเสถียรผู้โด่งดังแห่งกองทัพจังหวัดน่าน”
“มันรู้ครับพ่อหนึ่งในนั้นคือ ยงศิลป์ เ้าของร้านขายยา แฟนเก่าของนังบุษบาที่เป็พ่อของลูกในท้องมันพ่อต้องแก้แค้นให้ผมนะ มันทำให้ผมอับอาย มันเตะผม มันซ้อมผมผมอยากจะเห็นมันตายทั้งเป็ ได้โปรดเถอะพ่อ”
ชยุตพลฟ้องพ่ออย่างแค้นเคืองตอนนี้ความแค้นในอกของมันอยากจะระบายออกมาเต็มทน แต่ร่างกายที่นอนอยู่ไม่เอื้ออำนวยให้มันกระทำการใดๆ ได้
“ยงศิลป์ ดีเมื่อมันรู้แต่มันยังกล้าทำ ฉันจะสั่งให้ลูกน้องไปถล่มร้านมัน ! แล้วอีกคนหนึ่ง มันคือใคร ที่ทำแบบนี้กับแก”
“ผมก็ไม่รู้ครับพ่อว่ามันเป็ใครน่าจะเป็เพื่อนของไอยงศิลป์ เป็มันที่อัดทหารติดตามจนหมอบ ทั้งยังตบหน้าของผมอีกต่างหาก”
“ผู้พัน! เข้ามาพบฉันหน่อย”
พันเอกเสถียรเรียกลูกน้องคนสนิทของมันเข้ามาในห้องลูกน้องของมันคนนี้ คือ พันโทอดิสรมือขวาที่มันไว้เนื้อเชื่อใจที่สุดในกองทัพของจังหวัดทั้งยังเป็มือเป็เท้าคอยทำเื่ราวผิดกฎหมายต่าง ๆ ให้กับมันอีกด้วย
“ตามที่ท่านให้ไปสืบมาเด็กหนุ่มคนนั้นชื่อ ไตรภพ รัศมีโชติกุล ไม่พบข้อมูลของพ่อปัจจุบันใช้นามสกุลของแม่ ส่วนแม่เปิดร้านขายสมุนไพรที่ตำบลท่าน้าวแต่ที่สำคัญที่สุด เป็หลานชายแท้ ๆ ของพันตรีชัยยุทธครับเท่าน”
“พันตรีชัยยุทธแกหมายถึง วีรบุรุษของจังหวัดน่าน ? แกแน่ใจนะว่าเป็พันตรีชัยยุทธจริง ๆไม่ได้ผิดตัว ฉันไม่้าความผิดพลาด”
“ใช่ครับไม่ผิดตัวแน่นอนครับ”
พันเอกเสถียรหวนนึกถึงเื่ราวเมื่อครั้งอดีตตัวของมันเองเป็หนึ่งในลูกศิษย์ของพันตรีชัยยุทธเช่นกัน ซึ่งพันตรีชัยยุทธเป็ที่นับหน้าถือตามากในวงการทหารของจังหวัดด้วยความกล้าหาญและซื่อสัตย์จึงถือได้ว่าเป็ตำนานของกองทัพจังหวัดน่าน
ตัวมันเองเป็นักเรียนรุ่นเดียวกันกับผู้บังคับบัญชากองพันของจังหวัดทั้งสองคนชิงดีชิงเช่นแข่งขันกันมาตลอด ในขณะที่กำลังมีการแต่งตั้งและโยกย้ายแคนดิเดตตำแหน่งผู้บังคับกองพัน อัตรายศพลตรี เป็พันเอกเสถียรและพันเอกมนูญสุดท้ายคณะกรรมการที่ตัดสินจึงขอความเห็นของพันตรีชัยยุทธ ตาของไตรภพซึ่งเขาได้แนะนำพันเอกมนูญไป
นี่จึงเป็สาเหตุทำให้พันเอกเสถียรพลาดจากตำแหน่งผู้บังคับบัญชากองพันของจังหวัดลงความแค้นครั้งนี้มันจำชื่อของพันตรีชัยยุทธได้ไม่ลืมเลือนแม้ระยะเวลาจะผ่านไปหลายปีแล้วก็ตาม
“โลกกลมจริง ๆฉันมีงานให้แกทำ! ”
