God Equipment Super Armor

ตอนที่ 57

หาประสบการณ์(1)

          วันต่อมา

          บอสตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความสดชื่นเขาเดินออกมาจากห้องนอนก็พบว่าแม่กำลังเตรียมอาหารเช้าและข้าวกล่องสำหรับบีนอยู่เนื่องจากโรงเรียนมัธยมมีเรียนตั้งแต่8 โมงเช้า โรงเรียนเลิกประมาณ 13.00 น.การศึกษาของสมัยนี้ใช้เวลาน้อยลงแต่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นเพราะว่าส่วนผสมในการศึกษาทุกอย่างล้วนลงตัวและมีคุณภาพไม่ว่าจะเป็นผู้สอน หลักสูตรและสังคม

          จะอย่างไรก็ตามหากผู้เรียนไม่มีความสนใจในการเรียนการศึกษานั้นจะไร้ค่าในทันทีบอสเห็นบีนสวมเครื่องแบบนักเรียนมัธยมต้นดูแล้วน่ารักมากเธอจะต้องเป็นสาวสวยอันดับ 1 ของโรงเรียนมัธยมแน่นอนแต่เขารู้สึกตะงิดที่กระโปรงมันสั้นเกินไปมันเลยหัวเข่าขึ้นมาประมาณ 0.5 ซม.

          “แม่ทำไมซื้อกระโปรงสั้นให้น้องใส่ครับ?”บอสถาม

          แม่มองไปยังกระโปรงของบีนแล้วกล่าว“สั้นเหรอ? แม่ว่ามันก็ตรงตามมาตรฐานนะอีกอย่างบีนก็ใส่กางเกงซับอยู่ไม่น่าจะเป็นอะไรนะ”

          บอสจุปากแล้วกล่าว“แม่อย่าลืมสิครับว่าสมัยนี้เด็กผู้ชายมันหื่นขนาดไหนแค่พวกมันเห็นขาขาวของผู้หญิงก็พากันมองตาเป็นมันและคิดเลยเถิดแล้ว!”

          แม่เอามือปิดปากแล้วหัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วพูดว่า“เหมือนบอสจะรู้ดีจังนะ หรือว่าลูกจะเคยทำแบบนี้มาก่อนใช่ไหม?”

          บอสรีบแก้ตัวในทันทีว่าเขาไม่เคยทำแบบนั้น

          บีนนั่งเงียบไม่ได้กล่าวอะไรออกมาแต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่นพี่ชายและแม่ช่วยเติมเต็มชีวิตของเธอไม่น้อยเลยแต่สิ่งที่เป็นภัยสำหรับเธอคือแฟนสาวของบอสหรือบลูนั่นเองนอกจากบลูจะลึกลับแล้วยังน่ากลัวมาก เธอยอมรับจากใจเลยว่าเธอหวาดกลัวบลูมากแถมคำเตือนที่บลูเคยให้เอาไว้ว่ามีหนอนบ่อนไส้ในตระกูลกาเดี้ยนทำให้เธอคิดหนักจนแทบสมองบวม

          ไม่นานอาหารเช้าก็พร้อมทั้ง3 คนแม่ลูกต่างทานอาหารพร้อมกันอย่างเอร็ดอร่อยแม่อาสาพาบีนไปส่งที่โรงเรียนเพราะมันไม่ได้อยู่ไกลมานักบอสพบว่ามีคนคุ้มกันของหลุยคอยปกป้องทั้ง 2 คนเอาไว้อยู่ มันทำให้เขารู้สึกสบายใจ

          บอสเดินไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักศึกษาจากนั้นก็ออกเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยแน่นอนว่าเขาเลือกที่จะเดินเพราะได้มองบรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้คนนั้นมันทำให้เขารู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก

          ‘บางทีฉันอาจจะต้องหาเพื่อนออกไปล่ามอนสเตอร์ด้วยสักคน’บอสกล่าวในใจ

          หลวงพี่ปุ๋ยบอกเขาว่าท่านพึ่งอยู่ในระดับ12 อีกประมาณ 2 เดือนถึงจะไปพื้นที่ระดับ 2 ได้ส่วนจูนนั้นก็มีทีมล่าอยู่แล้วเขาเลยเลือกที่จะไม่ชักจูง ส่วนลิชเองก็วิวัฒนาการ 3ครั้งแล้ว เฟยเฟิ่งเองก็มีพลังอยู่ในพื้นที่ระดับ 5ส่วนกิ่งนั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะเธอเองก็มีพลังเยอะแล้วแถมช่วงนี้ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยว่างด้วยเขาคิดว่าจะไถ่ตังจากเธอสักล้าน

