ตอนที่ 62 สถานณ์การย่ำแย่
หลังจากที่ได้ฟังที่ริเอะพูดเขาก็พอจะเดาได้ว่าเธอได้เจอกับซอมบี้อ้วนเข้าให้แล้ว ดังนั้นเขาจึงได้ตะโกนขึ้นเสียงดัง
" หนีออกไปให้เร็วที่สุดแล้วมารวมกันที่ ทิศเหนือ เร็วเข้า!”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของริวจิ ริเอะก็ได้ผงะขึ้น และรีบตะโกนสั่งเหล่าทหารทั้งหลาย
" ตั้งสติเอาไว้ทุกคน ฉันได้รับคำสั่งมาให้ไปรวมที่ทิศเหนือเดี๋ยวนี้ "
หลังจากที่ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นของริเอะทำให้ทหารบางส่วนได้สติกลับมาและเตรียมการหนี
" ปฏิบัติการลิงโหน เริ่มได้ "
ริเอะได้ตะโกนสั่งทหารทุกคนให้เริ่มแผนที่เตรียมเอาไว้อย่างเร่งรีบ เมื่อคำสั่งได้ดังออกไปทหารหลายสิบนายที่ได้สติแล้วพวกเขาก็ได้โหนตัวจับเหล็กที่ห้อยไว้อยู่ที่สายสลิง และโหนตัวเพื่อเคลื่อนที่ไปตึกต่อไป
สุซาคุได้ตะโกนขึ้น เพราะสลิงต่อตึกนั้นมีแค่ 10 เส้นเท่านั้นและกว่าจะใช้เชือกดึงเพื่อกลับมาเพื่อโดดในรอบต่อไปนั้นมันก็ใช้เวลาไม่น้อยเลยทีเดียว
สุซาคุได้ตะโกนขึ้นด้วยเสียงเร่งรีบ
" เร็วเข้า! "
ทหารส่วนมากได้สติกลับมาจากเสียงตะโกนของสุซาคุ แต่ก็ยังมีทหารบางส่วนยังอึ้งกับการที่เห็นซอมบี้ G4 ไม่หาย ส่วนคนที่เป็น Hunter ขั้น2 ขึ้นไปนั้นสามารถกระโดดไปตึกที่ใกล้ๆ ได้โดยไม่ยากเย็นอะไร
ซอมบี้ G4 กำลังเคลื่อนที่พังตึกเข้ามาเรื่อย ๆ
ตู้ม
ตู้ม
ทางด้านของริวจิหลังจากที่เขาตัดสายจากริเอะนั่น เขาก็ได้คิดกับตัวเอง
" มันไม่ได้มีแค่ 3 ตัวอย่างงั้นเหรอเนี่ยะ มันมีถึง 4 ตัวเลย ชักจะลำบากสะแล้วสิ " หลังจากที่เขาบ่นได้ไม่นานก็มีเสียงวิทยุดังขึ้นอีกครั้ง
ตู้ดด
ตู้ดดด
ริวจิเอื้อมมือของเขาไปจับวิทยุที่ห้อยอยู่ที่เอวของเขาและพูดตอบกลับไปอย่างเร่งรีบ
" มีอะไร "
" ทางทิศใต้มีซอมบี้ G4 กำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ตอนนี้สถานณ์การย่ำแย่มาก รวมถึงกำลังใจของทหารเองก็ย่ำแย่มากเช่นกัน "
" หะ ! ว่าไงน่ะทางทิศใต้ก็ด้วยอย่างงั้นหรอ "
" ใช่ ตอนนี้กำลังฉันกำลังสั่งให้ทหารเคลื่อนที่ไปรวมกับนาย "
" โอเค ทำได้ดีมากอายู "
หลังจากที่ริวจิพูดจบสายก็ได้ตัดออกไปทันที และริวจิก็ได้เก็บวิทยุไว้ที่เอวของเขาอีกครั้งและเริ่มฆ่าซอมบี้ต่อไป
" เห้ออ ตอนนี้สถานณ์การมันเริ่มแย่ลงทุกทีแล้วสิ " ถึงแม้เขาจะบ่นแต่ริวจิไม่มีทางเลือก นอกเสียจากฆ่าซอมบี้ต่อไปเรื่อย ๆ
แต่เมื่อเขาได้ฆ่าซอมบี้ได้แค่ไม่ถึง 10 วินาที ...
