ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 177: การยึดอำนาจ

ศีรษะของนายกองกัวหยุดกลิ้งอยู่ที่ปลายเท้าของทหารคนสนิทสองคนที่เคยทำท่าจะเข้ามาจับกุมหลิงเซียว ใบหน้าของอดีตนายกองยังคงค้างอยู่ในสีหน้าของความตะลึงและความโลภ

"นะ... นี่มันกบฏ! เจ้าฆ่าผู้บังคับบัญชา!"

ทหารคนสนิทคนหนึ่งตะโกนขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ พยายามเรียกความกล้า "ทหารทุกคน! จัดการมัน! มันเป็นนักโทษแหกคุกและฆาตกร! กองทัพหลวงจะไม่ปล่อย..."

ฉัวะ!

เสียงของเขาขาดหายไปพร้อมกับศีรษะที่กระเด็นขึ้นฟ้า

หลิงเซียวสะบัดกระบี่อีกครั้งอย่างเบามือ ร่างไร้วิญญาณของทหารคนสนิทล้มลงไปกองคู่กับนายของมัน

"เสียงดังหนวกหู" หลิงเซียวกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะหันปลายกระบี่ไปทางทหารคนสนิทอีกคนที่เหลืออยู่ "เจ้าล่ะ? มีความเห็นอะไรไหม?"

"มะ... ไม่... ไม่มีขอรับ! ข้าน้อยยอมแล้ว! ไว้ชีวิตข้าด้วย!"

ทหารคนนั้นทิ้งอาวุธและคุกเข่าลงโขกศีรษะกับพื้นทรายเปื้อนเลือดอย่างไม่คิดชีวิต ความภักดีที่มีต่อนายกองกัวมลายหายไปสิ้นเมื่อเผชิญหน้ากับความตายที่จับต้องได้

หลิงเซียวละสายตาจากมัน แล้วกวาดตามองไปรอบๆ สมาชิกหน่วยที่ 7 ที่เหลือรอดอยู่ประมาณห้าสิบคน ส่วนใหญ่เป็นนักโทษและทหารเกณฑ์ที่ถูกส่งมาตาย พวกเขามองดูหลิงเซียวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเป ทั้งหวาดกลัว เคารพ และมีความหวังลึกๆ

หลิงเซียวเดินไปที่ศพของนายกองกัว ก้มลงหยิบ "ตราประทับนายกอง" ที่ทำจากเหล็กดำเปื้อนเลือดขึ้นมา

"กฎของกองทัพข้าไม่รู้ และข้าไม่สน" หลิงเซียวชูตราขึ้น "แต่กฎของโลกนี้คือ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก... กัวผู้นี้อ่อนแอและโลภมาก เขาตายเพราะความโง่เขลาของตัวเอง"

"ตั้งแต่วินาทีนี้ไป ข้าคือหัวหน้าของพวกเจ้า"

เสียงของหลิงเซียวดังก้องกังวาน แฝงด้วยพลังปราณที่กดดันจิตใจ

"พวกเจ้ามีสองทางเลือก... หนึ่ง คือภักดีต่อข้า เชื่อฟังคำสั่งข้า แล้วข้าจะเปลี่ยนพวกเจ้าจาก 'เหยื่อ' ให้กลายเป็น 'ผู้ล่า' ข้าจะสอนให้พวกเจ้ารอดชีวิตและแข็งแกร่งขึ้น"

"สอง..." หลิงเซียวชี้กระบี่ไปทางประตูเมืองที่ปิดตาย "กลับไปรายงานกองทัพหลวงว่าข้าเป็นกบฏ แล้วรอดูว่าพวกเขาจะเปิดประตูรับพวกเจ้า หรือจะยิงธนูใส่พวกเจ้าในฐานะทหารหนีทัพ"

ความเงียบปกคลุมไปทั่ว ทุกคนรู้คำตอบดี หน่วยที่ 7 คือขยะทิ้งแล้วสำหรับกองทัพใหญ่ ไม่มีใครสนใจว่านายกองกัวจะตายยังไง แต่พวกเขาสนใจว่าใครจะพาพวกเขารอดจากดงอสูรนี้ได้

ชายชราที่เคยเตือนหลิงเซียวเป็นคนแรกที่คุกเข่าลง "คารวะท่านหัวหน้า! ชีวิตของข้าเป็นของท่านตั้งแต่วินาทีที่ท่านช่วยข้าจากก้ามปูยักษ์แล้ว!"

เมื่อมีคนนำ คนอื่นๆ ก็พากันคุกเข่าลงตามกันดุจคลื่น

"คารวะท่านหัวหน้า!"

"พวกเรายอมติดตามท่าน!"

เสียงตะโกนดังกึกก้อง หลิงเซียวมองดูภาพเบื้องหน้าด้วยความพึงพอใจ เขาไม่ได้ต้องการแค่ลูกน้อง แต่เขาต้องการ "เครื่องมือ" ที่ใช้งานได้จริงในการไต่เต้าขึ้นไปในระบบกองทัพของทวีปนี้

"ดี"

หลิงเซียวเก็บตรานายกองเข้าเอว แล้วโยนถุงเก็บมิติของนายกองกัว (ที่เพิ่งยึดมา) ไปให้ชายชรา

"แจกจ่ายยาฟื้นฟูและอาวุธที่ดีที่สุดในนี้ให้กับทุกคน ใครบาดเจ็บรักษา ใครอาวุธพังเปลี่ยนใหม่... แล้วเตรียมตัวให้พร้อม"

"เพราะการล่าของจริง... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น"

หน่วยที่ 7 ที่เคยเป็นเพียงเศษสวะรอวันตาย บัดนี้ภายใต้การนำของ "อสูรผมเงิน" พวกเขากำลังจะเปลี่ยนไปเป็นฝันร้ายของเหล่าอสูรสมุทร!