ในรุ่งเช้าของวันต่อมา ขณะที่ชินจิกำลังนอนหลับอย่างสบายอยู่บนเตียง จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมเสียงแหบแห้งของยูเมโกะ
ก๊อก...! ก๊อก...! ก๊อก...! “ชินจิ---ตื่นหรือยังหลาน”
เ้าชินจิพอได้ยินเสียงคุณป้าคนสวยเรียก มันก็ค่อย ๆ ลืมตาตื่น และลุกขึ้นมานั่งด้วยท่าทางงัวเงีย
“หาววว...ววว คร้าบคุณป้า ตื่นพอดีเลย มีอะไรเหรอครับ”
“เอ่อ....คือ....งั้นป้าขอเข้าไปหน่อยนะ พอดีมีเื่จะคุยนิดหน่อย” พูดจบยูเมโกะก็เปิดประตูห้องของชินจิ ก่อนจะเดินก้าวเท้าเข้ามาภายใน สภาพของเธอไม่ต่างจากเมื่อวาน ทั้งเสื้อผ้า ผมเผ้า นี่แสดงว่ายูเมโกะตื่นปุ๊บก็รีบมาหาหลานชายของตัวเองทันที
ยูเมโกะหย่อนก้นลงนั่งบนเตียงของชินจิ ก่อนที่เธอจะก้มหน้านิ่งเงียบ คล้ายกับคนที่มีความลำบากใจอะไรสักอย่าง แต่ไม่กล้าเอ่ยปากพูดออกมา
“คะ...คุณป้ามีอะไรรึเปล่าครับ” เ้าชินจิเอ่ยถามขึ้นพร้อมคิ้วที่ขมวดเป็เลขแปดด้วยความสงสัย ยูเมโกะที่ได้ยินก็ถอนหายใจยาว ๆ ก่อนที่หญิงสาวจะระบายยิ้มแห้ง ๆ แล้วเอ่ยออกมาว่า
“คะ...คือเื่เมื่อคืนป้า...ป้าขอโทษนะจ๊ะ พอดีป้าไม่ได้ดื่มมานาน ก็เลยลืมไปว่าถ้าตัวเองเมาแล้วจะเป็ยังไง...”
คำพูดที่เปล่งออกมาจากปากของยูเมโกะทำเอาเ้าชินจิตาโต อ้าปากค้าง นะ...นี่ป้าของมันรู้งั้นหรือว่าเกิดอะไรขึ้น!?
“คะ...คะ...คุณป้า จะ...จำได้งั้นเหรอครับ ว่าตอนเมาตัวเองทำ....ทำ...ทำอะไรแบบนั้น...” ชินจิเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ พร้อมใบหน้าที่ซีดเผือด ยูเมโกะยิ้มกว้าง ก่อนจะสั่นหน้าไปมา
“อะ...อ้าว”
“ป้าจำไม่ได้หรอกชินจิว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง แค่รู้ว่าเวลาตัวเองเมาแล้วจะทำอะไรลงไปก็เท่านั้น เพื่อนป้าเคยอัดวิดีโอแล้วเอามาให้ป้าดูน่ะ ซึ่งไม่เหมือนกับยัยเอริกะแม่เธอ ที่ปานนี้ก็ยังไม่รู้เื่รู้ราวอะไรเลย”
“แบบนี้นี้เอง... อึก! ตะ...แต่ผมกับคุณป้าพวกเราไม่ได้ทำอะไรถึงขั้นนั้นนะครับ คะ..คุณป้าแค่ใช้ปากกับ...กับไอ้นั่นของผมจนน้ำแตก แล้วก็เมาหลับไปเท่านั้นเอง” ชินจิรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงแ่เบา พร้อมท่าทางที่รู้สึกผิด ยูเมโกะพอได้ฟังเธอก็พ่นลมหายใจยาว ๆ ออกมาด้วยความโล่งอก
“ฟู่-----โชคดีจังที่ป้าทำแค่นี้ ขืนทำมากกว่านั้นยัยเอริกะฆ่าป้าแน่ ๆ แต่ยังไงป้าก็ต้องขอโทษหลานอีกทีนะ ต่อไปป้าจะไม่ดื่มอีกแล้วสบายใจได้”
พอเ้าชินจิได้ยินแบบนั้นมันก็รู้สึกสบายใจขึ้นหลายเท่า
“ขอบคุณครับคุณป้า จริงสิ แล้วนี่มันเื่บ้าอะไรครับ ทำไมทั้งคุณป้า ทั้งคุณแม่ถึงเป็แบบนั้นเวลาดื่มเหล้า” ชินจิเอ่ยถาม
ยูเมโกะพอได้ยินเธอก็ระบายยิ้มแห้ง ๆ ขึ้นบนใบหน้า “ฟังแล้วอย่าในะ มันไม่ใช่แค่ป้ากับแม่เธอหรอกที่เป็แบบนี้ ต้องบอกว่าเป็ผู้หญิงในตระกูลของเราทุกคนมากกว่า...”