          พอเขาเดินไปถึงที่มหาวิทยาลัยเขาก็พบว่าไม่ค่อยมีนักศึกษาเลยมันทำให้เขาสงสัยว่าวันนี้เป็นวันหยุดราชการหรือไม่ เขามุ่งหน้าไปที่ห้องเรียนก็พบเห็นเพียงแค่อาจารย์พิมพ์เท่านั้นที่นั่งอยู่ภายในห้อง

          “อ้าว! ยินดีต้อนรับกลับมานะบอส”พิมพ์ยิ้มทักทาย

          บอสยิ้มกลับแล้วกล่าว“สวัสดีครับอาจารย์คนอื่นๆไปไหนเหรอครับ?”

          “เมื่อหลายวันก่อนดาวเคราะห์ระดับที่1เกิดความโกลาหลมอนสเตอร์จำนวนมากมายไล่โจมตีเมืองของมนุษย์และทำลายแคมป์ไปหลายแห่งโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยอธิการบดีได้รับคำสั่งจากรัฐบาลให้ส่งนักศึกษาที่มีระดับมากกว่า 20ไปหาประสบการณ์การทำสงครามกับมอนสเตอร์ในดาวเคราะห์ระดับ 1เลยทำให้ทุกคนภายในห้องต้องไปที่นั่น”

          บอสพยักหน้าเข้าใจแล้วถาม“ผมจะต้องไปที่นั่นด้วยรึเปล่าครับ?”

          พิมพ์พยักหน้าแล้วกล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง“ใช่แต่เธอจะต้องทำอุปกรณ์ที่ดีที่สุดเท่าที่เธอจะสามารถทำได้ก่อนเพราะในตอนนี้อุปกรณ์ขาดแคลนเป็นอย่างมากช่างทำอาวุธของสมาคมช่างทำอาวุธแห่งไททันนั้นมีช่างที่มีฝีมือและจำนวนไม่เพียงพอทำให้ตอนนี้เมืองเจสเตอร์กำลังรับศึกหนักอยู่”

          บอสพอเห็นข่าวในโซเชียลมาบ้างพวกอเนกและเจฟเองก็เชื่อเขาแล้วว่าดาวเคราะห์ระดับ1 จะมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นและขอโทษเขาที่อารมณ์ร้อนมากเกินไปในตอนนั้นในเมื่ออีกฝ่ายกล้าขอโทษบอสก็ไม่ถือสายังไงไอ้เวร 2 ตัวนั่นก็เป็นเพื่อนสนิทของเขาเขาจะไปถือให้มันหนักมือทำไมละ? บอสคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องบอกอาจารย์ว่าเขาสามารถทำอาวุธของดาวเคราะห์ระดับ2 ได้แล้ว

          “อาจารย์ครับผมสามารถทำอุปกรณ์ของดาวเคราะห์ระดับ 2 ได้แล้วไม่ทราบว่าทางมหาวิทยาลัยมีวัตถุดิบรึเปล่า?”

          พิมพ์ลุกขึ้นแล้วตบโต๊ะแล้วถามเพื่อความมั่นใจ“จริงเหรอ!? เธอทำมันได้จริงเหรอ!?”

          บอสยิ้มพร้อมกับชูนิ้วโป้ง“แน่ครับ ตอนนี้ผมสามารถล่ามอนสเตอร์เหล็กได้แล้ว”

          “เยี่ยม!! งั้นเธอไปผลิตอาวุธของดาวเคราะห์ระดับ 1 รอเดี๋ยวอาจารย์จะไปเบิกวัตถุดิบของดาวเคราะห์ระดับ 2 มาให้!”เมื่อกล่าวจบเธอก็จากไปราวกับสายลม

          บอสคิดว่าเขาพลาดแล้วเพราะมันเป็นการเพิ่มงานให้กับตัวเองเขาถอนหายใจออกมาครั้งหนึ่งแล้วเดินเข้าไปในห้องทำอาวุธแล้วเริ่มทำงานอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้ปลดล็อคการสร้างอุปกรณ์เทียร์ 2 บอสก็พบว่าการสร้างอาวุธเทียร์ 1นั้นง่ายยิ่งกว่าการปลอกกล้วยเลยทำให้เวลาในการทำลดลงเหลือเพียง 3 ใน 10ส่วนเท่านั้นเอง วันนี้เขามีนัดรักกับบลูเขาจะต้องรีบทำงานให้เสร็จแล้วรีบกลับ

          ผ่านไป 4 ชม.