ตู๊ดดดด
ตู๊ดดดดด
ก็ได้มีเสียงวิทยุขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อได้ยินเสียงวิทยุดังขึ้นอีกครั้ง ริวจิก็ได้นึกในใจ " ขอร้องล่ะ อย่าเลยน่ะ "
จากนั้นริวจิก็กดรับและเสียงหญิงสาวก็ดั่งลั่นขึ้นมา
" พี่แย่แล้วว ! ซอมบี้ตัวใหญ่ที่พี่บอกมันกำลังเคลื่อนที่เข้าใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว ตอนนี้หนูกำลังจะหนีไปทางของพี่นะคะ " หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบก่อนจะตัดไปโดยไม่รอให้ริวจิได้มีโอกาสพูดด้วยซ้ำ
หลังจากสายตัดไปริวจิได้รู้แล้วว่าตอนนี้ทุกทิศทางล้วนแต่มีซอมบี้ G4 อย่างล่ะตัว และสถานณ์การตอนนี้ที่ย่ำแย่แล้วมันยิ่งย่ำแย่เข้าไปอีก ริวจิเขาคิดไม่ถึงว่าซอมบี้ G4 มันจะมีมากถึง 6 ตัว และตอนนี้ริวจิก็ไม่แน่ใจแล้วว่าเขาจะสามารถต่อสู้กับพวกมันได้รึเปล่า แต่ถ้าเขาถอดใจตั้งแต่ตอนนี้ พวกเขาก็จะตายกันหมด รวมถึงคนที่เขารักก็เช่นกัน
30 นาทีต่อมา
ทางด้านกลุ่มที่เป็น Hunter ของมิโกะและริเอะก็ได้มาถึงที่ของริวจิ เนื่องจากพวกเขาเป็น Hunter ขั้น 2 ทั้งนั้นจึงใช้เวลาไม่มากในการเดินทาง เหลือเพียงกลุ่มของอายูและทหารทั่วไปเท่านั้นที่ใช้สลิงโหนข้ามตึกมา จึงต้องใช้เวลามากกว่า
เมื่อพวกเขามาถึงตึกสูงแห่งหนึ่งทางทิศเหนือ และพวกเขาเห็นฝูงซอมบี้กำลังต่อสู้กับคนคนนึงและพวกมันก็โดนดาบสีแดงที่อยู่ในมือของชายหนุ่มฟาดฟันทำให้พวกมันตกตายลงเป็นว่าเล่น มิโกะนั้นเธอไม่ได้ตกใจมากนัก เพราะเธอเคยเห็นพี่ชายของเธอต่อสู้กับฝูงซอมบี้มาแล้วเป็นเวลา นับ 10 วัน ตั้งแต่พวกเขาออกไปล่าซอมบี้ด้วยกัน
แต่ส่วนทางด้านริเอะสุซาคุรวมถึงไปถึงอากิ เมื่อพวกเขาเห็นริวจิได้ฆ่าซอมบี้ G3 อย่างง่ายดายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว และชายหนุ่มที่เป็นผู้นำในการสั่งแผนในครั้งนี้ก็กำลังต่อสู้กับฝูงซอมบี้ หลายล้านตัวด้วยตัวคนเดียว มันทำให้พวกเขาทำหน้าไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น
สุซาคุเป็นคนแรกที่พูดขึ้น พร้อมกับตาของเขาที่กำลังจ้องมองไปที่ชายหนุ่มผมสีดำตรงหน้า ด้วยใบหน้าที่ตะลึงและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็นในตอนนี้
" พี่ชายของหัวหน้าแข็งแกร่งขนาดนี้เลยอย่างงั้นหรอเนี่ย "
เมื่อริเอะเห็นอาการของสุซาคุทำให้เธอนึกอะไรออกและพูดขึ้นมา
" คุณสุซาคุ ไม่ใช่ว่าคุณไปว่าเขาว่าขี้คลาดหรอกหรอค่ะ ฮิฮิ " เมื่อเห็นริวจิสามารถต่อสู้กับซอมบี้มากมายขนาดนี้ได้ ทำให้บรรยากาศก็เริ่มดีขึ้น
สุซาคุถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินน้ำเสียงหยอกล้อของริเอะ เขาไม่รู้ว่าทำอะไรลงไป เคขาด่าคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน Red Tower และ อาจจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกก็ได้ เขาได้แต่เงียบและใบหน้าของเขาก็กลายเป็นขมขื่น
