ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

    เล่มที่ 4 บทที่ 92 ผู้รอดชีวิตจากฐานที่มั่นศาลาว่าการ

            “คุณโอวหยางนั่นคือ... พวกฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจว พวกเรา...”จ้าวเหลยหันกลับไปมองโอวหยางมี่มี่ที่ยังคงนั่งอยู่บนรถพร้อมกับเอ่ยถามอย่างขอคำชี้แนะ

            ไม่ใช่แค่เพราะโอวหยางมี่มี่เป็นคนสนิทของถังฮ่าวและยังเป็นผู้นำคนใหม่ของพวกเขาแต่เมื่อครู่เธอยังแสดงให้เห็นถึงพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งและได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ดังนั้นจึงทำให้จ้าวเหลยที่เป็นคนหยิ่งทะนงอดที่จะรู้สึกชื่นชมไม่ได้

            เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติที่เป็นไปโดยธรรมชาติเพราะคนเรามักจะเคารพและยำเกรงผู้ที่แข็งแกร่งกว่า

            โอวหยางมี่มี่ที่เพิ่งจะหายเหนื่อยหลังจากลุกขึ้นยืนแล้วก็มองไปยังกองกำลังที่กำลังต่อสู้กับฝูงซอมบี้ที่ถนนด้านซ้ายทันในนั้นภายในดวงตาก็มีความเจ็บปวดฉายแวบหนึ่งขึ้น

            แม้เธอจะอยากช่วยพวกเขามากก็ตามแต่หากพินิจด้วยเหตุผลแล้วเธอก็ต้องบอกกับตัวเองว่าไม่อาจหยุดขบวนลงเพื่อช่วยเหลือได้

            “ตามรถคันข้างหน้าไป!”โอวหยางมี่มี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำและถอนหายใจออกมา

            “สถานการณ์ตอนนี้ไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้หรอกหวังว่าพวกเขาจะยืนหยัดต่อไปได้นะ!”

            ขบวนรถเคลื่อนตัวออกไปไกลบัดนี้ก็ได้แล่นผ่านไปจนมองไม่เห็นคนกลุ่มนั้นแล้วทว่าก็ยังได้ยินเสียงต่อสู้จากเบื้องหลังอย่างชัดเจน

            ลี่เยว่เผยสีหน้าสิ้นหวังออกมา!

            เมื่อครู่พวกเขาเห็นขบวนรถของฐานที่มั่นเขตทหารที่กำลังถอนกำลังเคลื่อนเข้ามาพวกเขามีระยะห่างกันเพียงสามร้อยกว่าเมตรเท่านั้นและนั่นก็ทำให้เหล่าผู้รอดชีวิตจากฐานที่มั่นศาลาว่าการเมืองซูโจวรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาราวกับอัดฉีดยาชูกำลังเพราะต่างก็เห็นความหวังที่จะมีชีวิตรอด!

            เพราะเหตุนี้จึงทำให้ชั่วขณะนั้นพวกเขาสามารถระเบิดพลังต่อสู้ที่น่าทึ่งออกมาพวกเขาร้องตะโกนและสังหารซอมบี้ที่อยู่ด้านหน้าอย่างกล้าหาญเพื่อเรียกร้องความสนใจจากขบวนรถ!

            แม้พวกเขาจะดึงดูดความสนใจจากจ้าวเหลยและคนอื่นๆได้สำเร็จก็ตาม แต่ตอนนี้พวกเขาเองก็เหนื่อยล้ากันมากแล้วไหนเลยจะมีเรี่ยวแรงที่จะไปช่วยพวกเขาได้!

            เมื่อเห็นขบวนรถแล่นผ่านไปต่อหน้าต่อตาลี่เยว่และคนอื่นๆ อีกมากมายก็เผยสีหน้าสิ้นหวังออกมา!