          วัตถุดิบของดาวเคราะห์ระดับ1 ก็หมดเกลี้ยง บอสสามารถสร้างอาวุธได้ทั้งหมด 149 ชิ้นพิมพ์ตะลึงเป็นอย่างมากที่บอสทำอาวุธเร็วถึงขนาดนี้เธอกลับมาตอนที่บอสทำอาวุธเสร็จพอดีบอสตัดสินใจไปทานอาหารกลางวันก่อนแล้วหวนกลับคืนมาทำงานของตนเองต่ออย่างรวดเร็วจนเสร็จประมาณ4 โมงเย็น

          “ขอบคุณเธอมาก! พรุ่งนี้เธอไปที่ดาวเคราะห์ระดับ 1จากนั้นก็ไปรายงานตัวที่ตึกกลางว่าเป็นนักศึกษาจากที่ไหนปีการศึกษาเท่าไหร่และทดสอบพลังว่าอยู่ในระดับไหนจากนั้นพวกเขาก็จะมอบหมายให้เธอไปประจำหน่วยรอบที่เท่าไหร่ก็แล้วแต่พวกเขา”พิมพ์กล่าว

          “เข้าใจแล้วครับเอาไว้เจอกันใหม่นะครับอาจารย์”บอสกล่าวลา

          “อืม! กลับมาแล้วเดี๋ยวอาจารย์จะมอบรางวัลชุดใหญ่ให้เธอ!”

          เมื่อบอสได้ยินแบบนั้นเขาแทบล้มทั้งยืนเพราะรางวัลที่เธอให้รอบที่แล้วคือหอมแก้มแล้วหากชุดใหญ่นี่หน้าของเขาคงเต็มคราบน้ำลายของเธอแน่ๆ บอสเดินออกมาจากมหาวิทยาลัยแล้วโทรหาแม่แล้วบอกว่ากลับช้านิดหน่อยแล้วเขาก็โทรหาบลูแล้วนัดพบกันที่โรงแรมที่มีชื่อว่า คาซิดอล

          พอทั้งคู่ไปถึงก็เปิดห้องแล้วเข้าไประเริงรักกันด้วยความโหยหาเพราะบลูเองก็ชื่นชอบรสรักที่บอสมอบให้เป็นอย่างมากจะมีอะไรดีไปกว่าการที่สามีของตนเองมีความสามารถสูงส่งเรื่องบนเตียง? นอกจากนี้แล้วบอสยังเก่งในอีกหลายด้านเธอมั่นใจว่าเขาจะต้องกลับไปยืนอยู่จุดเดิมได้ในเวลาไม่นานแน่

          เธอได้ลองใช้ปากตามที่คุยกับบอสเอาไว้ดูก็พบว่ามันลำบากมากเพราะแท่งเอ็นมันแทงเข้าไปในคอหายของเธอจนแถบจะอาเจียนออกมาแต่กลิ่นของมันนั้นไม่เลวเลยบอสเองก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกันแต่เขาก็ปากของบลูนั้นให้ความรู้สึกที่ดีมากจริงๆเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนบอสอาสาโลมเลียหว่างขาของเธอให้เช่นกัน

          “กลิ่นหอมไม่เบาเลยนะ”บอสกล่าวขึ้นมาขณะที่กำลังโลมเลีย

          “หยุดพูดเลย!!”บลูหน้าแดงเป็นพริกแค่นี้เธอก็อายแทบแย่แล้วที่บอสเลียน้องสาวให้ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกดีมากจนครางออกมาไม่หยุดก็ตามทีเธออยากรู้มากว่าสามีของเธอไปเอาวิธีการนี้มาจากไหนเพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยทำเลยสักครั้ง

          ผ่านไปหลายนาทีบอสก็เสร็จสมแล้วปล่อยน้ำเข้าปากของบลูเธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงเลยฝืนใจกลืนมันเข้าไปในลิ้นมีรสของน้ำอยู่ซึ่งมันทำให้บลูต้องตะลึงเพราะรสชาติมันแปลกประหลาดมาก

          “อร่อยไหม?”บอสถาม

          บลูกล่าวอย่างอายๆว่า“อืม...ไม่ค่อยรู้รสสักเท่าไหร่ลองอีกรอบก็แล้วกัน!”

          “ดี!”

