จื่อเหลียง智良

เร็วๆเจ้าค่ะคุณหนูงานโคมลอยหมู่บ้านนั้นเริ่มแล้วเจ้าค่ะ หลังจากเดินไปสักพัก คนมากมายเข้ามาทุกคนก็ทยอยหายไปทีละคน

หากันไม่เจอ จื่อเหลียงตะโกนหาไป๋เหยา อี้เถาเฉินเฉิน ตะโกนดังก็ไม่มีใครได้ยิน จึงนั่งรอที่ริมสระ สักพักตังกุยบ่าวคนรับใช้คุณชายเว่ยเฉินเดินผ่านมา เห็นจื่อเหลียงนั่งอยู่คนเดียว เลยรีบไปบอกคุณชาย  คุณชายเจ้าคะ ตังกุยเห็นดวงใจคุณชายนั่งอยู่ริมสระเหมือนไม่มีใครอยู่ด้วยขอรับ  คุณชายเว่ยเฉินที่กำลังดีใจก็รีบเดินมา จึงพูดขึ้นมาว่า แม่นาง ไม่ทราบว่าแม่นางมาด้วยหรอครับ  ข้าไม่อยากมาแต่อี้เถาลากข้ามา แต่เขาไปไหนกันหมดไม่รู้หาไม่เจอข้าเลยมานั่งตรงนี้รอเผื่อเขาจะตามหาข้า งั้นข้าช่วยตามหานะไม่เป็นรัยคุณชาย งั้นเราเดินไปถ้าเจอแม่นางก็อยู่กับพวกเขาถ้ายังไม่เจอข้าน้อยจะส่งแม่นางกลับจวนเอง  ไม่เป็นรัยคุณชาย

จากนั้นจื่อเหลียงเดินหนีออกมา มีคุณชายเว่ยเฉินเดินตามหลัง จื่อเหลียงเดินไปสักพักเห็นสองข้างทางขายอาหาร น่ากิน แต่ไม่พกเงิน เลยมองสักพักแล้วเดินจากไป คุณชายเว่ยเฉินเห็นดังนั้นก็ซื้อแล้วยื่นให้

จื่อเหลียง  แม่นางมื้อนี้ข้าเลี้ยง ไม่ใช่สิ ถือเป็นค่าน้ำชา ทั้งสองกินและพูดคุย เดินชมงานไปรอบๆก็ไม่เจองานก็ไม่ใช่ใหญ่มาก แต่ทำไมไม่เจอพวกเขาละ จื่อเหลียงบ่นเบาๆ

ในขณะนั้นอี้เถาไป๋เหยาและเฉินๆต่างก็หลงกันและเจอของกิน ดึงดูดเข้าต่างคนต่างไม่สนใจกันและกัน จนงานจบทุกเฉินๆ ไป๋เหยามาเจอกันที่ร้านอาหาร จากนั้นเริ่มตามหาอี้เถาและคุณหนูจื่อเหลียง  คุณหนูเป็นอะไรพวกข้าตายแน่ๆเลย สักพักก็เห็นอี้เถาถือของกินเต็มมือเดินมาเลยตะโกนเรียก อี้เถาเจ้าเห็นคุณหนูไหม  ข้าลืมคุณหนูเลย จากนั้นทั้งสามเริ่มตามหาจนมาที่ริมสระเห็นคุณหนูกำลังยืนพูดคุยกับเว่ยเฉินทั้งสามเลยพูดขึ้นมาว่าไม่ต้องตามหาหรอก เดี๋ยวคุณชายก็มาส่งคุณหนูเองแหละ ทั้งสามคนก็กลับบ้านไป ส่วนจื่อเหลียงรอและตามหาพวกเขาไม่เจอเริ่มดึกมากแล้วคงต้องกลับคนเดียวคุณชายเว่ยเฉินเลยขอตามมาส่งจื่อเหลียง ระหว่างทางนั้น ก็เห็นหิ่งห้อยบินไปมาเยอะมากจึงบอกตังกุยหยุดรถทั้งสองคนก็จอดข้างทางนั่งชมจันทร์และหิ่งห้อย

ท่อนบทกลอน   

    ค่ำคืนจันทร์กระจ่าง 

หิ่นห้อยเต็มนภา

ดวงดาวบนฟากฟ้า 

สว่างไสวยามราตรี

สองฤดีรื่นรมย์ในยามนี้

ปลื้มปิติดวงดาวเป็นสักขี

ว่าใจข้านี้มีเพียงนางผู้เดียว

  จื่อเหลียงที่ได้ยินก็หันมามองหน้าคุณชายคุณชายเว่ยเฉินเลยพูดขึ้นมาว่า เหมาะกับคืนจันทร์ค่ำคืนนี้ หิ่นห้อยบินสวยงาม

จื่อเหลียงจึงพูดขึ้นมาว่า คุณชายกำลังเกี๊ยวข้าอยู่หรอ คุณชายที่เขินอยู่ก็เปลี่ยนสีหน้า จื่อเหลียงขำเบาๆเลยพูดขึ้นมาว่าดึกแล้วเรากลับกันเถอะ หลังจากค่ำคืนนี้ไปจื่อเหลียงเริ่มมีใจให้คุณชายเว่ยเฉิน แต่คุณชายมีใจให้จื่อเหลียงตั้งแต่เริมเห็นหน้าตอนงานโคมลอยในคืนนั้นแล้ว