ยอดเชฟกระทะเหล็กผจญภัยต่างโลก The Crescent Moon Cafe

    บทที่ 5 รสชาติของเวทมนตร์

    'กลิ่นหอม'ของคาราเมล ไข่ และเนยย่างถ่านฟุ้งกระจายไปทั่วบ้านตั้งแต่ที่อลันเริ่มตั้งไฟแล้ว เอลิน่าได้แต่นั่งน้ำลายไหลเป็นน้ำตก หางฟูๆ สะบัดอย่างแรง ส่งเสียงถามตลอดเวลา “กลิ่นหอมจัง” “ป๊ะป๋า ทำเสร็จหรือยังคะ” หรือไม่ก็ “ยังกินไม่ได้อีกเหรอคะ” สลับกับเสียงท้องร้องราวกับพายุจะเข้า พยายามจะเอาหัวมุดเข้ามาตรงที่เขาทำอาหารอยู่อลันกลัวจะทำให้เธอเจ็บ เอามือแตะหัวเอลิน่า พูดเสียงดุว่า "พ่อกำลังทำอาหารอยู่ ตอนนี้เอลิน่าต้องเป็นเด็กดี ไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนถึงจะได้กินนะ" เมื่อตั้งใจว่าจะพยายามเป็นพ่อที่ดี จึงต้องเป็นพ่อที่เข้มงวดในบางครั้ง"ได้ค่ะ" เอลิน่ารีบกลับไปนั่งที่โต้ะอย่างเรียบร้อยทันที จากนั้นอลันก็นำ'คาราเมลซูเฟล่ไข่นุ่ม'มาเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารเอลิน่าจ้องมองขนมสีขาวผสมสีน้ำตาลไหม้'หยุ่นๆ ' 'ดึ๋งๆ ' และเนย'เยิ้มๆ ' ส่งกลิ่นหอมหวนออกมาตลอดเวลาจากซอสคาราเมลที่ยังร้อน ที่วางอยู่ตรงหน้าพูดถามขึ้น “นี่คืออะไรเหรอคะ” ทั้งที่น้ำลายสอจนอยากจะ'กินทันที'แต่ก็ต้องอดทนเพราะกลัวเขาจะโกรธ แต่หางก็ยังกระดิกไปมาไม่หยุด"นี่คือ 'คาราเมลไลซ์ฟลัฟฟี่ซูเฟล่ ท็อปด้วยคาราเมลบัทเตอร์ ย่างด้วยเตาถ่านสูตรพิเศษ'สำหรับเอลิน่าไงล่ะ” อลันพูดด้วยรอยยิ้มพยายามให้เสียงของเขาเบาลง เขาเคยเป็นคนเย็นชากับคนรอบข้างในชีวิตก่อนหน้านี้ และไม่เคยหัวเราะไม่ว่าจะคุยกับใครก็ตาม แต่ตอนนี้เขาพยายามปรับตัวให้เข้ากับบทบาทของ'พ่อผู้ใจดี' ต้องการมอบความอบอุ่นทั้งหมดที่เขามีให้กับเอลิน่า"มันดูน่ากินมากเลยป๊ะป๋า" แววตาของเอลิน่าสว่างไสวพูดชมไม่ขาดปาก น้ำลายไหลเป็นทาง"พ่อก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน" อลันพยักหน้าพูดยิ้ม ๆ เขารู้ว่าเอลิน่าอยากกินจนทนไม่ไหวแล้วแต่อยากแกล้งเล่นจึงยังไม่บอกให้กินได้เอลิน่าแอบยกขึ้นมาดม เธออดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ เธอเงยหน้าขึ้นมองอลันและพึมพำเบาๆ "อืมม... หอมจังเลย เอลิน่าอยากกิน.. อืมม...ขนมคารา...นี่แล้วล่ะ"“เรียกว่า'ซูเฟล่'ก็ได้” อลันพูดปนหัวเราะพลางมองไปที่ท่าทางอยากกินของลูกสาว แต่เขายังคงจับมือของเอลิน่าที่กำลังจะหยิบขนมเอาไว้ ส่ายหัวไปมา พูดว่า“ต่อไปลูกต้องใช้ส้อมในการทานอาหารแบบนี้”อลันนำส้อมมาไว้ในมือของเอลิน่าแล้วสอนวิธีการใช้ส้อมอย่างถูกต้อง อลันรู้สึกเขาผิดเล็กน้อยเพราะ'ตัวเขาในอดีต' ปล่อยปละละเลยไม่เคยใส่ใจสอนเรื่องแบบนี้ให้เธอเลยเอลิน่าพยายามใช้ส้อมตัดแบ่งซูเฟล่คำหนึ่งตามที่อลันสอนอย่างว่าง่าย สายตามองอลันอย่างคาดหวัง"ดีมาก