"จูนนี่มันอะไรกันเนี่ย"
"ไม่ชอบหรอฉันคัดเองเลยนะ"จูนตอบกลับออสทันที
"สาวๆพวกนี้จะมาคอยดูแลปรนนิบัตินายนับตั้งแต่นี้ แต่ละคนมีสัญญา5ปียกเว้นแต่นายอยากให้ใครอยู่ต่อ"
"แต่มันไม่เยอะไม่หรออยู่กับแววสองคนเองหรือเธอมาอยู่ด้วยมันก็แค่สาม"ออสถาม
"หืมม ฉันไม่ได้ให้ค่อยทำงานบ้านอย่างเดียวซะหน่อยอุตส่าห์คัดมาแต่สาวๆสวยๆทั้งนั้นเลยนะ"จูนพูดก่อนจะยิ้มอย่ามีเลศนัย
"อ๋อ"ตอนนี้ก็เข้าใจแล้วว่าเธอหมายถึงอะไร
หึหึ
"ปิดปากได้แล้วมั้งน้ำลายหกแล้วนั่น"ออสหันไปพูดกับแววที่ไม่ได้มีท่าทีหึงเลยแม้แต่น้อยแถมตอนนี้ยังทำหน้าเคลิ้มอีกต่างหาก
"ฮ่าๆ แหมก็สวยทั้งนั้นเลยนี่เนอะแกบอกเองนะผู้หญิงของแกคือของฉันด้วยหึหึ"
"เอาสาวๆแยกย้ายกันก่อน"พอเห็นว่าต้อนรับเป็นพิธีเรียบร้อยแล้วจูนก็บอกให้ทุกคนแยกย้าย มีสองคนเดินเข้ามาเอาสัมภาระของออสไปเก็บให้ ระหว่างนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้า
"ไงออสไม่ได้คุยกันนานเลยนะ ให้ตายสิชุดนี้ร้อนสุดๆ"พอหันไปมองก็พบว่าเธอคือเอย สาวแว่น ผมบ๊อบสั้นหน้าตาน่ารัก เธอเป็นเพื่อนสมัยม.ต้น
ออสเคยนั่งติดกับเอยตอนช่วงม.1เลยสนิทกันพอสมควร แต่พอเรียนชั้นม.ปลายไม่ได้เรียนห้องเดียวกันเลยไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ พอเจอหน้าอย่างมากก็พยักหน้าทักทายกันเท่านั้น เขาเองก็ไม่รู้ว่าเอยคิดยังไงกับข่าวลือบ้าบอคอแตกทั้งหลายของเขา
"เธอมาได้ไงเนี่ย"ออสถามขณะที่เห็นเอยเดินเข้ามาพลางถอดชุดเมดที่ใส่อยู่ออกตอนนี้เธอเลยเหลือแค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อกล้ามผู้หญิงแบบครึ่งตัวเท่านั้น
"รู้จักกันหรอ"แววก็ถามอย่างสงสัยก่อนจะหันไปมองเอยที่อยู่ในชุดที่ทำให้อดใจเต้นไม่ได้
"อ่าเรียนด้วยกันตอนม.ต้นหนะคิดว่าเธอรู้จักผู้หญิงทุกคนในรุ่นซะอีก"ออสหันไปพูดกับแวว
"เหอะๆมันไม่ได้ขนาดนั้นมั้ยฮะ"แววทำแยกเขี้ยวใส่เมื่อเห็นว่าออสแซวเธอ
"ฉันสมัครมาหนะ"เอยตอบออส
"สมัครหรอ"
"อือ ก่อนหน้านี้ฉันประกาศไปเองว่าต้องการสาวๆมาคอยรับใช้นาย ส่วนใหญ่ในนี้ก็สมัครมานะแต่ก็มีบางคนที่ฉันเห็นว่าน่าสนใจก็เลยไปทาบทามมาอยู่เหมือนกัน"จูนเป็นคนตอบข้อสงสัยของออส
