[จบ] ปลุกตำนานเทพยุทธ์

บทที่ 40 ศิษย์ของราชาแห่งนักรบ! เจ็ดกระบวนท่าทลายศิลา!

"การฝึกฝนกระบวนท่าใดกระบวนท่าหนึ่งจนเชี่ยวชาญนับว่ายากแล้ว!" 

"ทว่าคุณชายโอวหยางแทบจะเชี่ยวชาญทุกกระบวนท่าเลยทีเดียว!"

"พี่ใหญ่ แล้วเฝินมู่ล่ะครับ?" สวีเฟิงถามด้วยความสงสัย

หงหยาส่ายหน้าเบา ๆ "ฉันดูไม่ออกว่าเขาใช้วิชาอะไร ฉันไม่เคยกระบวนท่าของเขามาก่อน... แต่ดูเหมือนมันจะลึกซึ้งมาก..."

...

"พลังของนายไม่เลวเลย น่าเสียดายที่นายต้องมาเจอกับฉัน"

หลังผ่านไปสักพัก ความเจ็บปวดบริเวณหน้าอกของโอวหยางฮัวบรรเทาลงบ้าง เขาค่อย ๆ หายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ

เขาเอ่ยคำพูดดุดันออกมา แล้วโจมตีอีกครั้ง!

ก้าวหนึ่งเหยียบลงพื้นอย่างหนักหน่วง ราวกับพื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย

จากนั้นก็เป็นก้าวต่อไป

ฝีเท้าอันหนักแน่นกลับทำให้ความเร็วของโอวหยางฮัวเพิ่มขึ้น

"แปดกระบวนท่าเปิดศิลา!"

"ฝ่ามือทลายศิลา!"

ภายในไม่กี่ก้าว ราวกับดาวตกไล่ตามดวงจันทร์ โอวหยางฮัวพลันเข้ามาประชิดตัว

ฝ่ามือหนักหน่วงฟาดลงตรงศีรษะของหลี่มู่!

"นั่นคือฝ่ามือทลายศิลา! เป็นเคล็ดวิชาที่ทำให้ราชาแห่งนักรบสือเจิ้งมีชื่อเสียงโด่งดัง!"

เสียงร้องตกใจดังขึ้นจากที่นั่งของผู้ชมอย่างกะทันหัน

"อะไรกัน... ราชาแห่งนักรบสือเจิ้ง?"

ราชาแห่งนักรบสือเจิ้ง! ผู้ที่มีชื่อเสียงด้วยเคล็ดวิชาฝ่ามือทลายศิลาที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า

ว่ากันว่าเขาเคยเป็นนักสู้ใต้ดินมาก่อน

เขาเติบโตขึ้นมาจนถึงระดับราชาแห่งนักรบ และผ่านการต่อสู้อันดุเดือดนับครั้งไม่ถ้วน!

เคล็ดวิชาฝ่ามือทลายศิลาของเขานั้น สามารถทำลายภูเขาและแยกหินได้จริง ๆ!

เคยมีสัตว์อสูรระดับเจ็ดตัวหนึ่งอาละวาดไปทั่วพื้นที่

สือเจิ้งเพียงลงมือใช้เคล็ดวิชาฝ่ามือทลายศิลาครั้งเดียว ก็ทำให้สัตว์อสูรสูงหลายสิบเมตรนั้นกะโหลกแตกจนตาย!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวของเขาที่แทบจะจับต้องได้นั้น ยังทำให้สัตว์ประหลาดนับร้อยหนีไปโดยไม่ต้องต่อสู้!

เมืองเอสที่เป็นเพียงสถานที่เล็ก ๆ ไม่มีทางมีราชาแห่งนักรบอยู่ได้!

บุคคลสำคัญอย่างราชาแห่งนักรบนั้น ปกติแล้วจะได้เห็นผ่านโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ตเท่านั้น!

ราชาแห่งนักรบแต่ละคนล้วนเป็นบุคคลสำคัญ ที่ครอบครองอำนาจในแต่ละภูมิภาค!

