ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 97

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

ลิน่า : " ญาติโทรุเหรอคะ "

โทรุ : " ใช่ "

อลิส : " พวกเธอกำลังจะกลับแล้วค่ะ "

ฟาราที่เคยได้ยินเรื่องนี้จากโทรุ ก็เข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เธอจึงรีบพาดอลและอีลีทกลับก่อน

อีลีทที่ได้เห็นไมเด้นสองคน เธอก็ตกใจและสับสน เพราะไมเด้นไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟังเลย

.

ฟารา : " ฉันไม่รู้ว่าเธอจะทำยังไงต่อ แต่บอกความจริงไปน่าจะดีกว่า "

แต่ก่อนที่ฟาราจะกลับไป เธอก็ขอคุยกับโทรุสองคนก่อน

ฟาราเป็นคนที่รู้ว่าหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อและควรจะทำอะไร เพราะเธอเคยผ่านมันมาแล้ว

.

ลิน่า : " โทรุไม่เคยเล่าให้ฟังเลยนะ "

โทรุ : " เออ....................... "

อลิส : " ไปกินข้าวเช้าก่อนดีไหมคะ "

ลิน่า : " ทั้งสองคนทำตัวแปลกๆนะ "

ลิน่าสังเกตเห็นความผิดปกติของโทรุและอลิสที่ทำตัวแปลกๆ

ปกติแล้วในมุมมองของลิน่า อลิสไม่ค่อยสนใจอะไรเกี่ยวกับโทรุแม้แต่น้อย

แต่วันนี้อลิสทำตัวแปลกๆ ลิน่าก็เลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

.

ลิน่า : " แปลกตั้งแต่ที่ฉันไปนอนห้องเดียวกันอลิสแล้ว ปกติฉันนอนห้องเดียวกันกับโทรุ "

ลิน่า : " แถมตอนที่ตื่นขึ้นมาอลิสก็ไม่ได้โวยวายเรื่องที่ฉันไปนอนกับเธอด้วยและเช้านี้ไมเด้นก็มาที่นี่อีก "

ลิน่า : " ทำไมทั้งสามคนมองฉันแบบนั้นล่ะ "

ลิน่ากำลังสงสัยเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เพราะทุกอย่างมันผิดปกติไปหมดตั้งแต่ที่เธอตื่นขึ้นมาแล้ว

สิ่งที่ลิน่าพูดทำให้โทรุกำลังจะบอกความจริงกับลิน่าตามที่คุณฟาราเคยบอกเอาไว้

ก่อนหน้านั้นโทรุอยากจะบอกเรื่องนี้กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐก่อน

แต่ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น ลิน่ารู้สึกถึงความผิดปกติมากเกินไปรวมถึงสายตาของโทรุ ไมเด้น และอลิสที่มองมายังเธอ

มันทำให้ลิน่าวิ่งออกมานอกบ้าน ทั้งสามคนก็วิ่งตามลิน่าออกมาด้วย

.

โทรุ : " ใจเย็นก่อนสิ "

อลิส : " คุณลิน่ามาคุยกันก่อนสิคะ "

ไมเด้น : " ลิน่า! "

ลิน่า : " ปกติเธอเรียกฉันว่าพี่สาวนะ และอลิสทำไมถึงพูดดีกับฉันขนาดนั้นล่ะ "

ในความทรงจำของลิน่า อลิสมีนิสัยที่หยิ่งและไม่เข้ากับใครได้ง่ายๆ และปกติแล้วอลิสไม่พูดจาดีๆ กับลิน่าเท่าไร

ส่วนไมเด้นก็เป็นน้องสาวที่ขี้กลัว เธอไม่แม้แต่จะเข้าใกล้โทรุที่เป็นถึงแฟนพี่สาวของเธอและจะเรียกลิน่าว่าพี่สาวเสมอ

ลิน่าสติแตกจนวิ่งกลับไปยังบ้านของเธอ ทั้งสามก็ต้องรีบวิ่งตามไป ระหว่างทางโทรุก็พยายามโทรคุยกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

.

