.jpg)
:cotton candy
.
.
.
"อืมมมมม อ่าห์ อ่าห์ ไอ้วี..." ยุนกิพยายามเรียกชื่ออีกฝ่ายให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยามที่เขากำลังจะเสร็จอยู่รอมร่อ
"อืม..."
แม้ว่าเื่ที่ได้ยินเสียงจากข้างนอกจะค่อนข้างรบกวนจิตใจของพวกเขามาก หากแต่วีก็ยังไม่หยุดการกระทำของตัวเองลง ปลายลิ้นร้อนตวัดไปทั่วกลางกายของยุน ก่อนจะดูดเม้มหนักๆให้ยุนกิถึงกับเกร็งหน้าท้องเอาไว้แน่น
พรวด!
"อ่าห์... อืมมมม"
วีกลืนกินน้ำรักเข้าไปอย่างไม่นึกรังเกียจ เขาตวัดเลียมันซ้ำๆอีกหลายครั้งจนแน่ใจแล้วว่าส่วนนั้นของรุ่นพี่จะสะอาด และไม่มีคราบอะไรหลงเหลืออยู่อีก
"อ่า..." ยุนปรายตามองคนที่กลับมาลุกขึ้นยืนอีกครั้งหลังจากที่จัดแจงเสื้อผ้าของเขาให้เรียบร้อยแล้วด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุขสม ก่อนที่ยุนกิจะโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆ
"มาที่ห้องกูคืนนี้..."
"หึ"
.
.
.
.
.
.
หลังจากที่วีเดินออกจากห้องน้ำไปแล้ว ยุนกิก็กำลังหยุดยืนอยู่หน้ากระจก ยามนึกไปถึงสีหน้าของรุ่นน้องทั้งสองคนที่กำลัง้าเขา
คืนนั้น...
ช่างเป็คืนที่น่าจดจำเสียจริง
แอ๊ด~
"อะ...อ้าว ยุนกิ มากินข้าวที่นี่เหมือนกันหรอ"
ซอกจินเอ่ยปากทักเสียงใส หากแต่ท่าทางร้อนรนแปลกๆของจินก็ทำให้คนที่กำลังมองเห็นอีกฝ่ายผ่านกระจกเงา สบตากับจินผ่านกระจกก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ
"อืม"
"ฮ่าๆๆ บังเอิญจังเลยเนอะ พี่กับโฮปก็พึ่งมาถึงเหมือนกัน แต่พี่ปวดฉี่ั้แ่ตอนอยู่บริษัทแล้ว เลยเข้าห้องน้ำมาก่อน"
"อ่า"
ยุนกิพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดมือให้จินส่งยิ้มไปให้อีกครั้ง ก่อนที่เ้าตัวจะชี้นิ้วไปยังทางออกด้วยท่าทางล้นๆเหมือนอย่างที่ชอบทำในตอนปกติ
"งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวไอ้โฮปรอนาน"
ถ้อยคำที่ไม่ปกติเลยสักนิดสำหรับยุน ทำให้เ้าตัวค่อยๆคลี่ยิ้มออกมา
"เดี๋ยว"
กึก
"แหะๆ ว่าไง มีอะไรหรอ"
"ขอคุยด้วยหน่อยสิ"
.
.
.
พลั่ก!
"อึก! อืมมมม"
จินที่ถูกผลักให้เข้ามาอยู่ในห้องน้ำถึงกับเบิกตากว้าง ยามที่ถูกยุนกิประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขา...
.
.
.
ตึ๊ง!
จินแทบอยากจะเขกหัวตัวเองแรงๆสักที เมื่อขาเ้ากรรมดันเตะไปโดนถังแช่ไม้ถูพื้น คนตัวโตถึงกับเม้มปากเข้าหากันแน่นเพื่อห้ามไม่ให้ตัวเองหลุดเสียงร้องที่แสนจะเ็ปออกมา
ยามที่เขากำลัง... อัดเสียงของคนทั้งคู่ผ่านโทรศัพท์มือถือ
จะว่าจินใจร้ายก็ได้ แต่เขาทนไม่ได้จริงๆที่จะต้องล่วงรู้ความลับนี้และเก็บมันเอาไว้ลำพังมาตลอดเกือบหนึ่งเดือนเต็มๆ
ทุกครั้งที่เจอหน้านัมจุน ชายหนุ่มก็รู้สึกคันปากอยากจะเล่าในสิ่งที่ตัวเองเจอแทบแย่ หากแต่เพราะไม่มีหลักฐานใดๆเลยสักชิ้น แถมสามคนนั้นก็ดันเป็พวกเดียวกันอีก
ต่อให้เขาเล่าออกไป แล้วเมมเบอร์ทั้งสามคนยืนกรานว่าไม่ได้มีเื่แบบนั้นเกิดขึ้น ยังไงจินก็ต้องแพ้คะแนนเสียงส่วนมากอย่างราบคาบอยู่ดี
แถมหนึ่งในสามคนนั้นดันเป็อำนาจมืดของวงอีกด้วย...
