ระบบนี้เพื่อเธอที่รัก

จอร์ชในตอนนี้หาจังหวะเข้าหาธีโอดอร์ได้แล้ว เขามารอธีโอดอร์ที่ด้านหน้าห้อง

ธีโอดอร์มองไปที่จอร์ชก่อนที่จะถอนหายใจออกมา ทำไมถึงได้มีแต่คนชอบมาหาเรื่องเขากันนักนะ สังคมทำไมมันถึงได้อยู่ยากแบบนี้

“มีอะไรอีกจอร์ช”

จอร์ชเห็นสีหน้าที่เบื่อหน่ายของธีโอดอร์เขาช่วยไม่ได้ที่จะโกรธขึ้นมา

“อย่าคิดว่าเอาชนะฉันได้แค่ครั้งเดียวแล้วทุกอย่างมันจะจบง่ายๆ ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่”

ธีโอดอร์คิ้วกระตุก เขาต้องการจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทว่าจอร์ชตัดเขาขึ้นมาก่อน

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ตามฉันมา ถ้าแกไม่ยอมตามฉันมาละก็ แกคงไม่อยากให้มีอะไรเกิดขึ้นกับแฟนสาวของแกหรอใช่ไหม”

“แฟนสาว?”

ธีโอดอร์มองไปที่จอร์ช เขาไม่เข้าใจว่าจอร์ชพูดถึงเรื่องอะไร

“อย่าคิดว่าฉันโง่ไปหน่อยเลย ธีโอดอร์ ฉันรู้ว่าแกกับยูริคบหากันอยู่อย่างลับๆ หึม ถ้าคิดว่าแกจะได้ใจของเจนนี่ไปด้วยละก็ แกคิดผิดแล้ว”

ธีโอดอร์อ้าปากค้าง เขากับยูริเนี่ยนะเป็นแฟนกัน เขาอยากจะหัวเราะออกมา ต่อให้เขามีรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนไป ใช่ว่ายูริจะมาชอบเขาง่ายๆ เขาเห็นว่ามีคนหน้าตาดีกว่าเขามาชวนเธอไปเดท เธอยังปฏิเสธอย่างไม่มีใยดีเลย

เขาแค่หน้าตาและหุ่นที่ดีขึ้นมาหน่อย ไม่ได้หมายความว่ายูริจะมาสนใจเขาแบบนั้น แค่เป็นเพื่อนกันก็ดีมากแค่ไหนแล้ว

ธีโอดอร์ไม่คิดที่จะแก้ความเข้าใจผิด ไม่ว่าจะสถานะไหนจอร์ชนั้นก็จะต้องหาเรื่องยูริแน่ๆ เขาไม่อยากให้เพื่อนคนเดียวของเขามีปัญหา

ธีโอดอร์ตัดสินใจที่จะตามจอร์ชไป จอร์ชช่วยไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ระหว่างทางที่เขาพาธีโอดอร์ไปยังที่ลับตาคน เขาส่งข้อความไปหาบอดี้การ์ดของเขา

“วันนี้แกไม่รอดแน่ ธีโอดอร์”

ในขณะที่ธีโอดอร์กำลังเดินตามจอร์ชไป

ยูริในตอนนี้กำลังหาวิธีที่จะช่วยธีโอดอร์อยู่ เธอไม่ได้ยินว่าทั้งสองพูดอะไรกัน เธอรู้สึกเป็นห่วงธีโอดอร์

“ถึงจะรู้ว่าธีโอเก่งและปกป้องตัวเองได้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้ จริงซิเรามีไอนั่นอยู่”

ยูริหยิบกระป๋องอะไรบางอย่างออกมาจากในกระเป๋าของเธอ มันคือสเปรย์พริกไทย เธอซื้อมันมาหลังจากเหตุการณ์ครั้งก่อน เธอคิดว่ามันจะต้องช่วยเหลือธีโอดอร์ได้ไม่มากก็น้อย

ยูริเห็นว่าธีโอดอร์เข้าไปยังภายในมุมอับของโรงเรียน เธอรีบตามเขาเข้าไปข้างในในทันที