ทางด้านไตรภพขณะนี้นั่งอยู่เบาะหลังในรถRange Rover สีดำ มีปรีชาเป็คนขับส่วนจักรภพนั่งอยู่เบาะหน้า หลังจากจัดการเื่ราวต่าง ๆ ร่ำลายงศิลป์แล้วพวกเขาก็ออกจากกองปราบจังหวัดทันที
“โครงการภัตตาคารจักรพรรดิเป็อย่างไรบ้าง”
“ตอนนี้มีช่างประจำไซส์งานทั้ง15 แห่ง ใน 15 อำเภอครบตามจำนวนที่ตั้งเอาไว้แล้วครับเนื่องจากบอสให้พิมพ์เขียวที่ละเอียดมาทำให้งานดำเนินไปอย่างง่ายดายเสร็จในระยะเวลาไม่เกิน 1เดือนแน่นอนครับ”
“ดี ! รับนี่ไปสิ”
ไตรภพหยิบเม็ดยาขึ้นมาสองเม็ดยื่นให้กับจักรภพที่เบาะหน้า มันรับไปอย่างรวดเร็วไม่มีท่าทีสงสัย หรือ ถามใด ๆ
“นี่คือเม็ดยาที่จะช่วยทำให้ร่างกายปลอดโปร่งพร้อมที่จะบ่มเพาะในอนาคตเมื่อกินเข้าไปแล้วพวกนายต้องนั่งสมาธิ อดทนอดกลั้นต่อความเ็ปหลังจากนั้นให้ทำความเข้าใจในการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเอง ฉันจะสอนวิธีโคจรพลังให้กับพวกนายหากพวกนายทำตามอย่างเคร่งครัด เพียงระยะเวลาไม่เกิน 2 ปี พวกนายสามารถที่จะก้าวเข้าสู่ขั้นปรับร่างกายขั้นที่ 10 ได้ ”
“สะ สะ สองปี”
ไม่ใช่แค่จักรภพที่อุทานออกมาแต่ปรีชาก็ใด้วยเช่นกัน พวกมันทั้งสองคนใช้เวลาฝึกยุทธ์นับสิบปีแต่ก็ก้าวหน้าเพียงเล็กน้อยแต่ไตรภพกลับบอกว่าภายในสองปีจะทำให้พวกมันอยู่ในระดับสูงสุดของผู้ฝึกยุทธ์แล้วจะให้มันไม่แตกตื่นได้อย่างไร
“ใช่สองปีเท่านั้น พวกนายไม่เชื่อ ?”
“มะไม่ใช่ไม่เชื่อครับ พะ พวกเราเชื่อบอส”
ไตรภพสอนการบ่มเพาะให้ทั้งสองคนตลอดการเดินทางกลับไปที่ร้านMoon Star เพื่อเอารถจากนั้นจึงแยกย้ายกัน ซึ่งขณะนั้นเป็เวลาห้าทุ่มแล้วไตรภพเข้าไปในบ้านหลังจากจอดรถที่ลานจอดรถด้านข้าง
“ไตรภพลูกไปไหนมา โทรศัพท์มือถือก็ไม่เอาไป กลับบ้านก็ดึก เราพึ่งจะมาอาศัยอยู่แถวนี้คนรู้จักก็ไม่มี ลูกอย่าทำตัวเหลวไหลมากนักสิ”
ช่อผกาที่กำลังนั่งรออยู่ด้านล่างดูโทรทัศน์พร้อมกับมะลิ หันขวับไปทางไตรภพ ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา
“แม่ครับพอดีผมไม่ได้ดูเวลานิดหน่อย ต้องขอโทษด้วยนะครับ”
“พี่ชายกินข้าวหรือยังคะคุณแม่กับหนูทำกับข้าวเอาไว้ให้ กลัวพี่ชายหิว”
มะลิวิ่งเข้ามากอดไตรภพยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างสดใส พลางเอ่ยเมนูอาหารให้กับไตรภพฟังซึ่งช่อผกาได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ
“แล้วร้านอาหารแม่จะเปิดตอนไหนหรอครับ”
ไตรภพพูดพลางมองอาหารบนโต๊ะแม้จะรับประทานที่ร้านอาหาร Moon Starมาแล้ว แต่ก็ยังอดน้ำลายไหลไม่ได้เมื่อมองอาหารตรงหน้า