          หนอนน้อยบอกบอสถึงเทคนิคลับที่ทำให้ผู้หญิงรู้สึกราวกับขึ้นสวรรค์ด้วยการใช้ลิ้นให้กับเขาในตอนแรกบอสก็ไม่เชื่อแต่ไปๆมาๆ ก็ลองทำดูก็พบว่าบลูเสร็จสมภายในเวลาไม่ถึง 5นาทีด้วยเทคนิคลับดังกล่าวหลังจากที่บลูรู้รสน้ำรักของแล้วบอสก็เริ่มใช้แท่งเอ็นของเขาสอดใส่ร่องรักของเธอแล้วเริ่มกระแทกบลูอย่างอ่อนโยนแน่นอนว่าเขาต้องปล่อยในตัวของเธอมันทำให้บลูแง่งอนและกังวลเป็นอย่างมากไม่ว่าบอสจะปลอบประโลมยังไงเธอก็ไม่หลุดจากความกังวลบอสไม่สนใจแล้วทำรักบลูต่อจากนั้นเขาก็ปล่อยในเธออีกประมาณ 6ครั้งก็พบว่าบลูเหนื่อยล้าจนไม่สามารถขยับช่วงล่างได้

          “ทำไมนายไม่ฟังฉัน! ฉันกำลังตกไข่ช่วงนี้มันอันตราย! นายก็ยังจะปล่อยมันเข้ามาอีก!”บลูตะคอกใส่ด้วยความเกรี้ยวกราวแล้วทุบตีเขาเบาๆช่วงล่างของพวกเขายังคงเชื่อมต่อกันอยู่บอสกอดรัดเธอแน่นขึ้นเพื่อให้ปลายแท่งเอ็นชนเข้ากับปากมดลูกของเธอแล้วกล่าว

          “เธอไม่ท้องเชื่อฉันสิฉันเคยโกหกเธอด้วยเหรอ?”

          “นี่มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะนายลองคิดดูหากนายมีลูกตอนนี้นายและฉันจะต้องช่วยกันเลี้ยงดูและทำให้เวลาที่พวกเราใช้ร่วมกันลดลงอีกอย่างเรายังมีเรื่องมากมายที่ต้องทำอีก! ที่สำคัญเลยลูกเราจะกลายเป็นเด็กมีปัญหาเพราะไม่ได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวอย่างน้อยหากนายจะให้ฉันท้องก็ต้องให้ท้องพร้อมกับภรรยาคนอื่นด้วยเพื่อที่ลูกของเราจะได้มีเพื่อน!”บลูกล่าว

          “นี่คิดเธอคิดไปไกลถึงดาวไหนแล้วเนี่ย?”บอสสงสัย

          “ฉันว่าเราพอแค่นี้ก่อนฉันจะไปซื้อยาคุมกำเนิดแบบฉุกเฉินมากิน ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้!”บลูลนลาน

          บอสถอนหายใจออกมาเพราะว่าเธอไม่เชื่อใจเขาเมื่อบลูเห็นว่าบอสมีอาการแบบนั้นเธอก็ลังเลที่จะออกไปซื้อยาคุมเพราะเธอกลัวว่าบอสจะคิดเล็กคิดน้อย

          “งะงั้นหากฉันท้องนายจะทำยังไง?”เธอกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง

          “ฉันบอกว่าเธอไม่ท้องก็คือไม่ท้องคอยดูได้เลยประจำเดือนของเธอมาเมื่อไหร่ ฉันจะผ่าไฟแดงทุกวัน!”บอสกล่าว

          บลูหัวเราะคิกคักแล้วกล่าว“บ้านนายสิพาผ่าไฟแดง!”

          “บ้านฉันนี่แหละ! มาต่อกันเถอะเธอจะได้รู้ว่าสามีในอนาคตของเธอนั้นมีความสามารถมากแต่ไหน”

          บลูพยักแล้วปัดเป่าความกังวลของตัวเองออกไปแล้วปล่อยตัวไปตามอารมณ์

          พอถึงตอน2ทุ่มบอสได้อุ้มบลูไปส่งที่ตระกูลพอกิวเดอร์และแม่ของบลูเห็นว่าบลูเดินไม่ได้พวกเขาก็พอเดาได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบอสได้แต่ยิ้มและหัวเราะแห้งๆจากนั้นก็ขอตัวกลับบ้าน

          “อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือของบอส!?”แม่ของบลูถาม

          บลูหน้าแดงแล้วพยักหน้าเบาๆ

          “แม่พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมลูกถึงให้เขามีเมียน้อย! ลูกไม่สามารถรองรับความต้องการของเขาได้ใช่ไหม?”แม่ถามอีก

          บลูพยักหน้าอีกครั้งรอบนี้เธอเอาผ้าห่มคลุมหัวเอาไว้แล้วหลับใหลไปเธอตัดสินใจเสี่ยงเชื่อบอสและไม่กินยาคุมดูหากเป็นตามที่เขาบอกจริงเธอจะดีใจมากเพราะช่วงตกไข่นี่และได้อารมณ์สุดๆ

      ........................................................................................................................