เอลิน่าเด็กดี กินเถอะ" อลันยิ้มแล้วลูบหัวเอลิน่าตัวน้อยเบาๆ'คาราเมลซูเฟล่'ที่มีส่วนผสม'ไข่' 'เนย' และ'น้ำตาล' ย่างบนเตาถ่านแบบโบราณ ยังร้อนๆ และส่งกลิ่นหอมยั่วกระเพาะตลอดเวลา สัมผัสที่ส้อมนุ่มนิ่มราวกับตัดผ่านก้อนเมฆ เอลิน่าอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึก ๆ ต่อมรับรู้กลิ่นของครึ่งมนุษย์เผ่าหมาป่าดีกว่ามนุษย์หลายเท่า ทำให้มีความรู้สึกอยากอาหารรุนแรงกว่ามาก อยากเอาเข้าปากทันที"อ้ะ" จู่ๆ เอลิน่าก็อุทานออกมาแล้วพูดว่า "ไม่ได้ เอลิน่ากินขนมปังหวานไปแล้ว แต่พ่อยังไม่ได้กินอะไรเลย" เอลิน่าส่ายหัวแล้วขนมส่งให้อลัน“เอลิน่ากินก่อนเลย พ่อไม่หิว เดี๋ยวหายร้อนแล้วจะไม่อร่อย” อลันส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม"ไม่ได้ค่ะ พ่อต้องหิวกว่าเอลิน่าแน่นอน" เอลิน่าพูดอย่างจริงจัง ส้อมถูกยื่นมากลางอากาศสั่นเล็กน้อย"ตกลง งั้นพ่อจะกินคำนึงนะ" อลันยิ้มและกินขนมที่เอลิน่าป้อนให้ 'ซูเฟล่'ไข่นุ่มฟู ละมุนลิ้น ผิวขอบกรอบเล็กน้อย พอเข้าปากก็ละลายทันที กลิ่นหอมของ'คาราเมล' 'ไข่'และ'เนย'ฟุ้งกระจายในปาก รสชาติของไข่ความหอมมันของเนย ผสมกับความหวานปนขมเล็กน้อยของ'คาราเมล' ผสมผสานลงตัวน่าพอใจ... แต่ที่เหนือกว่านั้นหัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่น ทั้งที่ลูกสาวตัวเล็กแอบกลืนน้ำลายหลายครั้ง คำแรกยังยืนกรานว่าจะให้เขากินก่อนความรู้สึกของการที่ได้รับการ'ดูแลห่วงใย'นี้ช่างดีจริงๆ แต่พอกลืนขนมลงท้องไปอลันก็รู้สึกแปลกๆ ความเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า เหมือนกับจะหายไปจนหมด และรู้สึกแข็งแรงขึ้นอีกด้วยอลันรู้สึกแปลกใจมาก ความรู้สึกคุ้นเคยนี้ ราวกับที่เคยได้ดื่ม'โพชั่น'ฟื้นฟูราคาแพงเมื่อสมัยเป็นอัศวิน(นี่เป็นผลจากเวทมนตร์?!)อลันไม่กล้าแน่ใจ แต่ว่าร่างกายที่'ฟื้นฟู'จนเต็มเปี่ยม ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นอย่างมาก เป็นเวลานานแล้วที่เขาต้องทนทุกข์กับการที่เรี่ยวแรงไม่ฟื้นฟูเพราะ'คำสาปอ่อนแรง' จากนักรบหมาป่าคนนั้นเมื่อ 5 ปีก่อน ไม่ว่าเขาจะนอนพักมากขนาดไหนก็ตาม เป็นหลักฐานยืนยันได้ว่า มี'เวทมนตร์ฟื้นฟู'อยู่ในอาหารที่เขาทำ และยังเป็น'เวทขั้นสูง'อีกด้วย! ในความทรงจำของเขาสิ่งที่ทำแบบนี้ได้มีเพียงโพชั่นที่กลั่นโดย'นักเล่นแร่แปรธาตุ'ระดับมาสเตอร์ขึ้นไปเท่านั้นเท่านั้น เขาครุ่นคิดอย่างใจลอย“เอลิน่าจะกินละนะ” เอลิน่าหยิบส้อมแล้วตัก'ซูเฟล่'เข้าปากอย่างรวดเร็วอลันกลับมาตื่นเต้นกับเรื่องตรงหน้า ราวกับเพิ่ง'ทำอาหาร'เป็นครั้งแรก แม้ว่าเขาจะคิดว่า'คาราเมลซูเฟล่ไข่นุ่ม'นี่ต้องอร่อย แต่ก็ยังไม่ได้ครึ่งตาม'มาตรฐาน'ปรกติของเขา มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับอาหารระดับ'ไฟน์ไดนิ่ง'ที่เขาเคยทำ และอลันไม่รู้ว่าคนที่โลกนี้หรือเอลิน่าจะชอบหรือเปล่า