" นี่สินะ ที่อายูบอกว่าเขาแข็งแกร่ง เขาแข็งแกร่งจริง ๆ " อากิได้กล่าวชมเมื่อเห็นริวจิสามารถฆ่าซอมบี้ได้ง่ายดายเหมือนกับปอกกล้วย และข้อสงสัยของเขาในตัวของริวจิก็ได้หายไป และไม่สงสัยในความแข็งแกร่งในตัวของริวจิอีกนับจากนี้ไป เพราะตอนแรกเขาไม่ค่อยเชื่อว่าริวจิเพียงคนเดียวจะสามารถปกป้องลูกสาวของเขาและช่วยทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นมากถึงเพียงนี้ กลายเป็นว่าตอนนี้เขาติดหนี้บุญคุณของริวจิก้อนโตเลยทีเดียว
จากนั้นมิโกะก็ส่งสัญญาณวิทยุไปหาริวจิเพื่อบอกว่าพวกเธอได้มาถึงแล้ว
ตู้ดดด
ตู้ดดด
" ใคร "
" มิโกะเองค่ะ "
" อ๋ออ น้องมาถึงแล้วหรอ แล้วคนอื่น ๆ ล่ะ "
" เรียบร้อยดีค่ะพวกเรา ที่เป็น Hunter มาถึงหมดแล้ว เหลือแต่กลุ่มของอายูเท่านั้นที่ยังมาไม่ถึง "
" โอเค งั้นถ้าใครก็สู้ไหวก็ลงมาสู้ ส่วนใครที่ไม่ไหวก็ให้พักอยู่ข้างบน "
ริวจิไม่จำเป็นต้องขอร้องให้คนอื่นมาช่วยเหลือ เพราะถ้าคนที่บอกว่าตัวเองไหวแต่กลับไม่มีแรงที่จะสู้นั้นมันจะไม่เกิดประโยชน์แถมยังเป็นตัวถ่วงของเพื่อนๆ อีกด้วย
จากนั้นริวจิก็วางสายไป และกระจายคำสั่งไปให้ทั้ง3 กลุ่มได้รับรู้
" ถ้าใครยังต่อสู้ไหวให้ลงไปช่วย แต่ถ้าใครไม่ไหวก็ให้รออยู่ข้างบนนี่แหละ ถ้าหายเหนื่อยก็ค่อยลงไป พี่บอกมาแบบนี้ "
เมื่อพวกเขาได้ยินคำสั่งที่มิโกะถ่ายทอดมา มันยิ่งทำให้พวกเขาแปลกใจเข้าไปอีก หลายๆคนได้คิดในใจ " ถ้าใครต่อสู้ไม่ไหวก็ให้พักเนี่ยะน่ะ มันจะชิวเกินไปมั้ยว่ะ " แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรกลับไป และมีเหล่า Hunter บางส่วนที่เลือกที่จะนั่งพัก แต่ก็ไม่มีใครกล้าต่อว่าพวกเขาแต่อย่างใด ก็นี่เป็นคนสั่งของริวจิเอง
ส่วนมิโกะนั้นหลังจากที่เธอบอกคำสั่งของริวจิให้พวกเหล่าทหารได้ฟังแล้ว เธอก็รีบกระโดดลงไปเพื่อช่วยพี่ชายของเธอทันที เธอไม่สนว่าพวกลูกน้องของเธอจะช่วยหรือไม่ แต่เธอไม่สามารถปล่อยให้พี่ชายเพียงคนเดียวของเธอต่อสู้เพียงลำพังโดยเด็ดขาด
" พี่คะ หนูมาแล้ว " หญิงสาวตะโกนขึ้นเพื่อให้เด็กหนุ่มได้รู้ว่าเธอนั่นมาแล้ว
แต่เมื่อริวจิหันมานั่น ใบหน้าของริวจิก็ได้เปลี่ยนไปจากสีขาวได้เป็นสีแดงเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงอย่างงั้นมิโกะเธอก็ไม่ได้แสดงทีท่ารังเกียจแต่อย่างใด เธอเดินเข้าไปใกล้เด็กหนุ่ม แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรริวจิก็ได้พูดขึ้นก่อน
" มิโกะถ้าน้องไม่ไหวก็อย่าฝืนเลยน่ะ น้องพึ่งไปเจอกับซอมบี้ G4 มาไม่ใช่หรอ " ริวจิเป็นห่วงน้องสาวของเขาเพราะการที่น้องสาวของเขาต้องเจอกับแรงกดดันจากซอมบี้อ้วนนั้น มันจะต้องทำให้กำลังใจของเธอเสียไปมากแน่ ๆ
" หนูไม่เป็นไรค่ะ หนูยังต่อสู้ได้ ให้หนูได้สู้ไปพร้อมกับพี่เถอะนะคะ " ริวจิได้เห็นแววตาที่มุ่งมั่นของน้องสาวของเขา ริวจิไม่มีทางเลือก นอกเสียจากจะต้องยอมรับ
" แต่มีพี่ข้อแม้หนึ่งข้อ "
" ว่ามาได้เลยค่ะ "
" เมื่อพี่บอกให้น้องถอยน้องต้องถอยนะ ไม่ต้องสนใจพี่โอเคมั้ย "
"พี่คะ แต่ว่า ..."
