หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่90 ล่าซอมบี้จอมบงการ

แนวสิ่งกีดขวางด้านนอกค่ายมิดไนท์เต็มไปด้วยซากคอนกรีตลวดหนามเหล็กที่ถูกฉีกขาด และศพซอมบี้ที่กองทับกันจนแทบกลายเป็นกำแพงเนื้อเน่า

ลิชยืนอยู่หลังแนวทหารคุ้มกันของตัวเอง สายตาเขากวาดมองผ่านช่องว่างของโล่เหล็กออกไปยังสนามรบด้านหน้า

ทหารคุ้มกันยี่สิบคนยืนเป็นแนวป้องกันรอบตัวเขาโล่กลมเหล็ก T1 ยกขึ้นครึ่งระดับอก ดาบพิฆาตเหล็ก T1 อยู่ในมืออีกข้าง เกราะสิงโตทารัส T1ที่พวกเขาสวมทำให้แนวนี้ดูเหมือนกำแพงเหล็กเคลื่อนที่ได้

ด้านหลังแนวโล่มีพลปืนสองร้อยนายกำลังรอคำสั่งพวกเขาสวมชุดเกราะหนังเนลสัน T1 ซึ่งเบากว่าทำให้เคลื่อนตัวได้รวดเร็ว ทุกคนถือปืนพกเหยี่ยว T1 พร้อมยิง

ท่ามกลางกลุ่มนั้น บารอนยืนอยู่ด้านหน้าสุดในมือขวาของเขาถือปืนพกเหยี่ยว T1ส่วนมือซ้ายกำดาบพิฆาตเหล็ก T1 เอาไว้หลวมๆราวกับพร้อมใช้เมื่อไหร่ก็ได้

ลิชมองสนามรบเงียบๆ ฝูงซอมบี้ที่เหลืออยู่ไม่มากแล้วส่วนใหญ่เป็นซอมบี้ธรรมดาที่กำลังเดินสะเปะสะปะอยู่รอบซากสิ่งกีดขวางแต่การเคลื่อนที่ของพวกมันดูผิดปกติ

พวกมันไม่ได้บุกเข้ามาตามสัญชาตญาณเหมือนก่อนหน้านี้หลายตัวเดินอ้อมไปมาบางตัวถึงกับหลบให้อีกตัวรอราวกับกำลังเปิดทางให้ใครบางคน

ลิชหรี่ตาเล็กน้อย ‘ซอมบี้จอมบงการกำลังควบคุมฝูง มันน่าจะอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่’

“บารอน” ลิชยกวิทยุขึ้น

“พร้อมแล้ว” เสียงตอบรับดังขึ้นทันที

“เราจะออกไปด้านนอกแนวสิ่งกีดขวางเป้าหมายคือซอมบี้จอมบงการ” ลิชพูดสั้นๆ

“รับทราบ” บารอนตอบรับ

“เคลื่อนที่” ลิชยกมือขึ้นสั่งทหารที่ออกไปด้านนอกแนวโล่เริ่มก้าวเท้าออกจากแนวสิ่งกีดขวาง โล่เหล็กยกขึ้นเป็นกำแพงด้านหน้า

ลิชเดินอยู่ตรงกลางขณะที่พลปืนสองร้อยนายเคลื่อนตามหลังอย่างเป็นระเบียบพวกเขาก้าวผ่านซากคอนกรีตและศพซอมบี้ออกไป

ทันทีที่ออกสู่พื้นที่โล่ง ซอมบี้ธรรมดาก็เริ่มวิ่งเข้ามา

“ยิง!” เสียงปืนดังขึ้นทันที

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! กระสุนจากปืนพกเหยี่ยว T1 พุ่งออกไปอย่างแม่นยำ หัวของซอมบี้แตกกระจายทีละตัว ร่างเน่าล้มลงเหมือนกองหุ่นที่ถูกตัดเชือก

แนวรุกของมนุษย์เดินหน้าต่อไปแต่สายตาของลิชไม่ได้อยู่ที่ซอมบี้ธรรมดา เขามองลึกเข้าไปในฝูง

‘มันอยู่ที่ไหน’

ฟึ่บ...

