กลับมายังกลุ่มนักศึกษาที่วิ่งหนีขึ้นมาข้างบนดันเจี้ยน 100ชั้น ตลอดทางพวกเขาต้องสุ้กับมอนสเตอร์ ประจำชั้น ดีที่ว่า อาจารย์ เบียทริช กับ อัศวินหนุ่ม คอยช่วยต่อสู้ จึงทำให้พวกเขากลับขึ้นมาข้างบนดันเจี้ยนได้
ทุกคนวิ่งหอบ ด้วยอาการหน้ามืด ติดสถานะผิดปกติ จากการโดนปลาหมึกวาฬ พ่นพิษใส่ บนชั้น 47 แต่ก็ยังเอาชีวิตรอดมาได้
" พวกเรารอดแล้ว ฮะ ฮะ ฮ่า พวกเรารอดแล้ว " เจ้าคาตะ ตะโกนด้วยความดีใจที่ตนนั้นสามารถวิ่งกลับมายังชั้น 1 ได้ โดยไร้รอยแผล
"นี่ นายดีใจเรอะ พวกซึจิมิ กับคาเอเดะ ที่ตกลงไปไม่รู้ว่าจะเป็นหรือตายเลยนะ " หยิงสาวคนหนึ่ง นามว่า มาเธีย กล่าวสั่งสอน คาตะ
"โธ่เอ๊ย มาเธีย เธอไม่รู้อะไร เจ้าซึจิมิ มันดวงแข็งอยู่แล้ว " คาตะกล่าวพร้อมกับยักไหล่ เหมือนกับว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลยที่เพื่อนตกลงไปยังเหวลึกในดันเจี้ยนนี้
หลายๆคนวิ่งไปซื้อน้ำมาดื่ม และเริ่มบ่นอยากกลับบ้าน
สักพัก อาจารย์เบียทริช และ อัศวินหนุ่มก็กลับขึ้นมาพวกเขาทั้งสองมองหน้ากัน แล้วเริ่มนับจำนวนนักศึกษา 1 2 3......47 48
นักศึกษาหายไปสองคน คือ ซึจิมิ กับ คาเอเดะ ตอนนี้ยังไม่ทราบชะตากรรม
อัศวินหนุ่ม รีบเรียก ร.ป.ภ ในทันที พร้อมจัดตั้งหน่วยค้นหาที่จะลงไปสำรวจดันเจี้ยนเพื่อตามหา นักศึกษา 2คนที่หายไป
" ฝากด้วยนะคุณอัศวินหนุ่ม " อาจารย์เบียทริชกล่าวด้วยความเป็นห่วงนักศึกษาทั้งสองคน
กลับมาทางด้าน ของซึจิมิ..........
หมีเบิร์นนิ่งแบร์ ใช้อุ้งมือซ้ายอันใหญ่ผิดปกติ ตบเข้าใส่ ซึจิมิ แม้ว่า ซึจิมิ จะมีปฏิกิริยาหลบหลีกที่เรียกว่าว่องไวแล้ว ยังแทบหลบไม่ทัน
มันมีสกิลลมบาดด้วย.......ซึจิมิคิด
ลมที่เกิดจากอุ้งมือของเบิร์นนิ่งแบร์ บาดใส่เสื้อนักศึกษาของซึจิมิ จนมีเลือดซึม ซิบๆ รอยแผลเท่ารอยแมวข่วน แต่ก็มีอันตรายถึงชีวิตได้ เหมือนกัน ถ้ามันใช้สกิลลมบาดในระยะใกล้กว่านี้
เบิร์นนิ่งแบร์ พยายามจะตะปบหัวของซึจิมิ ให้เหมือนหัวกระต่ายที่มันเพิ่งกินไป มันเริ่มออกแรงมากขึ้น และมากขึ้น แต่ซึจิมิ ก็หลบได้อย่างว่องไวไม่แพ้กัน แต่เรี่ยวแรงของซึจิมิ กำลังลดลงเรื่อยๆ โดยดูท่าทีของเจ้าหมีแล้ว มันยังมีเรี่ยวแรงเหลืออยู่อีกเยอะ
เคร้ง