ในชีวิตหนึ่ง คนธรรมดาอาจไม่มีโอกาสได้พบหน้าพวกเขาแม้แต่ครั้งเดียว!

"ทำไมเคล็ดวิชาของราชาแห่งนักรบจึงปรากฏขึ้นที่นี่?"

"ฉันได้ยินมาว่าราชาแห่งนักรบสือมีศิษย์ในสำนักอยู่หลายคน! และทุกคนล้วนได้รับการถ่ายทอดเคล็ดวิชาฝ่ามือทลายศิลา!"

"ถ้าอย่างนั้น... หรือว่าโอวหยางจะเป็นศิษย์ของราชาแห่งนักรบสือ!?"

"ศิษย์ของราชาแห่งนักรบสือ... แล้วเฝินมู่คนนั้น"

"ถึงกับสามารถตามหาศิษย์ของราชาแห่งนักรบสือมาได้!"

"การที่ระดับสามจะเอาชนะระดับสี่นั้นยากมากอยู่แล้ว! แต่นี่กลับเป็นแม่ทัพระดับสี่ และยังเป็นศิษย์ของราชาแห่งนักรบสืออีก!"

"แล้วเฝินมู่จะสู้ได้อย่างไร!"

ดวงตาของหงหยาสว่างวาบขึ้นด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น "เคล็ดวิชาของราชาแห่งนักรบสือ ฉันอยากจะดูว่านายจะรับมือได้หรือไม่"

"เขาต้องรับมือไม่ไหวแน่ครับ!" สวีเฟิงกล่าวซ้ำ

"หึ หากรับมือได้จะยิ่งดี..."

…

สายลมพัดกระโชก กระทั่งถึงกับทำให้แก้มของหลี่มู่แสบร้อน

ภายในชั่วขณะนั้น เสียงพูดคุยแว่วเข้ามาในหูของหลี่มู่

ศิษย์ของราชาแห่งนักรบ... น่าแปลกใจจริง ๆ

ศิษย์ของราชาแห่งนักรบ แล้วอย่างไรล่ะ?!

ดวงตาของหลี่มู่สว่างวาบขึ้นด้วยประกายคมกริบ

ร่างของเขาย่อลงต่ำ ก่อนจะเอียงกายและพุ่งเข้าใกล้โอวหยาง

กระบวนท่าหมีกระแทก!

หมีกระแทก!

หนึ่งในกระบวนท่าพื้นฐานแปดทิศ!

เน้นความแข็งแกร่งและทรงพลัง!

หลี่มู่บังคับตัวเองให้เบียดกระแทกร่างกายของโอวหยางฮัว

ฝ่ามือทลายศิลาฟาดลงมา แต่เนื่องจากการเปลี่ยนเส้นทาง ทำให้พลังอ่อนลงสามส่วน

ชายหนุ่มบังคับแยกฝ่ามือของโอวหยางฮัว และทำให้ส่วนล่างของร่างกายเขาไม่มั่นคง ฝ่ามือทลายศิลาจึงอ่อนกำลังลงอีกสามส่วน

สุดท้ายภายใต้การเคลื่อนไหวด้านข้างของหลี่มู่ ฝ่ามือทลายศิลาจึงตกลงบนไหล่ขวาของหลี่มู่

ร่างของหลี่มู่สั่นสะเทือน ความเจ็บปวดรุนแรงแผ่ซ่าน ทำให้ไหล่และร่างกายชาไปชั่วขณะ

ชายหนุ่มอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างรุนแรง แล้วปล่อยหมัดตรงไปที่ท้องของโอวหยางฮัวอีกครั้ง

โอวหยางฮัวเปลี่ยนท่าทางทันที ในระหว่างการยกมือขึ้นและผลักออกไป เขาสกัดกั้นหมัดนี้อย่างรุนแรง

ปัง!

เสียงดังขึ้น

ฝ่ามือของโอวหยางฮัวพุ่งไปคว้าข้อมือของหลี่มู่เอาไว้อย่างรวดเร็ว

แต่หลี่มู่กลับชักมือหลบทันที

เมื่อการจู่โจมพลาดเป้า โอวหยางฮัวจึงเปลี่ยนกรงเล็บเป็นฝ่ามือ

"ฝ่ามือทลายศิลา!"

