บทที่ 2
เื่ :: ร่างกายใหม่ที่มาพร้อมกับว่าที่ผัว
.
.
.
' ขะ...ขะ...ขอร้องล่ะครับช่วยไปใช้ชีวิตในร่างของผมแทนทีเถอะ!!! '
_____________________________________________________
ใช้ชีวิตในร่างอะไรนะ? ...ใคร...กูเหรอ? ...ห๊ะ!?
เมฆาเมื่อได้ฟังสิ่งที่ิญญาหนุ่มเอ่ยะโออกมาอย่างตั้งใจ ร่างกายสูงของเมฆาก็ได้ทำสีหน้างุนงงและสงสัยขึ้นมาทันทีกับสิ่งที่ิญญาหนุ่มเอ่ยตอบมาข้างต้น พร้อมหันไปมองรอบๆ ตัวว่ามีใครนอกจากเขาหรือไม่ แต่ร่างกายสูงของเมฆาก็ไม่เห็นใครเลย
" ห๊ะ? "
เมฆาเอ่ยออกมาด้วยความงุนงงก่อนที่จะใช่นิ้วชี้เข้าหาตัวเองนิ่งๆ
' ผมรู้ว่ามันเห็นแค่ตัวแต่!...ขอร้องเถอะครับ!!! '
ิญญาหนุ่มตรงหน้าเมฆาไม่รอช้าที่จะเอ่ยขอร้องออกมาจากใจจริงและเอ่ยขอโทษกับความเห็นแก่ตัวของตนเอง สายตาที่แสดงออกถึงความเศร้าหมองและอ้อนวอน...มองมาที่ใบหน้าหล่อของเมฆานิ่งๆ
" มึงบ้าป่ะเนี่ยไอ้ิญญาติดอ่าง ทำไมกูต้องไปอยู่ในร่างมึงด้วย!? "
ผมเอ่ยด่าไอ้ิญญาติดอ่างตรงหน้าไปนิดหน่อยครับ ิญญาบ้าอะไรจะมาขอให้ิญญาคนอื่นเข้าไปอยู่ในร่างกายตัวเอง มึงบ้าเปล่าเนี่ย!?
แน่นอนว่าคนอย่างเมฆาไม่ได้สนใจท่าทีที่ิญญาหนุ่มแสดงออกมาเลยแม้แต่น้อย...ถึงแม้ในใจก็แอบหวั่นหน่อยๆ ก็ตาม...อาจจะเป็เพราะหน้าตาของิญญาตรงหน้าตรงสเปคเขาอยู่พอสมควรก็ได้...แต่กูเพิ่งตายไปไง!!!
' พะ...เพราะคุณคือคนที่มีดวงชะตาเดียวกับผมละ...และสามารถทำให้...ร่างกายของผมได้ใช้ชีวิตแบบมีความสุขเหมือนคนอื่นบ้าง '
ิญญาหนุ่มเอ่ยบอกร่างกายสูงของเมฆาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
" เหตุผลเหี้ยอะไรวะเนี่ย!? ...กูตายแล้วกูยังจะต้องเข้าไปในร่างมึงทำเพื่อเหี้ยอะไร!!? ...ชีวิตกูดูดีมากมั้งฆ่าคนข่มขู่ไปวันๆ น่ะห๊ะ! "
และเมื่อเมฆาได้ฟังเหตุผลอันแสนไร้สาระของิญญาหนุ่ม เขาเลยทำการเอ่ยตวาดด่าเสียงดังลั่นใส่ิญญาหนุ่มออกมา...ทำเอาิญญาหนุ่มน้อยตรงหน้ารีบเดินถอยหลังหนีอย่างรวดเร็วด้วยความกลัวร่างกายใสแสดงอาการสั่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด
' ขะ...ขอร้องนะครับมีแค่คุณเท่านั้น! '
ถึงแม้ว่าิญญาหนุ่มจะกลัวร่างกายสูงของเมฆามากขนาดไหน เขาก็ยังมีความกล้าพอที่จะเอ่ยขอร้องคนตรงหน้าอีกครั้งอย่างกลัวๆ
" แต่มึงกับกูตายไปแล้วไม่ใช่หรือไง!? "
ร่างกายสูงของเมฆาเอ่ยออกมาอย่างหัวเสียและมึนงง
ไม่ใช่ว่ามันกับผมตายไปแล้วหรอกเหรอ...ทำไมไอ้ิญญาตัวนี้ถึงยัง้าให้ผมเข้าไปอยู่ในร่างของมันอยู่อีก...หรือมันจะเป็การกักขังิญญา!?