“หา!? คุณป้าว่าไงนะครับ ผู้หญิงในตระกูลทุกคนงั้นเหรอ!!”
“ใช่ ผู้หญิงในสายตระกูลเราั้แ่สมัยเอโดะเป็แบบนี้กันทุกคน มีเื่เล่าว่าทุกอย่างเกิดจากคำสาปของเทพเ้าองค์หนึ่ง แต่ป้าไม่รู้หรอกนะว่าเทพเ้าองค์ไหน แล้วทำไมพวกเราถึงโดนสาป เพราะไม่มีบันทึกไว้เป็รูปเล่ม มีเพียงเื่เล่ากันมาจากปากต่อปาก ตอนแรกป้าก็ไม่เชื่อหรอก แต่พอโตเป็สาวแล้วเริ่มดื่มเหล้าครั้งแรกนั่นแหละ ถึงได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง”
เ้าชินจิที่ได้ฟังความจริงอันน่าเหลือเชื่อก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ คำสาปบ้าบออะไรวะเนี่ย? แล้วทำไมต้องเกิดกับผู้หญิงในตระกูลของมันด้วย? เหล่านี้คือคำถาม ที่ไร้คำตอบในหัวของเด็กหนุ่มบนเตียงนอน
“แล้วมีวิธีลบล้างคำสาปมั้ยครับ” ชินจิถาม ยูเมโกะยิ้มอย่างเศร้า ๆ พร้อมส่ายหน้าไปมา
“ไม่มีหรอกชินจิ ก็อย่างที่ป้าบอก ผู้หญิงในตระกูลในทุกรุ่นแทบไม่มีใครรู้เื่นี้เลย เมื่อไม่ทราบที่มา ว่าทำไมถึงโดนสาป ก็ไม่มีใครรู้ต้องแก้ยังไง ทางเดียวก็คือ ห้ามไม่ให้เหล้าเข้าปากตอนมีผู้ชายอยู่ใกล้ตัว”
เ้าชินจิรู้สึกผิดหวังเป็อย่างที่ไม่อาจแก้คำสาปบ้า ๆ ของตระกูลตัวเองได้ แต่อย่างน้อย ๆ มันก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น และอย่างที่ยูเมโกะบอก ‘แค่ไม่ให้เหล้าเข้าปากแม่ หรือผู้หญิงในตระกูลก็พอ’ ทว่า...เ้าชินจินั้นไม่ได้ล่วงรู้เลยสักนิด ว่าคำสาปของทวยเทพนั้นแฝงไปด้วยความเคียดแค้น ถึงจะพยายามแค่ไหน สุดท้ายเื่แบบนี้มันก็จะเกิดขึ้นอยู่ดี...
3 วันผ่านไป
“กลับมาแล้วจ้า!!” เสียงทักทายสดใสของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ในขณะที่เธอยืนอยู่หน้าประตูบ้าน ไม่ใช่ใครที่ไหน เอริกะ นั้นเอง...
“โอ้ กลับมาแล้วเรอะยัยบ้า มีอะไรมาฝากบ้างยะ”
“กลับมาแล้วเหรอครับแม่ เป็ไงบ้างครับ”
ยูเมโกะ กับชินจิ ที่โผล่หน้าออกจากห้องรับแขกเอ่ยถาม
“มีเพียบเลยพี่ นี่ไง มีปูมัตสึบะจากทตโตะริด้วยนะ ญาติของเพื่อนหนูให้มา เพราะรู้ว่าพี่กับชินจิชอบกิน และหนูก็แวะซื้อเ้านี่มาด้วย ทาดา!!!” เอริกะยิ้มกว้างสว่างสดใส ก่อนจะชูถุงหิ้วจากร้านสะดวกซื้อขึ้นสุดแขน ซึ่งในนั้นมีเบียร์อยู่ 3 ขวด!!!