"นี่เธอเต็มใจมางั้นหรอ รู้ใช่มั้ยว่ามาทำอะไรเนี่ย"ออสดึงเอยออกมาถามเบาๆเท่าที่เขารู้เอยนั้นเป็นเด็กที่เรียนเก่งพอสมควร แถมยังค่อนข้างถือตัวด้วย พอมาเจอในสถานการณ์แบบนี้เขาเลยสงสัยว่าเธอเต็มใจมาจริงรึเปล่า หรือจะมาเพราะคิดว่ามาทำงานบ้านอะไรทำนองนั้น
ออสยังจำท่าทางของน้องหลิวได้ ถึงแม้ว่าคนของอิกดราซิลจะต้องทำตามคำสั่งออสทุกอย่างแต่ก้ไม่ได้หมายความว่าจะเต็มใจ แน่นอนว่าถ้าเอยไม่ได้ต้องการทำอะไรแบบนั้นเขาเองก็จะไม่บังคับแล้วให้เอยใช้ชิวิตที่นี่ไปตามปกติ ยังไงช่วงม.ต้นเธอก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง
"ฉันเต็มใจมา แล้วก็รู้ด้วยว่ามาทำอะไรไม่ต้องห่วง"เอยตอบกลับยิ้มๆเธอรู้ว่าออสพึ่งจะรู้เรื่องฐานะของตัวเองเลยยังไม่ค่อยเข้าใจอะไรเท่าไหร่
หลังจากนั้นจูนก็เป็นคนอธิบายว่าสาวๆที่มารู้อยู่แล้วถูกส่งมาทำอะไร ส่วนใหญ่คนที่สมัครมาเองจะมีสิ่งที่ต้องการอยู่ซึ่งถ้าเกิดว่าให้ได้ทางอิกดราซิลก็จะให้แลกกับการต้องมาทำงานให้ออส5ปี
"เอาจริงๆส่วนใหญ่ก็ขอเงินนั่นแหละ ทางนี้เลยกำหนดไปเลยว่าให้คนละห้าสิบล้านจะได้ไม่มาเถียงกันทีหลังว่าทำไมได้ไม่เท่ากัน"
หลังจากได้คำตอบออสก็หันไปมองเอยด้วยความสงสัยว่าเธอเองก็เลือกขอเงินรึเปล่า
"ฉันอยากเป็นเจ้าของโรงพยาบาลสัตว์ที่เมืองZหนะ"เอยที่ดูรู้เลยหันมาตอบออส เธอมุ่งเรียนสัตวแพทย์ในตอนที่ยังเด็กสัตว์เลี้ยงของเธอตายเพราะที่เมืองZนั้นมีแต่คลินิคสัตว์เล็กๆซึ่งไม่สามารถรักษาอาการของหมาที่เธอเลี้ยงไว้ได้ กว่าจะเดินทางไปเมืองJที่มีโรงพยาบาลสัตว์อยู่หมาของเธอก็ทนไม่ไหวแล้ว ทำให้เป็นปมในใจเธอมาจนถึงตอนนี้
"เอาหละทักทายกันแค่นี้ก่อนเดี๋ยวค่อยคุยต่อนะฉันขอตัวออสไปเดินดูบ้านก่อน"จูนเข้ามาดึงออสไปเพราะรู้สึกว่าปล่อยให้เขายืนอยู่หน้าทางเข้าบ้านมานานแล้ว
พอได้ยินแบบนั้นเอยก็เดินแยกตัวไปส่วนจูนก็พาออสกับแววไปเดินดูบ้าน
จูนเล่าว่าเธอนั้นเป็นคนดำเนินการเรื่องคฤหาสน์หลังนี้เอง โดยพ่อเธอได้รับคำสั่งให้หาบ้านให้ออสใกล้กับมหาวิทยาลัยทันทีที่รู้ว่าเขาสอบติดที่นี่ ซึ่งนั่นมันก่อนพ่อบ้านชุนจะติดต่อกับออสเสียอีก
คฤหาสน์หลังนี้มีห้องนอน15ห้องอยู่ชั้นที่2ทุกห้องมีห้องน้ำในตัว ส่วนหน้าทางเข้าชั้นที่1เป็นพื้นที่โล่งๆพอเดินเข้าไปก็จะเจอห้องรับแขก ส่วนห้องอื่นๆก็จะมีห้องรับประทานอาหารที่ติดกับครัว