ทันใดนั้นเสียงแหลมของอะไรบางอย่างก็แหวกอากาศมากระดูกแหลมพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วกระแทกใส่โล่เหล็กของทหารคุ้มกันจนเกิดเสียงดังหนักแรงกระแทกทำให้ทหารคนนั้นถอยหลังครึ่งก้าว

ลิชเงยหน้ามองทันทีเห็นว่าบนซากอาคารคอนกรีตด้านหน้ามีเงาสี่ร่างยืนอยู่ด้านหน้าและหนึ่งเงายืนอยู่ด้านหลัง

สี่เงาด้านหน้า แขนของพวกมันยาวผิดรูปกระดูกแหลมงอกออกมาจากข้อศอกราวกับลำกล้องปืน ซอมบี้ปืนกระดูกสองตัวด้านหน้าใหญ่กว่าอย่างชัดเจนกล้ามเนื้อแขนของมันพองจนกระดูกดูเหมือนอาวุธจริง

‘ระดับฝันร้ายสองตัวส่วนอีกสองตัวที่เล็กกว่าเป็นระดับดุร้าย’

ลิชเลื่อนสายตาไปด้านหลังพวกมันและก็เห็นซอมบี้รูปร่างผอมสูงตัวหนึ่งยืนอยู่กลางฝูง ดวงตาสีแดงซีดจ้องตรงมาทางเขา

มันคือซอมบี้จอมบงการ

‘เจอตัวแล้ว’ ลิชยิ้มบาง

ในขณะเดียวกัน ซอมบี้จอมบงการก็จ้องมาที่เขาเช่นกันเหมือนมันรู้ว่าลิชกำลังล่ามันอยู่ ความรู้สึกเหมือนการประลองปัญญาเกิดขึ้นทันที

‘แกฉลาดกว่าซอมบี้ทั่วไป แต่ไม่ใช่กับฉัน’

ทันใดนั้น ซอมบี้ปืนกระดูกทั้งสี่ตัวก็ยกแขนขึ้น

ฟึ่บ! กระดูกหลายสิบแท่งพุ่งออกมาพร้อมกัน

“โล่!” ลิชตะโกนบอก

ทหารโล่ยกโล่ขึ้นป้องกันทันที

ปัง! ปัง! ปัง!กระดูกกระแทกโล่เหล็กเหมือนฝนเหล็ก แรงกระแทกทำให้แนวทหารคุ้มกันสั่นสะเทือนแต่ยังไม่แตก

ลิชหายใจออกช้าๆ สมองคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว ‘ระยะยิงประมาณหกสิบเมตรกระสุนมีจำกัด แต่พลังโจมตีสูงมาก’

หลังจากคิดอย่างละเอียดก็รีบหันไปทางบารอน

“จัดการสองตัวซ้ายก่อน” บารอนพยักหน้าและยกปืนขึ้นในทันที

ปัง! เสียงปืนดังขึ้น หัวของซอมบี้ปืนกระดูกระดับดุร้ายตัวหนึ่งระเบิดทันทีก่อนที่ร่างของมันจะล้มลงจากซากอาคาร อีกตัวหันมาทันทีแต่นั่นคือจังหวะที่พลปืนด้านหลังเริ่มยิงแล้วเช่นกัน

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนพุ่งขึ้นไปเหมือนพายุเหล็ก ซอมบี้ปืนกระดูกอีกตัวถูกยิงจนตัวแตกก่อนจะตกลงมาตายอย่างอนาถแต่สองตัวระดับฝันร้ายยังคงยืนอยู่ มันเริ่มยิงตอบโต้ในทันที กระดูกพุ่งลงมาราวกับฝนโล่เหล็กกระแทกเสียงดังต่อเนื่อง

ขณะเดียวกันลิชกำลังมองไปที่ซอมบี้จอมบงการที่กำลังถอยอย่างช้าๆเหมือนกำลังถอยลึกหายเข้าไปในฝูงซอมบี้

‘แกคิดจะหนี ไม่! มันคิดจะถ่วงเวลาถ้าอย่างนั้นฉันก็จะกระชากเวลาของแกออกมาเอง’ ลิชยกมือขึ้นเล็กน้อยสั่งการทหารมืดทันที

“แนวหน้า ดันขึ้นไปอีกสิบเมตรพลปืนยิงกดด้านบน บารอนตามฉันมา”

“รับทราบ!”