“ไม่ได้ดื่มกับพี่นานแล้ว เพราะงั้นคืนนี้ต้องเต็มที่กันสักหน่อย” เอริกะยิ้มอย่างอารมณ์ดี แต่ยูเมโกะ กับชินจิถึงกับสี่ตาเบิกกว้างด้วยความใ
“บรรลัยแล้วครับป้า เอาไงดี...”
“ใช่ บรรลัยแล้ว จะบอกความจริงกับยัยเอริกะก็ไม่ได้ด้วย แล้วถ้ายิ่งปฏิเสธเื่ดื่มก็จะยิ่งชวนสงสัย งั้นเอาแบบนี้ชินจิ คืนนี้ตอนป้ากับแม่เธอดื่ม หลานเข้าอยู่ในห้องแล้วอย่าออกมาจนถึงเช้า ถ้าไม่มีผู้ชายอยู่ใกล้ ๆ ต่อให้เมาแล้วมีอารมณ์แค่ไหน ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
“ตกลงตามนั้นครับ” ชินจิทำหน้าขึงขังพร้อมพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสองจึงไปช่วยเอริกะถือของ พร้อมทำเหมือนไม่มีอะไรผิดปรกติ...
เวลาเดินไปเรื่อย ๆ จนถึง่ค่ำ ชินจิรีบทานอาหารเย็นก่อนจะบอกว่า วันนี้มันรู้สึกอิ่มมาก กินปูมัตสึบะไม่ไหว เลยขอตัวเข้าไปเล่นเกมในห้อง เอริกะทำท่าทาง งง ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และพอหลังจากลูกชายไปแล้ว เธอกับพี่สาวก็เริ่มการดื่มฉลองกันอย่างสนุกสนาน...
“ดีจังที่คุณป้ารู้เื่ทุกอย่าง ไม่งั้นเราแย่แน่ งั้นก็ต่อจากนี้ก็ทำตามแผน คือขังตัวเองอยู่ในห้องจนเช้า” ชินจิเอ่ยพึมพำเบา ๆ ก่อนที่มันจะหันไปเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อเล่นเกมออนไลน์ เล่นอยู่เกือบชั่วโมงก็เกิดอาการง่วงจึงปิดทุกอย่างภายในห้อง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอน และหลับไปในที่สุด....
...
อื้มมส์...สสส
แผล็บ ๆ จ๊วบ ๆ
ในขณะที่ชินจิกำลังหลับอย่างสบายอยู่นั้น จู่ ๆ หูของมันก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังขึ้น ตอนแรกชินจิคิดว่าตนเองอาจหูแวว คิดไปเอง ทว่า...เสียงเ่าั้ก็ยังคงดังต่อไปเรื่อย ๆ แถมชัดขึ้นทุกขณะ และไม่ใช่แค่เสียง เพราะยามนี้เ้าชินจิเริ่มรู้สึกแล้วว่า ร่างกายของมันเองกำลังมีอะไรเปียก ๆ มาััโดน
“หือ? อะไรฟ่ะ?” สองตาของเ้าชินจิพลันเบิกกว้าง ก่อนที่ศีรษะจะกระดกขึ้นเพื่อดูสิ่งที่เกิด และภาพตรงหน้าก็ทำเอาร่างกายของมันแข็งทื่อ!!
ร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของหญิงสาวสองคน กำลังใช้ปากลากเลียไปตามร่างกายของตัวมันอย่างหิวกระหาย คนหนึ่งเลียอยู่ตรงหน้าท้อง อีกคนเลียอยู่ที่ท่อนเอ็นตั้งโด่ ซึ่งพวกเธอจะเป็ใครไปได้ นอกจาก เอริกะ กับยูเมโกะ สองศรีพี่น้อง แม่ และป้าของเ้าชินจิ นั้นเอง ซึ่งตอนนี้พวกเธอกำลังตกอยู่ในคำสาปของเทพเ้าเพราะดื่มเหล้าเข้าไปเต็มคาราเบล...
จบตอน
7K
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