จู่ๆก็มีโล่ใหญ่ของใครคนหนึ่งเข้าปะทะกับกรงเล็บของเบิร์นนิ่งแบร์ และผลักมันจนกระเด็นออกไป ซึจิมิ หันมาเห็นชายคนหนึ่งมีรูปร่างหล่อเหลา ใส่ชุดเกราะสีแดง เต็มสูบ พร้อมถือโล่ เอ็กเซเลี่ยน ชิลล์ ไว้ในมือ มองจากป้ายชื่อเขามีชื่อว่า มาร์คัส เป็นนักผจญภัย
" ไม่เป็นไรนะ ซึจิมิ " มาร์คัส มองดูป้ายชื่อของซึจิมิ พร้อมกับกล่าวต่อไป
" เรามาช่วยกันล้มเจ้าหมีเบิร์นนิ่งแบร์ กันเถอะ " อัศวิน เกราะหนักมาร์คัส พุ่งตัวเข้าไปปะทะกับ เบิร์นนิ่งแบร์ อย่างไม่หวาดหวั่น ด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสาราวกับเด็กน้อย แถมด้วยประกายตาสีฟ้าสดใส
ซึจิมิ เรียกดาบชลาเก้นออกมา เขามองดูใบดาบที่เริ่มทื่อ เพราะเพิ่งฟันกับม้าแกตลอปมา
" อย่ามัวเหม่อสิ " มาร์คัสพูดพร้อมกับเหวี่ยงโล่ไปโจมตี เบิร์นนิ่งแบร์ ที่ถือโอกาสเข้ามาในระยะประชิดของซึจิมิ
" นายลงมาอยู่ชั้นที่ 78 ได้ยังไงมาร์คัส " ซึจิมิ กล่าวด้วยความสงสัย เพราะคงไม่มีมนุษย์หน้าไหนมาเดินเล่นในดันเจี้ยน จนถึงชั้นนี้หรอก
" ไม่รุ้เหมือนกันสิ รู้สึกตัวอีกทีชั้นก็มาอยู่ในชั้นนี้แล้ว " มาร์คัสกล่าว ก่อนจะต่อยเข้าไปที่หน้าผากของเบิร์นนิ่งแบร์ จนมันฟันหัก
สามารถต่อย เบิร์นนิ่งแบร์ เจ้าแห่งชั้น 78 ฟันหักได้ในหมัดเดียว ไม่ธรรมดาแฮะ เจ้าหมอนี่...........ซึจิมิ คิด พร้อมกับใช้ดาบชลาเก้นฟันไปที่พุงของเบิร์นนิ่งแบร์ แต่มันกระเด้งออกมา หนังของเบิร์นนิ่งแบร์ หนากว่าที่คิด
เบิร์นนิ่งแบร์ โกรธจัดมันพ่นไฟซึ่งเป็นอาวุธประจำกายของมันออกมา ใส่ซึจิมิ และมาร์คัสในทันที
โล่ เอ็กเซเลี่ยนชิลล์ ต้านพลังไฟได้ สมกับเป็นไนท์ มาร์คัสแทบจะหยุดการโจมตีทุกรูปแบบของมันได้
เบิร์นนิ่งแบร์ ทำหน้าเครียดมันไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจขนาดนี้มาก่อน
" ซึจิมิ " คาเอเดะ เดินย้อนกลับมาอีกครั้ง
ทำให้เบิรืนนิ่งแบร์ หันไปสนใจ คาเอเดะแทน มันพุ่งเข้าใส่ คาเอเดะทันที
คาเอเดะ เธอรุ้สึกร้อนรน ในเสี้ยววินาที วิกฤติ ที่เบิร์นนิ่งแบร์กระโจนใส่ เธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด กระโดดหลบมาด้านข้างของซึจิมิ พร้อมกับ ปามีดสั้นที่พกติดตัวมาใส่ลูกตาของ เบิร์นนิ่งแบร์ อย่างแม่นยำ
เบิร์นนิ่งแบร์ สูญเสียการมองเห็น มันคำรามไปทั่วทั้งบริเวณ ก่อนจะตะปบไปอย่างมั่วซั่ว และใช้สกิลลิ้นเพลิง ปล่อยไฟออกมา พื้นที่ทั่วบริเวณนี้เต็มไปด้วยไฟ
