บทที่ 82
ตกหุบเขา
[ ระบบ :ร่างกายสูญเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ]
[ ระบบ :ร่างกายได้รับบาดเจ็บภายในเป็นจำนวนมาก ]
[ ระบบ:ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการตกที่สูง ]
[ ระบบ :พลังชีวิตลดต่ำลง ]
[ ระบบ :ระบบกำลังเริ่มทำการช่วยชีวิต ]
เสียงภายในหัวดังขึ้นอย่างที่ละรัวข้อความจากระบบปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิด
เดย์ในตอนนี้ร่างกายกำลังเย็นเฉียบเขานอนอยู่ภายใต้หุบเขาอันมืดสนิท
ร่างกายในตอนนี้เจ็บปวดจนด้านชาไปเรียบร้อยแล้วไม่สามารถขยับได้เรือสีแดงไหลออกมาเป็นจำนวนมาก
เดย์สัมผัสได้ถึงภายในร่างกายกระดูกของเขาน่าจะหักหลายท่อนแถมอวัยวะภายในยังบาดเจ็บจากการตกลงมา
เดย์สติเลือนลางดวงตาเต็มไปด้วยความพร่ามัวมองเห็นบริเวณรอบๆมีเพียงเเค่ความมืดมิดเท่านั้น
เดย์พึมพำภายในใจของตนเอง “ นี่ตัวของเราพลาดท่าตกลงมาบริเวณด้านล่าง”
“ ต้องตายแล้วอย่างงั้นหรอ ”
“ ความรู้สึกเจ็บปวดนี่มันอะไรกันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย”
“ เราตกลงมาลึกขนาดไหนกันแน่เสียงข้อความจากระบบมันเองก็ดังขึ้นอย่างไม่หยุด”
“ ร่างกายในตอนนี้ไม่สามารถขยับได้จะทำยังไงให้รอดเหตุการณ์ตอนนี้ก็ได้” เดย์กำลังขบคิดหาทางที่จะทำให้ตนเองนั้นรอดออกไปในขณะที่สติของเขาเต็มไปด้วยความเลือนลาง
ในขณะที่ร่างกายกำลังซึมซับความเจ็บปวดเหล่านั้นเสี่ยงของผู้ช่วยจากระบบภายในหัวดังขึ้นมา“ เรียนนายท่านตอนนี้ร่างกายกำลังถึงขีดจำกัดร่างกายกำลังสูญเสียเลือดเป็นจำนวนมาก”
“ ระบบจะทำการใช้งานสกิล”
“ ท่านสามารถเปิดใช้งานสกิลของท่านได้ต้องการจะใช้หรือไม่”
“ ขอแนะนำท่านควรใช้สกิลและความสามารถของสกิลของท่านในตอนนี้หากไม่ใช้งานสกิลในตอนนี้ร่างกายของท่านจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนตาย ”
เสียงภายในหัวดังขึ้นมาเพื่อแจ้งเตือนเกี่ยวกับ เดย์คิดภายในใจของตนเอง“ สกิลงั้นเหรอ? ”
“ จริงสิมีสกิลนั้นอยู่สินะสกิลนั้น ”
เดย์คิดภายในใจส่งเสียงออกมาบอกกับระบบภายในหัว “เปิดใช้งานสกิลฟื้นฟูฉับพลัน ”
“ รับทราบคำสั่ง”
“ ผู้ใช้งานทำตามคำแนะนำระบบจะทำการเปิดใช้งานสกิลฟื้นฟูฉับพลันโดย”
[ ระบบ :ระบบเริ่มทำการเปิดใช้งานสกิล ]
[ ระบบ :เริ่มทำการเปิดใช้งานสกิลฟื้นฟูฉับพลัน ]
[ ระบบ :ผลของสกิลทำงานเรียบร้อย ]
[ ระบบ :ร่างกายของท่านจะเริ่มทำการฟื้นฟู ]
[ ระบบ :สกิลฟื้นฟูฉับพลันไม่สามารถใช้งานได้ในระยะเวลาเจ็ดวัน ]
ข้อความจากระบบแจ้งเตือนขึ้นมาอย่างต่อเนื่องพลังเวทย์ภายในร่างกายเริ่มไหลเวียนมากขึ้น
