กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หมายเลข7บอกกฎง่ายๆที่แทบจะไม่มีรายละเอียดอะไรเลยออกไปแล้วทั้งหมดยังคงนิ่งเพื่อดูเชิงราชาหรือตัวแทนทั้งหมดเข้าใจดีว่านี่เป็นแค่การซื้อสิทธิ์เท่านั้นหากชนะประมูลแต่ก็ยังต้องซื้ออุปกรณ์อีกโดยที่พวกมันทั้งหมดยังไม่รู้ราคาของอุปกรณ์เลยด้วยซ้ำ แต่...
''500,000เหรียญเพชร''ตัวแทนของราชวงค์หนึ่งเปิดราคาออกมาก่อนและเป็นราคาที่ค่อนข้างต่ำมาก
''1,000,000เหรียญเพชร การประมูลเพื่อแย่งชิงสิทธิ์เริ่มขึ้น เหล่าราชาและตัวแทนเริ่มแข่งขันกันกริมที่เสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือดเองก็ดูอยู่เพราะกริมได้ไปทำบางอย่างมาและได้มาถึงนานแล้วด้วยแต่ตอนนี้กริมแค่ลอยอยู่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อดูความเป็นไปของงานที่จัดขึ้น
''นายท่านได้ยินข้ามั้ย นายท่านโปรดช่วยข้าด้วย''เสียงชายแก่ได้สูงส่งตรงเข้ามาในจิตใจของกริมฉับพลันกริมรู้ได้ทันทีว่าเสียงมันมาจากไหน มันคือเสือขาวตัวเล็กน่ารักที่อยู่ในงาน
''เจ้าคือสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สินะ แล้วเจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าคือนายท่านของเจ้า''
''เผ่าพันธุ์เช่นข้ามีประสาทดมกลิ่นที่เป็นเลิศ แม้แต่กลิ่นอายของจิตวิญญาณก็ไม่สามารถพ้นจมูกไปได้ท่านคือเทวทูต6ปีกแน่นอน เพราะกลิ่นอายของจิตวิญญาณของท่านมันสูงส่งและบริสุทธิ์มาก''
''เป็นแบบนี้นี่เองแล้วนอกจากเจ้าแล้วเสือขาวตัวอื่นยังมีอยู่มั้ย''กริมเล็งเห็นถึงประโยชน์บางอย่างหากรับเสือขาวเข้ามารับใช้แล้วให้เสือขาวคอยปกป้องจักรวรรดิกริมจะได้สบายใจมากขึ้นหลายส่วน
''เรียนนายท่านยังมีอีก1ซึ่งกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ ขะ...ข้า...''
''เอาเถอะรอไปก่อนอีกเดี๋ยวข้าจะช่วยเอง''การติดต่อเงียบลงกริมค่อนข้างสนใจเรื่องการพูดทางจิตมากมันช่างสบายและปลอดภัย
''39,500,000เหรียญเพชร''การประมูลจบลงโดยทั้ง2ครั้งจบลงด้วยราคาที่เท่ากัน ราคานี้ถือว่าไม่มากเพราะถ้าหากนำไปเปรียบเทียบกับส่วนลดที่จะได้ในระยะเวลา10ปีมันต้องคุ้มค่ากว่าแน่นอนแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่ก็มีเรื่องน่าแปลกใจอยู่เพราะทวีปพยัคเทวะและทวีป7บุปผาไม่ได้เข้าร่วมการประมูลพวกมันแค่จับจ้องมองการประมูลอยู่เงียบๆด้วยแววตาที่ชั่วร้ายเท่านั้น
''เชิญกลุ่มของท่านที่ประมูลได้สิทธิ์อยู่ก่อน ส่วนคนอื่นๆขอให้เดินทางโดยปลอดภัย''งานจบลงแล้วหลายคนจากไป ตอนนี้เหลือเพียงทวีปที่ชนะประมูลกับทวีปพยัคเทวะและทวีป7บุปผาที่ยังไม่ไปไหน
''กลับไปหมดซักที ถึงเราราชาจะปกครองทวีปที่แข็งแกร่งมากแต่เราไม่อยากแสดงความป่าเถื่อนออกมาตอนนี้เราจะเริ่มเรื่องของเราบ้างแล้ว''
''พูดบ้าอะไรของเจ้าทวีปพยัคเทวะหากให้วัดกันจริงๆมันก็แกร่งพอๆกับทวีป7บุปผาของข้านั่นแหละจะต่างกันก็ตรงที่ทวีปของข้ารับใช้จอมราชันย์คนที่5ส่วนเจ้ารับใช้...เหอะ!''
''แล้วจะทำไม ทางที่ดีเรามาร่วมมือกันไม่ดีกว่าหรือไง เราจะได้ขั้นตอนการสร้างอุปกรณ์สื่อสารนั่นมาเท่านี้ก็หมดปัญหามันดีกว่ามานั่งกัดกันเอง''ราชาของทวีปพยัคเทวะเป็นคนตรงๆคิดอะไรก็พูดออกมาและตัวมันเองไม่ชอบสร้างความสูญเสียโดยเสียเปล่า
''ก็ดีแต่จักรพรรดินีต้องเป็นของข้า หากเจ้าตกลงก็ไม่มีปัญหาอะไร''บรรยากาศหนักอึ้งขึี้นมาในฉับพลันเพราะราชาของทวีปพยัคเทวะก็เล็งทีฟาเอาไว้เหมือนกันยิ่งทีฟายังเป็นเด็กด้วยการล้างสมองจึงง่ายมาก
