ผิดหวัง
จิงเสวี่ยนรีบหลบหน้าอู่หมิงอและเดินลงจากสนามประลองด้วยความเร็ว อู่หมิงเองก็รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นการแสดงออกของจิงเสวี่ยนซึ่งแน่นอนว่าอู่เทียนเองก็สังเกตุได้ถึงสิ่งผิดปกติบางอย่างแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไร เสี่ยวฮุ่ยยิ้มอย่างชั่วร้ายและแสดงสีหน้าเบิกบานโดยที่ไม่ได้บอกกล่าวเรื่องที่ตนทำไว้ต่ออู่หมิง"มันเกิดอะไรขึ้นทำไมเพียงแค่ข้ามองหน้าเขาหัวใจของข้าก็เต้นแรงแบบนี้" จิงเสวี่ยนกล่าวออกมาในใจ"เสวียนเอ๋อเจ้าเป็นอะไรทำไมหน้าเจ้าถึงแดงแบบนั้น" จิงเหยียนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าแปลกใจ"ไม่มีอะไรท่านพ่ออาจจะเพราะข้ากำลังตื่นเต้นที่จะได้รับรางวัลพิเศษก็ได้" จิงเสวี่ยนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสับสนจิงเหยียนไม่ได้กล่าวถามอีกและมองการประลองคู่ต่อไป จาดนั้นไม่นาน อู่เซียงก็ขึ้นไปประลอง ซึ่งโชคร้ายอู่เซียงได้เจอกับศิษย์หอกระบี่ที่มีนิสัยชั่วร้าย ทำให้นางถูกลวนลามบนสนามประลอง และนี่ได้จุดไฟโกรธแค้นให้กับคนตระกูลอู่อย่างมาก"มีอย่างที่ใหนที่ศิษย์ของหอกระบี่ที่ทรงเกียรติแสดงนิสัยแบบนี้ " ชายชรากล่าวด้วยน้ำเสียงโกรธเล็กน้อยและยอมให้อู่เซียงผ่านได้เลย แต่ว่าเรื่องแค่นั้นก็ไม่ได้ทำให้พวกอู่เทียนพอใจเพราะเห็นได้ชัดว่าชายชราไม่ได้ลงโทษอีกฝ่าย"เจ้านั่นจะต้องมีสถานะไม่ธรรมดาแน่" อู่หมิงกล่าว"คงเป็นอย่างงั้น จากที่ดูเจ้านั่นเป็นแค่สวะคนหนึ่งที่ไม่มีพรสวรรค์อะไรเลยหรือจะพูดว่าหมดหวังในเส้นทางการบ่มเพาะซึ่งอย่างมากก็คงไปถึงแค่ปราณนภาขั้นต้นเท่านั้น แต่เบื้องหลังเจ้านั่นจะต้องใหญ่พอที่ทำให้ชายชรานั่นไม่กล้าตบตี" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ตาแก่นั่นไม่กล้าแต่ข้ากล้า" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับเดินขึ้นไปบนเวทีประลองซึ่งแน่นอนว่าคู่ต่อสู้ของอู่หมิงคือชายหนุ่มที่พึ่งสู้กับอู่เซียง"ฮี่ ฮี่ เหลื่อรายต่อไปเป็นเจ้างั้นหรือ ข้าละชอบเวลาได้เหยียบย้ำอัจฉริยะเช่นพวกเจ้าจริงๆ" ชายหนุ่มกล่าว"อิจฉาที่คนอื่นมีพรสวรรค์จึงต้องระบายใส่คนที่อ่อนแอกว่างั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวเสียงเย็น"เหอ เหอ ดูเหมือนเจ้าเองก็ปากกล้าไม่เบา ถ้าอย่างงั้นข้าจะทำให้เจ้าไม่สามารถเอ่ยปากได้อีกตลอดกาล" ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับชุกกระบี่พุ่งไปหาอู่หมิง ปราณกระบี่ที่คมเฉียบพุ่งไปที่ใบหน้าของอู่หมิงหมายที่จะแทงปากของอู่หมิง แต่สำหรับอู่หมิงปราณปฐพีขั้นกลางไม่ได้อยู่ในสายตาของอู่หมิงเลย อู่หมิงไม่ได้ชักกระบี่ออกมาแต่ยกหมัดขึ้นพร้อมกับเกร็งลมปราณในตอนนี้เองที่ร่างของอู่หมิงส่องสว่างสีทองร่างกายและพละกำลังของอู่หมิงแข็งแกร่งขึ้น"ตูม!!!!!!!" สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นหมัดของอู่หมิงเข้าไปทะเข้ากับหน้าของชายหนุ่มอย่างรุนแรง ซึ่งเพียงชั่วพริบตาร่างของอู่หมิงก็เข้ามาถึงตัวของชายหนุ่มและชกหมัดออกไปอย่างรุนแรง ทำให้ร่างของชายหนุ่มกระเด็นออกไปชนเข้ากับผนังสนามประลองพร้อมกับกระอักเลือดพร้อมกับฟันทั้งปากหลุดออกมา ทำให้ผู้คนที่มองอยู่ต้องสั่นสะท้านแม้แต่ชายชราก็ยังต้องตกตะลึง"มันเกิดอะไรขึ้น" รุ่นเยาว์คนหนึ่งกล่าวออกมาอย่างไม่เข้าใจ"นั่นคือพลังของเขาอย่างงั้นหรือ" จิงเสวี่ยนกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้นใจใบหน้าของนางแดงซ่านออกมาอย่างไม่รู้ตัว