ตอนที่ 163
“พวกเราต้องขอโทษจริงๆนะครับ” สตีฟก้มหัวขอโทษเหล่าเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่มาเต็มห้องเขาไปหมด
“เอ่อ...ไม่เป็นไรครับถ้าไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีมากแล้วยังไงพวกเราต้องขอตัวก่อนนะครับ” เจ้าหน้าที่ดับเพลิงพูดกับสตีฟอย่างเกรงอกเกรงใจเพราะทันทีที่พวกเขาตรวจสอบสถานะของสตีฟและซาร่าพวกเขาก็ต้องตกใจที่ทั้งคู่เป็นฮีโร่ระดับสูงโดยเฉพาะสตีฟที่เลเวลสูงถึง 253 ซึ่งเป็นระดับที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีคนระดับสูงขนาดนี้อยู่ในโลกด้วยเพราะเพียงแค่ซาร่าที่เลเวลสูงถึง 152 ซึ่งนี่ก็ถือว่าติดอันดับต้นๆของประเทศแล้ว
จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ค่อยๆทยอยออกจากคอนโดของสตีฟไป
“ขอโทษนะสตีฟนายต้องซื้อครัวใหม่อีกแล้ว” ซาร่าขอโทษ
“ไม่เป็นไรหรอกเงินเรามีเยอะแยะ แต่จำไว้นะซาร่าการทำอาหารน่ะมันต้องค่อยๆใช้เวลาจะใจ้ร้อนไม่ได้หรอกนะ” สตีฟพูด
“อือ...ฉันก็นึกว่าถ้าเร่งไฟให้แรงขึ้นจะลดระยะเวลาการอบได้น่ะสิ” ซาร่าบอก
“เหอะๆ เร่งจนระดับสูงสุดแบบที่เธอทำก็เตาระเบิดน่ะสิ แต่ถึงจะไม่ระเบิดแต่ถ้าไฟแรงขนาดนั้นคุกกี้ที่อบก็จะกลายเป็นถ่านไหม้ๆกองหนึ่งแทนกินไม่ได้หรอกนะ” สตีฟพูด
“เฮ้อทำไมทุกทีเห็นนายทำมันง่ายจังพอลองทำเองแล้วไม่เห็นจะง่ายอย่างที่คิดเลย แล้วแบบนี้วันหนึ่งฉันจะทำอาหารให้ลูกกินเองได้มั้ยล่ะเนี่ย” ซาร่าถอนหายใจออกมา
“โธ่...มีผมอยู่ทั้งคนเธอกับลูกนั่งรอกินอย่างเดียวก็ได้ผมจะทำให้กินเอง” สตีฟยกมือขึ้นลูบหัวซาร่าเบาๆ
“แต่ฉันอยากจะลองทำให้ลูกกินสักครั้งนี้นี่” ซาร่าพูดอย่างดื้อดึง
“เอาไว้ลองต้มบะหมี่ก่อนดูเป็นไง” สตีฟเห็นว่าควรเริ่มอะไรที่ง่ายๆก่อน
“มันไม่ง่ายไปเหรอสตีฟแค่ต้มน้ำแล้วเทน้ำใส่เอง” ซาร่าพูด
“ก็นั่นแหละต้องเริ่มจากพื้นฐานก่อนไง” สตีฟพูด
ที่จริงฉันจะฝึกเธอตั้งแต่ต้มน้ำเลยด้วยซ้ำเหอะๆ สตีฟคิดในใจเพราะเขาคิดว่าแค่ต้มน้ำให้เดือดเผลอๆซาร่าจะทำพลาดเลยด้วยซ้ำ
“ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวไปซื้อเครื่องครัวใหม่ก่อนนะ” สตีฟพูด
“นายจะออกไปทั้งๆที่แพ้ท้องอยู่เนี่ยนะ” ซาร่าอุทาน
“อืมผมว่าจะใส่ผ้าปิดปากไปน่ะน่าจะช่วยได้อยู่” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปหยิบผ้าปิดปากมาใส่
“ให้ฉันไปให้มั้ยยังไงก็ว่าง” ซาร่าถาม
“เธอเลือกซื้อของเป็นหรือไง รู้เหรอต้องซื้ออะไร” สตีฟถาม
“กะ กะ ก็ไม่” ซาร่าส่ายหน้าอย่างอายๆเธอนั้นเลือกซื้อของไม่ค่อยจะเป็นเลย
