D.W.O. 7 การ์ดราชันย์ครองพิภพ

        “อีตานี่ล่ะ” เรนใช้นิ้วหัวแม่มือชี้ไปที่Npc แต่ตัวด้วยชุดหมี...ชุดหมีจริงๆแถมเป็นหมีโคอาล่าเสียด้วย

        “เอาจริงรึ...” แทนมองไปที่ Npc ในชุดหมีโคอาล่าสีเทา “แน่ใจนะว่า Npc คนนี้มีไว้สร้างยานบินของที่เราจะยื่นให้ไอ้ตัวนี้มันราคาแพงกระอักเลือดเลยนะ” ชายหนุ่มพูดขณะที่นิ้วของเขายิงชี้ไปที่ Npc คนนั้น

        “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ยานบินของพวกเราทเวลฟ์วิงก์ทุกลำก็สร้างจากอีตานี่ล่ะพอส่งของไปเรียบร้อยแล้วยานบินจะโผล่มาตรงท้องฟ้าตรงนั้นน่ะ” เรนพูดพร้อมกับชี้มือไปที่น่านฟ้าว่างๆที่ไม่มียานบินลำใดบินผ่าน มันเป็นเขตที่ไม่สามารถขับยานบินเข้ามาได้

        “พี่ว่า...” เอ็ดเวิร์ดพูดขึ้นขณะใช้มือลูบคางตัวเอง“ไอ้คนสร้างเกมนี้มันต้องสับสนกับคำว่า‘ชุดหมี’ แน่ๆ เลยชุดหมีที่ปกติพวกช่างเครื่องช่างกลเขาเรียกกันคือชุดที่ทั้งกางเกงและเสื้อเป็นชิ้นเดียวกันส่วนมากจะใช้ผ้าเนื้อหนาๆ เย็บขึ้นมาไอ้ที่เวลาเราไปตามอู่รถยนต์เห็นช่างเขาใส่กันนั่นล่ะ เออ...พวกชุดสีส้มแปร๊ดๆก็มีนะพวกช่างไฟอะไรประมาณนั้น” เขาพูดขณะยังไม่ละสายตาไปจากNpc ในชุดหมีที่ทำท่าทางโบกไม้โบกมือให้คนเดินผ่านไปมา

        “สรุปว่า...ได้ยินว่าชุดหมี ก็เลยจัดชุดหมีจริงๆมาเต็มๆ เลยว่างั้น หมีโคอาล่าเลยน่ะเนี่ย...ไฮโซซะ” แทนพูดก่อนจะถอนหายใจยาว

        “คุณเซบาสเตียนแสนรู้จริงๆ” มิร่าพูดขึ้นพร้อมมองไปที่เอ็ดเวิร์ดอย่างชื่นชม

        “หัวหน้าคะ คำว่าแสนรู้เอาไว้ใช้กับหมานะคะ” สโนว์ที่ยืนอยู่ข้างๆ มิร่าบอกกับหัวหน้าของเธอ

        “อื้อ...” มิร่าตอบออกมา

        “ห่ะ...” เอ็ดเวิร์ดที่ได้ยินขมวดคิ้วทันที“ไหงตอบซะธรรมชาติขนาดนั้น” เขาพูดหน้าเศร้า

        “ใจเย็นน่าพี่เอ็ดอย่างน้อยถ้าเป็นหมาพี่ก็ไม่ได้มองเครื่องบินแล้วล่ะพี่พี่เป็นหมาที่ถูกเครื่องบินมอง” แทนตีหน้าเข้ม

        “แทน...” เอ็ดเวิร์ดหันมาหาคนพูด“นายพูดเหมือนดีนะแต่พี่รู้สึกว่าพี่กำลังโดนด่าว่าเป็นหมาอยู่ว่ะ...ชัดๆ เลย” คนพูดทำหน้าสงสัย

        “ปล๊าว! เปล่าเลยพี่ พี่คิดมากไปเรามาว่าเรื่องยานบินกันต่อดีกว่าเรื่องพี่เป็นหมาเหมออะไรนั่นปล่อยมันก่อนอย่าไปสนใจเลยพี่” แทนตอบออกไป

        “เออเนอะ...เรื่องที่พี่เป็นหมาเหมอนั่นปล่อยมันไปก่อนดีกว่าเนอะ” เอ็ดเวิร์ดพยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันขวับไปจ้องหน้าแทน “คิดว่าพี่โง่เรอะ!”

