น้ำฟ้าคิดเตลิดไปถึงไหนต่อไหนจนในที่สุดก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้านคุณพ่อสามี
“ติ๊งต่อง”
หล่อนกดออดที่หน้าบ้านสวนหลังใหญ่ที่สุดในละแวกนี้
ไม่ถึงสองนาทีพ่อผัวหล่อนก็ออกมาเปิดประตูรับด้วยรอยยิ้มร่า
ท่าเดินทะมัดทะแมงมาแต่ไกลไม่มีวี่แววว่าจะเจ็บแข้งเจ็บขาอย่างที่สามีเธอโทรบอกเลยแม้แต่น้อย
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”หญิงสาวประนมมือไหว้อย่างอ่อนช้อย
“สวัสดีจ้ะหนูน้ำฟ้า”
พ่อสามีในชุดเสื้อโปโลสีขาวสะอาดตากางเกงขาสั้นสีกรมท่า ยิ้มรับหล่อนด้วยไมตรีจิต
พร้อมเข้ามาโอบกอดหล่อนไว้ในอ้อมแขนด้วยความรักใคร่เอ็นดู
แปลกดีแฮะพอวันนี้สามีเธอไม่ได้มาด้วย พ่อผัวก็ต้อนรับเธอตามธรรมเนียมฝรั่งซะอย่างงั้น ต่างจากที่ผ่านมาที่จะรับไหว้กันธรรมดาตามธรรมเนียมไทย
“ไม่ได้เจอกันตั้งนานนมโตขึ้นเยอะเลย”
ชายแก่เอ่ยทักทายโดยเว้นวรรคประโยคคำพูดแปลกๆ
“น้ำฟ้าก็ตัวเท่าเดิมแหละค่ะคุณพ่อสูง 160 เท่าเดิมเลยค่ะคงหยุดสูงแล้วมั้ง”
ลูกสะใภ้ในชุดเดรสสั้น้าเป็เสื้อสายเดี่ยวสีขาวกอดตอบรับอย่างแแ่ และกระชับหน้าอกหน้าใจคัพซีเข้าเบียดกับแผงอกแกร่งของพ่อสามี
เธอได้รับความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาอยู่สักพักหนึ่งก็รู้สึกได้ว่า อวัยวะท่อนล่างที่เอาไว้สืบพันธุ์ของพ่อผัวเธอเริ่มจะแข็งตัวจนดันหน้าท้องเธอ
น้ำฟ้าร้อนวูบวาบบริเวณหน้าท้องใต้ชุดเดรสผ้ายืดเนื้อบางแอบคิดในใจว่า
‘อุ๊ยตายแล้ว กอดกันแค่นี้พ่อพี่ยุทธก็แข็งขึ้นมาไวขนาดนี้เลยเหรอ’