    เอลิน่าแค่ตักเข้าปากก็เริ่มโยกตัวไปมา แววตาเป็นประกายทันที หูเล็กฟูที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุมหัวสีเทาขยับอยู่ดุกดิก สัมผัสที่นุ่มฟู ละลายในปาก กลิ่น'คาราเมล'หอมเข้มข้น ไข่และเนยที่ถูกความร้อน ได้รสชาติที่ละมุนลิ้น หวานเข้มข้นปนขมเล็กน้อย ความอร่อยไม่รู้จะบรรยายยังไงได้ถูกวินาทีนี้'ขนมปังหวานโรยน้ำตาล'ที่เคยอยู่ในใจของเอลิน่าเมื่อเทียบกับซูเฟล่ชิ้นนี้ มันราวกับก้อนหิน ห่างไกลกันสุดขอบโลกจนนึกไม่ออกเด็กน้อยอดไม่ได้ที่จะกินคำที่สอง และสามทันที หยุดไม่ได้เลย สำหรับเอลิน่านี่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดตั้งแต่เกิดมา"ป๊ะป๋า มันอร่อยมากเลย " เอลิน่าพูดอู้อี้ เพราะมีครีมไข่และคาราเมลอยู่เต็มปาก สายตาของเธอไม่เคยละจากจานพอพูดจบก็ตั้งหน้าตั้งตากินต่อไปได้ยินแบบนั้นก็แอบโล่งอกในใจ ความจริงอลันก็หวั่นๆ อยู่เหมือนกัน (มันต้องอร่อยแหล่ะนะ แต่ก็หวั่นไหวนิดๆ)“ลูกควรกินช้าลงหน่อยนะ” อลันพูดแซวคำเดียวกับที่เอลิน่าเคยพูดกับเขา พร้อมกับลุกขึ้นรินน้ำหนึ่งแก้ววางให้ข้างๆ มองดูหูแหลมเล็ก ๆ ของยัยตัวเล็กขยับพร้อมกับรอยยิ้มที่น่ารักบนใบหน้าของเธอ การแสดงออกของเอลิน่าได้อธิบายทุกอย่างแล้ว เธอพอใจกับอาหารจานนี้มากๆ ในฐานะ'พ่อครัว' นี่เป็นผลตอบแทนที่ดีที่สุด เพียงแค่ดูเธอกินอลันก็รู้สึกในใจว่าบางทีที่เขาฝึกทำอาหารมาตลอดชีวิตก็เพื่อสิ่งนี้เอง
    เขายังสงสัยในสิ่งที่คิดเกี่ยวกับพลังเวทฟื้นฟูที่อยู่ในอาหารก่อนหน้านี้ มองไปที่เอลิน่าและถามขึ้น“เอลิน่าลูกมีความรู้สึกแปลกๆ หลังจากกินขนมนี้มั้ย” เธอมีเลือดเผ่าหมาป่าครึ่งหนึ่งอยู่บนร่างกาย เขาไม่รู้ว่าจะมีความรู้สึกว่าแข็งแรงขึ้นเหมือนกับเขาหรือว่ามีผลข้างเคียงอย่างอื่น?“รู้สึก....อร่อยมาก!” เอลิน่าถือใช้ส้อมตัก'ซูเฟล่'ที่เหลือเข้าปากในคำเดียว ครีมไข่ขาวและคาราเมลเลอะปาก อย่างกับเครา เลียครีมที่มุมปากพูดอย่างจริงจังอลันอึ้ง อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเพราะคำตอบ เหมือนว่าเอลิน่าจะไม่มีอาการผิดปกติ แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจนักถามอีกว่า“รู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนบ้างหรือเปล่า....?”ยังไม่ทันที่เอลิน่าจะได้ตอบ ในทันใดนั้นเองก็มีเสียงเปิดประตูมาขัดจังหวะดังขึ้น“ทนไม่ไหวแล้ว!! ขอข้าลองกินขนมนั่นสักคำนึงเถอะ!!!”
    .........................................
    error loadedMedium Stamina Potion Credit : artstation.com