        “โทษพี่! ผมล้อเล่น!” แทนยกมือขอโทษเอ็ดเวิร์ดพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

        “พี่ไม่ได้โง่นะเว้ย!ถ้าพี่จะเป็นหมาก็ต้องประมาณคอลลี่สุดหรู ไม่ใช่หมาเหมออะไร ว่าแต่ไอ้ ‘เหมอ’ เนี่ยมันหมามาจากประเทศไหนกัน” เอ็ดเวิร์ดทำหน้าสงสัยจริงจัง

        “ฉันว่าเราเริ่มงานกันดีกว่า” นิกกี้ตัดบทเมื่อเห็นหัวหน้ากิลด์และฝ่ายการคลังของเธอโชว์ปัญญาอ่อนต่อหน้าสาธารณชน

        “ฉันเห็นด้วย” บลานซ์พูดขำๆ

        “แทน!” นิกกี้เรียกเสียงดัง

        “จ้ะแม่...” คนถูกเรียกสะดุ้งโหยงเดินตัวลีบเข้าไปใกล้ๆ

        “เริ่มเลย เอาจากซิลเวอร์ก่อนดูท่าไอ้ตัวนี้หน้าตาไม่น่าไว้ใจ” นิกกี้พูดพร้อมกับมองไปที่Npc ชุดหมีด้วยสายตาเหยียดๆ

        “แป๊บ...” แทนพูดพร้อมกับเตรียมจะหยิบไอเทมออกมา

        “ไม่ต้องหยิบออกมาหรอก คุยกับ Npc นั่นเดี๋ยวมันจะถามหาของเองว่าต้องใช้อะไรบ้างถ้ามีอยู่ในตัวแล้วกดตกลงก็จะได้เลย” เรนบอกกับแทน

        “อ่าว...เหรอ” ชายหนุ่มหันไปพูดกับเรนก่อนจะเดินตรงไปที่Npc ชุดหมีที่อยู่ตรงหน้า

        “สวัสดีนักเดินทาง...เราคือไทคูนผู้รังสรรค์ยานบินแห่งดัสท์วัลเลย์วันนี้ท่านมาเพราะสิ่งใด” เสียงหล่อเข้มเต็มรสชาติของ Npc ในชุดหมีถามออกมา

        “เสียงหล่อผิดกับชุดมาก...” แทนพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงที่ว่า “ผมมาทำยานบิน”

        “ท่านต้องการยานบินระดับไหนจงเอ่ยออกมา...” เสียง Npc ถามต่อ

        “ลิเกชิบ...” แทนพูดขึ้น

        “ยานบินลิเกหรือลิเกสกายชิพยังไม่มีการอนุญาตให้ผู้เล่นเลือกสร้างได้โปรดรอการอัพเดตครั้งต่อไป ผู้เล่นโปรดเลือกใหม่...” เสียงพูดของ Npc ทำเอาแทนขมวดคิ้ว

        “มันยังจะมีอีกรึยานชื่อนี้...” ชายหนุ่มถอนหายใจยาวก่อนจะพูดชื่อยานที่เขาต้องการออกไป

        “ไฮเวย์สตาร์” แทนตอบออกไปอีกครั้ง

        “ไม่มีชื่อที่ท่านเลือกแต่เรามีกรณีทางด่วนขึ้นราคา แต่หากผู้เล่นไม่สนใจกรุณาเลือกชื่อใหม่...” Npc เสียงหล่อในชุดตุ๊กตาหมีตอบออกมา

        “ชื่อจริงๆ มันไม่ใช่ไฮเวย์สตาร์นะเห้ย!” นิกกี้ที่อยู่ด้านหลังทักขึ้นทำให้แทนนึกขึ้นได้ว่าชื่อไฮเวย์สตาร์นั้นเขาเป็นคนตั้งขึ้นเอง“แล้วก็อีกอย่างฉันให้นายสร้างระดับซิลเวอร์ก่อนไม่ใช่เรอะ!” เสียงตวาดดังมาอีกครั้ง

