ผู้ร่วงหล่น

หลังจากที่แลกหนังสือจิตวิญญาณที่ไม่ทราบที่มาได้ แจ๊คเก็บมันเอาไว้ในชุดแห่งความว่างเปล่าก่อนที่จะหาสิ่งของที่ใช้หลบหนี สิ่งของหลบหนีมีหลายอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น ยัน ต้นไม้ เข็มและรูปสัญลักษณ์สิ่งของต่าง ๆ ไม่แพงมากนักมีแต่อันที่ใช้หนีไประยะไกล ๆ ทั้งนั้นและสุ่มระยะทาง มีสิ่งหนึ่งที่แจ๊คสนใจมาก ไม่ได้เป็นการหลบหนีที่ข้ามมิติหรือมีลม สายฟ้าออกมาช่วย มันคือการหนีเข้าไปใต้ดินที่แจ๊คยืนอยู่

ยันต์หลบหนีดำดิน

ใช้ได้แค่ 5 ครั้งเท่านั้น ในระยะการใช้งานของยันอันนี้ ทุกวิชาที่ติดตามตัวหรือวิญญาณของท่านจะถูกชำระหายไปทุกหมด การดำดินจะดำลึกลงไปถึง 10,000เมตรอย่างรวดเร็วท่านจะสามารถหายใจได้ แต่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ถ้าตรงที่ท่านดำอยู่เป็นดิน หินทั้งหมด

แต้มที่แลก 100 แต้ม

แจ๊คเห็นว่ามันสามารถชำระวิชาที่ติดตามตัวหรือวิญญาณได้ เขาจึงเลือกมันมา ตอนที่นั่งเรืออยู่ดี ๆ มีลูกธนูลอยมาหาแจ๊คแสดงว่ามันต้องเป็นวิชาติดตามตัวแจ๊คแน่นอน สิ่งที่แจ๊คไม่รู้คือมันไม่ใช้วิชาติดตามตัวหรือวิญญาณแต่อย่างใด แค่สัมผัสวิญญาณของภูตแห่งสายลมเท่านั้นเอง หู่เสวียไม่ได้บอกแจ๊คเรื่องนี้ด้วยทำให้เขาคิดไปไกล

หลังจากที่แลกมาคือยันที่มีคนนั่งอยู่ตรงกลางของยัน สีของยันมีสีน้ำตาลเข็ม แต่สีของคนมีสีดำผสมน้ำตาลมากกว่า ยันอันนี้เหมือนกับยันที่ติดหน้าบ้านหรือประตูบ้านของแจ๊ค ถ้าเขาไม่ได้แลกมันมาจากแต้มคงคิดว่ายันติดประตูบ้านแน่ ๆ แต่มันมีออร่าธาตุดินไหลออกมาจากตัวยัน และออร่าของคนที่นั่งกลางยันนั้นคือออร่ามิติ

แต้มที่เหลือตอนนี้คือ 51 แต้ม

เหลืออีกสิ่งหนึ่งที่หู่เสวียได้สั่งให้แลกเอาไว้นั้นคือประสบการณ์ด้านธาตุมิติ พอกดเข้าไปมันมีเยอะไปหมด ราคาไม่เท่ากันด้วย เริ่มจาก 5แต้มไปจนถึง 50ล้านแต้มยังมี แจ๊คจึงหันไปหาผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายก่อนถามออกไป

“นายช่วยเลือกประสบการณ์ด้านธาตุมิติให้ฉันหน่อย”

เหตุผลที่แจ๊คไม่ถามหู่เสวียเพราะว่า แจ๊คสัมผัสได้ว่าหู่เสวียได้ออกจากที่นี่แล้ว แจ๊คไม่รู้ว่าที่นี้อยู่ที่ไหนแต่หู่เสวียได้ออกไปแล้วจึงหันไปหาผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายดีกว่า

“ผมขอเสนอผลึกชีวิตครับ”

แจ๊คสับสนเล็กน้อยผลึกชีวิตหรือ ไม่เคยได้ยินชื่อผลึกชีวิตแม้แต่นิดเดียว

“ผลึกระดับต่างจากผลึกชีวิตยังไง”

ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายได้อธิบายให้ฟัง

“ผลึกระดับเกิดจากมอนสเตอร์ที่คุณไปฆ่ามัน ใช่ไหมครับ”

แจ๊คพยักหน้าตอบกลับไป

“แต่ผลึกชีวิตเกิดจากเผ่าที่ฝึกฝนธาตุหรือวิชานั้น ๆ ขึ้นมา มนุษย์เองก็มีผลึกชีวิตนะครับ เวลาตายมาคนหรือสิ่งมีชีวิตจะตายได้ถ่ายทอดความรู้ของตนเองมาใส่ที่ผลึกครับ เพื่อที่จะให้ผู้สืบทอดหรือลูกหลานได้รับความรู้นั้นไป แต่หายากมาก ๆ ที่จะมีคนทำอย่างนั้นเพราะถ้าถ่ายทอดไปการฝึกฝนของเราจะหายไปด้วย จนมีโอกาสที่น้อย ๆ มาก แต่มันมีวิธีอยู่อีกนะครับที่จะได้มา”

“หรือก็คือผลึกชีวิตคือประสบการณ์การฝึกฝนของคนนั้น ๆ”

“ใช่ครับ”

แจ๊คได้เข้าใจแล้ว เขาจึงสนใจผลึกชีวิตมาก ผลึกระดับมันแค่ได้เศษเสี้ยวของการรับรู้มิติเท่านั้น แต่มันมีอัตราการได้คือมากมาย แต่ผลึกชีวิตคือประสบการณ์ที่คนนั้นฝึกฝนมาแล้วเข้าที่หัวของแจ๊ค อย่างนี้ดีสิ

“แต่ผมไม่แนะนำมากนะครับ คุณควรที่จะฝึกฝนด้วยตนเองมากกว่าและค้นหาวิชาหรือแนวทางของตนเองดีกว่าครับเพราะคนที่ฝึกฝนตนเองจะแข็งแกร่งกว่าพวกที่ใช้ผลึกชีวิตมากครับ ใช้เป็นแนวทางดีกว่าอย่าได้ยึดติดกับสิ่งที่เห็นครับ”

คำพูดของผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายได้ดับฝันของเขาทันที แต่แจ๊คคิดว่าถูกอย่างที่ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายพูดมา ทุกสิ่งทุกอย่างมีกฎของตัวเอง ถ้าเราไม่ค้นหากฎของตนเองแล้วเราจะหลุดพ้นได้อย่างไร

แจ๊คได้มองไปที่ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายแล้วพูดขึ้นมาว่า

“ฉันจะแลกผลึกชีวิตอะไรดี”

ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายจับคางของตน ทำท่าเหมือนกับคิดอะไรอยู่ก่อนจะให้คำแนะนำไป

“ท่านจะเลือกอะไรก่อน ระหว่างการโจมตีกับการเดินข้ามมิติ การโจมตีท่านจะสร้างลมมิติปลอม ๆ ขึ้นมาก่อนเพราะร่างกายของท่านยังรับลมมิติไม่ได้ กับการเดินข้ามมิติเป็นยังไงท่านได้เห็นแล้วจากปีศาจภายในจิตใจของท่าน”

แจ๊คคิดหนักมากเรื่องนี้ การโจมตีของเขาแม้จะดูรุนแรงแต่ว่ามันได้แค่ตอนแรก ๆ เท่านั้นเอง กลับกันก้าวเท้าสู่มิติดีเหมือนกันเพราะแจ๊คจะสามารถเทเลพอร์ตได้ แม้จะมีข้อเสียแต่ถือว่าดีมาก

ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายเห็นว่าแจ๊คคิดหนักมากพูดออกไปว่า

“ท่านจะคิดมากไปทำไมในเมื่อสุดท้ายท่านก็จะคิดการโจมตีของตนเองขึ้นมา ส่วนตัวผมว่าท่านเลือกการเดินข้ามมิติครับ ในระดับพลังการฝึกฝนของท่านยังต่ำมาก เอาเรื่องหนีให้ได้ก่อนดีกว่าครับ”

คำพูดของผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายได้โชว์แสงสว่างขึ้นมา เขาคิดมากไปแล้วแค่ระดับพลังปีศาจฝึกฝน ในดวงดาวขนาดเล็กแห่งนี้ แจ๊คเป็นได้แค่ลูกไก่ในมือเท่านั้น เอาเรื่องหนีมาก่อนดีกว่า

“โอเคฉันลืม ขอบใจมาก เอาก้าวเท้าสู่มิติ”

ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายพยักหน้าขึ้นมาก่อนที่จะเปิดอันที่แจ๊คต้องการออกมา

ผลึกชีวิตของหนูมิติ

เผ่าหนูมิติจะอาศัยอยู่ในดินที่ลึกถึง 200,000เมตรจากบนพื้นดวงดาวขนาดกลางและใหญ่ พวกมันจะไม่ทำการเดินกันแต่จะใช้ความสามารถของเผ่ามันเดินข้ามมิติไปยังจุดมุ่งหมายแทน อาหารที่มันชอบ เหล็กบริสุทธิ์ ทองบริสุทธิ์ และแร่ต่าง ๆ บางครั้งจะเป็นแร่ที่หายากมาก ถ้าใครเจอสมบัติของหนูมิติจะรวยขึ้นมากันที เพราะหนูมิติจะเก็บแร่ที่หายากมาเพื่อเอาไว้กินยามที่วิวัฒนาการตัวมัน

แต้มที่แลก 50 แต้ม

แจ๊คแลกออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย ผลึกชีวิตนี้แตกต่างจากผลึกระดับมากนัก เพราะผลึกมิติมีรูปหนูตัวสีดำสนิทในผลึก ไม่มีดวงตา แต่มีฟันที่แหลมคมมา ไม่มีมีฟันหน้าแค่ 2 ซีกแต่มีด้วยกันถึง 30 ซีกด้วยกันรูปร่างในผลึกไม่ได้หยุดอยู่กับที่แต่กำลังจะเคลื่อนไหลตลอดเวลา

เหลืออีกหนึ่งแต้มแจ๊คแลกยาฟื้นฟูระดับ ต่ำมาก มาแต่ถึงระดับมันจะต่ำมากแต่มันสามารถฟื้นฟูตัวคนที่ระดับพลังต่ำกว่าปีศาจระดับสูงได้มากนัก ทำให้แจ๊คซื้อมา ได้มา 5 ขวดด้วยกัน มีของกันตายมาอีกแล้วถือว่าคุ้มมากที่มาบททดสอบแห่งความตาย

“ผมคงต้องขอลาเอาไว้ที่นี่นะครับ ถ้าเรามีโชคชะตาต่อกันแล้วจะเจอกันอีกครับ”

ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายได้บอกลาแจ๊ค

แจ๊คได้พูดขึ้นมาก่อนจะจากไป

“เดี๋ยวก่อนจะส่งฉันไปที่ไห........น”

แจ๊คได้ถูกส่งออกมาด้านนอกก่อนที่จะพูดจบ

ด้านนอกของวัง มีหู่เสวียได้รออยู่แล้ว ผู้ดูแลบททดสอบแห่งความตายได้ส่งแจ๊คมาที่แผ่นดิน เขารู้สึกว่าเสียวมากนึกว่าจะตกลงไปในกลางทะเลแล้ว

แจ๊คเดินเข้าไปหาหู่เสวีย หู่เสวียได้ถามมาว่า

“แลกอะไรบ้าง”

แจ๊คได้เกาหัวเล็กน้อยก่อนตอบกลับไป

“หนังสือจิตวิญญาณที่ไม่ทราบมาที่ ยันต์หลบหนีดำดินและผลึกชีวิตหนูมิติ”

“ยันต์หลบหนีดำดินและผลึกชีวิตฉันยังเข้าใจได้ แต่หนังสือจิตวิญญาณไม่ทราบที่มา นี้คืออะไร”