            ตลอดเส้นทางที่พวกเขาฝ่าฟันกันมาเดิมทียังมีสมาชิกออกเดินทางมาด้วยกันสี่ร้อยกว่าคนแต่บัดนี้เหลือเพียงไม่ถึงสามร้อยคนเท่านั้น!

            ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะเบื้องหลังของพวกเขามีกองกำลังอีกหน่วยหนึ่งที่ช่วยดึงดูดความสนใจของฝูงซอมบี้ไปกว่าครึ่งหนึ่งนั้นเอง!

            ส่วนกองกำลังอีกหน่วยที่เดิมทีมีสมาชิกพันกว่าคนก็ลดลงเหลือเพียงแค่สี่ร้อยกว่าคนเท่านั้นแล้วสมาชิกของพวกเขาต่างก็ล้มตายไปมากกว่าสองในสามส่วน

            เมื่อเห็นดังนั้นจ้าวกั๋วเทาก็รู้ดีว่าในเวลาแบบนี้เขาจะปล่อยให้ขวัญกำลังใจตกต่ำไปไม่ได้เด็ดขาดหาไม่แล้วพวกเขาคงไม่มีใครรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!

            จ้าวกั๋วเทาตะโกนเสียงดัง

            “ตั้งสติกันไว้พวกเรายังมีความหวังอยู่ คิดดูสิว่าก่อนหน้านี้ฐานที่มั่นของเรากับเขตทหารอยู่ห่างกันมากกว่าห้าลี้แต่ตอนนี้พวกเราอยู่ห่างกันไม่ถึงสี่ร้อยเมตรเท่านั้น ระยะทางตั้งสองพันกว่าเมตรเรายังฝ่าฟันกันมาได้เช่นนั้นแล้วจะยอมแพ้ในจุดที่ห่างออกไปเพียงสามร้อยกว่าเมตรสุดท้ายอย่างนั้นหรือ? ขอแค่บุกฝ่าออกไปได้ เราก็จะตามขบวนรถของเขตทหารทันพอเป็นเช่นนั้นแล้วพวกเราก็จะปลอดภัย พี่น้องทั้งหลาย จงฮึดสู้เข้าไว้พวกเราจะต้องไปสมทบกับพวกฐานที่มั่นทหารให้ได้จงร่วมกันฆ่าซอมบี้สารเลวพวกนี้ให้หมด!”

            “ฆ่า!”หวังซิน ลุงเฉา และคนอื่นๆ ตะโกนออกมาพร้อมกัน

            “ฆ่า!”ลี่เยว่คำรามด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยว

            “ฆ่า!”ตอนนี้บนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของทุกคนต่างก็เปี่ยมไปด้วยความโหดเหี้ยม!

            ทุกคนพยายามอย่างหนักเพื่อสังหารซอมบี้ที่อยู่เบื้องหน้า

            “กรี๊ด!”ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมสูงดังขึ้น!

            เด็กหญิงตัวน้อยวัยเจ็ดถึงแปดขวบนั่งอยู่บนไหล่ของซอมบี้พละกำลังที่สูงใหญ่เธอส่งเสียงร้องแหลมสูงดังขึ้น และรอบๆ ตัวของซอมบี้พละกำลังตัวนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือรอบๆตัวของซอมบี้เด็กหญิงตัวนี้ได้มีซอมบี้ระดับ 4 ล้อมรอบอยู่ถึง 12 ตัว!

            ในบรรดาซอมบี้เหล่านี้มีซอมบี้พิษร้ายอยู่ด้วยตัวมันเป็นสีดำคล้ำ และมีรูปร่างคล้ายกับเด็กหนุ่มวัยสิบสามหรือสิบสี่ปี!

            ในเมืองซูโจวถึงกับมีซอมบี้กรีดร้องอยู่ถึงสองตัว!

            หรือพูดง่ายๆก็คือตอนนี้มีซอมบี้กรีดร้องปรากฏด้วยกันถึงสองตัวเลย!

            ...