        “เออ...จริง...ว่าแต่ไอ้ลำที่ว่ามันชื่ออะไรนะ” แทนเลิกคิ้วสูงทำท่าเพิ่งนึกได้

        “สกายแซฟไฟร์เออร์” เธอตอบสั้นๆ

        “สกายแซฟไฟร์เออร์ที่หนึ่ง!” แทนหันไปตอบ Npc

        “ใส่ขวดหรือกินนี่” Npc ถามต่อ

        “กินนี่ไม่งอก” แทนรับมุข

        “รอสักครู่...” Npc ตอบออกมา หลังจากนั้นรายการสิ่งของที่ต้องการในการสร้างก็ปรากฏออกมา ทุกรายชื่อเป็นแสงสว่างกระพริบอยู่ทั้งหมดเพื่อแสดงว่าของที่ต้องการนั้นมีครบเรียบร้อย

        “คุณแน่ใจใช่หรือไม่ที่จะสร้างยานบินระดับซิลเวอร์...สกายแซฟไฟร์เอร์” เสียง Npc ถามย้ำอีกครั้งแล้วมีหน้าจอให้แทนเลือกกดตกลงชายหนุ่มเอื้อมือเตรียมจะกดทันที

        “อ่านก่อนซิเฟ้ย!” นิกกี้เสียงดังทำเอาแทนชักมือกลับ

        “จริงด้วยเนอะ...น่าจะอ่านก่อน” เขาพูดพร้อมกับยิ้มแหยๆก่อนจะไล่อ่านรายละเอียดที่ปรากฏขึ้นมา หลังจากอ่านจบก็หันไปหานิกกี้ “ไม่เห็นมีอะไรเลย ทำเอาฉันตกใจหมด” แทนขมวดคิ้ว

        “ไม่มีก็ดีแล้วคราวหน้าคราวหลังมีไม่มีก็หัดอ่านเสียด้วย” หญิงสาวทำเสียงขุ่น

        แทนทำหน้าแหยก่อนจะหันไปกดตกลงหลังจากนั้น Npc สวมชุดหมีวาดมือเป็นวงกลมหลังจากนั้นเงินที่แทนรับมาจากเอ็ดเวิร์ดก็หายไป 499ล้านกิลพร้อมกับเสียง Npc พูดออกมา

        “ขอให้ปีกแห่งสกายแซฟไฟร์เออร์พาท่านโบยบินสู่ฟ้าไกล...ทุกการเดินทางคือสิ่งล้ำค่ายานบินของท่านปรากฏอยู่ที่เบื้องหลังท่านแล้ว” Npcพูดออกมาก่อนที่จะหยุดพูดกับแทน

        “โห...!” เสียงลินดังขึ้นก่อนใคร

        “สีน้ำเงินเจิดจรัส!” เอ็ดเวิร์ดทำเสียงตื่น

        “ดูดีนะฉันว่า” บลานซ์พูดขึ้น

        “ฉันก็ว่าเจ๋งดี” นิกกี้พูดน้ำเสียงพอใจ

        “เราคงได้ไปที่ไกลกันกว่าเดิมอีกนะพี่” อายะหันไปหาทากะซึ่งเธอก็ได้รอยยิ้มกลับมาเป็นคำตอบ

        เมื่อได้ยินดังนั้นแทนก็หันไปมองยานบินลำแรกของพวกเขาทันทีมันเป็นยานบินรูปร่างเพรียวลมด้านหลังมีท่อยาวหลายสิบท่อคดเคี้ยวเหมือนรากไม้สีเงินตัวยานเป็นสีน้ำเงินเป็นประกาย ปีกทำมุมเป็นรูปตัววียื่นปลายแหลมสองข้างไปด้านหน้าไม่ได้ลู่ไปด้านหลังเหมือนยานบินอื่นๆ ที่ขอบปีกมีลักษณะเหมือนขนปีกของนกแซมอยู่ที่ด้านหลังตามด้วยลายเส้นสีขาวคาดไขว้ไปมา

        ห้องบังคับการเป็นโครงเหล็กสีขาวและบุด้วยกระจกใสอยู่ที่ส่วนหน้าของยานดาดฟ้ามีขนาดใหญ่และมีกำแพงกันลมที่จะเข้าปะทะทำมุมราว 30 องศาโดนที่ด้านล่างของยานในตำแหน่งเดียวกันก็มีเจ้าสิ่งนี้ด้วยเหมือนกันเพื่อให้ยานทรงตัวได้สมดุลเมื่อใช้ความเร็วสูง