“ก็ใช่ไงคราวก่อนที่ผมไม่สบายไปซื้อไม่ได้เธอดันโดนหลอกขายเนื้อสัตว์ไม่สดมาซะงั้น” สตีฟพูดเขาเคยให้ซาร่าไปซื้อของที่ซุปเปอร์ให้อยู่เหมือนกันแต่เธอดันโดนพ่อค้าหลอกขายของไม่ดีมาให้
“งั้นฝากด้วยแล้วกันฉันจะเก็บกวาดให้” ซาร่าพูดพลางมองไปที่ซากความเสียหายที่เธอทำเอาไว้
“อืม...ฝากเก็บเตาที่พังนั่นไปทิ้งให้ทีนะผมลงไปแปปเดียวล่ะไม่น่าจะเกินครึ่งชั่วโมงก็กลับมาแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะเดินออกจากห้องมาเพื่อไปซื้อเครื่องครัวใหม่
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงสตีฟก็กลับมาพร้อมกับเตาอบตัวใหม่ที่พึ่งจะซื้อมาจากร้านขายอุปกรณ์เครื่องครัว
“อ้าวสตีฟกลับมาแล้วเหรอเป็.........สตีฟทำไมนายหน้าซีดขนาดนั้นล่ะหรือว่าผ้าปิดปากช่วยไม่ได้ !!!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นว่าสตีฟกลับมาพร้อมหน้าซีดเซียว
“ช่วยได้สิ...แต่ผมดันซวยไปเจอบูธที่กำลังทดลองสินค้าทำความสะอาดตัวใหม่อยู่น่ะสิมันเป็นเครื่องทำความสะอาดแบบไอน้ำ ซึ่งแค่ใส่น้ำและน้ำยาทำความสะอาดลงไปเอาเครื่องไปตั้งในห้องและเปิดเครื่องก็สามารถทำความสะอาดห้องได้เหมือนกับถูเอง” สตีฟพูด
ซาร่าดังนั้นก็อดส่ายหน้าให้กับความซวยของสตีฟไม่ได้
“ขอผมพักหน่อยนะเดี๋ยวจะทำอะไรให้กิน” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปล้างหน้าและออกมานั่งพักที่โซฟา
“จะให้ฉันทำ....”
“ไม่ต้องเลยจนกว่าเธอจะต้มบะหมี่สำเร็จรูปเป็นเมื่อไหร่ค่อยทำแล้วกันนะ” สตีฟรีบห้ามเพราะกลัวจะมีอะไรพังอีก
อีกด้านหนึ่ง
“หลานพาย่ามาที่นี่ทำไม !!” หญิงชราคนหนึ่งถามหลานชายที่กำลังพาตนเข้าไปในบ้านไม้เก่าๆหลังหนึ่ง (ผมสมมุติให้จีเวลเป็นลูกของลูกชายของโทนี่นะครับเผื่อคนที่สงสัยทำไมจีเวลเรียกเป็ปเปอร์ว่าย่าและเรียกโทนี่ว่าปู่)
“ผมต้องให้มาเปิดห้องคุณปู่น่ะครับย่าเป็ปเปอร์ !!” ชายคนที่กำลังพาหญิงชราเข้าบ้านนั่นก็คือจีเวลนั่นเอง
“แต่หลานก็รู้ย่าไม่อยากมาที่นี่เพราะมันมีแต่ความทรงจำมันทำให้ย่าเศร้า” ย่าของจีเวลพูด
“แต่ผมจำเป็นจริงๆครับขอโทษด้วย แถมห้องลับใต้ดินนั่นก็มีแค่คุณย่าที่เปิดมันได้เพราะมันปลดล็อกด้วยการเข้ารหัส DNA” จีเวลพูด
“นั่นก็ใช่แต่หลานไม่รู้หรือไงว่าห้องนั้นต้องใช้กุญแจสองดอก ดอกแรกก็คือ DNA ของย่าส่วนอีกดอกนั้นมันหายไปตั้งนานแล้วเรื่องนี้พ่อและแม่ของหลานไม่เคยเล่าให้ฟังเหรอ” ย่าของจีเวลบอก
“เคยครับย่าแล้วกุญแจที่ว่าใช่นี่หรือเปล่าครับ” จีเวลล้วงเข้าไปในกระเป๋าก่อนจะหยิบบางอย่างออกมา
“นะ นะ นี่มันหลานไปเอามาจากไหน !!” ย่าของจีเวลอุทานออกมาพลางถามจีเวลด้วยน้ำเสียงสั่นๆเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นคือสิ่งที่เคยเป็นของสามี