มาร์คัส รีบวิ่งไปคว้าตัว คาเอเดะ และกระโจนออกจากวงล้อมไฟในทันที เหลือแต่เพียงซึจิมิ ที่ยืนเผชิญหน้ากับมัน
ดาบฟันออกไปเป็น ภาพสโลโมชั่น มันคือ สกิลเร่งความเร็วการนึกคิด ที่ซึจิมิ มีติดตัวมาตั้งแต่มายังโลกใบนี้ ดาบค่อยๆฟันออกไปอย่างช้าๆในความรู้สึกของซึจิมิ เขาฟันมันจนสุดแรง เบิร์นนิ่งแบร์ มันพยายามจะหลบแต่หลบไม่พ้น
ฉับ
หัวของ เบิร์นนิ่งแบร์ ขาดกระเด็น พร้อมกับดาบชลาเก้น แตกหักคามือซึจิมิ จนมือของ ซึจิมิ เลือดไหลเป็นทาง เขารีบบิดแหวนมิติของเขาเอา ไฮโพชั่นที่เปิดได้จากกาชาออกมาดื่มในทันที
คาเอเดะ รีบวิ่งเข้ามาหา ซึจิมิในทันทีที่ไฟจากสกิล ลิ้นเพลิงของเบิร์นนิ่งแบร์ ดับลง เธอเข้าไปกอดซึจิมิ แล้วร้องไห้ออกมาที่ไม่สามารถช่วยซึจิมิ สู้ได้เลย
ซึจิมิ ลูบหัว คาเอเดะ แล้วกล่าวตอบเธอว่าเธอทำได้ดีแล้ว ที่สามารถทำให้การมองเห็นของ เบิร์นนิ่งแบร์ สะดุดหยุดลง หาไม่แล้ว ซึจิมิคงจะตัดหัวของมันไม่ได้
" เอาล่ะ เรามาเลาะ หนังของเบิร์นนิ่งแบร์ กัน " มาร์คัส กล่าว พร้อมกับดึงมีดสั้นออกมาจากตัว แล้วเริ่มรีดเลือดของเบิร์นนิ่งแบร์ ออก พร้อมกับ ตัดขนหนังของ เบิร์นนิ่งแบร์ ออกมาเป็นเสื้อขนสัตว์
" นั่นมัน อาวุธแรร์นี่นา " คาเอเดะ มองมีดสั้นที่อยู่ในมือของ มาร์คัสเล่มนั้นตาไม่กระพริบ มันมีชื่อว่า Tiger short sword
" อยากได้งั้นเหรอ งั้นชั้นให้ " มาร์คัส โยนมีดสั้นให้คาเอเดะ ก่อนจะดึงผืนหนังของเบิร์นนิ่งแบร์ ออกมาส่งให้ ซึจิมิ คาเอเดะ รับมีดสั้นด้วยความว่องไวสมกับเป็นเผ่าหูแมว เธอรีบเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเลือดออกจากตัวมีดสั้น แล้วหัวเราะดีใจออกมา
"ขอบใจนะ มาร์คัส " คาเอเดะ มองไปที่ป้ายชื่อของมาร์คัสอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวขอบคุณ
" มาร์คัส ฉันถามนายจริงๆนะ นายมาทำอะไรที่ชั้น 78 นี่ละ " ซึจิมิ ถามย้ำมาร์คัส
" ฉันเองก็จำไม่ได้ ดูเหมือนหัวฉันจะกระแทกกับหินอย่างแรงนะ ความจำเลยเสื่อม " มาร์คัส กล่าวก่อนจะลูบหัวไปมา
ซึจิมิ ยื่นกระบอกน้ำที่เอามาจากแหวนมิติ ส่งให้ มาร์คัส พร้อมกับกล่าวว่า
" ขอต้อนรับเพื่อน เราจะกลับไปที่ชั้น 1 กันนายจะมาไหม " ซึจิมิ กล่าวด้วยความจริงใจ
" ไปสิ ฉันก็ต้องการไปจากดันเจี้ยนนี้เหมือนกัน" มาร์คัสกล่าว ก่อนจะกระดกน้ำ หมดกระบอก และเดินตามพวกซึจิมิ ไปชั้นบน
ณ ดันเจี้ยนชั้นที่ 75........