โทรุ : " ลิน่าหยุดก่อนสิ! "

ลิน่า : " ไม่! พวกเธอทำตัวแปลกๆ "

ลิน่าวิ่งมาจนถึงบ้านของเธอและเปิดประตูเข้าไปเลย

.

แม่ของไมเด้น : " มีอะไรเหรอลูก ลืมของหรือไง "

ลิน่า : " แม่ค่ะ! พวกเขาทำตัวแปลกๆ! "

แม่ของไมเด้น : " ใจเย็นไมเด้น ค่อยๆ พูดสิลูก ใครแปลก? "

ลิน่า : " แม่! หนูลิน่า! "

แม่ของไมเด้นเห็นลิน่าวิ่งตึงตังเข้ามาในบ้าน เธอก็คิดว่าเป็นไมเด้นคงลืมของและกลับมาเอาของที่บ้าน

เธอทักลิน่าไปตามปกติโดยคิดว่านั้นคือไมเด้น

ลิน่าวิ่งมาหาแม่ก่อนจะกอดเธอและบอกเรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้น

.

ไมเด้น : " แม่! ลิน่า! "

โทรุและไมเด้นวิ่งมาถึงบ้านของไมเด้นแล้ว ส่วนอลิสวิ่งตามไม่ไหวจึงเดินกลับบ้านของโทรุไปก่อน

เมื่อโทรุและไมเด้นมาถึงที่บ้าน แม่ของไมเด้นก็ได้เห็นกับไมเด้นที่วิ่งเข้ามากอดเธอกับไมเด้นอีกคนที่วิ่งมากับโทรุ

.

แม่ของไมเด้น : " ไมเด้น? อะไรกันเนี่ย? "

แม่ของไมเด้นได้เห็นลูกสาวของเธอสองคนทั้งที่เธอมีลูกสาวเพียงคนเดียว

แต่เรื่องที่เธอเคยได้ยินจากครอบครัวของโทรุก่อนหน้าทำให้เธอเข้าใจว่า

เด็กสาวที่วิ่งเข้ามากอดเธอคือลูกสาวอีกคนที่ซื่อ 'ลิน่า'

แม่ของไมเด้นส่งสายตาไปหาโทรุเหมือนจะถามว่านี้มันเกิดอะไรขึ้น

.

แม่ของไมเด้น : " พวกลูกๆ เข้ามาในบ้านก่อนนะ "

ลิน่า : " แม่! ไมเด้นทำตัวแปลกๆ "

แม่ของไมเด้น : " จ้าๆ เข้ามาด้านในก่อน พ่อยังไม่กลับ "

แม่ของไมเด้นค่อนข้างใจเย็นและรับรู้ถึงสถานการณ์คร่าวๆ เธอพาทั้งสามคนเข้ามานั่งด้านในบ้านก่อน

โชคดีที่พ่อของไมเด้นยังไม่กลับบ้าน เพราะถ้าเขาอยู่ด้วยเรื่องนี้คงได้วุ่นวายแน่ๆ

แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรต่อ คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ขับรถมาถึงบ้านของไมเด้นแล้ว

.

ลิน่า : " คุณเวสตาก็มาด้วยเหรอคะ มันเรื่องอะไรกันเนี่ย "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " (มองหน้าของลิน่าอย่างสงสัยก่อนจะหันไปมองหน้าโทรุ) "

โทรุ : " (ส่ายหน้าตอบกลับเหมือนจะบอกว่าผมไม่ได้ทำ) "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เข้าไปคุยกันด้านในได้ไหมคะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐเข้ามาคุยกับแม่ของไมเด้น ระหว่างทางขับรถมาที่นี่คุณเจ้าหน้าที่รัฐได้คุยกับคุณหัวหน้าแล้ว

ทั้งสองคนกำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงเพราะมันเคยเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้

พวกเธออยากจะทำแบบเดียวกันกับญาติของฟารา แต่ว่าในกรณีนี้แตกต่างกับสถานการณ์ของญาติฟารา

