ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       เสียง ฟึบ!! ร่างที่ถูกส่งตัวมายังดินแดนจักรพรรดิ ต่างก็ปรากฏขึ้นมาดังก้องออกมายาวไม่ขาดสาย เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่ในขั้นเซียนสวรรค์ บางคนถึงกับร่างสั่นเทิ้ม บางคนถึงกับปากกระอักเลือด แววตาเต็มไปด้วยความสับสนมึนงง เมื่อเจอแรงกดดัน ข้ามผ่านห้วงมิติจักรวาล ในเสี้ยวฉับพลัน ส่งให้ดวงตาพวกเขา ต่างก็ขาวโพลนในเสี้ยวขณะ 
 

       ก่อนกองทัพร่วม3000ชีวิตที่มาพร้อมกับอี้เฉิน จะรับรู้ได้ถึงแสงแดดที่ทิ่มแทงดวงตา จนสว่างจ้า ต้องให้พวกเขายกฝ่ามือ ขึ้นมาปัดป้องดวงตาไว้ พร้อมกลิ่นอายปราณพลังฟ้าดินที่หนาแน่น ลอยปะปนไปทุกอณูของอากาศ ราวกับเป็นดินแดนเซียนโบราณ

       อี้เฉินรับรู้ได้เลยว่า ที่เขากำลังเหยียบย่ำอยู่ตอนนี้ คือส่วนหนึ่งของดินแดนจักรพรรดิ อย่างไม่ต้องสงสัย พร้อมเสียงเหล่านักรบ เอ่ยพูดเสียงดังออกมาไม่ขาด “พวกเรามาถึง ดินแดนจักรพรรดิ บ้านเกิดของบรรพชนของพวกเราแล้วเช่นนั้นหรือ?”

“อืมๆ เหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น ดูสิดินแดนแห่งนี้ ช่างอุดมสมบูรณ์ ราวกับเป็นดินแดนเซียนของผู้ยิ่งใหญ่”

       ก่อนพวกอี้เฉินจะได้สติกลับมาอีกครั้ง เมื่อเห็นสายตาหลายคู่ ยังปราการที่สูงเสียดฟ้าเบื้องหน้า จ้องมองมาที่พวกเขา ด้วยสายตาประหลาดใจเป็นสายตาเดียว เมื่อพวกเขาคนดินแดนจักรพรรดิ ไม่เห็นแต้มสีดำกลางหว่างคิ้ว ของพวกอี้เฉิน ประหนึ่งว่าพวกเขา เห็นคนหลงทิศ มาผิดทาง

อี้เฉินชี้นิ้วออกไปที่ปราการคุ้มกันในทันที “ไป!!” พวกเขาต่างก็เคลื่อนกำลังไปประชิด ปราการที่สูงเสียดฟ้า ในเสี้ยวฉับพลัน

       หมู่ชนร่วมล้านชีวิต ที่อยู่บนปราการที่สูงเสียดฟ้า เห็นร่างชายหนุ่มอยู่บนหัวเต่าบรรพกาล ตัวเขื่องใหญ่โต เส้นผมสีขาวโบกสะบัดโยกไหว ไปกับสายลมเย็นอย่างบ้าคลั่ง ยืนมือไพล่หลัง แพร่กลิ่นอายโดดเด่น ออกมาแผ่ไพศาล ยืนประจันหน้ากับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ อย่างไม่มีหวาดเกรง ดวงตาฉายอายสังหารเหี้ยม เผยเจตนาฆ่าสังหารอย่างไม่มีปิดบัง ต้องให้หมู่ชนพวกเขา ต้องกลืนน้ำลาย ลงคอไปอึดใหญ่

จักรพรรดิจ้าววังมังกร เขาถึงกับเบิกตาออกกว้าง รูม่านตาขยายออกจนสุด ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา ราวกับเขาเห็นผีกลางวันแสกๆ ก็มิปาน

        ไม่เว้นแม้แต่ แม่นางเยว่ชิงเซียน หรือมิตรสหายของพวกอี้เฉิน ไม่ว่าจะเป็นซีเผิง ซีเยว่ โม่กวางพวกเขาต่างก็มีน้ำตา ไหลรินจากดวงตา ออกมาจากหางตาน้อยๆ

        เมื่อเห็นใบหน้าของอี้เฉิน ชายหนุ่มที่พวกนางคุ้นตา โดยเฉพาะเยว่ชิงเซียน พร้อมด้วยจอมยุทธ์ ที่อยู่ยุคสมัยเดียวกับนาง พวกเขาต่างก็เม้มริมฝีปาก เข้าหากันจนแน่น ครุ่นคิดจวนหัวนาง แทบระเบิด ว่าเหตุใดชายหนุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาคลับคล้ายคลับคลากับอี้เฉิน ถึงมาอยู่ยังสถานที่แห่งนี้ได้