        “พราก...” นั่นเป็นคำแรกที่แทนพูดออกมา“เห็นแล้วน้ำตาไหลพรากนี่ยานของเราจริงๆ น่ะรึ เท่ห์สุดๆ ตอนเห็นรุ่นสกายแซฟไฟร์เออร์นี่นรูปก็ว่าเท่ห์แล้วแต่พอได้เห็นของจริงได้เป็นเจ้าของนี่มันพูดไม่ถูกจริงๆ” เขาพูดขณะที่ไม่ได้ละสายตาไปจากยานบินที่กำลังลอยตัวอยู่ที่เลยขอบเมืองดัสท์วัลเลย์ออกไปเล็กน้อย

        “แซฟไฟร์หมายถึงพลอยอันที่จริงแล้วแซฟไฟร์มีหลายสี แต่ปกติจะหมายถึงสีน้ำเงินคนโบราณเชื่อว่าแซฟไฟร์คือผลึกแห่งท้องฟ้าเขาเชื่อว่าโลกของเราตั้งอยู่บนผลึกแซฟไฟร์ขนาดมหึมาเมื่อมีแสงแดดส่องลงมากระทบจึงสะท้อนแสงออกไปกลายเป็นท้องฟ้าสีคราม...” มิร่าที่มองไปที่ยานบินสกายแซฟไฟร์เออร์พูดขึ้นเธอแตะยิ้มบางๆ ก่อนจะทอดสายตาไปยังท้องฟ้าสีคราม สายลมอ่อนๆพัดมาทำให้เส้นผมสีเงินของเธอพลิ้วไปตามแรงพัดพาที่ว่าหญิงสาวใช้มือเสยผมของเธอก่อนจะหันมายิ้มให้กับทุกคน

        “เราชอบท้องฟ้านะ” เธอหันมาพูดพร้อมกับยิ้มกว้างให้กับทุกคนที่อยู่ที่นั่น

        “นี่เลย...รอยยิ้มที่ทำให้ทเวลฟ์วิงก์ติดตามเธอ รอยยิ้มที่งดงามราวกับเทพธิดาจริง” เรนพูดออกมาขณะที่สายตาของเธอยังจ้องมองไปยังมิร่าทุกคนมองใบหน้าที่ยิ้มอย่างจริงใจแล้วพลอยรู้สึกดีไปด้วยเอ็ดเวิร์ดมองดูภาพนั้นไม่กระพริบตาแต่ก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาทำให้ทุกคนย้ายเป้าสายตาทันที

        “ระดับโกลด์...มิลกี้เวย์สตาร์” เสียงแทนซึ่งกำลังคุยกับ Npc อยู่ดึงสายตาทุกคนให้ละจากมิร่าไปที่ตัวของเขาเอง

        “จะใจร้อนไปไหนพ่อ...” นิกกี้ที่ยืนส่ายหัวเมื่อเห็นภาพแทนกำลังเตรียมสร้างยานลำต่อไป

        “นี่คือรายละเอียดสิ่งต่างๆที่ท่านจะต้องมอบให้กับเราเพื่อสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์จากวิทยาการขั้นสูง” เสียงหล่อๆ ของ Npc ในชุดหมีพูดออกมาพร้อมกับหน้าจอรายละเอียดที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของแทนชายหนุ่มทำมือยุกยิกบนแผงควบคุมที่ปรากฏตรงหน้าของเขา แล้วแทนก็ตะโกนออกมา

        “ซวยแล้ว...! ฉันใส่การ์ดผิด!” แทนเสียงตื่นพร้อมกับมองไปที่เพื่อนๆ ของเธอ

        กิลด์ไอเซนเกอร์ได้รับเควสเส้นขนานที่แตกต่างสมาชิกในกิลด์จะถูกส่งไปยังมิราจไลบารินท์ใน 10 วินาที...

