หลังจากวันแห่งการเดิมพันครั้งประวัติศาสตร์ผ่านพ้นไป ปรากฏการณ์ “ตลาดท้ายเมืองแตก” ก็กลายเป็เื่ปกติประจำวันของเมืองชิงสุ่ย ชื่อเสียงของ “โรตีสายไหมสะท้านภพ” ของหลินเสี่ยวฟานโด่งดังกระจายออกไปดั่งไฟลามทุ่ง ไม่เพียงแต่ชาวบ้านในเมืองเท่านั้น แม้กระทั่งคหบดีจากต่างหมู่บ้าน หรือขุนนางท้องถิ่นยังต้องส่งบ่าวไพร่มาเข้าแถวรอซื้อั้แ่ยามสาง
ทุก ๆ เช้า บรรยากาศหน้าร้านรถเข็นสีแดงคันเก่าของเสี่ยวฟานจะเนืองแน่นไปด้วยฝูงชน แถวของลูกค้าพาดผ่านยาวเหยียดข้ามสะพานหินท้ายตลาด เลี้ยวลดคดเคี้ยวผ่านหน้าศาลเ้าเมือง แถวยาวเหยียดไปไกลกว่าสามลี้ (ประมาณ 1.5 กิโลเมตร) จนเ้าหน้าที่ทางการต้องเดินทางมาช่วยจัดระเบียบทางเดินเพราะถนนอัมพาต
ทว่า สิ่งที่ทุกคนตั้งใจมาดูและยอมเสียเวลายืนขาแข็งนับชั่วโมง ไม่ใช่แค่เพื่อการซื้อขนมไปกินประทังหิว แต่เป็เพราะ้ามาชม “การแสดงวรยุทธ์ปรุงอาหาร” ของหลินเสี่ยวฟาน!
เสี่ยวฟานสวมชุดจอมยุทธ์ผ้าป่านตัวเก่งที่ซักจนสะอาด ยืนอยู่หลังเตาถ่านที่ไฟกำลังลุกโชน ราวกับแม่ทัพใหญ่คุมรบ ยิ่งคนดูเยอะแยะมุงล้อมแน่นเท่าไหร่ ต่อมบ้าพลังและความรักศักดิ์ศรีค้ำคอของเขาก็ยิ่งแผลงฤทธิ์แรงขึ้นเท่านั้น
ฟึ่บ! ฟั่บ!
“ทุกคนจงดูให้ดี! กระบวนท่าที่สี่... ัทะยานฟ้าทลายอัคคี!” เสี่ยวฟานะโลั่น สะบัดข้อมือควงแผ่นแป้งหมี่เหนียวนุ่มโยนขึ้นฟ้าสูงท่วมหัว แผ่นแป้งหมุนติ้ว ๆ กลางอากาศเป็วงกลมวงจักรสวยงาม ร่อนรับลมฤดูร้อนอย่างนุ่มนวลก่อนจะตกลงมากระทบกระทะแบนร้อนฉ่าเสียงดัง ฉ่าาาา! พอดีเป๊ะโดยไม่มีการตกหล่นพื้นแม้แต่มิลลิเมตรเดียว
จากนั้น สองมือของเขาจับก้อนน้ำตาลเคี่ยวตวัดดึงกวับ ๆ ๆ ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม เส้นสายไหมสีทองนับแสนเส้นปลิวพริ้วไหวรอบตัวเขาคล้ายคลึงกับพลังลมปราณไหมฟ้าของยอดฝีมือ เสี่ยวฟานควงสากไม้บดเนื้อผลไม้โชว์ลีลาสุดพลิ้วไหว ยักคิ้วยิ้มกวนบาทาและส่งสายตาขิงคนทั้งโลกให้ลูกค้าสาว ๆ ที่มายืนกรี๊ดเชียร์หน้าร้าน
เถ้าแก่เนี้ยโจว แผงขายผักข้าง ๆ ถึงกับนั่งพัดฉ่ามองด้วยความทึ่ง “ไอหยา... เ้าแสบเสี่ยวฟานมันไม่ได้ขายขนมแล้วนี่หว่า มันกำลังเปิดโรงละครโชว์พาวชัด ๆ!”
นายน้อยกู้ (กู้เทียนเหว่ย) บัดนี้กลายสภาพเป็เบ๊เบอร์หนึ่ง คอยเดินมาคุมแถวและแอบจดบันทึกความประทับใจ “เสี่ยวฟาน แถวยาวไปถึงจวนนายอำเภอแล้วเว้ย แกเบามือหน่อย ประเคนไส้ทุเรียนป่าให้ชิ้นใหญ่ขนาดนั้น ข้ากลัวว่าแกจะเจ๊งก่อนปิดเทอม!”
“เงียบรึเ้าน้อยกู้!” เสี่ยวฟานะโสวนขณะควงไม้พาย “คนมามุงดูข้าเยอะขนาดนี้ ข้าจะทำชิ้นเล็ก ๆ ให้เสียชื่อสำนักไหมฟ้าได้ยังไง! จัดชิ้นั์ไส้ทะลักไปเลยพี่น้อง! ขาดทุนช่างมัน แต่หน้าตาของหลินเสี่ยวฟานต้องตระหง่านฟ้าชั่วนิรันดร์!” เสียงเฮของลูกค้าดังก้องลานตลาด ความดังของเขาพุ่งทะลุขีดสุด ทว่าภัยพิบัติครั้งใหญ่หลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด... และมันกำลังเดินเท้าเข้าบ้านตระกูลหลินยามเย็นนี้!