ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

ในระหว่างที่ฉินลู่กับหมอนวดคนสวยพยายามหาเรื่องคุยกันเพื่อยืดเวลา จู่ๆทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายพร้อมเสียงเท้าวิ่งไปมาดังขึ้นที่นอกห้อง 

        “ข้างนอกมีคนมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ” ฉินลู่หันไปถามหมอนวดคนสวยอย่างแปลกใจแต่กลับพบว่าสีหน้าของหมอนวดคนสวยเต็มไปด้วยความตกใจกลัวร่างกายก็เริ่มสั่นขึ้นมาด้วย 

        ฉินลู่สงสัย “เธอเป็นอะไรไป” 

        “ตะ…ตำรวจมา...” หมอนวดคนสวยพูดออกมาด้วยปากอันซีดเซียว 

        “ตำรวจมาเหรอ พวกเขามาแล้วทำไมต้องกลัวด้วยล่ะ”ฉินลู่ถามขึ้นมาด้วยความสงสัย จากนั้นก็เหมือนกับว่า จู่ๆเขาก็นึกอะไรออก และพูดอย่างตกใจว่า “พวกเขามากวาดล้างสถานที่สุ่มเสี่ยงค้ามนุษย์ใช่ไหม” 

        “ในนี้มีเสียงคนคุยกัน! หลังกระจกบานนี้มีเสียงคุยกัน!ต้องมีห้องอยู่ด้านในแน่!” 

        เสียงของตำรวจที่ตะโกนอย่างตื่นเต้นดังจากด้านนอกเข้ามาถึงภายในห้อง 

        ฉินลู่ “...” 

        หมอนวดคนสวย “...” 

        เสียง “ปัง”ดังขึ้น จากนั้น บานกระจกก็ถูกเปิดออกชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบตำรวจสิบกว่านายพากันบุกเข้ามา และทำการถ่ายภาพรัวๆเพื่อเก็บเป็นหลักฐาน จากนั้นก็หันมาพูดกับฉินลู่และหมอนวดคนสวยว่า “พวกคุณมีความผิดในข้อหาการค้าประเวณี นั่งลงและเอามือกุมหัวไว้” 

        ฉินลู่งงเป็นไก่ตาแตกเขารีบลุกขึ้นยืนพร้อมพูดว่า “ฉันแค่มานวดเท่านั้นไปเกี่ยวอะไรกับการค้าประเวณีด้วยเล่า” 

        แต่พวกตำรวจไม่มีทางฟังคำอธิบายของฉินลู่อยู่แล้วตำรวจ 10 กว่านายพากันรุมเข้ามาควบคุมตัวฉินลู่ไว้ พร้อมกับใส่กุญแจมือเขา 

        ตอนแรกฉินลู่ก็ยังคิดที่จะดิ้นสู้อยู่บ้างแต่พอนึกได้ว่าตัวเองมีเพียงกางเกงลิงตัวเดียวบนร่าง จึงล้มเลิกความคิดที่จะหนี 

        “รายงาน เราจับตัวคนร้ายในชั้น 3 ได้หมดแล้ว ย้ำ เราจับตัวทุกคนในชั้น 3 ไว้หมดแล้วช่วยบอกทางด้วย” หัวหน้าตำรวจนายหนึ่งล้วงเอาวิทยุสื่อสารที่ใช้ในหมู่ตำรวจเท่านั้นออกมาพูดใกล้ๆปาก 

        ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงของผู้หญิงดังมาจากวิทยุสื่อสารนั้น “รับทราบค่ะตอนนี้คุมตัวทุกคนไว้ได้แล้ว ฉันกำลังจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” 

        “เข้าใจแล้ว”ตำรวจกดปุ่มหนึ่งทีเพื่อปิดวิทยุสื่อสาร จากนั้นก็หันมาจ้องฉินลู่ด้วยสีหน้าที่ดูแล้วราวกับว่ากลัวฉินลู่จะหนีอย่างไรอย่างนั้น 

        “แม่งเอ๊ย เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆจะซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรขนาดนี้” ฉินลู่แทบจะร้องไห้ออกมา 

        กะอีแค่มาอาบน้ำกับนวดตัวเพื่อผ่อนคลายนิดหน่อยทำไมต้องมาโดนจับในข้อหาค้าประเวณีด้วยล่ะเนี่ย 

        จะไปขอให้หน่วยงานไหนมาช่วยได้บ้าง 

        ฉินลู่ที่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรมหันไปมองหมอนวดคนสวยและพูดว่า “โรงนวดของพวกเธอใหญ่โตขนาดนี้ พวกตำรวจมาลงพื้นที่กลับไม่มีสายรายงานบ้างเลยเหรอ” 

