“ผมไม่แต่งงานนะครับแม่ เธอเป็ใครก็ไม่รู้ ผมไม่เคยรู้จักเธอเลย” ก้องภพ เอ่ยบอกมารดาบังเกิดเกล้า
“แต่ลูกต้องแต่ง ลูกอายุปูนนี้แล้ว จะรอให้ลูกหาสะใภ้ให้แม่ แล้วเมื่อไรกันล่ะ หรือจะต้องรอให้แม่ตายไปก่อน แม่อยากอุ้มหลานแล้วนะลูก และอีกอย่างน้องก็ไม่มีที่พึ่งที่ไหนแล้ว พ่อแม่เขาก็เสียไปหมดแล้ว ทำเพื่อแม่สักครั้งนะลูก หากเราอยู่กันแล้วไปไม่รอด แม่จะไม่บังคับอีกเลย จะตามใจลูกทุกอย่างเลยทีนี้ ถือว่าทำเพื่อแม่สักครั้งนะลูก” สุมนทา เอ่ยขอร้องลูกชายหัวแก้วหัวแหวน
“ถ้าผมแต่งไปแล้ว เราอยู่กันไม่รอด หากผม้าจะเลิกกัน แม่จะไม่ว่าใช่ไหมครับ?” ก้องภพ เอ่ยถามผู้เป็มารดาขึ้นเพื่อขอความแน่ใจ
“แน่สิ หากเราไปกันไม่ได้ ถ้าจะเลิกรากันก็สุดแล้วแต่เรา แม่จะไม่ขัดขวางอะไรเลย” สุมนทา กล่าวยืนยันกับลูกชายสุดที่รัก
“ถ้ายังงั้น ผมแต่งก็ได้ครับ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า คนดีของแม่จะชนะใจผมได้หรือเปล่า เผลอๆ อาจจะวิ่งหนีไปเลยั้แ่เริ่มด้วยซ้ำ” ก้องภพ เอ่ยขึ้น พร้อมกับกล่าวประเมินไปถึงว่าที่เ้าสาวของตนด้วย
“อย่าว่าไป ไม่แน่นะ ถ้าเราได้เห็นน้อง เราอาจจะตกหลุมรักน้องเข้าอย่างจังเลยก็เป็ได้นะ” สุมนทา เอ่ยบอกลูกชายของตน อย่างเชื่อในสายตาตัวเอง
“ไม่มีทางหรอกครับ อย่างผมคงไม่รักใครง่ายๆ หรอก ไม่งั้นจะอยู่มาถึงปานนี้เหรอ” ก้องภพ กล่าวตอบกลับมารดาบังเกิดเกล้าด้วยความเชื่อมั่นที่มีอยู่ในตัวเอง
ก้องภพ เป็นักธุรกิจ ผู้ทรงเสน่ห์ อายุ 39 ปีแล้ว และยังคงโสดสนิท จะมีผู้หญิงแวะเวียนเข้ามาในชีวิตบ้างก็ชั่วครั้งชั่วคราว ไม่ได้จริงจังอะไร เพราะเขาไม่้าที่จะมีพันธะผูกพันกับใคร เพราะคิดว่าผู้หญิงพวกนั้น้าเขาก็เพียงเพราะเงินตัวเดียวเท่านั้น
ชายหนุ่มมีรูปร่างสูงใหญ่บึกบึน อย่างคนออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ หน้าตาหล่อเข้ม เ็าออกไปทางดุดัน ผมสีดำสนิท ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม คิ้วดกดำ จมูกโด่งเป็สัน ปากได้รูปน่าจูบคางบุ๋ม ดูแล้วมีเสน่ห์สมชายชาตรี
“พรุ่งนี้น้องจะมาที่นี่ เพื่อเตรียมตัวแต่งงาน เดี๋ยวเราจะได้เจอกันกับน้อง” สุมนทา เอ่ยบอกเล่าแก่ลูกชายสุดที่รักให้รับฟัง
“ยังไงก็ได้ครับ ผมแล้วแต่คุณแม่เลยก็แล้วกัน” ก้องภพ ยักไหล่กล่าวตอบ สุมนทา มารดาออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
“พรุ่งนี้ห้ามไปไหนเด็ดขาด มีธุระที่ไหนยกเลิกให้หมด ถ้าไม่ทำตามที่แม่บอก แม่จะงอนเราจริงๆ ด้วย” สุมนทา มองหน้าลูกชายสุดที่รัก และพูดดักคอไว้ เพราะกลัวว่าลูกชายของตนจะชิงหนีไปที่อื่น
“ก็ได้ครับคุณแม่ พรุ่งนี้ผมจะเคลียร์ทุกอย่างให้ว่าง แล้วมาดูตัวว่าที่เมียของผม ไม่พลาดแน่นอนครับ” ก้องภพ กล่าวประชดประชัน ผู้เป็มารดาของตน
“ขอให้มันจริงเถอะ ถ้าชิงหนีไป แม่งอนเราจริงๆ ด้วย” สุมนทา เอ่ยเตือนลูกชายสุดที่รัก
“ผมจะไม่ทำให้คุณแม่ต้องเสียหน้า ผมสัญญาครับ” ก้องภพ กล่าวขึ้นอย่างให้ความมั่นใจกับผู้เป็มารดา
“ถ้าไงผมขอตัวไปทำงานก่อนแล้วกันนะครับ” ก้องภพ กล่าวจบ ก็เดินเข้าไปหอมแก้มมารดาของตนฟอดหนึ่ง แล้วเดินออกไปจากห้องรับแขก ไปขึ้นรถแรมโบกินีของตน เพื่อขับไปยังที่ทำงานทันที
‘ผู้หญิงคนนั้นน่าตาจะเป็ยังไงนะ คงจะขี้ริ้วขี้เร่น่าดู ถึงได้หาสามีไม่ได้ เลยต้องคอยหวังพึงให้ผู้ใหญ่จับใส่พานมาถวายผู้ชายให้แต่งงานด้วยอย่างนี้ ฮึ! ไม่มีทางจะได้อยู่ด้วยกันนานหรอก ไม่ถึงเดือนจะทำให้วิ่งหอบผ้าหอบผ่อนออกจากบ้านแทบไม่ทันเลย คอยดู’ ก้องภพ คิดหมายมาดในใจ แล้วขับแรมโบกีนี ออกจากบ้านไปทันที
๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗๗
ฝากติดตามกันด้วยนะคะ เื่ใหม่ของไรท์ รับรองว่าจะสนุกเหมือนทุกๆ เื่ที่ได้เขียนมาค่ะ...... :)