            กระบองหนามในมือถูกเหวี่ยงฟาดออกไปจนซอมบี้ระดับ 1 และ 2 กระเด็นออกไป!

            สิ่งที่ทำให้ถังฮ่าวรู้สึกหดหู่ใจก็คือซอมบี้แขนเหล็กระดับ4 สองตัวที่อยู่ด้านหน้าไม่เพียงแต่ไม่ขยับเข้าใกล้แต่พวกมันยังถอยห่างออกไปราวกับจงใจรักษาระยะห่างจากเขาไปที่สี่ร้อยกว่าเมตร ยิ่งไปกว่านั้นซอมบี้แขนเหล็กทั้งสองตัวนี้ยังเจ้าเล่ห์มากอีกด้วย!

            มือที่แข็งแกร่งราวเหล็กกล้าของพวกมันถือแท่งเหล็กที่มีขนาดใหญ่เท่าอ่างล้างหน้าและมีน้ำหนักประมาณสองถึงสามร้อยจินอยู่แท่งเหล็กขนาดมหึมานี้มีความหนามากกว่าหนึ่งฉื่อ จึงทำให้ซอมบี้ทั้งสองตัวสามารถป้องกันการซุ่มยิงของไฉหมิงและโจวหนิงได้ถึงสองครั้ง

            ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่าก็คือซอมบี้ระดับ 4 อีกสองตัวที่ปรากฏตัวขึ้นทางซ้ายและขวาก็ใช้วิธีเดียวกัน พอเป็นเช่นนี้แล้วจึงทำให้การซุ่มยิงของเย่ชิงเฉิงไฉหมิง และโจวหนิง ไม่อาจสร้างผลเสียใดๆ แก่พวกมันได้

            ที่กึ่งกลางของกองกำลังเริ่มมีผู้คนบาดเจ็บและเสียชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ

            แม้ว่าถังฮ่าวจะส่งผู้วิวัฒนาการระดับ3 ทั้งห้าคนที่อยู่ด้านหลังไปช่วยแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาน้ำราดบนไฟ

            เนื่องจากปริมาณซอมบี้มีมากเกินไปเมื่อสังหารพวกมันไปแล้ว ก็มีซอมบี้อื่นๆ พุ่งเข้ามาใหม่เป็นระลอก

            ขณะที่ถังฮ่าวกำลังกระวนกระวายอยู่นั้นก็มีเสียงต่อสู้ดังมาจากด้านหน้า ไม่นานเสียงก็ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน

            ตู้มตู้ม! ผัวะ เคร้ง!

            มีเสียงอัดระเบิดกับเสียงฟาดฟันดังขึ้นในขณะเดียวกันก็มีเสียงอาวุธฟาดฟันกันดัง ทุกเสียงผสมปนเปกันราวกับวงออร์เคสตราที่กำลังบรรเลงอย่างดุเดือด

            เชียนมู่เซวี่ยและคนอื่นๆที่มาช่วยเหลือได้บุกเข้าไปในฝูงซอมบี้ด้วยท่าทีที่ดุดันคนทั้งหมดต่างก็มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อและไม่มีอะไรหยุดยั้งได้!

            ด้านหน้าสุดคือรถฮัมเมอร์เสริมเหล็กที่ขับโดยจางอวิ๋นจือส่วนเชียนมู่เซวี่ย ชิวอวิ๋นเอียน เจียงอี้อิง และคนอื่นๆ กลับไม่ได้นั่งอยู่ในรถ แต่เลือกที่จะอยู่คุ้มกันทางด้านซ้ายของรถและเอาแต่สังหารซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาใกล้ ทางด้านขวาก็มีสยงต้าที่เป็นหมีสัตว์เลี้ยงของถังฮ่าวคอยใช้อุ้งเท้าหมีขนาดใหญ่ทั้งสองข้างต่อสู้ต่างอาวุธสังหารที่ทรงพลังเพียงแค่กวาดออกไป ก็ฟาดซอมบี้ตัวหนึ่งกระเด็นลอยออกไป เพียงแค่ตะปบลงไปครั้งเดียวซอมบี้ตัวนั้นก็กลายเป็นก้อนเนื้อเละ เมื่อใดที่พบเจอเข้ากับซอมบี้ระดับ 3ที่ดุร้าย อุ้งเท้าขนาดมหึมาทั้งสองข้างก็จะประกบเข้าหากัน จากนั้นก็บิดเพื่อเด็ดหัวของมันก่อนจะโยนเข้าปากและเคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อย