        ส่งให้ทั่วเขตชายแดน ดินแดนจักรพรรดิ เกิดความเงียบงันบรรยากาศที่หนักอึ้ง ไปอยู่หลายลมหายใจ อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อพวกเขาจ้องมอง สบสายตาคู่นั้นของอี้เฉิน มันก็ราวกับพวกเขาบัดนี้ ไม่อาจละสายตา จากชายหนุ่มผมสีขาว โบกสะบัดโยกไหว ไปกับสายลมเย็นเหยียบ อย่างบ้าคลั่งได้อีกต่อไป

        ก่อนเสียงสตรีนางหนึ่ง นางจะกล่าวพูดชื่อของอี้เฉินขึ้นมา ตัดฉับบรรยากาศที่หนักอึ้ง ของหมู่ชนลงไป “เจ้ามาจริงๆ หรือ อี้เฉิน” ครั้นเห็นรอยยิ้มเล็กๆ อี้เฉินส่งออกไปหาอี้หลิน บุตรสาวของเขาในกรอบสายตา

แม้แต่เหยียนอู๋ ยังชี้มือชี้ไม้ ออกไปหาชายหนุ่ม ที่ยืนมือไพล่หลัง อยู่เบื้องหน้าด้วยความโอหัง “เจ้า เจ้า อี้เฉินเป็นเจ้าจริงๆ ด้วย”

        ทว่าเหยียนอู๋ เขาไม่สบอารมณ์อย่างแรง เมื่อเขาเห็นร่างจักรพรรดิเต่าชรา แค่นเสียง หึ!! จากไรฟันออกมาหาตัวเขา ทำให้เหยียนอู๋ ใบหน้าเขาบูดเบี้ยวขึ้นมาทันที ครั้นนึกถึงเรื่อง ที่ทำภายในหอคอยร้อยชั้น ถ่มน้ำลายใส่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ก่อนเขาจะตบหน้าตนเองแรงๆ ไปหนึ่งที เพี๊ยะ!! เพื่อเรียกสติตนเองกลับมา

         ทางด้านจักรพรรดิ จ้าววังมังกร ร้องคำราม อ๊ากกก!! ออกมาเสียงดังก้อง ปะปนมาพร้อมโลหิต คำใหญ่ “ไม่!! ไม่!! อี้เฉินเป็นไปได้อย่างไร เจ้าน่าจะถูกพวกเรากลบฝัง ไปตั้งแต่เมื่อ 400ปี แล้วไม่ใช่หรอกหรือ ข้าเห็นเองกับตา ว่าพวกเรา ป่นกระดูกของเจ้า จนไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ละอองดวงวิญญาณ เจ้าแตกสลาย กงล้อโชคชะตา ความแค้นน่าจะหยุดขับเคลื่อนไปแล้ว ไม่ใช่หรอกหรือ เหตุใดเจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้ ไอ้เด็กเวรตะไล”

         หมู่ชนครั้นพวกเขาได้ยินคำพูดของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร พวกเขาต่างก็รู้สึกคุ้นใบหน้าของอี้เฉินชอบกล ตั้งแต่แรกเริ่มเดิมทีอยู่ก่อนแล้ว แต่เมื่อได้ยินจากปากของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร พวกเขาต่างก็เอ่ยพูดออกมา เสียงดังอึกทึกครึกโครมออกมาไม่ขาดสาย รอบด้านต่างก็เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยระเบ็งเซ็งแซ่ออกไปทั่ว

“เขา!! เขา!! เป็นจักรพรรดิหนุ่มผู้ปกครองดินแดนเทพ อี้เฉินเขายังมีชีวิตอยู่ อีกเช่นนั้นหรือ?”

          “เป็นไปได้อย่างไร”ใครจะไปคาดคิดว่าชายหนุ่ม ที่สร้างเรื่องในยามอดีต ต้องให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไล่ล่า ฆ่าสังหารไปถึงสองครั้งสองครา สร้างเรื่องใหญ่ค้ำฟ้า ภายในดินแดนจักรพรรดิจนต้องสะเทือนเหล่าจอมยุทธ์ยุคสมัยเดียวกับเขา ไม่คิดว่าอี้เฉินเขาจะยังมีชีวิตอยู่

 แม้แต่พวกนิกายใหญ่ พวกเขายังไม่อยากเชื่อสายตา เมื่อเห็นรอยยิ้มเย็นเหยียบชั่วร้ายของอี้เฉิน “เป็นไปได้อย่างไร นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน”

        จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาหัวเราะออกมาเสียงดังก้อง “หึ! หึ! แล้วอย่างไรอี้เฉิน เจ้าฟื้นกลับออกมาจากหลุม พวกข้าก็สามารถกลบฝังเจ้า ลงไปอีกครั้งได้เช่นกัน สถานที่แห่งนี้ คือปราการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่ช้าคนของเจ้าที่พามา จะถูกศัตรูคนทวีปมืด เข้ากวาดล้างจนสิ้นซาก แม้แต่เขตปกครอง ของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าก็ไม่อาจได้เห็นมันอี้เฉิน ฮ่าๆ ฮ่าๆ”