ฝ่ามือทลายศิลาถูกปล่อยออกมาอีกครั้ง

คราวนี้ความเร็วของโอวหยางฮัวเพิ่มขึ้น ฝ่ามือด้านข้างพุ่งปะทะกับหน้าอกของหลี่มู่อีกครั้ง

ภายในชั่วพริบตา ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นจากหน้าอกและกระจายไปทั่ว

สีหน้าของหลี่มู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่าง

เลือดจำนวนมากไหลทะลักออกจากปากของเขา

ก่อนจะไหลผ่านหน้ากากออกมา

หน้าอกปวดร้าวไปหมด!

ราวกับว่าอวัยวะภายในกำลังจะระเบิดออกมา!

"ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ?"

ดวงตาของโอวหยางฮัวเปล่งประกายดุร้าย

เขาไขว้มือไว้ด้านหน้า แล้วค่อย ๆ ขยับนิ้วมือ

หงหยาที่กำลังดูการต่อสู้อยู่พูดเบา ๆ ว่า "ฝ่ามือทลายศิลาไม่เพียงเป็นท่าไม้ตายเท่านั้น แต่ยังเป็นการฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่งด้วย!"

"ผู้ที่ฝึกฝนฝ่ามือทลายศิลา ฝ่ามือของพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า! ไม่มีอะไรทำลายได้!"

"คุณชายโอวหยางใช้เพียงพื้นฐานเท่านั้น ดังนั้นการถูกป้องกันเอาไว้ได้จึงไม่ใช่เรื่องแปลก"

...

"ครั้งนี้ต่อสู้กันนานมากเลย"

"เฝินมู่เสียเปรียบแล้ว"

"หรือว่าตำนานไร้พ่ายจะจบลงแบบนี้?"

"เฝินมู่จะแพ้จริง ๆ เหรอ?"

"สังเวียนมวยใต้ดินกล้าให้อัตราต่อรองสูงขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องมีความมั่นใจ"

"ท้ายที่สุดแล้วคู่ต่อสู้ของเขาก็คือแม่ทัพระดับสี่ซึ่งเป็นศิษย์ของราชาแห่งนักรบนะ!"

บนอัฒจันทร์ ผู้สนับสนุนเฝินมู่บางคนเริ่มรู้สึกกังวลใจ

พวกเขาไม่ได้เป็นห่วงหลี่มู่มากนัก

แต่กังวลเรื่องเงินที่ตนเองเดิมพันเอาไว้

...

"ยอมแพ้เหรอ?"

"ในพจนานุกรมของฉันไม่มีสองคำนี้"

หลี่มู่ยกมุมปากขึ้น

เลือดสีแดงฉานไหลหยดลงมาตามหน้ากากสีขาว

ภายในดวงตาสีดำของเขา ไม่มีความหวาดกลัวหรือขลาดเขลาเลยแม้แต่น้อย

มีเพียงเปลวเพลิงอันบ้าคลั่งที่ลุกโชนอยู่เท่านั้น

นั่นคือเปลวเพลิงที่ไม่อาจดับได้

และในเปลวเพลิงนั้น คือเจตจำนงแห่งการต่อสู้อันเข้มข้น!

เจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่ไม่หวั่นเกรงสิ่งใด!

เลือดกำลังเดือดพล่าน

ราวกับแม่น้ำสายใหญ่ คลื่นลมปั่นป่วน

หัวใจเต้นรัวเร็วเพื่อผลิตเลือดอันทรงพลัง

"หากยังดื้อรั้นไม่ยอมรู้สำนึก งั้นก็ตายซะ!"

โอวหยางฮัวหัวเราะอย่างเย็นชา

เขาก้าวเท้าอย่างหนักแน่น

ร่างกายราวกับรถบรรทุกที่ทรงพลังและหนักแน่น ทว่าว่องไวดั่งม้าพยศ ไม่มีใครเทียบได้!

