ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

    ตอนที่ 55 : กลับมาที่ค่าย

    ตอนที่ 55

    กลับมาที่ค่าย


     

    หลังจากการประชุมได้จบลงพวกของแอนและเดย์ก็ได้เดินทางกลับที่ค่ายของตน


     

    ----- บนรถของแอน -​----


     

    วันใหม่ได้นั่งอยู่บนตักของเดย์แบบไม่อย่าลุกไปไหน แอนที่นั่งอยู่ข้างๆได้มองดูหางตาของตนเอง


     

    " นี่หนูจะนั่งอยู่ตรงนั้นแบบไม่ลุกไปไหนเลยเหรอวันใหม่ " แอนได้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแดกดันเล็กน้อย

     

    " อะไรกันอย่างบอกนะว่าพี่สะใภ้หึงวันใหม่น่ะ " ทีโอที่นั่งอยู่ด้านหน้าได้พูดแซวขึ้นเล่นๆ

     

    " นายอยากตายงั้นเหรอ " แอนได้พูดขึ้นพร้อมกับมองทีโอด้วยสายตาอาฆาตผ่านกระจกมองหน้าของรถ ทีโอที่ถูกมองด้วยสายตาแบบนั้นก็ได้เงียบและกลืนน้ำลายลงคอราวกับรู้ว่าตนเองนั้นจะโดนอะไร

     

    " หน้าตักของป่าป๊าหนูไม่แบ่งให้หรอกน่ะ... " วันใหม่ได้พูดพร้อมกับทำแก้มป่อง แอนที่เห็นแบบนั้นก็ได้ถอยหายใจเฮือกใหญ่ พร้อมกับเอามือขึ้นกุมขมับพร้อมกับส่ายหัวไปมา

     

    ฮ่าๆๆ

    เดย์ได้หัวเราะเบาๆ

     

    ---------- การเดินทางได้ต่อไปเรื่อยๆ ----------

     

    รถของพวกเขาได้วิ่งต่อไปเรื่อยๆจนมาถึงค่าย กว่าจะมาถึงค่ายนั้นพระอาทิตย์ก็ใกล้จะตกดินแล้ว ขบวนรถได้วิ่งเข้ามาจากทางประตูของค่าย ผ่านเข้าไปจนถึงใจกลางค่ายทุกคนที่อยู่ในค่ายเกือบทั้งหมดได้มายืนรวมตัวก็เพื่อรอรับความที่พึ่งกลับมาจากที่ประชุม

     

    ทันทีที่ล้อรถของแอนได้หยุดนิ่ง ป้าเพ็ญและลุงเดฟที่ยืนอยู่ได้พยายามเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ทันใดนั้นประตูรถได้เปิดออก เท้าของเดย์ได้ก้าวลงมาจากรถพร้อมกับอุ้มร่างของวันใหม่ลงมา ตาของป้าเพ็ญและลุงเดฟที่ยืนมองอยู่ได้พองโตขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่ตกใจของทั้งสองคน

     

    " นายมัน...... " ลุงเดฟได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเพราะความตกใจ

     

    " ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ " เดย์ได้เอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งรอยยิ้มอันอบอุ่นให้กับป้าเพ็ญและลุงเดฟที่ยืนมองตนอยู่ เมื่อได้ยินลุงเดฟกับป้าเพ็ญเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเองพร้อมวันนั้นพวกเขานั้นเห็นเดย์โดนเล่นงานกับตา

     

    เดย์และแอนที่ได้ลงมาจากรถได้ค่อยเดินเข้ามา

     

    " ป้าเพ็ญค่ะ!!!! " วันใหม่ได้เรียกป้าเพ็ญด้วยเสียงที่ดังลั่นพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข

     

    เมื่อเดย์ได้เดินเข้ามาใกล้ป้าเพ็ญและลุงเดฟ วันใหม่ได้ยิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่มีความสุข

     

    " ในที่สุดคุณพ่อก็กลับมาหาหนูแล้วค่ะ " วันใหม่ได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสุข

