เมื่อยามรัตติกาล

เชน อยู่หลังม่านอีกด้านของเตียง แค่อยู่อย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร ขณะเผลอแอบฟังเรื่องเล่าของริน ทำให้เขาเข้าใจปฏิกิริยาของหญิงสาว หน้ากระดานภารกิจตอนนั้นขึ้นมา

แล้วไม่นานก็ตามมาด้วย พวกกลุ่มฮันเตอร์ ที่สนิทกับเธอ ชนิดห้องพักฟื้น กลายเป็นการพบปะ พูดคุย เล็กๆ ไปทันที

เชน กดน้ำชา พลางจิบ เบาๆ จ้องมองออกไปด้านนอก เมืองมหานคร ตึกลับฟ้ายามรัตติกาล ของเขตเศรษฐกิจลำดับ 1 ประเทศจีน (กวางโจว) ซึ่งตั้งใจมองแสงสีความยุ่งวุ่นวายของเมืองอย่างจริงจังเชียว

พวกอาเวยที่มาเยี่ยมพูดคุย พร้อมพวก คลาร์ก ดีแลน จวนแทบหมดเวลาเยี่ยมไข้ จู่ๆ คลาร์ก มันจะนึกครึ้มอะไรไม่รู้ แอบเผยอเปิดม่านเตียงเชนเล็กๆ เมื่อได้ยิน เหมือนมีเสียงคนอยู่

เชนเห็นดวงตาเปล่งประกาย กวาดมองมาคู่นั้น…เขาหันไป จุ๊! ปาก ให้มันตกใจเล่นไปเสี้ยวขณะ เมื่อเห็นเชนเองก็อยู่ที่นี่

คลาร์ก ดีแลน สะอึกในลำคอ ขึ้นมาถี่ๆ อึก! อึก!

ฮันเตอร์เห็นหน้าประหลาด คลาร์ก ดีแลน คิดจะกล่าวถามอีกฝ่ายขึ้นมา

ก่อนเสียง เบาๆ จาก อาเวยบอกเตือนทุกคน ตัดฉับบรรยากาศภายในห้อง ให้หญิงสาวพักผ่อน “หมดเวลาเยี่ยมไข้ เลิกรบกวนริน แล้วไปกันได้แล้ว…พวกเจ้า!” ขณะอาเวยคลี่ยิ้มตาหยี อบอุ่นออกมาให้หญิงสาวในตอนท้าย

ริน พลางโบกมือมีสายระโยงระยาง ส่งพวกเขาน้อยๆ

พริบตาเสียงภายในห้องพลันดูเงียบสงบ ราวกับเสียงร้องจักจั่น กลับเข้าสู่การจำศีลอีกครั้ง ก่อนได้ยินเสียง ริน ผ่อนลมหายใจ น้อยๆ คล้ายว่านางจะควานหา แว่นตาอยู่

เชนจะเลื่อนผ้าม่าน ปรืด! พยุงมือขาวนุ่มอีกฝ่าย ไปที่โต๊ะวางของส่วนตัว เมื่อเสียงใส น่าฟังกล่าว “ขอบคุณ!”

ทว่าเมื่อใส่แว่นตา เตรียมโทรหาใครบางคนที่ซื้อโทรศัพท์ใหม่มาให้ตอนนั้น นางก็ต้องรีบวางสายอย่างเร็ว ที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือน มันดังอยู่ข้างๆ พร้อมเห็นหน้าคน ‘พยุง’ ตรงหน้าด้วยแล้ว

รินก็เกือบสะดุ้งโหยง ด้วยความตกใจ ลืมไปว่าตนเองบาดเจ็บอยู่ “เจ้า! เชนมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!”

เชน กลั้วยิ้ม แต่แววตาเฉื่อยชา เมื่อชี้ไปที่เสื้อผ้าที่ใส่ “ผมเองก็เป็นคนไข้ อย่าเสียงดัง ไปครับ รุ่นพี่”

จู่ๆ เขาก็ทำหน้าอยากรู้ “รุ่นพี่คิดจะโทรหาผม มีธุระอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่มีอะไรไม่มีอะไร ข้าจะนอนพักแล้วย่ะ” เมื่อยังจำหน้าเชนอมทุกข์ กลัวว่าจะโทษตนเอง แต่รินก็ไม่คิดว่าเชนจะเป็นผู้ป่วยอยู่ที่นี่เหมือนกัน คำพูดต่างๆ ที่คิดไว้พูดไม่ออกทันที เมื่ออยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย

ส่วนนี้ ทำให้เชน เปลี่ยนสีหน้าเรียบเฉย พลางย่นคิ้วเข้าติดกันเล็กๆ ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน

ซึ่งหลังจากคืนนั้นพวกเขานั่งมองตึกลับฟ้า วิวทิวทัศน์เมืองมหานครแสงสี ด้วยกันอย่างจริงจัง เชนก็กล่าวเสียงหนักแน่นออกมา “ว่าหากไม่จำเป็น เขาจะไม่ร่วมปาร์ตี้ กับคนภายในบ้านทีม10อีก”

รินพอรู้แผลใจอีกฝ่าย คล้ายแผลเก่าเปิดกว้าง เลือดกำลังไหลออกยังไม่ได้รักษา จากใบหน้าตอนนั้นของเชน ซึ่งติดตาหญิงสาวบาดเจ็บตอนนั้นไม่น้อย จริงๆ

ริน ไม่ได้กล่าวโต้แย้งอะไรตอนนั้น ขณะพยักหน้า ยอมรับมัน “อืมๆ ข้าเข้าใจแล้ว เชน!”