เพราะญาติของฟาราตายไปแล้วและดอลได้สร้างตุ๊กตาจากคนที่ตายไปแล้ว

แต่สำหรับสถานการณ์นี้คือตุ๊กตาของคนที่ไม่มีตัวตนอยู่บนโลก

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เรื่องของ.......................... "

โทรุ : " เดียวครับ! "

ทั้งหมดมานั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น คุณเจ้าหน้าที่รัฐกำลังจะพูดอะไรบางอย่างและโทรุก็พอจะเดาได้ว่าเธอจะพูดอะไร

โทรุจึงหยุดคุณเจ้าหน้าที่รัฐเอาไว้ก่อน

.

โทรุ : " ผมว่าบอกความจริงไปเลยดีกว่าครับ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " (มองหน้าโทรุเหมือนจะไม่เห็นด้วย) .....................ตามใจเธอแล้วกัน "

แม่ของไมเด้น : " ฉันเห็นด้วยนะ ถ้าจะโกหกก็ต้องโกหกไปตลอด ฉันไม่อยากโกหกลูกตัวเองด้วย "

ลิน่า : " โกหกอะไรกันค่ะ ความจริงอะไรกัน ทำไมทุกคนมองฉันแบบนั้นล่ะ "

โทรุอยากจะบอกความจริงกับลิน่าไปเลยตามคำแนะนำของคุณฟารา

แต่คุณเจ้าหน้าที่รัฐไม่เห็นด้วย แต่พอแม่ของไมเด้นพูดเสริมขึ้นมา

ทำให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐยอมให้โทรุพูดความจริงไป

.

โทรุ : " ลิน่า! ตัวตนของเธอจบลงตอนที่เธออายุ 8 ขวบ................ "

ลิน่า : " ห๊ะ!? นายพูดเรื่องอะไรเนี่ยโทรุ ฉันก็อยู่ตรงนี้ไง "

โทรุเล่าเรื่องวันนั้น วันที่โทรุควบคุมพลังตัวเองไม่ได้และทำให้ตัวตนของลิน่าหายไป

.

ลิน่า : " ฉันยังมีตัวตนอยู่ตรงนี้รวมถึงความทรงจำที่อยู่ในหัวฉันด้วย "

แน่นอนว่าลิน่าที่ได้ยินเรื่องนี้ก็ต้องไม่เชื่อ เพราะความทรงจำของเธอมันบอกอีกอย่าง

ตัวตนของเธอไม่ได้หายไปตอน 8 ขวบ เธอมีตัวตนอยู่หลังจากนั้น ได้รู้จักโทรุหลังจากออกจากสถานรับเลี้ยงเด็ก

ได้เรียนโรงเรียนเดียวกัน โทรุเข้ามาจีบเธออยู่นานและเธอก็ตอบตกลง

โทรุและเธอก็ได้คบกันเป็นแฟนมาจนถึงตอนนี้

.

ฟารา : " มันคือความทรงจำของเธอนั่นแหละ ขอโทษที่เข้ามาโดยไม่ได้บอกกล่าว "

อีลีทเป็นคนพาฟารามาที่บ้านของไมเด้น ส่วนดอลไม่ได้มาด้วย

.

ลิน่า : " คนที่เจอที่บ้านของโทรุ? "

คุณหัวหน้าได้แจ้งเรื่องนี้ไปยังฟาราเพื่อให้เธอไปอธิบายให้ครอบครัวของไมเด้นฟัง

เพราะฟาราเป็นคนที่รู้เรื่องมากที่สุด

ฟาราอธิบายว่า ร่างกายตอนนี้ของลิน่าถูกสร้างขึ้นจากพลังของดอล

ส่วนความทรงจำของลิน่าเป็นความทรงจำในกรณีที่ลิน่าไม่ถูกลบตัวตนหายไป

.

โทรุ : " เหมือนกับโลกคู่ขนานประมาณนั้นเหรอครับ "

ฟารา : " ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายก็ประมาณนั้นแหละ "

ลิน่า : " ถ้างั้นก็ไม่มีใครจำฉันได้เลยเหรอคะ "

ลิน่าหันไปมองหน้าทุกคนที่อยู่ในบ้านและมันก็เป็นไปตามที่เธอคิด

เกือบทุกคนในบ้านไม่มีใครรู้จักลิน่า

.