     

    ------------- หลังจากนั้น -------------

     

    ทุกคนได้กลับไปพักผ่อนที่ที่พักของตนเอง เดย์ได้ไปอาบน้ำที่คฤหาสน์ จากนั้นก็ได้เดินออกมานั่งเล่นอยู่บริเวณสวนหน้าคฤหาสน์ เดย์ที่กำลังนั่งสูดอากาศด้วยท่าทางที่สบายๆราวกับอยู่ในโลกของตนเอง

     

    " บอส.... " เสียงเรียกของจีได้ทำให้เดย์นั้นหันไปมอง จีที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา

     

    " ว่าไง...? "

     

    " โอเว่นติดต่อมาแล้วครับ.... "

     

    " นายไปสมทบก่อนเลยฉันจะอยู่ที่นี่อีกสักพัก "

    เดย์ได้หันไปสั่งจีเมื่อได้ยินสิ่งที่จีนั้นพูดออกมา จีได้รับคำสั่งของเดย์จีก็หายไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว เมื่อจีนั้นหายไปแอนและวันใหม่ที่ได้เปลี่ยนชุดเสร็จก็ได้ค่อยเดินเข้ามาหาเดย์

     

    " ป่าป๊า!!! " เสียงเรียกของวันใหม่ทำให้เดย์นั้นหันไปมอง วันใหม่ได้วิ่งเข้ามาหาเดย์ด้วยความเร็ว

     

    อุ้ย!!!!

     

    ตึงๆๆๆๆๆๆๆ

     

    วันใหม่ได้สะดุดกับอะไรสักอย่างขนาดที่วิ่งทำให้ร่างของวันใหม่ได้กลิ้งไปกับพื้น เดย์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปดู ร่างของวันใหม่ได้นอนหน้าทิ่มอยู่กับพื้น เดย์ได้พยุงร่างของวันใหม่ด้วยสีหน้าที่เป็นห่วงอย่างมาก

     

    " ไม่เป็นไรค่ะ... " วันใหม่ได้เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่มอมแมม " ฮ่าๆๆ " วันใหม่ยังหัวเราะออกราวกับมันเป็นเรื่องตลก เมื่อเห็นแบบนั้นเดย์ได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจแล้วยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่หมดความเป็นห่วง แอนที่ได้วิ่งเข้ามา

     

    เดย์ได้อุ้มวันใหม่ขึ้นพร้อมกับเดินไปที่โต๊ะนั่งเล่น และได้วางวันใหม่ลง

     

    " หม่ามี๊บอกแล้วว่าอย่าวิ่ง " แอนได้ดุวันใหม่ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างไปทางโกรธ

     

    " ขอโทษค่ะ..... " วันใหม่ได้พูดด้วยน้ำสำนึกพร้อมกับแววตาที่ตกลงเล็กน้อยท่าทางที่ห่อเหี่ยวราวกับตนเองนั้นสำนึกผิด

     

    " เอาน่าๆ...อย่าไปว่าเขาเลย " เดย์ได้พูดขึ้นเพื่อห้ามแอน เมื่อเดย์พูดขึ้นทำให้วันใหม่ได้ไปแอบหลังเดย์

     

    " ไม่ต้องมาหลบเลย.... " แอนได้พูดพร้อมกับทำท่าทางจะเข้าไปจับตัววันใหม่ วันใหม่เห็นแบบนั้นก็ได้แอบอยู่หันเดย์ไม่ยอมออกมา แอนที่ได้พยายามจะเข้าไปจับตัววันใหม่เดย์นั้นก็ค่อยห้ามด้วยท่าทางสนุก ภาพนั้นเป็นภาพแห่งความสุขที่ทั้งลุงเดฟและป้าเพ็ญที่ยืนอยู่ห่างๆได้มองอย่างมีความสุข

     

    ---------- จบตอน ----------

    คล้ายกับเรื่องระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้ ที่คุณอ่าน