พลังเวทย์เหล่านั้นไหลเวียนเข้ามาภายในเส้นเลือดกล้ามเนื้อถูกปลดปล่อยออกมาเป็นจำนวนมาก
ในขณะเดียวกันบาดแผลทั่วทั้งร่างกายก็เริ่มดีขึ้นกระดูกและกล้ามเนื้อที่ฉีกขาดก่อนหน้านี้จากการตกลงมาจากที่สูงมันก็โดนรักษา
ร่างกายของเขาฟื้นฟูขึ้นอย่างรวดเร็วความเจ็บปวดก่อนหน้านี้ที่ได้รับมันเริ่มค่อยๆฟื้นคืนกลับมา
เดย์สติของเขาที่กำลังเลือนรางมันค่อยๆกลับมาอย่างช้าๆดวงตาที่กำลังพร่ามัวมันค่อยๆชัดเจนมากขึ้น
สติของเขาในตอนนี้กลับมาจนเกือบสมบูรณ์พร้อมมองเห็นข้อความจำนวนมากที่ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าของตน
“ ความเจ็บปวดหายไปแล้ว ”
“ เปิดใช้งานสกิลได้ทันสินะ ”
ตอนนี้บาดแผลทั่วทั้งร่างกายโดนฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเขาค่อยๆลุกขึ้นมาแล้วก็มาอยู่ในท่านั่ง
เดย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา “ ร่างกายของเราได้รับการฟื้นฟู”
“ โชคดีสินะร่างกายได้รับการฟื้นฟูในตอนนี้บาดแผลทั่วทั้งร่างกายหายสนิทเพิ่งเคยใช้งานสกิลนี้เป็นครั้งแรก ”
“ ไม่คิดเลยว่าสกิลนี้จะเป็นประโยชน์มากขนาดนี้หนึ่งในสกิลทั้งสามที่ได้รับมาจากภารกิจในตอนนั้น ”
ก่อนหน้านี้เขาได้รับสกิลในการทำภารกิจสำเร็จมาถึงสามอันเป็นสกิลใหม่ที่เขาได้รับมา
โดยสกิลหนึ่งอย่างมันคือสกิลที่ทำให้เขานั้นไม่จำเป็นจะต้องพักผ่อนนั่นคือสกิลอย่างแรก
ส่วนนี่คืออีกหนึ่งสกิลที่เขาได้รับมาจากการทำภารกิจในครั้งนั้นและเปิดแพ็คเกจสุ่มสกิล
หลังจากที่เปิดแพ็คเกจสุ่มสกิลสกิลที่สองที่เขาได้รับมามันก็คือการฟื้นฟูฉับพลัน
[ ชื่อสกิลฟื้นฟูฉับพลัน ระดับ สกิลระดับแพลตตินั่ม [Platinum] ]
[ ความสามารถของสกิลฟื้นฟูร่างกายจากบาดแผลทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสถานะผิดปกติหรือได้รับบาดเจ็บทางกายภาพสามารถฟื้นฟูได้ในทันที โดยเมื่อใช้งานสกิลนี้แล้วสกิลจะไม่สามารถใช้งานได้ในระยะเวลาเจ็ดวัน ]
สกิลนี่ถือว่าเป็นสกิลระดับแพลตตินัมซึ่งมันคือสกิลระดับสูงที่สุดที่เขามีอยู่และมีอยู่เพียงแค่ไม่กี่สกิลเท่านั้น
ความสามารถของมันดีจนน่าเหลือเชื่อ
โดยความสามารถของสกิลนี้มันคือการฟื้นฟูร่างกายให้หายจากบาดแผลทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นพิษหรือว่าสถานะผิดปกติอะไรมันเองก็สามารถฟื้นฟูได้
แต่มันก็ไม่ใช่สกิลที่สมบูรณ์แบบเสียทีเดียวเพราะว่าสกิลนี่มันก็มีจุดบอดอันใหญ่หลวงเช่นเดียวกัน
โดยจุดบอดอันใหญ่หลวงของสกิลนี้ก็คือมันสามารถใช้งานได้เพียงแค่ครั้งเดียวต่อหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น
หลังจากที่ใช้งานสกิลนี้ไปเรียบร้อยแล้วเขาจะไม่สามารถใช้สกิลฟื้นฟูฉับพลันได้ไปอีกถึงเจ็ดวันด้วยกัน
