โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 148 แม้ว่าไป่จินเทียนจะอยู่นี่ ข้าก็จะฆ่าเขา

เมื่อเห็นเจียงเฉินปรากฏขึ้นบนหัวของเขาเหมือนกับผี เขาก็พยายามหลบหนีทันที 

ในดวงตาของหลินยู่ตอนนี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความสยดสยองก็ปรากฏอยู่ภายใน

เพียงแค่เขาจะขยับนิดเดียว เจียงเฉินที่อยู่บนหัวของเขาก็กระทืบเท้าลงมาอย่างรุนแรง  

บูม!

ในชั่วพริบตา...

บนพื้นหินสีฟ้าที่แข็งแรง เท้าที่ป่าเถื่อนของเจียงเฉินก็กระแทกเข้ากับพื้นจนเกิดเป็นรูยาวเมตร   

และทั้งร่างของหลินยู่ก็จมอยู่ในชิ้นส่วนหินนับไม่ถ้วน

เห็นได้ชัดว่าเจียงเฉินได้ฆ่านักสู้ระดับก่อกำเนิดด้วยอิฐและจากนั้นก็ฆ่าหลินยู่อย่างไร้ความปราณี  

ทันทีสีหน้าของชายชราผมขาวที่อยู่ด้านข้างก็มืดมนทันที 

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยและรีบหนีไปทันที  

“เจ้าเฒ่า หยุดเดี๋ยวนี้   !”

“บ้านตระกูลเจียงของข้าใช่ที่ที่เจ้าจะมาก็มาจะไปก็ไปได้ตามที่ต้องการรึไง ”

อย่างไรก็ตาม……

ในขณะที่ชายชราผมขาวหันกลับมา เจียงเฉินก็สูดหายใจเข้าอย่างเย็นชาทันที

และเมื่อชายชราหันหน้ากลับไป ร่างของเจียงเฉินก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว  

“เจียงเฉิน ปล่อยข้าไปเถอะข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ยุ่งเรื่องเกี่ยวเรื่องของเจ้าหรือเมืองคังซานอีกแล้ว  ”

ชายชราผมขาวมองไปที่เจียงเฉินที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยใบหน้าของเขาที่บูดบึ้ง  

“เจ้าเฒ่า เจ้ารู้ไหมว่าเพราะเจ้าการทำลายตระกูลเจียงของหลินยู่จึงเกือบสำเร็จและตระกูลของข้าก็เกือบสิ้น  ?”

“ถ้าเจ้ามีสมองก็ลองคิดดูสิว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆไหม  !”

“ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้าในวันนี้ ข้าจะอธิบายให้ผู้คนของตระกูลเจียงที่ตกตายไปแล้วได้อย่างไร  ”

เมื่อเสียงเย็นชาของเจียงเฉินลดลงและเขาก็ทุบไปที่หัวของชายชราผมขาวด้วยหมัด

ใบหน้าของชายชราผมขาวเปลี่ยนไป และเขารีบเร่งสร้างการป้องกันขึ้นมาทันทีเพื่อรับหมัดของเจียงเฉิน 

“เจียงเฉิน เจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร”

“ข้าเป็นผู้ใช้อาคมระดับ 3 และเป็นผู้อาวุโสของคฤหาสน์เจ้าเมืองหลิงหยุนนะ วิ !”

“ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องแม้แต่เส้นผมของข้าหละก็ ข้าสัญญาว่าเลยว่าเจ้าเมืองหลิงหยุนจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!”

เมื่อเห็นว่าเจียงเฉินต้องการจะฆ่าเขาจริงๆ ชายชราผมขาวก็กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

เขาเป็นเพียงผู้ใช้อาคมระดับ 3เท่านั้น ดังนั้นอาคมของเขาจึงมีพลังเพียงพอรับมือแค่กับนักรบระดับรวมปราณ  

แต่เจียงเฉินที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นไม่เพียงแต่เป็นนักรบระดับก่อกำเนิดเท่านั้น  

เขายังเป็นตัวตนทรงพลังที่สามารถฆ่านักรบระดับก่อกำเนิดได้ด้วยการฟาดอิฐทีเดียวอีกด้วย  !

ด้วยอาคมระดับสามของเขา มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหยุดการโจมตีเต็มกำลังของเจียงเฉินได้  

เพื่อความอยู่รอดแล้ว ชายชราผมขาวจึงต้องเปิดเผยตัวตนของตัวเอง

“ข้าก็สงสัยอยู่ว่าหลินยู่หานักรบระดับก่อกำเนิดและผู้ใช้อาคมระดับ 3 มาจากที่ไหน กลับกลายเป็นว่ามาจากคฤหาสน์ของเจ้าเมืองหลิงหยุนนี่เอง  ”

เจียงเฉินมองไปที่ชายชราผมขาวอย่างแผ่วเบา และรอยยิ้มที่เยือกเย็นก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา 

“ใช่ ข้าคือผู้อาวุโสเค่อชิงจากคฤหาสน์เจ้าเมืองแห่งเมืองหลิงหยุน”

“ถ้าเจ้าปล่อยข้าไป ข้าสัญญาว่าต่อจากนี้ไปจะไม่มีใครมายุ่งกับเจ้า!”

“แต่ถ้าหากไม่..  และเจ้ากล้าทำให้คฤหาสน์เจ้าเมืองหลิงหยุนขุ่นเคืองหละก็ ตระกูลเจียงของเจ้าจะไม่มีใครรอดชีวิตจากเงื่อมมือของคฤหาสน์หลิงหยุนไปได้แน่นอน”

เมื่อชายชราผมขาวเห็นว่าเจียงเฉินหยุดลงมือไป เขาก็คิดว่าเจียงเฉินนั้นกำลังกลัวอยู่ ดังนั้นเขาจึงแสดงออกอย่างหยิ่งผยองอีกครั้ง  

“ฮ่าฮ่าฮ่า...คฤหาสน์เจ้าเมืองหลิงหยุนรึ ? มีอะไรน่ากลัวกัน?”

เมื่อเจียงเฉินได้ยินคำพูดของชายชราผมขาว เขาก็อดหัวเราะอย่างดูถูกไม่ได้

“แม้แต่นายน้อยของเจ้าเมืองหลิงหยุนข้ายังกล้าลงมือ ฉะนั้นนับประสาอะไรกับเจ้าที่เป็นแค่ผู้อาวุโสกัน !”

“ใครที่กล้าล่วงเกินตระกูลเจียงของข้า พวกมันจะต้องตายอย่างไร้ความปราณี !”

“อย่าว่าแต่เจ้าที่เป็นผู้อาวุโสของคฤหาสน์เจ้าเมืองหลิงหยุนเลย ต่อให้เป็นไป่จินเทียนมาที่นี่ด้วยตัวเอง แต่หากเขากล้าที่จะล่วงเกินตระกูลเจียงแล้วหละก็ ข้าก็ฆ่าไม่เลี้ยง   ! “