        เสียงที่ดังขึ้นทำเอาแทนหันมองไปบนฟ้าทันทีแต่ในตอนนั้นเองนิกกี้ก็โวยวายขึ้น

        “นายบ้าหรือเปล่า!บอกต้องกี่ล้านรอบแล้วว่าให้ดูให้ดีก่อนทำอะไรลงไป โว้ย! นี่มันคนหรือเปลือกหอยเนี่ย...บอกไม่เคยเชื่อ!” หญิงสาวแว๊ดใส่ไม่ยั้งพร้อมกับชี้มือไปที่แทนแล้วทำท่าปรี่เข้าไปหาแต่ก่อนหน้านั้นชายหนุ่มที่เธอกำลังตรงเข้าไปก็พูดออกมาพร้อมโบกไม้โบมือ

        “พูดเล๊น! พูดเล่นๆๆ!” แทนซึ่งกำลังทำท่าโบกมือปฏิเสธรีบพูดออกมาตามด้วยเสียงหัวเราะ“แหม...ก็คิดว่าพวกเธอต้องคิดว่าฉันมั่วแหงๆก็เลยลองแกล้งเล่นนิดเดียวเอง ดูสิๆ หน้าจอยังเป็นหน้าจอเดิมอยู่เลย” เขาพูดพร้อมกับชี้มือไปที่หน้าจอที่ยังเป็นหน้าจอรายละเอียดของส่วนประกอบยานบินจริงๆ

        “แล้วทำไมระบบมันประกาศเควส!” นิกกี้เสียงเขียว

        “ไม่รู้!” แทนตอบกลับทันที

        เกมนี้เราอยากให้ผู้เล่นรู้สึกว่าเราดูแลคุณอยู่ตลอดเวลพวกเราพยายามมีส่วนร่วมกับผู้เล่นให้มากที่สุด เราจึงช่วยเหลือผู้เล่นในการปล่อยมุก...

        “น่าน...โดนระบบเล่นงานอีกแล้วฉันมันแค้นฉันตั้งแต่ตอนไหนฟะเนี่ย ช่วยอาร๊าย! นี่มันจะส่งฉันไปให้นิกกี้เชือดชัดๆ” แทนตะโกนขึ้นฟ้าแต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมา

        นิกกี้เอียงคอมองค้อนก่อนจะพูดเสียงเขียว“นี่มันวอนแล้วนะมันน่าไหมเนี่ยล้อเล่นเรื่องอย่างนี้” เธอบ่นพร้อมกัดฟันกรอด“ฉันอย่างเห็นหน้าคนสร้างเกมนี้จริงๆเลย...นอกจากตาลุงที่มาประกาศเรื่องรางวัลที่เราดูบนยานบินน่ะนะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับเท้าเอวมองไปบนฟ้า

        บลานซ์ส่ายหน้าตามด้วยหัวเราะขำๆเหมือนๆ กับที่ลินทำ เอ็ดเวิร์ดมองดูแทนแล้วยกนิ้งโป้งให้ “มันแน่มาก...กล้าล้อเล่นอย่างนี้กับนิกกี้” เอ็ดเวิร์ดพูดออกไป

        “ถ้างั้นฉันจัดการต่อนะ” แทนยิ้มแหยหลังจากหันไปถามนิกกี้

        หญิงสาวกระแทกเสียงหายใจพร้อมกับพยายามสงบสติอารมณ์ด้วยการสูลมหายใจเข้าออกช้าๆแล้วหลังจากนั้นเธอก็พูดด้วยเสียงเรียบเย็น...แต่ดูเหมือนอารมณ์ยังคุกรุ่น

        “ให้เร็ว...และให้เรียบร้อยด้วย ไม่งั้นตาย...”

        แทนกลืนน้ำลายอึกใหญ่เขาพยักหน้ารับก่อนจะหันไปจัดการเรื่องยานบินต่อเขาเตรียมตัวจะกดเลือกตอบตกลงสำหรับอุปกรณ์ในการสร้างยานบินแต่แล้วก็มีเสียงดังตกใจมาจากทางด้านหลัง

        “’ว๊าย! มาแล้วๆ!”