“เพื่อนไม่สิ...คนที่ผมนับเป็นน้องชายผมไปเจอมันมาจากบราซิลน่ะครับ” จีเวลนั้นในตอนนี้นับสตีฟเป็นน้องชายคนหนึ่ง
“บราซิลงั้นเหรอมันลอยไปไกลขนาดนั้น !!!” ย่าของจีเวลอุทาน
“สรุปว่านี่ใช่กุญแจอีกดอกที่ย่าว่าหรือเปล่าครับ” จีเวลถามเพื่อความแน่ใจ
“ใช่เครื่องนี้คือของสำคัญของปู่ของหลานมันเรียกว่าเตาปฏิกรณ์อาร์ค” ย่าของเขาพยักหน้าเบาๆ
“เตาปฏิกรณ์อาร์ค...” จีเวลนึกไม่ถึงว่าเจ้าสิ่งนี้จะมีชื่อเรียกด้วย
“ใช่แล้วถึงมันจะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนคอร์พลังงานที่หลานสร้างตอนแรกย่าเองก็แปลกใจว่าหลานจะสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาได้เหมือนเตานี่สมแล้วที่มีสายเลือดของปู่แต่สิ่งๆนี้มันถูกเรียกว่าเตาปฏิกรณ์อาร์ค” ย่าของเขาอธิบาย
“ถ้าอย่างนั้นย่าช่วยพาผมลงไปหน่อยนะครับผมขอล่ะ ผมมีสิ่งที่ต้องตามหาอยู่” จีเวลพูดขอร้องพลางมองเข้าไปในดวงตาย่าของเขาด้วยสายตาจริงจัง
“เฮ้อ...ย่าไม่รู้หรอกนะว่าหลานกำลังตามหาอะไร แต่ที่นั่นน่ะคือคลังปัญญาของปู่ของหลาน บางทีนี่อาจจะถึงเวลาที่จะส่งคลังปัญญานั่นให้หลานแล้วก็ได้” ย่าของจีเวลถอนหายใจออกมาเธอเห็นสายตาที่จริงจังนั่น
“ขอบคุณครับย่า” จีเวลยิ้มออกมาจากนั้นทั้งสองคนก็พากันเดินเข้าไปในบ้านไม้หลังเก่าๆ
ที่ห้องใต้ดิน
ห้องใต้ดินของบ้านไม้หลังนี้มีประตูบานหนึ่งซึ่งถูกสร้างด้วยเหล็กดูแล้วทันสมัยแตกต่างจากสภาพบ้าน
ติ๊ด !! DNA ถูกต้องกรุณาติดตั้งระบบส่วนสุดท้าย !!! ย่าของจีเวลทำการหยดเลือดลงไปบนแผงหน้าปัดที่ใช้สำหรับตรวจสอบ
“หลานเอาเตาปฏิกรณ์นั่นมานี่สิ” ย่าของจีเวลหันมาพลางยื่นมือมาขอของในมือของจีเวล
“นี่ครับ” จีเวลยื่นส่งให้ไปก่อนย่าของเขาก่อนเธอจะทำการวางมันลงไปที่แผงหน้าปัด
ระบบกำลังถูกติดตั้งในห้า...สี่...สาม...สอง...หนึ่ง... เมื่อสิ้นเสียงหน้าปัดถูกนำไปวางมันก็สว่างขึ้นมาทันที
ยินดีต้อนรับครับคุณเป็ปเปอร์ !! เสียงเอไอที่ชื่อจาวิสดังออกมาจากรอบทิศทาง
“ไม่ได้เจอกันนานนะจาวิสอยู่ในโหมดสำรองเป็นไงบ้างเปิดห้องใต้ดินให้ทีสิ” ย่าของจีเวลพูดกับเจ้าของเสียงนั่น
โหมดสำรองก็ไม่แย่เท่าไหร่ครับคุณเป็ปเปอร์แต่แค่ผมไม่มีสิทธิเข้าถึงข้อมูลในโหมดปฏิบัติการ ประตูห้องใต้ดินกำลังจะเปิดในอีกสามวินาทีครับ เสียงจาวิสตอบกลับมาท่ามกลางความสงสัยของจีเวลว่าย่าเขากำลังคุยอะไรกับเอไอตัวนี้โหมดสำรองคืออะไร โหมดปฏิบัติการคืออะไรเขาเคยลองนำเจ้าเตาปฏิกรณ์อาร์คชิ้นนี้ไปใช้กับอุปกรณ์ของเขาแล้วสรุปว่ามันมีเอไอติดตั้งอยู่ในอุปกรณ์แต่เอไอตัวนี้นั้นตอบได้แค่เรื่องพื้นฐานเท่านั้นถึงแม้มันจะมีระบบอารมณ์แต่มันก็ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่นักแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาถามเพราะประตูห้องใต้ดินตรงหน้ากำลังถูกเปิดออก