เมื่อร่างกายสูงคิดในใจได้แบบนั้น เมฆาก็ถอยหลังกลับไปตั้งหลักสองสามก้าวก่อนที่จะยกหมัดของตัวเองขึ้นมาเตรียมพร้อมทุกสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น
' ผะ...ผมยังไม่ตายนะ! คะ...แค่...แค่อาการโคม่า... '
ิญญาหนุ่มที่ได้ฟังร่างกายสูงเอ่ยออกมาแบบนั้น ตัวของเขาก็รีบเอ่ยแก้ตัวออกไปอย่างรวดเร็วว่าตอนนี้ร่างกายของิญญาหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเมฆายังไม่ได้ตาย...แค่อยู่ในอาการโคม่าใกล้ตายเฉยๆ
" มึงก็ปล่อยตายไปสิไอ้!...โอ้ยเวรกรรม! "
เมฆาที่ได้ยินแบบนั้นก็โวยวายเสียงดังลั่นออกมาเขาอยากจะด่าิญญาตรงหน้าเสียเหลือเกินแต่ก็ไม่อยากทำ เมฆาทำได้แค่สบถกับตัวเองเท่านั้น
' ทะ...ถ้าคุณตกลงละก็ชะ...เชิญใช้ร่างกายผมได้ตามใจชอบเลยครับ! '
ิญญาหนุ่มเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจังและมุ่งมั่น...แต่ในทางกลับกันสายตาคมของเมฆาจับจ้องมองร่างกายบางที่แสนจะอ่อนแอตรงหน้านิ่งๆ
ร่างกายแบบนี้กูกระทืบไม่ถึง 5 นาทีก็ตายแล้วมั้งนั่น...
" ตามใจชอบ...คือมึง้าแค่เนี้ย!? "
สิ่งที่ไอ้ิญญาติดอ่าง้าให้ผมทำคือแค่เนี้ย? ...มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอวะ? ...แค่ทำให้ร่างกายตัวเองมีความสุขแค่นั้นอะนะ!?
ร่างกายสูงของเมฆาเอ่ยพูดในใจออกมาด้วยความสงสัย...เื่แค่นั้นิญญาหนุ่มตรงหน้าควรจะทำมันได้ด้วยตัวเองไม่ใช่หรือไง...แต่ทำไมต้องมาขอให้ิญญาของเขาเข้าไปแทนที่ด้วยล่ะ
' ครับ!...เอ่อ...ถึงผมจะบอกว่าใช้ตามใจชอบได้ก็จริงนะครับแต่...ผมก็โดนกดขี่ข่มเหงอยู่ตลอดเลย...อาจจะใช้ชีวิตยากหน่อย '
ิญญาหนุ่มที่เห็นว่าตัวเองมีหวังขึ้นมาบ้างแล้วเขาจึงรีบเอ่ยตอบเมฆาไปอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่จะเอ่ยเล่าความเศร้าและทรมานของตัวเองออกไปเล็กน้อย
ทำเอาเมฆาที่เห็นิญญาหนุ่มแสดงสีหน้าท่าทางออกมาแบบนั้น ร่างกายสูงก็รู้ได้ทันทีเลยว่าที่ผ่านมาิญญาหนุ่มคนนี้คงผ่านอะไรที่เ็ปมาเยอะมากแน่ๆ ...สำหรับคนที่อ่อนแอแบบนั้นน่ะนะ
' ผมรู้ครับว่ามันเห็นแก่ตัว แต่ผมเชื่อว่าถ้าเป็คุณมาเฟียจะต้องสามารถทำได้แน่นอน....นะครับได้โปรด...'
ิญญาหนุ่มเอ่ยขอร้องร่างกายสูงอีกครั้ง
" กูชื่อ เมฆา ไม่ได้ชื่อ มาเฟีย อีกอย่างกูเป็นักเลงไม่ใช่มาเฟียด้วย "
แต่ตัวของเมฆาก็ยังไม่ได้ให้คำตอบกับิญญาหนุ่มอยู่ดีเพราะตัวเขานั้นรู้สึกหงุดหงิดใจมาั้แ่ตอนแรกแล้ว...ที่ิญญาหนุ่มเอาแต่เรียกเขาว่า มาเฟีย ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้เป็แท้ๆ เขาเป็นักเลงต่างหาก...เมฆาจึงใช้โอกาสนี้ในการแนะนำตัวเองให้ิญญาหนุ่มตรงหน้าได้รู้ไปเลย
' ผะ..ผมก็ชื่อ เอวาน ไม่ใช่ิญญาติดอ่างนะ... '
ทางด้านิญญาหนุ่มก็แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาเล็กน้อยพร้อมรีบเอ่ยตอบกลับออกมาอย่างไม่พอใจนัก
" แล้วมึงจะพูดติดอ่างกับกูทำไมล่ะ!? "