            เพียงแค่จางเสี่ยวเหาขยับนิ้วก็มีลูกไฟห้าลูกพุ่งทะยานออกไป พร้อมกับมีเสียงระเบิดตูมตามขึ้นในฝูงซอมบี้

            หลังจากที่สะบัดมือต่ออีกครั้งก็พลันมีอสรพิษเพลิงตัวหนึ่งพุ่งปราดออกไปแผดเผาซอมบี้ที่พุ่งเข้ามากว่าสิบตัวจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

            จางเฉินได้ถือหอกเหล็กยาวไว้ในมือไม่ว่าจะทุบ กวาด หรือแทง ก็ล้วนทำให้เหล่าซอมบี้ล้มลง

            รูปแบบการต่อสู้ของเกอหย่งและสยงมู่ค่อนข้างคล้ายกับจางเฉินทีเดียว

            เพราะผู้วิวัฒนาการด้านพละกำลังสามารถใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบด้านพละกำลังได้อย่างเต็มที่

            ส่วนจั่วชิวเหว่ยเย่ก็แสดงให้เห็นถึงความเร็วของเขาอย่างเต็มที่

            มีดสั้นสองเล่มในมือของเขากลายเป็นเงาเลือนรางสองสายแม้จะไม่พลิ้วไหวเท่ากับของโอวหยางมี่มี่ แต่ฝูงซอมบี้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่พวกเขาเจอก็มีเพียงซอมบี้ระดับ3 เท่านั้น ไม่มีซอมบี้ระดับ 4 เลยแม้แต่ตัวเดียว!

            พอเป็นเช่นนี้แล้วจะต้านทานกองกำลังที่กล้าแกร่งของเชียนมู่เซวี่ยได้อย่างไร!

            ในบรรดาสมาชิกกว่าสามร้อยหกสิบคนก็มีหนึ่งในสามที่ไม่ได้ทำหน้าที่สังหารซอมบี้ แต่พวกเขามีหน้าที่ลากซากศพของซอมบี้ระดับ2 หรือ 3 ที่ถูกสังหารไปเข้ามา ก่อนจะขุดเอาคริสตัลวิวัฒนาการที่อยู่ภายในร่างของพวกมันออกมา

            ส่วนซากศพของซอมบี้ระดับ1 นั้นกลับไม่มีใครสนใจ!

            เพราะตอนนี้คริสตัลวิวัฒนาการในร่างของซอมบี้ระดับ1 เป็นเพียงคริสตัลวิวัฒนาการธรรมดาที่มีสีเทาขาว และมีเพียงซอมบี้ระดับ 2ขึ้นไปเท่านั้นถึงมีคริสตัลสีเงินขาว!

            เพราะเชียนมู่เซวี่ยที่ให้ทุกคนเร่งรุดเดินทางพวกเขาจึงไม่มีเวลามากพอที่จะค่อยๆ เก็บกวาดสนามรบ

            เมื่อเห็นเชียนมู่เซวี่ยและคนอื่นๆกำลังบุกเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้ว เหล่าผู้รอดชีวิตจากฐานที่มั่นทหารก็พากันส่งเสียงให้เป็นขวัญกำลังใจบัดนี้พวกเขาต่างก็รู้ดีว่าหากยืนหยัดต่อไปได้ จะต้องมีชีวิตรอดอย่างได้แน่นอน!

    คล้ายกับเรื่องระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】 ที่คุณอ่าน