ครืด !!!! เสียงประตูใต้ดินค่อยๆเลื่อนออกไปกลิ่นเหม็นอับๆลอยฟุ้งออกมาทันทีเพราะห้องนี้นั้นถูกปิดตายมานาน
กึก !! กึก !! กึก !! ย่าของจีเวลเดินเข้าไปท่ามกลางความมืด
“ตามเข้ามาสิจีเวล” ย่าของเขาส่งเสียงเรียกให้ตามเข้าไป
“ครับ” จีเวลพยักหน้าก่อนจะเดินตามเข้าไป
พรึ่บ !! ทันทีที่จีเวลตามเข้าไปไฟก็สว่างขึ้นทันที
“มะ มะ ไม่มีอะไรเลย” จีเวลอุทานออกมาเพราะทันทีที่ไฟสว่างสิ่งที่เขาเห็นก็คือห้องโล่งๆห้องหนึ่ง
“คิดว่าห้องนี้ต้องมีอะไรล่ะ” ย่าของจีเวลหันมาถาม
“ก็อาจจะมีพวกเครื่องมือสิ่งประดิษฐ์อะไรพวกนั้นล่ะมั้งครับเพราะผมเจอนี่ในของชิ้นนั้น” จีเวลพูดพลางชี้ไปที่เตาปฏิกรณ์อาร์คที่อยู่ในมือของย่าเขา
“อ๋อกระดาษแผ่นนั้นเองนั่นเป็นกระดาษที่มอร์แกนวาดเล่นแล้วเอาไปแอบยัดตอนปู่ของหลานยังอยู่น่ะ” ย่าของจีเวลจำกระดาษแผ่นนี้ได้เพราะลูกสาวเธอเป็นคนวาดมัน
“ป้ามอร์แกนน่ะเหรอครับ !!!” จีเวลอุทานออกมาป้ามอร์แกนนั้นคือพี่สาวของพ่อเขานั่นเอง (มอร์แกนคือลูกสาวของโทนี่ครับ หรือที่มาของวลีรักนะ 3000 นั่นเอง)
“เฮ้อ...แสดงว่ามันไม่ใช่แปลนสร้างชุดเกราะบินได้นั่นน่ะสิ” จีเวลถอนหายใจออกมา
“ก็ใช่นะ” ย่าของเขาตอบเนิบๆ
“ฮะ....ย่าบอกว่ามันใช่ !!” จีเวลอุทานออกมา
“อย่าบอกนะว่าหลานกำลังตามหาวิธีการสร้างชุดไอร่อนแมนอยู่” ย่าของเขาถาม
“ใช่ครับย่าผมกำลังหาวิธีสร้างมัน” จีเวลพยักหน้ารัวๆทันทีที่ย่าเขาถาม
ย่าของจีเวลได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะหลับตาลงไม่นานเธอก็ลืมตาขึ้นมาก่อนจะเดินมาหาจีเวล
จีเวลได้แต่สงสัยว่าย่าของเขากำลังจะทำอะไรกันแน่ ตอนนั้นเองจีเวลก็เห็นย่าของเขาล้วงมือลงไปในกระเป๋าของเธอก่อนยกมือขึ้นมาและทันทีที่ย่าของเขายกมือขึ้นมาก็ทำให้จีเวลถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะสิ่งที่ติดมือย่าของเขาขึ้นมาด้วยนั้นคือถุงมือข้างหนึ่งที่ทำจากเหล็ก
“ขอโทษด้วยนะจีเวล” ย่าของเขาพูดหลังจากนั้นเพียงพริบตาจีเวลก็เห็นแสงสว่างวาบขึ้นมาก่อนจะรู้สึกเจ็บที่หน้าอก
ปิ้ว !! เสียงแสงเลเซอร์ถูกยิงออกมาจีเวลค่อยๆก้มลงมองที่หน้าอกของเขาก่อนจะเห็นว่ามันถูกยิงด้วยเลเซอร์ที่มาจากถุงมือของย่าเขาเลเซอร์มันทะลุร่างของเขาไปซึ่งจุดที่ย่าของเขายิงนั้นมันตรงกับหัวใจของเขาพอดี
“คะ คะ คุณย่า....”