แนวโล่เริ่มดันขึ้นไปข้างหน้าฝีเท้าหนักแน่นดังเป็นจังหวะคล้ายค้อนกำลังเคาะแผ่นเหล็กทหารคุ้มกันด้านหน้าป้องกันกระสุนกระดูกฝั่งหลังเปิดช่องให้พลปืนยิงสวนขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง

บารอนไม่รอช้าเขาพุ่งนำออกจากแนวโล่ไปสองก้าวแล้วยกปืนยิงใส่ซอมบี้ปืนกระดูกระดับฝันร้ายตัวซ้ายกระสุนพุ่งเข้ากลางอกจนร่างมันเซ แต่ไม่ล้ม พวกมันต่างจากระดับดุร้ายอย่างชัดเจน

ซอมบี้ปืนกระดูกระดับฝันร้ายคำรามแหลมแล้วกระโดดลงจากซากอาคารมันลงถึงพื้นอย่างรวดเร็วเกินรูปร่าง ขากระแทกคอนกรีตแตกก่อนจะยกแขนยิงกระดูกเป็นชุดใส่บารอน

ปัง! ปัง! ปัง! บารอนยิงสวนสองนัดก่อนเบี่ยงตัวหลบ กระดูกแหลมเฉียดเกราะแขนเขาไปจนเกิดรอยขีดลึก เขาไม่ถอยแต่กลับเร่งฝีเท้าพุ่งเข้าใส่เหมือนสัตว์ล่าที่เห็นเหยื่อเลือดออกดาบพิฆาตเหล็ก T1 ในมือซ้ายฟันเฉียงขึ้นจากล่าง

ฉัวะ! แขนขวาของซอมบี้ปืนกระดูกถูกตัดเกือบขาดกระดูกงอกแตกกระจายเหมือนหอกหักมันกรีดเสียงแหลมใส่หน้าเขาแล้วใช้แขนอีกข้างยิงในระยะประชิด

บารอนยกปืนขึ้นรับแทบจะพร้อมกันกระดูกเสียบทะลุปลอกแขนหนังของเขา แต่ในวินาทีถัดมา เขาก็จ่อปืนเข้าปากมัน

ปัง! ท้ายทอยของซอมบี้ระเบิดออกร่างนั้นหงายหลังล้มลง

อีกด้านหนึ่ง ซอมบี้ปืนกระดูกระดับฝันร้ายตัวที่สองยังยืนคุมอยู่บนซากอาคารมันไม่ได้ยิงพร่ำเพรื่ออีกแล้ว แต่เลือกยิงเฉพาะทหารคุ้มกันที่ยกโล่ไม่ทันหรือพลปืนที่ขยับหลุดแนวเสียงกระดูกพุ่งออกมาสั้นและไว ทุกนัดมีผลร้ายแรงราวกับศรซุ่มยิง

ลิชเห็นพลปืนคนหนึ่งล้มลงโดยที่กลางคอมีแท่งกระดูกปักอยู่เขาไม่แม้แต่จะหันไปมองศพนานเกินจำเป็น

‘ตัวนี้ฉลาดกว่าอีกตัว’ ลิชยกปืนขึ้นแล้วสูดลมหายใจช้าๆ

เสียงสนามรบภายนอกจางลงไปชั่วขณะเหลือเพียงเงาร่างนั้นบนซากอาคารกับเส้นทางกระสุนในหัวของเขา

ลิชไม่ใช่นักสู้แนวหน้าไม่ใช่พวกคนที่จะบุกตะลุยฝ่าฝูงซอมบี้ด้วยพละกำลัง แต่เขามีสิ่งที่ซอมบี้ไม่มี สติปัญญาและการคาดเดาอย่างแม่นยำซอมบี้ปืนกระดูกขยับแขนขึ้นอีกครั้ง

‘มันจะยิงใส่โล่ขวา แล้วเก็บพลปืนหลังแนว’ลิชจำลองภาพการเคลื่อนไหวของมันในหัว

ในเสี้ยววินาทีนั้น ลิชตะโกนขึ้น “โล่ขวาต่ำลงครึ่งระดับ!”