        จักรพรรดิ จ้าววังมังกร ครั้นกล่าวพูดเสร็จสิ้น เขาเตรียมจะคลี่ยิ้มออกมากว้าง ทว่ารอยยิ้มเขา ต้องพลันแข็งค้าง เมื่อเห็นอี้หลิน นางสะบัดหยดเลือดออกไปหาอี้เฉิน แต่หยดเลือดนั้นไม่ธรรมดา แฝงไว้ด้วยอักขระบางอย่าง มองเห็นด้วยตาเปล่าอย่างชัดเจน

         “เจ้า!! เจ้า!! ทำบ้าอะไร นางเด็กโอหัง” จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาพุ่งปรี่เตรียมจะไปฆ่าสังหารอี้หลินในทันใด ที่เห็นนางขับเคลื่อนปราณพลัง ก่อนหมัดเปลวเพลิงสีฟ้าคราม จะพุ่งปราด เข้าปะทะกับจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จนเกิดเสียงปัง!!กัมปนาท ดังออกมากึกก้อง

        ซีเผิง ส่งหมัดเพลิงมาช่วย คุ้มกันอี้หลินไว้ ร่างเขาถึงกับถอยกรูดกระเด็นออกมาไกล ในเสี้ยวฉับพลัน แม้ตัวเขาจะอยู่ใน ขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิ มีผู้คนไม่กี่หยิบมือขึ้นมาถึงจุดนี้ได้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง ซีเผิงเขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ ครั้นเห็นฝ่ามือเขา เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว โม่กวาง ซีเยว่เองก็เข้ามาขวางปกป้องอี้หลินไว้เช่นกัน ทำให้เกิดฉากปรากฏการณ์ที่ประหลาด แม้แต่เยว่ชิงเซียน นางยังกำฝ่ามือเรียว ขาว นางไว้จนแน่น

         “พวกเจ้าคิดจะเป็นกบฏต่อดินแดนจักรพรรดิ เช่นนั้นหรือ ไอ้พวกคนดินแดนเทพ ช่างเลี้ยงไม่เชื่องเสียจริงๆ” หมู่ชนคนดินแดนจักรพรรดิที่เห็นภาพ ภายในครรลองสายตา พวกเขาต่างก็ปลดปล่อย อายสังหารเหี้ยมซัดสาดแพร่กระจายออกไปทั่ว จ้องมองไปที่พวกอี้หลิน ด้วยสายตาเอาเรื่อง ราวกับจ้องมองเหยื่อ

        ซิเผิงเขาคำรามออกมาก้องทันที “ฮ่าๆ พวกเจ้าคนดินแดนจักรพรรดิ เคยมองพวกเราคนดินแดนเทพ เป็นมิตรสหายด้วยเช่นนั้นหรือ ผู้คนของเรา ต่างก็ถูกส่งออกไปทำงานหนัก ในเหมืองเยี่ยงทาส เหล่าจอมยุทธ์ล้วนถูกส่ง ออกไปรบแนวหน้า จนศพตายกองเกลื่อนกลาด พวกเจ้าเคยเห็นหัวพวกเรา เช่นนั้นหรือ?”

          ครั้นหมู่ชนคนดินแดนจักรพรรดิได้ยิน พวกเขาต่างก็สีหน้าบูดเบี้ยว บางคนก็เถียงสวน ออกมาเสียงดังไม่ขาดสาย บอกว่ามันเป็นการพิสูจน์ความภักดี

          จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาแค่นเสียงขึ้นมาทันที “ไม่ต้องพูดแล้ว!!” ฉับพลันที่ศาสตราวุธ กระจก เตรียมฉายแสงสาดส่อง ปลดปล่อยปราณพลัง ลบล้างพวกอี้หลิน ซีเผิง ซีเยว่ โม่กวางให้หาย กลายเป็นละอองอากาศ

         จักรพรรดิ จ้าววังมังกร เขาก็ต้องเบิกตาออกกว้าง ในเสี้ยวฉับพลัน เมื่อเห็นร่างอี้เฉินถูกขับเคลื่อน มาด้วยหยดเลือดของอี้หลิน ด้วยความเร็วปานสายฟ้าฟาด “หึ! หึ! ไอ้เวรอี้เฉินเป็นแค่ขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิ คิดจะเข้ามา รนหาที่ตาย ช่างใจกล้าห่อฟ้านัก 400ปีพวกเราไม่ได้ปล่อยเวลา ไหลผ่านไปหรอกนะ ไอ้เด็กเวรโอหัง”