ธีโอดอร์ในตอนนี้เข้ามาในมุมอับของโรงเรียนแล้ว เขาพบว่าจอร์ชพาใครบางคนมากับเขา ดูจากลักษณะท่าทางการยืนและเครื่องแบบที่เขาสวมใส่แล้ว เขาจะต้องเป็นบอดี้การ์ดที่จอร์ชจ้างมาแน่ๆ

“เบน คนนี้แหละที่ฉันต้องการให้นายจัดการ”

บอดี้การ์ดมองไปที่ธีโอดอร์ เขามีสีหน้าที่ลังเล ดูเหมือนว่าเขาเองก็ไม่อยากจะทำแบบนี้เท่าไหร่นัก ธีโอดอร์ได้ยินเขาบ่นกับตัวเองด้วย

“ไม่คิดว่าออกมาจากทหารเรือมาแล้ว จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ จะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่”

ทหารเรือ? อีกฝ่ายนั้นเป็นทหารที่ผ่านการฝึกฝนด้านการต่อสู้มา ธีโอดอร์รับรู้ได้ทันที เขานั้นให้ความรู้สึกเหมือนกับสมิธ

“เจ้าหนู ฉันเองก็ไม่อยากทำแบบนี้เท่าไหร่นัก แต่รับเงินมาแล้วมันก็ต้องทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย อย่าว่ากันเลย”

เบนค่อยๆถอดแว่นของเขา เมื่อเขาถอดแว่นของเขาออกมาแล้ว ธีโอดอร์ถึงกับสั่นสะท้าน เขาไม่เคยรู้สึกถึงอะไรแบบนี้มาก่อน อีกฝ่ายแค่จ้องมองเขาเท่านั้นเอง เขากับรู้สึกเหมือนกับเหยื่อที่อยู่ต่อหน้าผู้ล่า

ธีโอดอร์รีบกระโดดถอยหลังสร้างระยะห่างระหว่างเขากับเบน ธีโอดอร์ตั้งการ์ดขึ้น หากช่วยไม่ได้เขาจะใช้พลังของเขา

ทันทีที่ธีโอดอร์ตั้งการ์ดขึ้น เบนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เปลี่ยนไปส่งตรงออกมาจากธีโอดอร์

“เจ้าหนูนี่ไม่ธรรมดา”

เบนถอดเสื้อสูทด้านนอกของเขาออก ก่อนที่จะหันไปหาจอร์ชที่ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น

“ถอยไป”

จอร์ชได้ยินคำสั่งของเบน เขามองไปที่เบนด้วยความไม่พอใจและต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง

“ถ้าไม่อยากตาย ถอยไป”

เห็นสีหน้าที่จริงจังของเบน จอร์ชไม่กล้าพูดอะไร เขารีบถอยทันที เบนนั้นไม่ใช่บอดี้การ์ดธรรมดาๆ พ่อของเขาจ้างเบนมาด้วยราคาที่แพงแสนแพงจากกองทัพ หากไม่เป็นเพราะว่าเขาเบื่อที่จะต้องอยู่เฉยๆละก็ เขาคงไม่รับค่าจ้างที่น้อยแสนน้อยของจอร์ช เขาไม่รู้ด้วยว่าคนที่จอร์ชต้องการจะให้จัดการคือเด็กหนุ่มที่ดูไร้พิษภัยนี้

“ดูเหมือนว่าเจ้าหนูนี่จะไม่ได้ไร้พิษภัยอย่างที่คิดแล้ว ไอเจตนาเมื่อกี้นี้มันอะไรกัน”

เบนแสยะยิ้มออกมา เขารู้สึกได้ว่าหากเขาโดนเด็กหนุ่มต่อยจังๆเข้าสักครั้งหนึ่งละก็ เขาได้จบเห่แน่ๆ

“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ ใครจะไปคิดว่าฉันจะมาเจออะไรแบบนี้ที่นี่”

เบนเผยออร่าของเขาออกมา ออร่าที่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ออร่าของเขานั้นเหมือนกับตอนที่ธีโอดอร์ใช้พลังของเขา