บทที่ 28 ช่วยดูแลญาติรุ่นน้องของผมด้วย
หลังจากประชุมเสร็จ กู้ซือก็เรียกหัวหน้าหน่วยเฉิงของหน่วยหงหนิวไว้
หัวหน้าหน่วยเฉิงรู้สึกกังวล ในใจคิดทบทวนไปมาว่าหน่วยหงหนิวของพวกเขาคงไม่ได้ก่อเื่อะไรจนถูกแจ้งมาที่ชุมชนใช่ไหม
กู้ซือเอ่ยขึ้น "ผมมีญาติรุ่นน้องคนหนึ่งที่ถูกส่งมาอยู่กับหน่วยหงหนิวของคุณ"
หัวหน้าหน่วยเฉิงตกตะลึง ถูกส่งมาที่หน่วยหงหนิวของพวกเขาหรือ? เป็เยาวชนนักเรียนใช่หรือไม่?
"หัวหน้ากู้หมายถึงสหายถงหรือครับ?" เยาวชนนักเรียนคนล่าสุดที่ถูกส่งมายังหน่วยของพวกเขาล้วนเป็คนแซ่ถง
กู้ซือมีสีหน้ายอมรับพร้อมกับความเอาใจใส่บางส่วน "ใช่ เธออายุยังน้อย เพราะเื่ในครอบครัวทำให้เธอต้องทนทุกข์จึงวู่วามและหนีมาที่ชนบท"
หัวหน้าหน่วยเฉิงรู้แล้วว่าควรทำอย่างไร เขาไม่เคยคิดเลยว่าญาติรุ่นน้องของหัวหน้าชุมชนคนใหม่จะมาอยู่หน่วยของเขา!
ถ้าเขาดูแลญาติรุ่นน้องของหัวหน้าชุมชนได้ดี หลังจากนี้หากมีนโยบายอะไรดี ๆ แม้จะไม่คิดถึงหน่วยของพวกเขา แต่ก็จะไม่ทำให้หน่วยเสียประโยชน์
หัวหน้าหน่วยเฉิงรู้สึกยินดี "สหายถงมีพี่สาวและพี่ชายอีกสองคนอยู่ในหน่วยของเราด้วยนะครับ"
นี่มันบังเอิญจริง ๆ !
ญาติของหัวหน้าชุมชนมาอยู่หน่วยเดียวกันถึงสามคน!
ถ้าบอกว่าไม่มีการจัดการลับ ๆ ของหัวหน้าชุมชนใครจะเชื่อ?
ดูเหมือนว่าหัวหน้าชุมชนคนใหม่จะมีไหวพริบดี คิดว่าหน่วยหงหนิวเป็สถานที่ที่ดี ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ให้ญาติมาที่หน่วยของพวกเขาแน่
กู้ซือขมวดคิ้มเล็กน้อย แล้วพูดตรง ๆ ว่า "ญาติของผมมีเพียงคนเดียวคือถงฮั่ว"
หัวหน้าหน่วยเฉิงเข้าใจทันที ที่แท้หัวหน้าชุมชนก็หมายถึงสหายถง แต่พี่น้องตระกูลถงกับถงฮั่วไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ กันหรอกหรือ
ถึงแม้จะเดาไม่ได้ แต่หัวหน้าหน่วยเฉิงเข้าใจความหมายของหัวหน้ากู้เป็อย่างดี แค่ดูแลสหายถงก็พอ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ทำตามปกติ
"นี่น่าเหลือเชื่อจริง ๆ ถงฮั่วเป็เยาวชนนักเรียนที่ผมพากลับมาด้วยตัวเอง ตอนแรกผมมองเธอก็รู้แล้วว่าเป็คนดี ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่าผมไม่ได้มองคนผิด เธอทำงานหนัก อดทน และเสียสละ เธอตอนนี้อาศัยอยู่ในบ้านของผม สนิทกับลูกสาวผมมาก ครอบครัวของเราก็ชอบสหายถงมากด้วย..."
