月火 เยว่หัว แม่ครัวจิ๋วแสบสะท้านภพ(Book2 On going...)

บทที่ 92 ผู้เป็นเลิศด้วยอิทธิฤทธิ์และปัญญา(2)

“ทั้งหมดมันเป็นเช่นนี้เอง...”ซือม่อจื่อ หลังจากที่เข้าสู่บุพเพนิวาสานุสติญาณ แล้วย้อนรำลึกไปถึงอดีตชาติที่ไกลแสนไกลออกไปนับภพนับชาติไม่ถ้วน เพื่อทราบเหตุแห่งการบรรลุธรรมในปัจจุบันทั้งหมด เขาก็ได้เข้าใจแล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ล้วนแล้วแต่มีเหตุแห่งการเกิดของมันทั้งสิ้น

และไม่เพียงแต่บุพเพนิวาสานุสติญาณเท่านั้น แต่เขายังบรรลุจุตูปาตญานหรือทิพย์จักษุและอาสวักขยญาณหรือความรู้ในการทำกิเลสให้สิ้นไป…

นอกจากนี้แล้วด้วยญาณหยั่งรู้จบในวัฏจักรสงสาร ทำให้เขาสามารถรับรู้ได้ว่าตัวตนของเขานั้นเป็นอย่างไร และมีไว้เพื่อเหตุใด

ที่สำคัญที่สุดก็คือทำไม เขาถึงได้มาบรรลุธรรมเอาในชาติพวกนี้ ในตอนนี้เขาได้รู้แจ้งทั้งหมดแล้ว

“ในภพที่ไม่มีพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า เราผู้ได้รับการพุทธะพยากรณ์ให้ตรัสรู้ในภพนี้ จะเป็นผู้ที่เป็นเลิศในฤทธิ์และปัญญา ขอทำหน้าที่นำพาเหล่าภิกษุ ที่จะถือกำเนิดขึ้นในพระพุทธศาสนา ไปจนกว่าจะจบสิ้น 1000 ปีนับแต่นี้ไป”

สาธุ สาธุ สาธุ

หลังจากสิ้นเสียงของซือม่อจื่อ ที่เอ่ยกับเหล่าเทวาและพรหมทุกชั้นฟ้า ที่มาสถิตยังที่แห่งนี้เพื่อฟังธรรมจากระฆังธรรมอนันต์ภพ เหล่าเทวาและพรหมทุกตัวตน ต่างก็กล่าวสาธุโดยพร้อมเพรียงกัน บางส่วนก็เสด็จกลับไปยังอารามเทวะของตนเอง บางส่วนก็ยังคงเฝ้าฟังธรรมต่อเนื่องจวบจนตะวันรุ่ง

ส่วนซือหม่อจื้อนั้นหลังจากที่เขาได้บรรลุธรรมแล้ว ก็ทอดสายตามองไปยังร่างร่างหนึ่งที่อยู่ภายในดวงแสงสีแดงเพลิง ซึ่งกำลังลุกไหม้อยู่รอบๆ ร่างของเด็กหญิง ผู้เป็นสาเหตุแห่งเรื่องราวน่ายินดีทั้งหมดนี้

เยว่หัว

ที่ตอนนี้นางกำลังถูกปลุกสายเลือด และท่องอยู่ในความทรงจำในชาติภพนี้และชาติภพที่ผ่านมา 

“ซวนซานจุน เราฝากเจ้าดูนางด้วย”

“ท่านพระอาจารย์จะไปไหนหรือขอรับ”

“เรายังมีสิ่งที่ติดค้าง และยังมีที่ต้องทำอยู่ หลังจากนี้เราจะพาผู้คนมาอยู่ที่นี่ด้วย ทั้งภิกษุและผู้อยู่อาศัย”

“ทราบแล้วขอรับ ถ้าจะจัดการทางนี้ให้เอง แล้วยังมีผู้พิทักษ์ของนางที่ตื่นขึ้นแล้วด้วย ถ้ามีต้องห่วง”

“สาธุ”

เขาหันหน้าไปหานางเซียนน้อยด้วยความเคารพ แล้วเคลื่อนร่างหายลับไปจากสายตาของทุกๆคน เพื่อทำหน้าที่ของเขาให้เสร็จสมบูรณ์

ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งการตื่นรู้ในแบบของตน ก็เป็นดั่งเช่นที่ซือม่อจื่อได้กล่าวก่อนหน้านี้ ในตอนนี้นั้นเยว่หัวได้เข้าสู่ห้วงสำนึกที่ไร้ขอบเขต กำลังตกอยู่ในห้วงภวังค์ที่ปะปนกันระหว่างความทรงจำในชาติภพก่อนหน้านี้และชาติภพปัจจุบัน

รอยต่อของความทรงจำที่ขาดหายไป ค่อยๆคืนกลับมาที่ละเล็กที่ละน้อย กลายเป็นภาพความทรงจำของเหตุการณ์หนึ่ง ซึ่งนางพึ่งเข้าใจว่าทำไมนางถึงลืมเลือนมันไป...

ในวันที่นางต้องถูกพรากออกจากอกของบิดาและมารดา และได้รู้แล้วว่าเหตุใดนางถึงต้องมาอยู่ในดินแดนรกร้างแห่งนี้ แม้จะยังขาดข้อมูล สำคัญหลายๆอย่างไป แต่ถึงอย่างนั้นนางก็เข้าใจแล้วว่า นางนิได้เกิดมาไร้ซึ่งบิดาและมารดา และนางยังเป็นที่รักของคนทั้ง 2 เพียงแต่ว่ามันกลับ เกิดเหตุการณ์บางอย่าง ที่ทำให้คนทั้งสามต้องพรากจากกัน...

ถึงจะไม่ได้รู้ต้นสายปลายเหตุของเหตุการณ์ในครั้งนั้น แต่ภาพของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าของนางในตอนนี้ ก็คือภาพของจวนหลังหนึ่งซึ่งกำลังถูกเพลิงไหม้ และถูกคนกลุ่มหนึ่งเข้ากลุ้มรุมโจมตี โดยมีบิดาและมารดาของนางกำลังต่อต้านพวกมันอย่างถึงที่สุด แม้จะไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปากของคนทั้ง 2 แต่นางก็สามารถสัมผัสได้ถึงสายตา2คู่ ที่เหลือบมามองนางเป็นระยะๆ จนกระทั่งบางครั้งยังถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ เพื่อมารับการโจมตีแทนนาง ซึ่งอยู่ในอ้อมอกของพี่เลี้ยง ผู้ที่ตายจากนางไปก่อนหน้านี้...

คนคนแรกที่นางได้พบเจอในโลกใบนี้ จากความทรงจำในตอนนี้...

ถึงไม่รู้ว่าคนทั้ง2 เป็นใครมาจากไหน แต่ความรู้สึกของนางสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่าทั้ง 2 นั้นคือบิดามารดาของนาง...

คนที่นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในตอนนี้ทั้งสองนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ที่สำคัญที่สุดก็คือนางจะไปตามหาพวกเขาได้ที่ไหน...

และภาพสุดท้าย ที่นางได้เห็นก่อนที่ทุกๆอย่างจะดับลงอีกครั้ง ก็คือภาพของผู้เป็นมารดาร้องตะโกนบางสิ่งบางอย่าง หลังจากที่พี่เลี้ยง ของนางนั้นได้ผ่านมาไปยืนในจุดๆ หนึ่ง ปรากฏเป็นแสงสว่างวาบขึ้นมา แล้วร่างของคนทั้งสองก็หายไปจากจุดนั้น...

..........................................

ตอนแรกว่าจะปั่นเรื่องสั้นลงขายไปก่อน แล้วค่อยลงเรื่องนี้พรุ่งนี้เนื่องจากเป็นวันนัดอ่านฟรี แต่มีผู้ใจดีโอนมาช่วยโดยไม่แจ้งรายนาม เลยเลื่อนตอนอ่านฟรีมาอัพให้ก่อนงั้บ*-*  เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาใส่เต็มกัน4ตอนนะถ้าไม่มีอะไรฉุกเฉิน แต่ขอติดเป็นตอนอ่านล่วงหน้าตามที่ได้ตกลงกันไว้ในตอนที่แล้วนะครับ 

และเนื่องจากมีคนใจดีโอนมาช่วยทำให้พอห่ยใจห่ยคอได้บ้าง เดี๋ยวจะกลับมาเร่งปั่นเรื่องนี้แทนก่อน ส่วนเรื่องสั้นเอาไว้ค่อยไปต่ออีกทีจ้า 

ขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีจริงๆ ครับ