“แม่ว่าจะลองทำอาหารไปเรื่อยๆ เพื่อปรับรสชาติก่อน เรายังไม่มีคนช่วยทำครัว แล้วก็เด็กเสิร์ฟเลยนะคงอีกสักพักใหญ่ ๆ แม่ว่าจะทำอาหารทะเลฟิวชั่น”
“หนูจะช่วยแม่เสริ์ฟเองค่า”
มะลิรับคำอย่างน่าเอ็นดูจนไตรภพอดยิ้มตามไม่ได้ดูเหมือนว่าต้องขอให้จักรภพช่วยเื่สืบหาความเป็มาของมะลิเพราะมะลิไม่ได้เรียนหนังสือ รวมถึงไม่สามารถอ่านออกเขียนได้ไตรภพลอบวางแผนเื่อนาคตของมะลิอย่างเงียบงัน
“แม่ครับผมว่าเราควรจ้างครูพิเศษมาสอนมะลิดีไหมครับ มะลิไม่ได้เรียนหนังสือมาจะได้ไปสอบการศึกษานอกระบบได้”
“แม่ว่าแบบนั้นก็ดีนะลูกแต่อย่าไปแจ้งตำรวจนะ แม่กลัวเขาเอามะลิไป”
ช่อผกาเอ่ยอย่างหวาดกลัวเธอกลัวว่าหากแจ้งตำรวจเื่มะลิแล้ว มะลิจะต้องอยู่ในความดูแลของภาครัฐ มันทำให้ช่อผกาทำใจไม่ได้
“ไม่มีปัญหาครับแม่เดี๋ยวผมลองดูใน Internet ให้ครับ”
“ลูกรีบนอนได้แล้วนะอย่าลืมว่าพรุ่งนี้เป็วันลงทะเบียนเรียนวันแรก เอกสารต่าง ๆ กระเป๋ากล่องดินสอครับรึยัง”
“แม่ครับผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ”
ไตรภพตอบอย่างโอดครวญพลางเดินขึ้นไปบนห้องนอนของตนเอง ซึ่งในห้องมี Macbook รุ่นใหม่ล่าสุดซึ่งยังคงซีนพลาสติกไว้อย่างดีชายหนุ่มเปิดมันทันที เพื่อค้นหาข้อมูลครูสอนพิเศษให้กับมะลิ
‘กานติมาจันทรงลักษณมี เกียรติยมอันดับ 1คณะวิทยาศาสตร์ รับสอนพิเศษเด็กเล็กั้แ่อนุบาลจนถึงถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่6ค่าเรียนชั่วโมงละ 300 บาท เรียนขั้นต่ำ 2 ชั่วโมง’
ไตรภพดูโปรไฟล์ที่พึ่งอัปเดตขึ้นมาในในเว็บไซต์หาครูสอนพิเศษเป็ภาพหญิงสาวที่ชายหนุ่มคุ้นเคย ใบหน้าสดใสสวมชุดครุยของมหาวิทยาลัยพร้อมใบประกาศนียบัตรรับรองผลการศึกษา
“เธอนั่นเอง”
ไตรภพนึกสงสัยว่าเหตุใดเ้าหน้าที่ป่าไม้คนสวยถึงโพสรับสอนพิเศษเมื่อดูโปรไฟล์ของเธอแล้วจึงส่ง Emailหาเธอทันที เมื่อโต้ตอบ Email กันไปมาแล้วช่อผาจะเข้ามาพบชายหนุ่มในวันพรุ่งนี้ใน่ 16.00 น. ที่บ้านของไตรภพ เพื่อคุยเื่รายละเอียดการสอนทั้งหมด
รายละเอียดของ Email ที่ไตรภพส่งไปนั้น ได้บอกคร่าว ๆว่า้าให้เธอสอนั้แ่ระดับพื้นฐาน จากเริ่มเขียนหนังสือเลยโดยเป็การจ้างในระยะยาว เรียนสัปดาห์ละ 5 วัน คือ วันจันทร์ถึงวันศุกร์น่าแปลกที่กานติมากลับว่างใน่นั้น
“เธอไม่ทำงานหรือยังไงกันนี่มันเวลาราชการไม่ใช่หรอ ทำไมเธอถึงบอกว่าว่างหละ”