หู่เสวียได้ตอบกลับมา

“มันคือหนังสือจิตวิญญาณที่เธอบอกให้ฉันแลกไงและถูกที่สุดแล้ว”

หู่เสวียเอามือจับเส้นผมของตนเองก่อนจะส่ายหน้า แสดงอาการผิดหวังขึ้นมา

“รู้อย่างนี้ฉันยังอยู่ต่อดีกว่า”

แจ๊คคิดเหมือนกันแค่ทำไมเธอถึงออกมาก่อนละ แจ๊คคิดในใจแต่ไม่กล้าพูดออกมา

“เอาหนังสือนั้นออกมาดูสิ”

หู่เสวียขอดูหนังสือจิตวิญญาณที่ไม่ทราบที่มา แจ๊คจึงหยิบออกจากชุดแห่งความว่างเปล่ามาให้ หนังสือยังสีดำสนิทเหมือนเดิม

“อานี้”

หู่เสวียหยิบหนังสือไปแล้วอ่านอย่างรวดเร็วมาก และหันมาทางแจ๊ค

“นี้มันภาษาโบราณมาก ภาษานี้ไม่รู้เกิดขึ้นอย่างไรแต่ว่า ของที่มีพลังโบราณหรือหนังสือจากบรรพกาลอะไรพวกนี้จะเขียนภาษานี้เอาไว้ แต่ทำไมการฝึกฝนมันเยอะเกินไปและนี้มันแค่ 1ส่วน3เท่านั้นจากเนื้อหาจริง ถ้าหาอีก 2ส่วนไม่ได้นายจะติดอยู่จิตวิญญาณทั้ง 12 เอง”

แจ๊คดูหู่เสวียน่าชื่นชมมาก ความรู้เธอนี้ไม่เป็นสองรองใครเลย หู่เสวียหันมาทางแจ๊คแล้วพูดต่อว่า

“นายจะฝึกฝนวิชาจิตวิญญาณนี้ไหม มันแค่1ส่วน3เท่านั้น ถ้าฝึกฝนจะเปลี่ยนไม่ได้แล้วนะ มันเป็นวิชาระดับไหนฉันไม่รู้เพราะไม่มีครบหน้าแต่ที่ฉันรู้คือมันสุดยอดมาก สุดยอดกว่าวิชาจิตวิญญาณไหน ๆ ที่ฉันเคยเห็นแต่อย่างที่บอกมันไม่สมบูรณ์เท่านั้น”

แจ๊คคิดก่อนจะพูดไปว่า

“ฉันจะฝึกฝนวิชานี้ ในเมื่อโชคชะตานำพาเรามาพบกันแล้วอีก 2 ส่วนจะไม่ฝึกฝนกันได้ยังไง”

หู่เสวียไม่พูดอะไรต่อก่อนหยิบหนังสือกับผลึกคริสตัลชิ้นใหญ่ ขนาดเท่ากำมือมาให้แจ๊ค แจ๊ครับหนังสือกับผลึกคริสตัลก่อนคิดว่าเคยเห็นที่ไหน

“มันหล่นจากที่นายฆ่าปีศาจในใจของนาย”

แจ๊คนึกออกทันที มันหายไปและมีผลึกคริสตัลชิ้นใหญ่ตกอยู่นั้นเอง

“นายไปหาที่สงบ ๆ ก่อนฝึกฝนของที่ได้มาการเดินทางต่อไปจะอันตรายมากกว่านี้”

พูดจบหู่เสวียได้หายไป แจ๊คเดินทางไปต่อโชคดีที่เขาถูกส่งมาตรงนี้มีภูเขาพอดี แจ๊คจึงเดินทางไปที่ภูเขาเพื่อเก็บตัวฝึกฝนวิชาและย่อยประสบการณ์ในครั้งนี้ การทางเดินทางหาไข่มุกจ้าวทะเลครั้งนี้ ได้มอบประสบการณ์และข้อคิดสอนใจแจ๊คเอาไว้มากมายนัก

.............................................................................................................................................................................................................

............................................................................................................................................................................................................