        “ยังไม่ได้กดอะไรเลยค๊าบ!” แทนซึ่งกำลังตกใจยกแขนขึ้นการ์ดพร้อมกับหลับตาปี๋คิดว่าโดนนิกกี้ตวาด

        “พี่แทน...ลินเอง!” ลินเรียกเสียงดัง

        แทนค่อยๆลืมตาแล้วลดการ์ดลง เมื่อเขาเห็นว่าคนพูดเป็นลินก็ทำเสียงประหลาดใจ “อ่าว...ตกใจหมด ลินมีอะไรรึ” เขาถามออกไป

        “มาแล้วล่ะพี่แทน!” เสียงลินบอกหน้าตื่น

        แทนขมวดคิ้วก่อนจะถามออกไป“อะไรมา?”

        “นี่ไงพี่!” ลินเปิดหน้าจอติดต่อให้แทนดูและเมื่อแทนและทุกคนในกิลด์มองเห็นก็ทำตาโต...ตามด้วยแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย

        “จัดก่อนไหม...” แทนหันไปถามนิกกี้และบลานซ์ซึ่งทั้งสองคนยืนกอดอกผงกหัวยอมับเกือบจะพร้อมกัน

        “ไปที่ Npc วาร์ปกันเร็ว!” แทนตะโกนบอกทุกคนที่ดูเหมือนว่าจะรู้ว่าเขากำลังจะไปทำอะไรรีบวิ่งไปที่Npc วาร์ปซึ่งอยู่ไม่ไกลนักทิ้งให้เรนมิร่า และสโนว์ยืนอึ้งอยู่หน้า Npcในชุดหมีที่กำลังโบกมือทักทายพร้อมกับส่งจูบให้พวกเธอ

        “จะไปไหนกัน!” เรนตะโกนถาม

        “เรื่องมันส์ๆ น่ะ! ขอเวลาครึ่งชั่วโมงฝากยานเราด้วย!” แทนตะโกนตอบและเมื่อได้ยินเสียงที่ตอบกลับมาเรนก็ออกวิ่งตามแล้วตะโกนไล่หลังแทนไปทันที

        “ขอไปมันส์ด้วยคน พี่สโนว์ฝากยานด้วย!” หญิงสาวผมแดงตะโกนพร้อมกับวิ่งตามไปทิ้งให้มิร่ากับพี่สาวของเธอยืนอึ้งอยู่หน้า Npc ชุดหมี...ซึ่งตอนนี้กำลังทำท่าเบ่งกล้าม

        “เราฆ่าทิ้งได้ไหม...” มิร่าหันไปถามสโนว์ถึงเจ้าหมีที่กำลังรบกวนสายตาของเธออยู่

        “เราฆ่า Npc ไม่ได้ค่ะหัวหน้าฆ่าไปไม่ถึงนาทีก็โผล่มาใหม่อีก แถมเราจะถูกลงโทษด้วย” สโนว์ตอบเสียงเรียบพร้อมกับขยับแว่นตาของเธอ

        “เสียดายจัง...” มิร่าพูดกับใช้สายตาเย็นๆมองไปที่ Npc ในชุดหมีโคอาล่าที่ตอนนี้ยืนตัวตรงแข็งทื่อเมื่อได้ยินสองสาวคุยกัน...

        ไม่ถึง 5 นาทีหลังจากนั้น พวกแทนก็มาถึงยังสถานที่แห่งหนึ่งที่ทุกคนยอมเสียค่าวาร์ปไปยังสถานที่ซึ่งเคยไปมาแล้วในราคารวมทั้ง8 คนอยู่ที่ 1 ล้าน 6 แสนกิล...

        บรรยากาศร้อนระอุสัมผัสผิวหนังมาแต่ไกลละอองทรายถูกลมแรงพัดที่ไกลออกไป แต่ในขณะนี้รอบตัวของพวกแทนคือต้นไม้เขียวชอุ่มต้นปาล์มเรียงรายอยู่ข้างสระน้ำใส ที่พักสองชั้นมองเห็นไกลไปไม่เกินร้อยเมตรพวกแทนมองหน้ากันก่อนจะแสยะยิ้ม แทนยื่นข้อเสนอชวนเรนเข้าปาร์ตี้ เธอทำท่างงๆแต่ก็รับการชวนทันที

        เรนฟอร์เทนไฮด์ เข้าร่วมปาร์ตี้ ‘ของฟรีมีอยู่ที่โอเอซิส’ ของคุณ...