ตุบ !! จีเวลพูดด้วยน้ำเสียงขาดหายๆเขาไม่เข้าใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมย่าของเขาถึงยิงหน้าอกเขาด้วยเลเซอร์แล้วถุงมือที่ย่าเขาใส่อยู่นั่นมันคืออะไรเลเซอร์นั่นมันรุนแรงถึงขนาดที่สร้างแผลให้ฮีโร่ระดับ SSS อย่างเขาได้เลยอย่างนั้นเหรอจีเวลค่อยๆล้มลงก่อนจะค่อยๆรู้สึกว่าหนังตาหนักเป็นตันๆเขากำลังจะหมดสติ
และทันทีที่จีเวลหมดสติไปย่าของจีเวลก็เดินเข้ามาก่อนจะนั่งลงข้างๆร่างของจีเวลและพลิกร่างของเขาให้นอนหงายทันที
“ขอเตียงผ่าตัดด้วยจาวิส !!” เสียงย่าของเขาเอ่ยกับเอไอที่ชื่อจาวิส
รับทราบครับคุณเป็ปเปอร์ !! เสียงวาวิสตอบกลับมาก่อนพื้นที่ร่างของจีเวลนอนแน่นิ่งอยู่จะค่อยๆยกตัวขึ้นมารองรับร่างของจีเวลเอาไว้
ครืด !! พื้นนั่นยกตัวขึ้นมาเป็นรูปเตียงรองรับร่างของจีเวลเอาไว้ย่าของจีเวลค่อยๆลุกขึ้นก่อนเตียงนั่นจะยกขึ้นมาจนสูงระดับเอวของเธอ
“ทันทีที่ยืนยันว่าหัวใจหยุดเต้นก็ให้เริ่มการผ่าตัดติดตั้งเตาปฏิกรณ์อาร์คได้เลย” ย่าของจีเวลพูด
ครับคุณเป็ปเปอร์ !! เสียงจาวิสตอบก่อนจะมีแขนกลค่อยๆเลื่อนลงมาจากช่องเพดาน
“โทนี่นะโทนี่ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากด้วยก็ไม่รู้ทั้งๆที่เตานี่ก็ไม่ใช่หัวใจเทียมสักหน่อยแต่คุณดันตั้งระบบให้มันทำงานเต็มประสิทธิภาพได้ก็ต่อเมื่อมันถูกใส่เข้าไปแทนที่หัวใจเท่านั้น ดีนะการแพทย์สมัยนี้สามารถสร้างหัวใจเทียมที่สมบูรณ์ได้แล้ว” ย่าของจีเวลพูดบ่นออกมาอยู่คนเดียว
เพราะข้อมูลที่เจ้านายเก็บเอาไว้มันสามารถเปลี่ยนโลกได้น่ะสิครับคุณเป็ปเปอร์ !! เสียงจาวิสตอบสิ่งที่ย่าของจีเวลสงสัย
“อย่างนั้นเหรอจาวิส...ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าโทนี่เก็บอะไรเอาไว้บ้างคงได้แต่หวังว่าสิ่งที่โทนี่เก็บซ่อนเอาไว้จะช่วยหลานชายของเขาได้นะ” ย่าของจีเวลพูด
ยืนยันหัวใจหยุดเต้นแล้วครับจะเริ่มการผ่าตัดเดี๋ยวนี้ เสียงจาวิสพูดย่าของจีเวลมองดูร่างของหลานชายที่ซีดเหมือนกับศพ
จากนั้นการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจใหม่ของจีเวลก็ได้เริ่มขึ้น
จบ...