พอเดินเข้าครัว ก็พบว่ามีผู้หญิง3คนกำลังเตรียมทำอาหารอยู่เธอบอกกำลังจะทำมื้อเที่ยงให้ทุกคนทาน โดยจูนแนะนำหัวหน้าแม่ครัวที่ชื่อว่าฟางข้าวว่าในบรรดาสาวๆเธอโตที่สุด ซึ่งเธอมีอายุ22ปีแล้ว พอเดินออกมาจูนก็เล่าว่าฟางข้าวไม่ได้สมัครมาแต่เป็นคนที่จูนไปดึงตัวมาเอง ฟางข้าวเป็นลูกสาวของร้านอาหารชื่อดังซึ่งจูนยืนยันว่าเธอทำอาหารได้อร่อยมากๆแถมเธอยังทำเป็นทุกอย่างเลยด้วย
นอกจากนี้ยังมีห้องประชุม ห้องนั่งเล่น แล้วก็ห้องอื่นๆอีก
"ด้านหลังเป็นสระว่ายน้ำมีโดมด้วยเพราะงั้นไม่ต้องกลัวว่าจะโดนตึกข้างหลังส่องสาวๆ"จูนพูดติดตลก ด้านหลังนี้มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่อยู่ซึ่งสามารถลงไปว่ายน้ำได้จริงๆไม่เหมือนบ้านบางหลังที่มีสระเล็กๆไว้เล่นน้ำเท่านั้น ข้างๆยังมีห้องออกกำลังกาย ห้องอาบล้างตัว แถมยังมีซาวน่าอีกต่างหาก
พอออสเดินดูรอบๆจนพอใจก็พาเดินขึ้นไปดูห้องนอนโดยห้องนอนนั้นจะมีขนาดเท่าๆกันหมดทั้ง15ห้องพอเปิดเข้าไปก็พอห้องนอนก็พบห้องที่ดูเรียบๆสบายตา แต่เฟอร์นิเจอร์ที่ใช่่นั้นมีแต่ของที่ดูก็รู้ว่าแพง
จูนบอกว่าเธอไม่รู้ว่าออสชอบแบบไหนเลยแต่งแบบง่ายๆไปก่อนไว้ออสอยากเปลี่ยนอะไรก็จัดการเพิ่มได้เองเลยส่วนแววกับตัวเธอเองก็จัดให้อยู่ห้องใกล้ๆกันกับออส
"เดี๋ยวนะแล้วสาวๆที่เห็นเมื่อกี้นอนที่ไหนกัน"ออสถามขึ้นด้วยความสงสัยเพราะเขามั่นใจว่าสาวๆที่เห็นนั้นน่าจะเกิน15คนแน่นอน ถึงห้องนอนจะใหญ่พอที่จะนอนห้องหนึ่งหลายๆคนแต่ออสคิดว่าไม่น่าจะเป็นแบบนั้น
"สองข้างของคฤหาสน์เป็นซอยตอนมานายเห็นใช่มัั้ย"
"อ่า"
"ข้างหลังบ้านเราเป็นหอพักนักศึกษาซึ่งเจ้าของคฤหาสน์คนเดิมเป็นเจ้าของทั้ง6ตึกเลย ตอนที่ฉันติดต่อขอซื้อคฤหาสน์หลังนี้เขายืนยันหัวเด็ดตีนขาดเลยว่าถ้าจะซื้อต้องซื้อห้องพักทั้ง6ตึกไปด้วยตอนนี้เราก็เลยเป็นเจ้าของทั้งหมดเลย"
ทั้ง6ตึกนั้นแบ่งออกเป็นหอชาย3ตึกและหอหญิง3ตึก ตอนที่ซื้อมานั้นมีคนจองเข้ามาเยอะแล้วเหมือนกันจะให้ยกเลิกทั้งหมดเลยก็ไม่ได้เพราะถ้าจะให้คนเป็นร้อยหาที่พักใหม่ทั้งๆที่ใกล้เปิดเทอมแล้วมันก็ดูจะใจร้ายไปหน่อย จูนเลยยกเลิกแค่ตึกเดียวไว้เป็นที่พักให้สาวๆแล้วให้นักศึกษาตึกนั้นย้ายไปรวมกับตึกอื่นแทน
มาถึงตอนนี้ออสไม่ได้แปลกใจอะไรเท่าไหร่แล้วเพราะเงินที่อิกดราซิลมีมันมากพอจะซื้ออะไรก็ได้อยู่แล้ว