ตอนนี้นางหาได้รู้ไม่ว่าภายในจิตใจของนางได้ปรากฎภาพของชายหนุ่มคนนี้จนไม่สามารถลบออกได้"นี่เจ้ากล้าทำร้ายเขางั้นหรือ" ศิษย์สายนอกคนหนึ่งกล่าวและชี้หน้าไปทางอู่หมิงด้วยความโกรธ"ข้าทำอะไรผิดก็ผู้อาวุโสบอกเองไม่ใช่หรือว่าถ้าหากเอาชนะได้จะได้รางวัลเพราะงั้นข้าก็ต้องโจมตีสุดแรงเพื่อที่จะชนะไง" อู่หมิงกล่าว"บัดซบยังกล้าเถียงอีกเจ้าไม่รู้งั้นหรือว่าพี่ชายของเขาคือใคร เขาคืออันดับ 1 ของศิษย์หลักของหอกระบี่เชียวนะ" ศิษย์สายนอกคนหนึ่งกล่าว"หืม นี่พวกเจ้าจะบอกข้าว่าเพราะเขาเป็นน้องชายของศิษย์หลักอันดับหนึ่งข้าเลยจำเป็นต้องยอมแพ้งั้นหรือ" อู่หมิงกล่าวคำกล่าวของอู่หมิงทำให้หลายๆคนเริ่มคิดว่าการประลองนี้ไม่ยุติธรรมเพราะถ้าไม่สามารถทำร้ายอีกฝ่ายได้แล้วจะชนะได้อย่างไรอีกอย่างที่ฝ่ายศิษย์สายนอกเหล่านั้นยังทำร้ายจนบุตรหลานของพวกเขาบาดเจ็บสาหัสก็ยังมี"ดูท่าเจ้าจำเป็นจะต้องได้รับการสั่งสอนเสียแล้ว" ศิษย์สายนอกปราณปฐพีขั้นสูงสุดกล่าวพร้อมกับก้ามมาทางอู่หมิงอย่างคุกคาม อู่เทียนขมวดคิ้วและมองไปทางชายชราที่เป็นผู้อาวุโสของหอกระบี่แต่ก็พบว่าชายชราไม่ได้เคลื่อนใหวอะไรและยังแสดงสีหน้าไม่สนใจอีกด้วยอู่หมิงเองก็สังเกตุเห็นถึงสิ่งนี้ก็แสดงสีหน้าไม่สบอารมณ์ออกมา ในตอนแรกอู่หมิงคิดว่าหอกระบี่จะต้องเป็นขุมอำนาจที่ทรงเกียรติแห่งหนึ่งแต่เมื่อมาวันนี้อู่หมิงก็ต้องรู้สึกผิดหวังอย่างมาก"เข้ามาในเมื่อเจ้าอยากจะสั่งสอนข้า ข้าเองก็จะไม่อ่อนข้อให้อีกแล้ว" อู่หมิงกล่าว"ยอดเยี่ยมในเมื่อเจ้าวอนหาเรื่องข้าก็จะสนองให้" ศิษย์คนนั้นกล่าวพร้อมกับชักกระบี่ออกมาและใช้ทักษะที่ทรงพลังที่สุดใส่อู่หมิงทันทีเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายหมายจะสังหารอู่หมิงให้ตานภายในกระบี่เดียวแววตาของอู่หมิงเย็นชาขึ้นพร้อมกับกระบี่สีดำสนิทปรากฎในมือของอู่หมิง ในตอนนั้นเองที่กระบี่ของอู่หมิงปรากฎแสงสีส้มจางๆพร้อมกับไอร้อนแผ่กระจายออกมา และไม่ใช่แค่นั้นอู่หมิงยังใช้พลังของกายทองคำพร้อมกับดวงจิตกระบี่ที่เบาบางผสมลงไปในการโจมตีนี้ด้วย"ตะวันแรกขึ้นฟ้า" อู่หมิงกล่าวอย่างเย็นชา"ฉว่ะ!!!!!!!!!!!!!"สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ผู้คนเห็นเพียงว่าแขนของศิษย์คนนั้นขาดออกและกระบี่ก็ล่วงลงพื้น"อ๊ากกกกกกกกกกกกกก" ศิษย์คนนั้นกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด"อู่หมิงเจ้ากล้าล่วงเกินหอกระบี่งั้นหรือนี่เจ้าอยากตายหรืออย่างไร" องค์ชายเจ็ดได้ดอกาสก็รีบกล่าวออกมา"ทหารรีบขึ้นไปจับอู่หมิงไว้และให้ผู้อาวุโสเป็นคนตัดสิน" องค์ราชันเองก็ได้ทีก็กล่าวขึ้นมาพวกอู่เทียนหน้าซีดออกมาทันทีพวกเขาไม่คิดว่าอู่หมิงจะทำถึงขนาดนี้ แต่ในขระนั้นเองที่เสี่ยวฮุ่ยก็ยกมือขึ้นทำท่าทางว่าอย่าได้กังวลและจ้องมองไปยังท้องฟ้าซึ่งมีชายชราคนหนึ่งกำลังเคี้ยวเนื้อย่างอยู่บนก้อนเมฆและมองมาที่อู่หมิงด้วยความสนใจ"ฮ่า ฮ่า ในเมื่อหอกระบี่ไม่ต้อนรับเด็กคนนี้พวกเราสำนักเหลียงซานก็ขอรับเขาไว้ก็แล้วกัน" เสียงที่เย็นชาดังขึ้นพร้อมกับปรากฎกลุ่มชายวัยกลางคนชุดม่วง ซึ่งการปรากฎของกลุ่มตนเหล่สนี้ทำให้ชายชราผู้อาวุโสของหอกระบี่ต้องขมวดคิ้ว---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------