ทันทีที่เมฆาเห็นกิริยาโต้กลับของิญญาหนุ่มตรงหน้า...มันก็ทำให้ร่างกายสูงถูกใจอยู่ไม่น้อย...ไม่รู้ว่ามันคือความเอ็นดูหรือเปล่าที่เขามีให้ต่อิญญาตรงหน้า
เขาไม่รู้สึกโกรธเลยที่ิญญาหนุ่มตรงหน้าเถียงประโยคคำพูดของเขากลับ... (ถ้าเป็ปกติเมฆาคงซัดปากแตกไปั้แ่ประโยคแรกแล้ว)
' ก็ผมกลัวคุณนี่นา...น่ากลัวขนาดนี้ไม่เหมาะกับหน้าตาคุณเลย '
ิญญาหนุ่มเอ่ยตอบคำถามร่างกายสูงออกมาเสียงเบา...แต่เสียงของิญญาหนุ่มมันก็ดังพอที่ร่างกายสูงจะได้ยินอย่างชัดเจน
" เอ้าไอ้ิญญาเหี้ยนี่! "
ร่างกายสูงเอ่ยสบถด่าิญญาตรงหน้าเสียงดังลั่นก่อนที่จะใช้แขนแกร่งของตัวเองเข้าไปล็อกคอิญญาหนุ่มเอาไว้อย่างหมั่นไส้
ทางด้านิญญาหนุ่มที่โดนทำแบบนั้นเขาก็ทำได้เพียงแค่พยายามดิ้นหนีออกจากแขนแกร่งของเมฆาเท่านั้น...แต่ก็ไร้ผลเพราะร่างกายสูงถึงแม้ว่าจะตายไปแล้วแต่เมฆาก็ยังเป็คนที่มีภาระกำลังมากกว่าอยู่ดี
' ยะ...ยะ...ยังไงก็เถอะได้โปรดช่วยผมด้วยครับและขอ...ขอโทษที่ผมเห็นแก่ตัวนะครับ! '
ิญญาน้อยเอ่ยขอร้องเมฆาอีกครั้งพร้อมเอ่ยขอโทษขอโพยออกมาถึงความเห็นแก่ตัวของตนเองเสียงดัง
" เถียงเก่งแบบนี้ยังมีหน้ามาขอให้กูช่วยอีกนะมึง "
เมฆาแกล้งแสดงสีหน้าหงุดหงิดและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดุๆ ทำเอาิญญาหนุ่มที่เห็นเมฆาแสดงท่าทางแบบนั้นออกมา เขาก็ทำสีหน้าสิ้นหวังขึ้นมาทันที
ิญญาหนุ่มคงจะคิดว่าร่างกายสูงของเมฆาคงไม่มีทางช่วยิญญาอย่างเขาเป็แน่ ดวงตาสวยเริ่มหวั่นร่างกายเริ่มสั่นเทาด้วยความผิดหวังและเสียใจ
จิ๊!
" เออๆ! ก็แค่สวมร่างใช่มั้ย...แต่ถ้าชีวิตมึงมีความสุขแล้วมึงจะต้องเข้าร่างตัวเอง...กูไม่อยากอยู่ในร่างใครที่ไม่ใช่ร่างกู...อย่าร้องไห้ให้กูเห็นกูไม่ชอบ "
ผมเอ่ยตอบตกลงกับิญญาหนุ่มตรงหน้าไปอย่างหัวเสียพร้อมเอ่ยบอกเสริมด้วยว่าถ้าผมช่วยทำให้ิญญาหนุ่มคนนี้มีชีวิตที่ดีขึ้นมาได้ผมก็จะให้มันกลับมาใช้ชีวิตในร่างของตัวเอง...คิดซะว่าช่วยแล้วจะได้บุญเพิ่มก็แล้วกัน
ไม่รู้ว่าเป็เพราะผมถูกชะตาด้วยหรือเปล่าผมเลยไม่อยากจะปฏิเสธเด็กน้อยน่าสงสารตรงหน้าสักเท่าไหร่ ดูก็รู้ว่าผ่านอะไรมาเยอะไม่งั้นคงไม่มาอยู่ในอาการโคม่าแบบนี้หรอก...อื้ม...รู้สึกผูกพันแปลกๆ ...ผมไม่อยากเห็นิญญาติดอ่างคนนี้ร้องไห้ยังไงก็ไม่รู้
' คุณมาเฟียจะช่วยผมจริงๆ นะครับ!!! '
ิญญาหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างดีอกดีใจ ิญญาหนุ่มดีใจเป็อย่างมากที่เมฆายอมเอ่ยตอบตกลง
การที่ได้กลับไปใช้ชีวิตเป็มนุษย์อีกครั้งมันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่จริงไหมครับ อีกอย่างผมรำคาญไอ้ิญญาติดอ่างตนนี้มากเลยครับ มองดูก็รู้ว่าทำไมถึงโดนกดขี่ข่มเหงอยู่ฝ่ายเดียวทำตัวอ่อนแอแบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรจากของเล่นของคนที่แข็งแกร่งกว่าหรอก...ไอ้ลูกกระต่ายน้อย...แต่!!!
" กูบอกว่ากูชื่อ เมฆา เป็นักเลงไม่ใช่มาเฟียมึงเข้าใจมั้ยไอ้ิญญาติดอ่าง!!! "
.
.
.
To be continue