กู้ซือไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ จึงซักถามเพิ่มเติม เมื่อได้ยินว่าทั้งชุมชนรู้เื่การยกเลิกการแต่งงานของถงฮั่ว สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้น
โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าพี่น้องตระกูลถงตัดความสัมพันธ์กับถงฮั่วเพราะข่งมี่เสวี่ย สีหน้าของเขายิ่งมืดดำลง
แต่เดิมทีกู้ซือเพียงตั้งใจจะพูดแค่สองสามประโยค เพื่อให้ถงฮั่วไม่ถูกคนรังแกในชนบท
"รบกวนหัวหน้าหน่วยเฉิงช่วยดูแลถงฮั่วด้วย หากเธอมีปัญหาอะไรก็สามารถมาหาผมได้โดยตรง"
นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตการทำงานที่เขาขอความช่วยเหลือจากผู้อื่นด้วยเื่ส่วนตัว
หัวหน้าหน่วยเฉิงรู้สึกยินดีเป็อย่างมาก เขาได้ยินมาว่าหัวหน้าชุมชนที่เพิ่งมาใหม่ เดิมถูกส่งไปเป็เลขาที่ชุมชนข้างเคียง แต่ไม่รู้ว่าทำไมสุดท้ายเขาถึงมาที่ชุมชนหลงผิง ชุมชนหลงผิงมีเลขาอยู่แล้ว เขาจึงกลายเป็หัวหน้าชุมชนไป
ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยว่าหัวหน้ากู้มาที่ชุมชนหลงผิงเพราะถงฮั่วหรือเปล่า?
ถ้าเป็อย่างนั้น เขาต้องเอาใจใส่ถงฮั่วให้ดีที่สุด!
เมื่อเห็นถงฮั่วที่อยู่ในห้องทำงานของหัวหน้าชุมชน สายตาของหัวหน้าหน่วยเฉิงจึงดูอ่อนโยนมากกว่าปกติ "สหายถง ตามฉันกลับบ้านเถอะ"
ถงฮั่วมองกู้ซืออย่างลึกซึ้ง รู้ว่านี่คือที่พึ่งที่เขาหามาให้เธอ
"อากู้ ฉันไปก่อนนะคะ" ในดวงตาของถงฮั่วมีความอาลัยเล็กน้อย
กู้ซือไวต่ออารมณ์ของคนอื่นมาก เมื่อถูกเธอมองด้วยสายตาน่าสงสารแบบนี้จึงหยิบเงินและคูปองออกมาจากลิ้นชัก
ถงฮั่วน้ำตาคลอ น้ำตาอุ่น ๆ หยดลงบนมือของกู้ซือที่ยื่นมา
กู้ซือจับมือเธอ วางเงินและคูปองไว้ในฝ่ามือของเธอ "ถ้าขาดเหลืออะไรก็ให้มาหาฉัน หรือโทรหาฉันได้"
"หน่วยของเรายังไม่มีโทรศัพท์..."
"ฉันจะจัดการให้"
หัวหน้าหน่วยเฉิงที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกราวกับมีขนมตกลงมาจากฟ้า รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง
ขอบคุณฟ้าดิน! ขอบคุณที่ส่งสหายถงมาเป็เยาวชนนักเรียนในหน่วยหงหนิวของพวกเขา!
หน่วยของพวกเขาสามารถติดตั้งโทรศัพท์ได้แล้ว!
ภายหลัง คนจากหน่วยอื่น ๆ ก็คงจะอิจฉาตาร้อนหน่วยหงหนิวของพวกเขา!
ดวงตาถงฮั่วเปล่งประกาย ไม่อาจปกปิดรอยยิ้มแห่งความปิติ นี่คือความรู้สึกของการได้รับความรักใช่ไหม
กู้ซือเห็นเธอดีใจขนาดนั้นก็หัวเราะ แล้วลูบผมเธอเบา ๆ การติดตั้งโทรศัพท์ในหน่วยนั้นไม่ใช่เื่ของเธอแค่คนเดียว เธอจะดีใจทำไมกัน?
หัวใจของถงฮั่วเต้นแรง อดไม่ได้ที่จะถูมือของเขา
หลังจากถูมือเสร็จ ทั้งสองคนก็ตกตะลึง
ถงฮั่วหน้าแดงก่ำ หมุนตัวเดินจากไป "อากู้ ฉันไปก่อนนะคะ!"
หัวหน้าหน่วยเฉิงรีบตามออกไปด้วย "หัวหน้ากู้ พวกเราขอตัวก่อนนะครับ!"
กู้ซือมองฝ่ามือตนเองแล้วส่ายหน้าเล็กน้อย ยังเด็กอยู่
ระหว่างเดินทางกลับ หัวหน้าหน่วยเฉิงอยากสืบความสัมพันธ์ระหว่างถงฮั่วกับหัวหน้าชุมชนกู้เพื่อให้เข้าใจเกี่ยวกับพี่น้องตระกูลถงและคนอื่น ๆ ด้วย
ถงฮั่วก็ไม่ได้ปิดบัง กู้ซือเป็อาของอดีตคู่หมั้นเธอ
หัวหน้าหน่วยเฉิงจึงเชื่อมโยงคำพูดของกู้ซือกับเื่ของถงฮั่ว และหลังการยืนยันทางอ้อมจากหัวหน้ากู้ คำพูดของถงฮั่วเกี่ยวกับพี่น้องตระกูลถงและข่งมี่เสวี่ยจึงเป็ความจริง!