ไตรภพพึมพำเบาๆ หลังจากเห็น Emailตอบกลับมาของกานติมา เขาไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ลุกขึ้นเตรียมของและเอกสารต่าง ๆสำหรับลงทะเบียนในวันพรุ่งนี้
ทางอพาร์ทเมนต์หนึ่งแถวป่าอนุรักษ์จังหวัดน่านห้องเล็ก ๆ ที่ตกแต่งอย่างน่ารัก เป็ห้องของกานติมา เ้าหน้าที่สาวแห่งกรมป่าไม้ที่กำลังตอบ Emailของชายแปลกหน้า ซึ่ง้าจ้างเธอในระยะยาวให้สอนพิเศษซึ่งเธอได้ตกลงเื่วันเวลาดังกล่าว
ตอนนี้เธอได้ลาออกจากเ้าหน้าที่กรมป่าไม้แล้วหลังจากผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาสองครั้ง เธอรู้ว่างานนี้ไม่เหมาะกับเธอเธอมีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะ จึงตัดสินใจรับงานสอนพิเศษหลังจากพิจารณาการจ้างงานในวันพรุ่งนี้แล้ว เธอจะได้รับเงินถึงเดือนละ 40,000 บาท เพราะนายจ้างจะจ้างสอนวันละ 4 ชั่วโมง ในวันจันทร์ถึงศุกร์รวมทั้งให้ค่าเดินทางเดือนละ 8,000บาทอีกต่างหาก
เงินจำนวน 40,000 บาทนี้มากกว่าเงินเดือนของกานติมาถึงสองเท่าแถมยังมีอิสระในการทำงานมากกว่า ไม่ต้องเสี่ยงตายกับอุดมการณ์ที่เลื่อนลอยเพราะอย่างไรเธอคงเปลี่ยนแปลงระบบราชการไม่ได้
กานติมานั้นอยู่คนเดียวมาเป็เวลานานแล้วเดิมทีเธอเคยอาศัยอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นในจังหวัดแพร่พ่อของเธอเป็นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ส่วนแม่ของเธอเป็ผู้ช่วยในคืนหนึ่งที่บ้านของเธอถูกโจรขึ้นบ้าน พวกมันฆ่าพ่อและแม่ของเธออย่างโเี้ปล้นทรัพย์สินเงินทองทุกอย่างที่อยู่ในบ้านไป
กานติมาอุ้มน้องสาวตัวน้อยหนีอย่างไม่คิดชีวิตแต่เกิดน้ำป่าไหลหลากกะทันหันเนื่องจากแถวบ้านเธอปลูกในป่านที่ได้รับการอนุญาตให้สร้างบ้านเธอกับน้องสาวจึงพลัดหลงไม่ได้พบหน้าเป็ระยะเวลาหลายปีจะมีแค่เพียงรูปถ่ายใบหนึ่งในกระเป๋าเท่านั้นที่เธอมักจะมองอย่างระลึกถึงครอบครัวอยู่เสมอ
“เฮ้อลาก่อนชีวิตราชการของฉัน”
กานติมารับราชการได้ประมาณมีเศษหลังจากจบมหาวิทยาลัย เธอได้เข้าบรรจุรับราชการทันทีแม้ตอนนี้เธอจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็เ้าหน้าที่ระดับ 2 อย่างรวดเร็ว แต่เธอก็ไม่เสียดายชีวิตราชการเลยหากต้องแลกด้วยความปลอดภัยของเธอ ทั้งยังไม่สามารถพบน้องสาวที่หายไปของเธอได้
ตริ๊ง