เอ่อ... เอาเป็ว่าจินไม่มีทางเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงโดยไม่มีความปลอดภัยรองรับแน่ๆ
จริงๆก็ไม่ได้ตั้งใจจะมาดักฟังหรืออัดเสียงของยุนกิกับวีหรอกนะ แต่เป็เพราะเขาบังเอิญได้ยินประโยคสนทนาของคนทั้งคู่ในตอนที่กำลังเดินเข้าห้องน้ำมาพอดี
ดังนั้นจินจึงไม่มีทางปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไปเป็อันขาด!
โอ๊ยยยย เจ็บๆๆๆ
ความคิดของคนที่จำต้องรีบพาเท้าที่แสนบอบช้ำของตัวเองก้าวเข้าไปอยู่ในห้องน้ำห้องสุดท้าย เพื่อป้องกันไม่ให้คนด้านในออกมาเห็นเขาที่กำลังถือหลักฐานชิ้นโบว์แดงอยู่
"..."
จินอดทนรออย่างใจเย็นจนแน่ใจแล้วว่าทั้งวีกับยุนจะก้าวออกไปจากห้องน้ำจริงๆ ถึงจะเดินออกมา แต่ใครจะรู้กันล่ะว่ายุนกิจะเดินกลับมาล้างมืออีกครั้งแบบนี้
คนดีๆที่ไหนเขาทำกันเล่า!
"อืม..." ปลายลิ้นเล็กค่อยๆไล่ต้อนปลายลิ้นร้อนอย่างใจเย็น ขณะที่โทรศัพท์ของอีกฝ่ายกำลังอยู่ในกำมือของเขา
.
.
.
"พี่จิน ยืมมือถือหน่อยดิ แบตหมดอ่ะ" ยุนกิพูดพลางแสดงสีหน้าเซ็งๆให้จินหันกลับไปสบตาด้วยท่าทางตื่นๆ
ให้ตาย... นี่มันชักจะเสี่ยงเกินไปมั้ยเนี่ย
"คือพอดีของฉันก็ใกล้จะหมดแล้วเหมือนกัน นายไปยืมของวีดีกว่าไหม" จินเบิกตากว้าง แทบอยากจะกลั้นใจตายเสียั้แ่ตอนนี้เมื่อหลุดชื่อของคนที่ไม่ควรจะพูดถึงออกไป ให้ยุนกิแสยะยิ้มออกมา
"อ่า เอางั้นก็ได้" หากแต่ท่าทางที่ไม่ซักถามต่อของยุนก็ทำให้จินถึงกับลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนที่เขาจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง
"งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้ว เรากลับไปที่โต๊ะกันเถอะ"
"อืม โอเค"
พรึ่บ!
ทว่าในจังหวะที่จินกำลังหมุนตัวออกจากห้องน้ำอยู่นั้น สมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่ถูกเหน็บเอาไว้ตรงกระเป๋ากางเกงยีนส์ด้านหลังก็ถูกมือเรียวดึงออกไปทันทีให้จินเบิกตากว้าง
"ไหนว่าแบตหมดไง 80%?"
ถ้าคนอย่างจินปล่อยให้มือถือแบตหมด หมีแพนด้าก็คงสามารถออกลูกเป็ควายได้แล้วล่ะ
"อะ...อ้าวหรอ สงสัยฉันจำผิดน่ะ แหะๆ" จินยังคงแถไปเรื่อยก่อนจะเอื้อมมือไปหมายจะแย่งชิงโทรศัพท์กลับคืนมาให้ยุนเอี้ยวตัวหลบ ก่อนที่นิ้วเรียวจะกรอกรหัสปลดล็อคลงไปอย่างรวดเร็วให้จินถึงกับตาค้าง
เฮ้ย เคยให้ยืมแค่ครั้งเดียวเองนะ จำรหัสได้ไงวะ
'หลงตัวเองไปไหมคิมแทฮยอง...'
คลิปเสียงที่ถูกอัดเอาไว้ถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้งให้จินถึงกับยืนเม้มปากแน่น
'อ่าห์...อืมมมม'
"หึ"
รอยยิ้มที่ถูกส่งกลับมาราวกับเป็ผู้ชนะทำเอาจินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"..."
ชิบหายแล้วกู...
657