แต่ถึงแม้ว่าจะมีจุดบอดอันใหญ่หลวงขนาดนี้แต่มันก็ยังคงเป็นสกิลที่มีประโยชน์เป็นอย่างมาก
ร่างกายของเขาบาดเจ็บจากการตกลงมาจากบริเวณด้านบนในตอนนี้ตกลงมาถึงบริเวณด้านล่างลึกลงมาหลายร้อยหลายพันเมตร
ร่างกายของเขาควรจะตายไปแล้วด้วยซ้ำแต่เพราะว่าได้รับสกิลฟื้นฟูฉับพลันทำให้ร่างกายฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว
หนึ่งนาทีถึงสองนาทีเท่านั้นร่างกายของเขาก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดและก็ฟื้นฟูกลับมาอยู่ในสภาพปกติได้
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังดวงตาของเขากวาดไปมองบริเวณรอบๆตอนนี้รอบร่างกายมีแต่ความมืดมิด
เดย์ยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาใช้เวทย์เปลวเพลิงสร้างลูกไฟให้แสงสว่าง
แสงไฟสว่างไสวปัดเป่าความมืดมิดภายใต้หุบเหวลึก
บริเวณด้านใต้นี่มันคือหุบเหวขนาดใหญ่ที่ลึกลงมาหลายพันเมตรแสงไฟสว่างไสวปัดเป่ามองเห็นรอบๆร่างกายจุดที่เขากำลังนั่งอยู่เต็มไปด้วยเลือดของเขาที่ไหล
“ นี่คือใต้หุบเหวอย่างงั้นหรอ ”
“ ตกลงมาลึกขนาดไหนกัน ”
“ เอาเถอะแต่รอดมาได้มันก็ถือว่าดีมากแล้ว ”ในตอนนี้เพียงแค่เข้ารักษาชีวิตของตนเองและรอดมาได้มันก็ถือว่าดีเป็นอย่างมากแล้ว
เดย์รวบรวมสติของตนเองลองจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ทั้งหมดที่เกิดขึ้น
เขาจดจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ทั้งหมดที่เกิดขึ้นได้เขาพลาดใครจะคิดว่ามอนสเตอร์ตนนั้นมันจะโจมตีตรงบริเวณหน้าผาที่เขากำลังยืนอยู่และทำให้เขาตกลงมาด้านล่าง
เดย์ลองเงยหน้าขึ้นไปมองบริเวณด้านบน
หลังจากที่เงยหน้ามองขึ้นไปบริเวณด้านบนก็ไม่พบเห็นทั้งดวงจันทร์และก็แสงอาทิตย์บริเวณด้านบนเลยแม้แต่น้อย
“ การที่ไม่พบเห็นแสงอะไรเลยแสดงว่าบริเวณด้านใต้นี้ลึกเป็นอย่างมาก”
“ แล้วมอนสเตอร์ตัวนั้นแล้วก็พิณต้องสาป ”เดย์มองหามอนสเตอร์ที่มันตกลงมาพร้อมกับเข้าบริเวณด้านล่าง
หลังจากที่ให้มองไปทางซ้ายและทางขวาขยายเปลวเพลิงให้มันใหญ่ขึ้นสอดส่องบริเวณรอบๆก็ไปพบเห็นร่างของก้อนเนื้อขนาดใหญ่ที่ตอนนี้ตกลงมาด้วยความสูงมันตกลงมาด้านล่างและแตกละเอียดเป็นก้อนเนื้อเล็กๆมากมายอยู่ตามพื้น
“ มันตายแล้วสินะ ”
เดย์ค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆเมื่อเดินเข้าไปสำรวจร่างกายของมันก็ไปพบเห็นเข้ากับพิณต้องสาปตกอยู่ที่พื้น
“ พิณนี่… ”
ในตอนนี้จากสายตาของเขาที่กำลังมองดูอยู่มองเห็นว่าพินนี่มันดูไร้ซึ่งอำนาจพลังเวทย์สีดำสนิทที่เคยปลดปล่อยออกมาก็ไม่มีแล้วรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
จบบท