        ตอนนี้หมอนวดคนสวยตกใจกลัวจนพูดอะไรไม่ออกเธอจึงไม่ได้ตอบคำถามนี้ของฉินลู่ 

        “นายพูดอะไรน่ะ ระวังคำพูดหน่อย!” ตำรวจนายหนึ่งผลักหัวฉินลู่ไปหนึ่งที และบอกให้เขาเงียบปากซะ 

        “ฮึ” ฉินลู่สงบปากสงบคำและไม่พูดอะไรอีก 

        ผ่านไปประมาณสัก 5-6 นาที ณ ห้องพักผ่อนชั้น 3ก็เริ่มได้ยินเสียงเท้าของคนมากมายดังเข้ามา มีตำรวจหญิงคนสวยคนหนึ่งเดินเข้าห้องมาด้วย

        พอตำรวจหญิงคนนี้กับฉินลู่สบตากันปุ๊บต่างคนก็ต่างอึ้งกันขึ้นมาปั๊บ 

        เพราะทั้งคู่รู้จักกัน 

        ตำรวจหญิงคนนี้ก็คือชุยฮุ่ยฮุ่ยเพื่อนสนิทของซุนอิงนั่นเอง 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยนิ่งอยู่นานก่อนมองฉินลู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าและพูดพลางส่ายหัวไปมาว่า “ไม่นึกเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้นะฉินลู่” 

        ฉินลู่ทำหน้ามุ่ยทันที “เชรดเข้! อย่ามาพูดจาพล่อยๆ แบบนี้นะ ฉันก็แค่มานวดเฉยๆและไม่ได้ทำอย่างอื่นเลยสักนิด” 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยส่ายหน้าเบาๆ “ฉันมองนายผิดไปจริงๆ ไม่คิดไม่ฝันเลยว่านายจะเป็นคนแบบนี้ ไม่ได้ล่ะฉันจะต้องบอกเรื่องนี้ให้กับซุนอิง เธอจะได้ตาสว่างเรื่องนายสักที” 

        ฉินลู่หน้ามุ่ยว่าเดิม “พี่สาวหยุดเล่นสักทีเถอะ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่” 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยหัวเราะและพูดตอบว่า “ก็มาจับพวกค้าประเวณีอย่างไรล่ะแต่ไม่นึกมาก่อนว่าจะได้มาจับนายที่นี่” 

        ฉินลู่เบ้ปากพร้อมพูดว่า “ฉันไม่ได้เรียนหนังสือเธออย่ามาหลอกฉันเลย แค่มาจับพวกค้าประเวณีจำเป็นต้องแห่กันมาทั้งโรงพักแบบนี้ด้วยเหรอ” 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยโบกมือไปมาและพูดว่า “พูดไปนายก็ไม่เข้าใจหรอกตอนนี้ไม่ว่านายจะพูดอย่างไร นายก็ต้องไปที่โรงพักกับฉันใครใช้ให้นายโผล่มาที่นี่เองล่ะ ยอมรับซะเถอะว่านายดวงซวยเอง” 

        “ฉันแค่มานวดจริงๆ นะ! เรารู้จักและสนิทกันถึงขนาดนี้ เธอเชื่อฉันสิ”ฉินลู่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจะร้องไห้ออกมาแล้ว 

        “เหตุผลนี้ใช้กับกฎหมายของเราไม่ได้ถ้ามีอะไรที่รู้สึกว่าไม่เป็นธรรมก็ค่อยไปพูดเองที่โรงพักเถอะ” ชุยฮุ่ยฮุ่ยหัวเราะอย่างไร้ปรานี จากนั้นก็พูดต่อว่า “ใช่สิ ฉันจำได้ว่านายเพิ่งหนีออกจากโรงพักมานี่นาครั้งนี้ต้องกลับเข้าไปอีก พอมาคิดๆ ดูแล้ว นายเองก็ดูมีวาสนากับโรงพักจริงๆ เลยนะ”

        “เชรด!”ฉินลู่สบถออกมาหนึ่งที ก่อนทำหน้านิ่วคิ้วขมวด พร้อมกับพูดว่า “หาเสื้อผ้าให้ฉันใส่หน่อยสิ” 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยล้วงมือถือออกมาและถ่ายรูปฉินลู่ด้วยท่าทางชอบใจ จากนั้นก็หันไปพูดสั่งตำรวจที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า “ไปหาชุดให้เขาใส่ที” 

        “ชุยฮุ่ยฮุ่ย! ยัยคนชั่วกล้าดีอย่างไรถึงมาถ่ายรูปฉัน! เธอคิดจะทำอะไร!” ฉินลู่ทั้งตกใจและโมโห 

        ชุยฮุ่ยฮุ่ยเชยชมรูปภาพในมือถือพลางพูดชมออกมาว่า “เวลานายใส่เสื้อผ้าแล้วดูผอมแห้งแรงน้อย ไม่นึกเลยว่าพอเปลือยแบบนี้กลับแซ่บไม่เบามัดกล้ามเนื้อก็ดูชัดมาก สมแล้วที่เป็นนักสู้มือดี ไว้รอให้เรื่องนี้ผ่านไปสักพักเห็นทีฉันจะต้องไปขอประลองวัดฝีมือกับนายหน่อยแล้ว ใช่สิ ครั้งนี้นายห้ามหนีอีกนะ” 

        ฉินลู่ “...” 