''เรื่องนี้เห็นจะไม่ได้ เพราะเราราชาเองก็ต้องการตัวจักรพรรดินีเหมือนกัน อืม...เอาแบบนี้ก็แล้วกันส่งตัวแทนออกมาฝั่งละ10คนต่อสู้แบบ1-1ใครชนะมากกว่าก็ได้ตัวจักรพรรดินีไป''ราชาของทวีป7บุปผาฉีกยิ้มกว้างโดยไม่แสแยเพราะมันเองก็มั่ใจในคนของตัวเองเหมือนกัน
''ย่อมได้แต่คนที่ลงมาต่อสู้อายุจะต้องไม่เกิน50ปี หากตกลงก็นัดวันต่อสู้มาได้เลย''ทั้ง2คุยเสียงดังโดยที่ทั่งคู่ไม่ได้สนใจอีก2ทวีปที่ประมูลได้สิทธิ์ไปหรือแม้กระทั่งคนของกริมเองก็ด้วย
''อยากได้ตัวข้า? ไอ้พวกคนแก่ที่มีแต่ความโลภและไม่รู้จักพอ รออีกเดี๋ยวพวกเจ้าได้โดนท่านปู่ข้าอัดแน่ฮิ ฮิ ท่านย่าท่านว่าพวกมันแข็งแกร่งมากมั้ย''ทีฟาเดินออกมาพร้อมกับโรซาเรียนางไม่ได้หวาดกลัวเลยกลับกันยังเห็นคนของทวีปพยัคเทวะและทวีป7บุปผาเป็นตัวตลก
''อืมก็ไม่เท่าไหร่หรอก พวกมันคงเป็นทวีประดับกลางมากกว่าหากเป็นทวีประดับสูงน่าจะทรงพลังกว่านี้แค่ย่าคนเดียวก็น่าจะเอาอยู่''โรซาเรียผ่อนคลายมากแต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังระวังตัวอยู่ตลอดเวลามี2ปัจจัยที่นางไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะได้1.คือเสือขาว 2.คนที่ยืนอยู่ข้างๆราชาของทวีปพยัคเทวะ
''ใช้ได้นี่ ใจกล้าไม่เบารูปร่างหน้าตาเองก็งดงามจนใครเห็นก็ต้องอยากได้ มาเป็นทาสกามของข้าเอามั้ยข้ารับประกันได้เลยว่าเจ้าจะอยู่แบบสุขสบายและมีความสุขที่สุดในโลก''ราชาของทวีป7บุปผาพูดขึ้นทันทีเพราะติดตามจอมราชันย์คนที่5มานานมันจึงติดสันดานหลายอย่างมาด้วย
''ปากดีจังนะทั้งๆที่อ่อนแอกว่าข้าแท้ๆ มหาเวทย์หมื่นน้ำแข็ง''ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เกล็ดน้ำแข็งลอยออกมาทั่วอากาศเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีขาว จากนั้นในพริบตามันก็แปรเปลี่ยนเป็นหมุดน้ำแข็งทั้งหมด
''ฆ่า!!!''หมุดน้ำแข็งทั้งหมดเข้าโจมตีราชาของทวีป7บุปผา ฉึก! ฉึก! ฉึก! เลือดไหลนองเต็มพื้นแต่นั่นไม่ใช่เลือดของราชาของทวีป7บุปผาแต่ทั้งหมดเป็นเลือดของคนที่ติดตามมาด้วยพวกมันใช้คนกว่า10คนในการเอาตัวเองเข้ารับหมุดน้ำแข็งเหล่านั้นแทนราชาของพวกมันความจริงแล้วพวกมันเองก็ไม่ได้อยากจะเอาชีวิตมาทิ้งแบบนี้หรอกแต่เป็นเพราะครอบครัวของทุกคนตกอยู่ในกำมือของราชาคนนั้น
''คิดจะฆ่าข้า? สั่งคนของเราที่เตรียมตัวอยู่ให้เข้าโจมตีคนในเมืองหลวงของที่นี่ซะ!''การนองเลือด?หลังจากได้รับคำสั่งคนของราชาก็หายไปแต่ผ่านไปช่วงเวลาหนึ่งมันก็กลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดขาว
''ฝะ...ฝ่าบาทคนของ พะ...พวกเราตายหมดแล้วตายทั้งหมดไม่มีเหลือ...''ตูม! คนติดตามถูกโตมตีจนตายราชาของทวีป7บุปผาไม่เชื่อสิ่งที่คนติดตามของมันมารายงาน
''สวะ! คนตั้ง200,000คนมันจะตายได้ยังไง หากโดนโจมตีก็ต้องมีเสียงต่อสู้เกิดขึ้นสิ''ฉึก! ฉึก! ฉึก!ตอนนั้นเองราชาของทวีป7บุปผาได้ถูกหมุดน้ำแข็งละลอก2ของโรซาเรียโจมตีเข้าอย่างจังมันฝังตัวเข้าไปในร่างกายจากนั้นจึงเริ่มแผ่ความเย็นออกมาแช่แข็งศัตรูอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพัก...ต่อจากนั้นกริมก็ปรากฎตัวขึ้นพร้อมๆกับชายแก่3คนแต่สายตาของกริมกลับจ้องใครบางคนเป็นพิเศษ

มันคือคนที่อยู่ข้างตัวราชาของทวีปพยัคเทวะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่126:ความวุ่นวาย

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่126:ความวุ่นวาย

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้