" ไม่มีแต่ "
" เข้าใจแล้วค่ะ มิโกะจะเชื่อฟังพี่ "
เมื่อเห็นมิโกะตอบรับแล้วริวจิก็ได้อุ้มเธอขึ้นและพุ่งขึ้นไปบนตึกสูง ก่อนที่จะวางเธอลงและชี้ไปทางด้านซอมบี้อ้วน 3 ตัวที่กำลังต่อสู้กันอยู่ หลังจากนั้นมิโกะก็พยายามเพ่งตามองไปตามที่นิ้วของริวจินั่น เธอก็สังเกตเห็นซอมบี้ตัวใหญ่กำลังต่อสู้กันอยู่ ก่อนที่ริวจิจะถามขึ้น
" น้องเคยเห็นพวกมันกินกันเองบ้างมั้ย "
" มีครั้งหนึ่งค่ะ หนูเคยเห็น "
" งั้นน้องคงรู้ใช่มั้ยว่าหลังจากที่พวกมันกินกันเสร็จพวกมันก็จะแข็งแกร่งขึ้นหรืออาจจะเลื่อนขั้นก็เป็นไปอีกขั้นก็เป็นได้ "
มิโกะได้ตกใจเล็กน้อย แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิดแล้ว และเธอตอบกลับไป
" แล้วพี่จะทำยังไงอย่างงั้นหรอคะ "
" ก็แค่รอให้พวกมันต่อสู้กันจนบาดเจ็บแล้วเราก็ค่อยไปโจมตีที่หลังยังไงละ แต่ถึงอย่างงั้นพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกมันจะต่อสู้กันเสร็จตอนไหน เพราะพวกมันสามารถฟื้นฟูบาดแผลได้ "
หลังจากที่ริวจิได้บอกกับมิโกะ เธอก็พอเข้าใจสถานณ์การในตอนนี้ จากนั้นริวจิก็ได้บอกกับมิโกะว่าให้ส่ง Hunter มาซุ่มมองสถานณ์การ การต่อสู้ของซอมบี้ G4 ทั้ง 3 ตัวให้ดี
แต่เมื่อริวจิกำลังจะลงไปเพื่อจัดการกับซอมบี้ต่อนั้น
ตู้มมม !!
เขาได้ยินเสียงตึกพังอีกครั้ง
และภาพที่เขาเห็นก็คือซอมบี้ G4 มันกำลังพุ่งเข้าไปโจมตีซอมบี้ G4 ทั้ง3 ตัวที่กำลังต่อสู้กันอยู่นั่นเอง
" มันมาจากไหนกันเนี่ยะะ " ริวจิได้อุทานขึ้นมาด้วยนน้ำเสียงตกใจ เขาไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้
" แล้วพวกทหารที่กำลังโหนตัวมาล่ะ หรือว่าพวกเขาตายกันหมดแล้ว " ริวจิใจเสียเล็กน้อย เพราะถ้าพวกเขาตายริวจิก็มีส่วนในการตัดสินใจครั้งนี้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาให้เขามานั่งเศร้าอีกแล้ว
ริวจิรีบดึงสติของเขาและกระโดดลงไปยังฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่อีกครั้ง
ตู้มมมม
ถนนก็ยุบออกไปเนื่องจากแรงกระแทก
ริวจิไม่เสียเวลาเขาพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้อีกครั้ง
ย๊าาาาา
แต่เมื่อเขาได้ฆ่าซอมบี้ไปสักพัก ก็มีเสียงวิทยุเข้ามา
ตู้ด
ตู้ดดด
ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ
2.76M