ถึงภายในใจอยากจะช่วยก็ตาม ครั้นรู้ได้ทันทีกลิ่นความโดดเดี่ยวของเชน มาจากไหน มีเพียงเวลาเท่านั้น ที่จะสลัดความหวาดกลัว เยียวยา การสูญเสียออกไปจากใจ อีกฝ่ายได้

…หลังกลับออกจากโรงพยาบาล เชนก็เริ่มฟิตซ้อมร่างกาย เข้าสู่สนามประลอง การต่อสู้อย่างจริงจัง เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดตนเองอย่างต่อเนื่อง

ส่วนอาวุธใหม่ [หอกทองสั้น สลายปราณมานา] เชนได้มาจากบอสวานรที่เขาจัดการ ไอเทมระดับ แรร์ ถูกแบ่งส่วนรายได้…

เชน จึงเลือกอาวุธน่าสนใจนี้มาใช้ จากความสามารถสลายสกิลโจมตี ถือว่าดีไม่น้อย ขณะเขาเริ่มใช้มัน เข้าร่วมในการประลอง…การท้าทายกับรุ่นพี่จ้านสวีจีอีกครั้ง

จากแต้มตนเองที่มีอยู่2000แต้ม ทำให้เขาสามารถพ่ายแพ้รุ่นพี่ ผู้เป็นอันดับหนึ่งได้อีกหลายครั้งเชียวล่ะ

ชายหนุ่มผมขาวปลิวสะบัดโยกไหว เลือกท้าประลอง กับรุ่นพี่จ้านสวีจี ที่เป็นเป้าหมายอีกครั้ง เมื่อร่างเสมือนปรากฏเบื้องหน้าครรลองสายตา

การต่อสู้ที่ดุเดือดก็เริ่มต้นขึ้นทันที ครั้นเชนตั้งมีดสั้นระเบิดเลือดในมือ ปัดป้องดาบที่พุ่งวาบ จากการควบคุมอีกฝ่าย เข้าโจมตีอย่างเร็ว กะไม่ให้ตั้งตัว

เคร้ง! เปรี้ยง! ขณะเชนรีบพุ่งปามีดสั้นระเบิดเลือด เปลี่ยนตำแหน่ง ใช้สกิลกลืนเลือดกับอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด

วูม! [แจ้งเตือนสกิลติดตัวกลืนเลือด ของคุณถูกเปิดใช้งานแล้ว]

แต่เหมือนไม่ใช่แค่เชนคนเดียวที่พัฒนาขึ้น เมื่อเห็นหนึ่งในดาบอาวุธใหม่ของรุ่นพี่ คืออาวุธระดับ เวิลด์ไอเทม [ดาบกลืนแม่น้ำ]

คล้ายเชนรับรู้ถึงความซวย เมื่อดาบกลืนแม่น้ำ ถูกรุ่นพี่จ้านสวีจี กวัดแกว่งควบคุมดาบออกมา จู่โจม ไม่ยอมถูกทำดาเมจฝ่ายเดียว ปัง! มันจะระเบิดคลื่นน้ำออกมา กระแทกเข้าหาเชน

ปึง! ปึง! เสียงคลื่นมวลน้ำนั้น กระแทกราวคลื่นมหาสมุทรสาดซัดดังไม่ขาด ภาพโฮโลแกรม ยังสั่นไหวประมวลผลการต่อสู้เสมือนไม่ทัน

แต่ความบ้าและอันตราย คือรุ่นพี่จ้านสวีจี มีธาตุสายฟ้า ระดับสูงในตัว เมื่อแทงดาบปลดปล่อยคลื่นสายฟ้า สร้างคอมโบธาตุที่อันตราย ก็ไม่ต่างจากคลื่นการโจมตี ที่กวาดไปทั่วสนามประลอง

เปรี้ยง! ครืน! พร้อมเวลานั้นเอง มืออีกข้างเชนเผย [หอกทองสั้น สลายปราณมานา] อยู่ในฝ่ามืออีกข้าง เขาจะปักมันลงกระแทกพื้น สลายปราณมานา การโจมตีทั้งหมด ทิ้งทันใด

ปึง! แม้จะได้ผลคลื่นสีทองกระแทกออกไป จนน้ำ ผสมธาตุสายฟ้า ระเหยออกไปในอากาศ แต่ก็ส่งให้เชนเนื้อตัวเกร็งกระตุก จากสายฟ้าช็อตของอีกฝ่ายบางส่วน

แล้วพุ่งร่างไม่สมบูรณ์ ดวลเดือดการโจมตี ซึ่งหน้ารุ่นพี่จ้านสวีจี เหมือนการโจมตีทั้งสอง ไม่มีการป้องกันอยู่ ส่วนสกิลติดตัวมีดสั้นระเบิดเลือด เชน เปิดสถานะเลือดไหล ก็เหมือนว่า จะได้ผลไม่น้อย

ฉัวะ! ทว่าเชนก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของรุ่นพี่จ้านสวีจีในตอนนี้ เมื่อสกิลปาหอกสายฟ้าของอีกฝ่าย [ทะลวงข้ามศตวรรษ] พุ่งทะลุ ส่งร่างเชน ‘พ่ายแพ้’ กลับออกไปสู่โลกความเป็นจริงอีกครั้ง