ที่ๆสร้างเหมือนกับวิหารโบราณ ประดับประดาไปด้วยหินเวทย์มนต์ที่ส่องแสงระยิบระยับ พวกซึจิมิ กำลังเดินอยู่บนทางเดินแคบๆที่นำทางพวกเขาไปสู่วิหาร เบื้องหน้านั้นมีรูปปั้นไซคลอปตั้งตระหง่านอยู่
พวกซึจิมิ พากันระวังตัวแจ เมื่อเห็นบรรยากาศไม่หน้าไว้วางใจ มาร์คัส ยกโล่ เอ็กเซเลี่ยน ชิลล์ ขึ้นมา พร้อมกับขยับไปอยู่ข้างหน้ากลุ่ม ด้วยความไม่ประมาท
" ผ่านไปกี่วันแล้วนะที่เราอยู่ในดันเจี้ยนนี่ " คาเอเดะ กล่าวพร้อมกับเอามือไปคล้องคอซึจิมิ ที่กำลังเดินอยู่ข้างหน้า แล้วยื่นหน้ามากระซิบข้างๆหูของซึจิมิ
" เล่นเป็นเด็กไปได้ คาเอเดะ " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับผลักหน้าของคาเอเดะ สาวน้อยหูแมวออกไป เวลานั้นเองที่ริมฝีปากของ คาเอเดะ สัมผัสถูกมือของซึจิมิ
จุ๊บ
คาเอเดะ ประทับรอยจูบลงบนฝ่ามือซ้ายของ ซึจิมิ โดยไม่รอให้ซึจิมิ ชักมือกลับ พร้อมกับหัวเราะออกมาเล็กน้อยอย่างผู้มีชัย
ชู่ววววววววววววว
"เงียบๆ กันหน่อย" มาร์คัสกล่าว เขามองไปอย่างดาบที่ปักอยู่กลางหินตรงหน้า ดาบที่เปล่งประกาย สีเงิน ดูล่อตาล่อใจยิ่งนัก พร้อมกับกองสมบัติ อีกนับล้านเหรียญทอง
" นั่นมันเงินนี่ " คาเอเดะ ตะโกนเสียงดัง แต่ดูเหมือนมันจะไม่มีอะไรออกมา
" กับดัก ต้องเป็น กับดัก แน่ๆ " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับดึงตัวคาเอเดะไว้ ไม่ให้วิ่งไปหาเหรียญทองเหล่านั้น
" ทำอะไรนะ ซึจิมิ " คาเอเดะกล่าว เธอรุ้สึกดีใจที่ซึจิมิ เป็นห่วงเธอ
" กับดัก? " มาร์คัสครุ่นคิด ดูเหมือนว่า จะมีบางสิ่งปกป้องดาบนั้นอยู่ มันคือดาบในตำนาน ที่มีลำแสงอย่างกับปีกนก เอ็กเซเลี่ยน เบลด
มาร์คัสขยับเข้าไปใกล้อีกนิด อยู่ๆก็มีเสียงสัญญาณเตือนภัยออกมา
ติ้ง ติ้ง ติ้ง
ไซคลอปตาเดียวที่มองดูเหมือนรุปปั้นสูง 3เมตร ขยับก้าวเดินออกมา มันทุบเข้าใส่โล่ของมาร์คัส ด้วยความว่องไว
เคร้ง
โล่ปะทะกับกระบอง มาร์คัส ยืนเด่นเป็นสง่าไม่กระเทือนเลย ราวกับป้อมปราการเคลื่อนที่ เขาใช้สกิล [stand on your ground] ต้านการโจมตีของไซคลอป เป็นฝ่ายไซคลอปเองตะหากที่เป็นฝ่ายกระเด็นไป
อาคคคคคคคคคคคคคค
ไซคลอปล้มลงกระอักเลือด ไม่นึกว่า มาร์คัสจะอึด ถึก ทน ถึงขนาดนี้ แถมมีสกิลประหลาดที่มันไม่เคยเห็น ไนท์ มนุษย์คนไหนมีเลย