ทหารคุ้มกันด้านขวาทำตามแทบจะทันทีและกระดูกที่ควรจะปักใส่ขอบโล่ก็พุ่งผ่านช่องว่างนั้นไปพอดี

ตำแหน่งนั้นเองที่เปิดมุมโจมตีให้กับลิชได้ลั่นไก

ปัง! กระสุนพุ่งทะลุใบหน้าด้านซ้ายของซอมบี้ปืนกระดูกระดับฝันร้ายร่างมันเซถอยไปด้านหลัง แต่ยังไม่ตาย มันกำลังจะยกแขนยิงสวนอีกครั้ง

ทว่าบารอนซึ่งเพิ่งสังหารอีกตัวได้กลับยกปืนขึ้นจากพื้นด้านล่างแล้วลั่นไกซ้ำ

ปัง! หัวของมันระเบิดออกครึ่งหนึ่งร่างสูงผอมทรุดตกจากซากอาคาร กระแทกลงมากับพื้นเหมือนใบไม้ที่ตกลงมาอย่างไร้ทิศทาง

ทันทีที่ซอมบี้ปืนกระดูกระดับฝันร้ายทั้งสองตัวตายสนามรบรอบหน้าก็วุ่นวายหนักกว่าเดิม

ฝูงซอมบี้ธรรมดาที่คุ้มกันรอบซอมบี้จอมบงการพุ่งเข้ามาพร้อมกันราวกับอีกฝ่ายตัดสินใจทิ้งกลยุทธ์ที่ซับซ้อนแล้วเปลี่ยนเป็นใช้จำนวนถ่วงเวลาแทน

“ฆ่าพวกมันให้เปิดทาง!” ลิชสั่ง

ทหารมืดสร้างแนวโล่พุ่งเข้าชนพลปืนยิงถล่มจากทางด้านหลัง

บารอนนำหน้าตรงกลางเหมือนหัวลูกธนูเขายิงนัดหนึ่ง ฟันอีกครั้งหนึ่ง ทุกรอบการเคลื่อนไหวมีซอมบี้ล้มลงหนึ่งหรือสองตัวเสื้อเกราะหนังของพลปืนเหมาะกับการเคลื่อนที่พวกเขากระจายตัวออกครึ่งวงกลมแล้วยิงกดใส่ฝูงซอมบี้ตรงกลางให้เกิดช่องโหว่

แต่ซอมบี้จอมบงการก็ไม่ยอมตายง่ายๆมันเริ่มถอยลึกเข้าไปอีก ฝูงซอมบี้รอบตัวมันเปลี่ยนรูปขบวนตลอดเวลา เดี๋ยวหนาเดี๋ยวบาง เดี๋ยวล่อให้บารอนพุ่ง เดี๋ยวเปิดช่องหลอกให้พลปืนยิงพลาด

ลิชตามทุกจังหวะนั้นอย่างเงียบงันอดที่จะชมมันไม่ได้

‘ฉลาดไม่เบา รู้จักเอาชีวิตรอดเวลาไหนควรยื้อ เวลาไหนควรหนี’

ทันใดนั้น ซอมบี้จอมบงการก็ส่งเสียงกรีดต่ำๆไม่ดังมาก แต่ฝูงซอมบี้รอบตัวมันกลับตอบสนองพร้อมกัน ซอมบี้ธรรมดาสิบกว่าตัวพุ่งเข้าใส่บารอน

ขณะที่ซอมบี้กล้ามเนื้อระดับดุร้ายอีกสองตัวที่ซ่อนอยู่หลังซากปูนก็พุ่งเข้ามาขวางทาง

โครม! ตัวหนึ่งชนแนวโล่จนทหารคุ้มกันปลิวอีกตัวฟาดแขนใส่พลปืนด้านข้างจนร่างหมุนกระแทกพื้น

“สารเลว!” บารอนสบถแล้วเก็บปืนลงชั่วคราวเขาถือดาบแน่นขึ้นก่อนพุ่งเข้าหาซอมบี้กล้ามเนื้อระดับดุร้ายตัวแรก ดาบพิฆาตเหล็ก T1 ฟันเข้าที่ข้อมือมันจนเนื้อและกระดูกแยกออกจากนั้นเขาหมุนตัวหลบหมัดอีกข้างแล้วจ่อปืนใส่คางมัน

ปัง! หัวของมันสะบัดหายไปครึ่งหนึ่งแต่ตัวที่สองก็เข้ามาทันที มันใช้ร่างที่ใหญ่กว่าพุ่งชนบารอนตรงๆจนพื้นคอนกรีตร้าว

บารอนไถลถอยหลังไปหลายก้าวเลือดสีคล้ำไหลลงจากมุมปาก แต่ดวงตาของเขายิ่งสว่างขึ้นเขาคำรามต่ำแล้วสวนกลับด้วยการพุ่งเข้าประชิด ใช้ดาบฟันเข้าที่หัวเข่าก่อนยิงซ้ำที่เบ้าตา

ตึง! ร่างใหญ่ล้มลงตายหมด