        หมวกไอ้โม่งสีดำถูกสวมเข้าที่หัวของฉินลู่และตอนนี้ก็เห็นเพียงดวงตาสองข้างเท่านั้น 

        นี่คือสิ่งที่ชุยฮุ่ยฮุ่ยทำให้ฉินลู่เป็นกรณีพิเศษ 

        ส่วนกับพวกผู้ซื้อบริการคนอื่นๆ เธอไม่ได้มีท่าทีเกรงใจใดๆเสื้อผ้าก็ไม่ให้พวกเขาใส่ ปล่อยให้เปลือยกาย จับใส่กุญแจมือ ถูกคุณตำรวจผลักให้เดินไปรวมกันที่ใต้ตึก 

        ฉินลู่ถูกชุยฮุ่ยฮุ่ยผลักให้เดินออกจากโรงนวดเหรอหั่วทันใดนั้น สิ่งที่เห็นตรงหน้าถึงกับทำให้ต้องตกใจอึ้งกันเลยทีเดียว! 

        เพราะที่นอกประตูของโรงนวดมีรถตำรวจร้อยกว่าคันจอดอยู่และมีการตรึงแถบกั้นสถานที่เกิดเหตุไว้โดยมีชาวบ้านมากมายกำลังมุงดูอยู่ที่นอกแถบกั้นนั้น ผู้คนยืนเบียดกันบ่าชนบ่า พอยืนมองจากบันไดของโรงนวดออกไปบทำให้รู้สึกตาลายจนเวียนหัวขึ้นมาทันที

        “โห เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยนี่พวกเธอแค่มาจับพวกผู้ซื้อบริการจริงๆ ใช่ไหม” ฉินลู่หันไปพูดถามชุยฮุ่ยฮุ่ยที่อยู่ข้างๆ 

        “เงียบไปเลย ไม่ต้องมาพูดกับฉันตอนนี้นายอยู่ในฐานะผู้ซื้อบริการนะ” ชุยฮุ่ยฮุ่ยพูดด้วยสีหน้าจริงจัง 

        “ฉันว่าตอนนี้คนเยอะและวุ่นวายมากเธอถือโอกาสนี้ปล่อยฉันไปเถอะ หรือเธอคิดว่าฉันมาซื้อบริการจริงๆ” 

        “หรือมันไม่จริง? ฉันเห็นหมดแล้ว” ชุยฮุ่ยฮุ่ยกรอกตาใส่ฉินลู่พลางพูดว่า“มานวดในที่แบบนี้ก็เพื่อมาซื้อบริการไม่ใช่หรืออย่างไร โรงนวดเหรอหั่วน่ะถือว่าเป็นโรงนวดที่มีชื่อเสียงด้านการขายบริการเลยนะ” 

        “แต่ฉันไม่รู้จริงๆ นี่นานี่ก็มาเพราะมีนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยที่ฉันทำงานอยู่พามาเลี้ยงเขารับรองกับฉันเองด้วยว่าที่นี่ไม่มีเรื่องอย่างว่าแน่นอน!” ฉินลู่พูดด้วยเสียงสะอื้น 

        เพราะเขารู้สึกเหมือนกับตัวเองถูกหลอกให้มาเลย 

        ชุยฮุ่ยๆ แบมือออกและพูดว่า “ก็คิดซะว่านายซวยเองกลับไปพูดแก้ตัวกับทางตำรวจในห้องสอบปากคำเถอะ หยุดพูดกับฉันได้แล้วข้างนอกมีนักข่าวมาด้วย”

        “บ้าเอ๊ย มีนักข่าวมาด้วยเหรอนี่พวกเธอเล่นใหญ่แบบไม่แคร์สื่อกันเลยสินะ!” ฉินลู่แทบเข่าทรุดแล้ว 

        “ถือเป็นโชคดีของนายที่ได้เจอฉันนะไม่เช่นนั้น นายคงได้รับการปฏิบัติเหมือนพวกซื้อบริการคนอื่นๆ ไปแล้วถูกผลักให้เดินโดยไม่ให้ใส่อะไรเลย จากนั้นก็ถูกนักข่าวแชะภาพเปลือยจนสมใจ” ชุยฮุ่ยฮุ่ยชี้ไปที่พวกผู้ชายที่กำลังเปลือยกายและก้มหน้ากันอยู่พร้อมพูดกับฉินลู่