กานติมาดูยอดเงินในแอปธนาคารจากโทรศัพท์มือถือเงินเก็บของเธอตลอดเวลาที่ทำงานมา เธอใช้เงินอย่างประหยัดอดออมจนสามารถมีเงินเก็บหนึ่งแสนบาทได้ก้อนแรกเหตุการณ์การลักลอบตัดไม้เถื่อนทำให้ชื่อเสียงของเธอโด่งดังมีประชาชนและองค์กรการกุศลของจังหวัด บริจาคเงินให้เธอเป็จำนวนมากเพื่อเป็ขวัญและกำลังใจของเ้าหน้าที่
934,993.20 บาท
ยอดเงินในบัญชีธนาคารของกานติมาเด้งขึ้นในโทรศัพท์เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าแม้จะดูเป็จำนวนเงินที่เยอะสำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวที่พึ่งจะอายุ 24 ปี แต่ถ้าเทียบกับสมัยที่พ่อและแม่ของเธออยู่นั้นเรียกได้ว่าน้อยเป็อย่างยิ่ง
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดคืออะไร ? มันคือตำแหน่งการเมืองส่วนท้องถิ่นของฝ่ายบริหารที่คุมงบประมาณต่าง ๆ ในจังหวัด พ่อและแม่ของเธอมีอำนาจในจังหวัดแพร่เป็อย่างมากใครต่อใครต่างเรียกว่า พ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยง อันเป็การเชิดชูเกียรติสำหรับคนมีฐานะ
ทรัพย์สินเงินทองต่างๆ รวมถึงที่ดิน สามารถตีเป็เงินได้กว่าร้อยล้านบาทแต่เธอไม่อาจจะปรากฎตัวเพื่ออ้างสิทธิในการรับมรดกได้เพราะเธอสงสัยถึงเหตุการณ์โจรปล้นบ้านว่าไม่ใช่โจรธรรมดา เนื่องจากเธอได้ยินโจรพูดกับใครบางคนก่อนที่จะเข้าไปปล้นบ้านของเธอ
ข้อสันนิษฐานของกานติมาพุ่งเป้าไปยังนักการเมืองคู่แข่งของพ่อเธอซึ่งในขณะนี้ได้ดำรงตำแหน่งเป็นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่แทนพ่อเธอแต่เธอไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะเอาผิดนอกจากนี้การปรากฏตัวของเธอในที่สาธารณะอาจจะมีอันตราย
กานติมาเก็บของต่างๆ ลงในกระเป๋าเพื่อเตรียมตัวย้ายไปในอำเภอเมืองหากสามารถได้งานตามรายละเอียดที่ตกลงกันได้ เธอจะซื้อคอนโดสักแห่งในเมืองเนื่องจากราคาไม่สูงมากนัก ทั้งยังสะดวกสบายเวลาเดินทางอีกด้วยเพราะคนที่จะจ้างเธอตัดสินใจพูดคุยเกี่ยวกับการเซ็นสัญญาการสอนในระยะยาวเพื่อความต่อเนื่องในการเรียนการสอน
แม้หญิงสาวจะสงสัยเล็กน้อยว่าเด็กหญิงที่กำลังจะเป็ลูกศิษย์ของเธอทำไมถึงยังอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่อายุเก้าขวบแล้วแต่ก็ไม่กล้าจะซักไซ้ถามนายจ้างทาง Email มากนัก เธอจึงข่มตานอนหลับเพื่อจะได้ถึงวันพรุ่งนี้ จะได้รู้คำตอบที่สงสัยสักที
9K
![คู่มือเศรษฐีนีชาวนาฉบับสาวน้อยทะลุมิติ [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1659075397_97772331.webp)