โทรุ : " ฉันยังจำเธอได้นะ แม้ว่าจำเธอถึงได้แค่ตอน 8 ขวบก็ตาม "

ลิน่า : " อย่างน้อยนายก็จำฉันได้นะ "

ลิน่าหันมายิ้มให้กับโทรุ แม้ว่าจะมีเรื่องกระทบจิตใจมากมายภายในเวลาอันสั้น

แต่ก็ยังพอมีเรื่องให้เยียวยาจิตใจอยู่บ้าง

.

แม่ของไมเด้น : " ยังไงแม่ก็เป็นแม่ของลูกอยู่นะ "

แม่ของไมเด้นดึงลิน่าเข้ามากอด ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นแม่ของลิน่า

แม้ว่าเธอจะไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับลิน่าก็ตาม

.

ลิน่า : " จะบอกกับพ่อเรื่องนี้ยังไง "

แม่ของไมเด้น : " ไม่ยากหรอก แม่พูดเอง เดียวไปจัดห้องให้ลูกนะ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ส่วนเรื่องเอกสารต่างๆ ทางเราจะจัดการเอง ตอนนี้อย่าพึ่งออกไปไหน "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐและฟาราขอตัวกลับหลังจากจัดการเรื่องของลิน่าเสร็จแล้ว

คุณเจ้าหน้าที่รัฐต้องไปทำเอกสารของลิน่าขึ้นมาใหม่ทั้งหมด

.

ลิน่า : " นอนห้องเดียวกับไมเด้นก่อนก็ได้ค่ะ "

แม่ของไมเด้น : " แบบนั้นก็ได้ ค่อยจัดห้องของลูกพรุ่งนี้ เพราะยังไงไมเด้นก็ไปนอนบ้านโทรุอยู่แล้ว "

ลิน่า : " ไมเด้นนอนบ้านโทรุ? .............. (หันไปมองไมเด้นและโทรุ) .........ทะ...ทะ..ทั้งสองคนเป็นอะไรกัน! "

แม่ของไมเด้น : " ทั้งสองเป็นแฟนกัน หรือว่าในความทรงจำของลูก ลิน่าเป็นแฟนโทรุงั้นเหรอ!? "

ในความทรงจำของลิน่า เธอคือแฟนของโทรุ แต่ในความเป็นจริงแล้วไมเด้นและโทรุเป็นแฟนกัน

.

ลิน่า : " โทรุเป็นแฟนของพี่สาวนะ ไมเด้น "

ไมเด้น : " โทรุเป็นแฟนของฉันต่างหาก! "

ลิน่า : " เอ๊! น้องสาวที่น่ารักของพี่ ไม่ทำตัวไม่น่ารักแล้วเหรอ "

มุมมองของลิน่า ไมเด้นคือน้องสาวผู้น่ารักที่พูดจาดีมีหางเสียง ไม่ทำตัวหยาบคาย ไม่ขึ้นเสียงเวลาพูด

ลิน่าตกใจมากที่ไมเด้นพูดเสียงดังใส่ แถมคำพูดคำจาก็ไม่มีเหมือนเดิมอีกด้วย

.

โทรุ : " ถ้างั้นขอตัวก่อนนะครับ เธอควรอยู่นี้นะไมเด้น "

ไมเด้น : " เอางั้นก็ได้ เดินกลับดีๆล่ะ "

โทรุที่เห็นสองพี่น้องเหมือนกำลังจะทะเลาะกันก็ขอตัวกลับทันที

โทรุอยากจะปล่อยให้ไมเด้นและลิน่ามีเวลาอยู่ด้วยกันก่อน

.

โทรุ : " (หยิบมือถือขึ้นมา) .............เห้ย! มีเรื่องแล้ววะ เจอกันที่บ้านกู เรียกไอ้นีโร่มาด้วย "

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________