"เจ็ดกระบวนท่าทลายศิลา!"

"กระบวนท่าที่หนึ่ง! ทลายสรรพสิ่ง!"

...

"มาแล้ว!" ดวงตาของหงหยาเปล่งประกายความตื่นเต้น "เจ็ดกระบวนท่าทลายศิลาคือกระบวนท่าสังหารที่แท้จริง!"

"ในอดีต ราชาแห่งนักรบสือเจิ้งอาศัยเจ็ดกระบวนท่าทลายศิลานี้ สังหารสัตว์อสูรระดับเจ็ดถึงสามตัวติดต่อกัน จนมีชื่อเสียงโด่งดังในศึกเดียว!"

"แม้จะเป็นเพียงกระบวนท่าที่หนึ่ง แต่ก็ไม่มีทางที่นักรบระดับสามธรรมดาจะสามารถรับมือได้!"

...

มือของโอวหยางฮัวทำท่าเป็นกรงเล็บ ก่อนจะพุ่งตรงไปยังลำคอของหลี่มู่

ดวงตาของหลี่มู่หรี่ลง พร้อมพยายามยกมือขวาที่ปวดร้าวขึ้น

จากนั้นมือซ้ายของเขาก็ตามมาติด ๆ

ห้าขุนเขาทะลวงฟ้า!

หมัดปราบมังกร!

หกทิศทลายพสุธา!

หมัดสยบพยัคฆ์!

หมัดปราบมังกรและหมัดสยบพยัคฆ์! สองกระบวนท่ารวมเป็นหนึ่ง!

"กรรร!"

"โฮกกก!"

เสียงร้องของมังกรและเสียงคำรามของเสือ สายลมและก้อนเมฆแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน!

ดวงตาของโอวหยางฮัวมีความประหลาดใจวาดผ่าน แต่ในชั่วพริบตาก็เปลี่ยนเป็นแววตาดุร้าย!

"กระบวนท่าที่หนึ่ง ทลายสรรพสิ่ง!"

"กระบวนท่าที่สอง เปิดศิลา!"

หนึ่งฝ่ามือและหนึ่งกรงเล็บพุ่งตรงเข้าหามังกรและเสือ!

โครม!

แรงระเบิดของพลังเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า สายลมดังหวีดหวิว

พายุพลังอันทรงพลังกระจายตัวไปนอกสนาม ทำให้ผู้ชมใกล้เคียงถึงกับลืมตาไม่ขึ้น!

สองมือประจันหน้ากัน หลังจากปะทะกันชั่วขณะ

มือทั้งสองข้างของหลี่มู่ก็เริ่มชาไปหมดแล้ว

ในขณะที่โอวหยางฮัวเริ่มเปลี่ยนกระบวนท่า

"เจ็ดกระบวนท่าทลายศิลา!"

"กระบวนท่าที่สาม! สร้างศิลา!"

"กระบวนท่าที่สี่! จารึกอักษร!"

โอวหยางฮัวเปลี่ยนท่าทาง แขนขวาของเขาเผยเป็นกรงเล็บ พร้อมพุ่งตรงไปที่หน้าอกของหลี่มู่

ในขณะเดียวกัน แขนซ้ายก็ทำเป็นนิ้วชี้ แล้วทิ่มไปยังหน้าอกของหลี่มู่เช่นกัน

กระบวนท่าเหล่านี้รวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ

หลี่มู่มีเวลาเพียงพอที่จะป้องกันได้เพียงจุดเดียวเท่านั้น!

ลูกธนูพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว!

หมัดค้อน!

แขนขวากลายเป็นค้อน และพุ่งตรงไปรับการจู่โจมที่หน้าอก

โครม!

ป้องกันได้แล้ว!

กระทั่งทำให้กรงเล็บของโอวหยางฮัวพลาดเป้าหมายไปอย่างสิ้นเชิง!

หลี่มู่หรี่ตาลงทันที

นี่เป็นเพียงการหลอกล่อ!