ไซคลอป เปลี่ยนเป้าหมาย มันพุ่งเข้าหาพวก ซึจิมิ ด้วยความคลุ้มคลั่ง กระบองของมันรัวไม่หยุด เมื่อได้ กลิ่นของ หญิงสาวโชยมาอ่อนๆ
ซึจิมิ ขยับหลบไปด้านหนึ่ง พร้อมปล่อยเวทย์มนต์ไฟ ในขณะที่คาเอเดะ กลิ้งตัวไปใต้ขามัน และใช้มีดสั้นที่ได้มาใหม่ บาดขาไซคลอป
ไซคลอป ทรุดลง มันร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะใช้เวทย์ ฮิล
[เอ๊กตร้า ฮิล] ไซคลอปตะโกน ชื่อสกิล ด้วยเสียงอันดัง ขาของมันเริ่มฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บ มาร์คัสรีบเข้าไปจู่โจมมันทันที ก่อนที่มันจะฟื้นฟูเสร็จ โดยใช้โล่ กระแทก จนตัวมันกระเด็นออกไปชนกับดาบเอ๊กเซเลี่ยน เบลด
อะ!!!
ดาบเอ๊กเซเลี่ยนเบลดสั่นไม่หยุด ดูเหมือนไซคลอป จะหวาดกลัวสิ่งที่อยู่ในนั้น มันจึงรีบถอยหลังในทันที
[เมเทโอ สโตรม] ซึจิมิ ร่ายเวทย์ในทันทีที่ ริเอะ ส่งข้อมูลเวทย์มนต์ไฟมาให้
............................................... จากการวิเคราะห์ ของฉัน เลือดของไซคลอป เหลืออยู่ประมาณ 45 เปอเซนค่ะ คุณ ซึจิมิ .......................................ริเอะ AI อัจฉริยะกล่าว
30 นาทีผ่านไป.........
ไซคลอปถอยหลังหลายก้าว ก่อนที่จะล้มทรุดลง แล้วมาร์คัส ก็เข้าไปเผด็จ ศึก โดยใช้ท่าโล่กระแทกไปที่หัวของมัน
กร็อบ เสียงเหมือนรถบรรทุกชนใส่คน
ไซคลอปล้มลงจะขาดใจตาย มันหายใจรวยริน ก่อนที่จะพูดเป็นภาษาปีศาจ ที่น่าแปลกใจคือมาร์คัส ฟังรุ้เรื่อง
" มันบอกว่า คนที่ ดึงดาบเอ๊กเซเลี่ยนเบลดจะต้องตาย ด้วยราชาแมงป่องเงิน " มาร์คัสกล่าว
ซึจิมิ มองดูศพ ของไซคลอป ก่อนจะเดินไปมองดู ดาบเอ๊กเซเลี่ยนเบลด จริงๆแล้วเขาไม่สนใจดาบเล่มนี้ในตอนแรก แต่ตอนนี้ เขากลับ หลงใหลมันขึ้นมาเสียแล้ว ด้วยแสงอันเปล่งประกายจากตัวดาบ มันจะต้องเป็นดาบในตำนานแน่ๆ
ซึจิมิ ออกแรงดึงเบาๆ ดาบเอ๊กเซเลี่ยนเบลดก็หลุดจากฐาน น้ำหนักของมันพอดีมือ ซึจิมิ พอดี ถึงจะรุ้ทั้งรุ้ว่ามันเป็นกับดัก แต่ซึจิมิ ก็ยังตัดสินใจดึงมันออกมาอยู่ดี เขาตั้งชื่อมันว่า ชลาเก้นตามดาบเล่มเดิมที่เขาใช้มานาน
ประตูสีดำ รูปแมงป่องในห้องค่อยๆเลื่อนออก หกขาของแมงป่องวิ่งมาดัง ก้อก แก๊กไปมามันปรากฏ กายออกมาแล้ว หลังจากถูกคุมขังมาถึงสามร้อยปี ราชันต์อสูรแมงป่องเงิน!!!
73K
![เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1624012540_89168410.webp)