ไม่อย่างนั้น อาของอดีตคู่หมั้นจะมาปกป้องเธอทำไม นอกเสียจากว่าเพราะหลานชายทำเื่ไม่ดี หัวหน้ากู้จึงรู้สึกผิด!
อีกอย่าง ความซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาของถงฮั่วยังทำให้หัวหน้าหน่วยเฉิงกังวล เธอจะตอบทุกอย่างตามที่เขาถาม
ครั้งแรกที่ถงฮั่วมาถึง เธอก็ยื่นบุหรี่ให้เขา เขายังคิดว่าถงฮั่วเป็คนประเภทสวยแต่รูปจูบไม่หอม
ใครจะรู้ว่าถงฮั่วกลับทำงานคล่องแคล่ว มุ่งมั่น ขยันขันแข็ง จนไม่จำเป็ต้องให้เขาดูแลเลยแม้แต่น้อย
เธอยังพูดเื่การยกเลิกการแต่งงานให้คนอื่นฟัง และเมื่อถามถึงความสัมพันธ์กับหัวหน้ากู้ หากบอกว่าเป็ญาติกันจะไม่ดีกว่าหรือ
บอกว่าเป็อาของอดีตคู่หมั้น ไม่ใช่แค่เสียชื่อเสียง แต่ความสัมพันธ์ก็ห่างไกลกันมาก
โชคดีที่หัวหน้ากู้ไม่ได้กลั่นแกล้งถงฮั่วเพราะเื่หลานชายที่ถูกยกเลิกการแต่งงาน แต่กลับรู้สึกผิดจริง ๆ จึงดูแลถงฮั่วเหมือนญาติของตนเอง
เกวียนวัวเพิ่งมาถึงหมู่บ้านก็มีคนแจ้งว่ามีเ้าหน้าที่จากสถานีตำรวจรอถงฮั่วอยู่ที่สำนักงานใหญ่
หัวหน้าหน่วยเฉิงมองถงฮั่ว ถงฮั่วส่ายหน้างง ๆ
ทั้งสองไปที่สำนักงานใหญ่ ไม่ใช่แค่ตำรวจ แต่พี่น้องตระกูลถงรวมถึงข่งมี่เสวี่ยที่มีพันผ้าพันแผลสีขาวอยู่บนหัวก็อยู่ที่นั่นด้วย
"ฮั่วฮั่ว! เธอไปที่ไหนมา?" ข่งมี่เสวี่ยถามด้วยความกังวลและเป็ห่วง "ฉันยังคิดว่าเธอก็เกิดเื่ขึ้นแล้ว"
ถงชุนชู่โกรธและสงสัยเธอ "พี่มี่เสวี่ยถูกทำร้ายที่ชุมชน เธอเป็คนทำใช่ไหม?"
ข่งมี่เสวี่ยดึงเสื้อของเขา "มันจะเกี่ยวกับฮั่วฮั่วได้อย่างไร เสี่ยวชู่ นายอย่าพูดเื่ไร้สาระสิ"
ถงฮั่วไม่สนใจพวกเขา "คุณตำรวจ เกิดอะไรขึ้นกันแน่"
เ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวว่า "คุณข่งบอกว่าเธอเห็นคุณจึงตามคุณไปตลอด หลังจากนั้นคุณก็หายตัวไปกะทันหัน แล้วเธอก็ถูกทำร้ายจนหัวแตก หมดสติไป และถูกคนส่งไปที่สถานพยาบาล"
ถงฮั่วมองข่งมี่เสวี่ยด้วยสีหน้าเหยียดหยัน "เธอสะกดรอยตามฉันหรือ"
ข่งมี่เสวี่ยรีบส่ายหน้า "ฮั่วฮั่ว เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉันเห็นเธอรีบร้อนก็คิดว่ามีธุระด่วน้าความช่วยเหลือจึงตามไป"
ถงฮั่วยิ้มเยาะพลางเลิกคิ้ว "ข่งมี่เสวี่ย เธอเห็นฉันรีบร้อน ไม่รู้จะไปทำอะไร เลยอยากจับผิดฉันใช่ไหม ถึงได้แอบตามฉันมา ใครจะรู้ว่าบังเอิญมีคนเห็นเธอลอบตามจนน่าสงสัย คิดว่าเธอเป็คนโรคจิต จึงทำร้ายเธอจนหมดสติเพื่อช่วยเหลือคนอื่น!"
9K
