ตอนที่เก้าสิบหก ถวายคืนตราหยก2
“ครานั้นท่านตั๋งฮวงในวัยหนุ่มฉกรรจ์ด้วยจิตใจที่ภักดีต่อแผ่นดินเป็นที่ตั้งได้ถวายคืนตราหยกแก่ราชสำนักแม้ฮ่องเต้และขุนนางจะแสดงความยินดีและประทานรางวัลมากมายแต่ท่านตั๋งฮวงก็หาได้ดีใจไม่ยังคงมีจิตใจที่เป็นห่วงแผ่นดิน...”
บันทึกประวัติศาสตร์ปลายราชวงศ์ฮั่น(แก้ไขโดยตั๋งฮวง)
“สวรรค์บันดาลให้ผู้ใดครอบครองตราหยกจะเจริญรุ่งเรืองชันษายืนยาว”
ราชองครักษ์ที่มีเสียงกังวานกล่าวให้คนที่มาร่วมพิธีฟังไปทั่วงานอย่างชัดเจน
เมื่อขันทีตายไปมากเพราะฝีมืออ้วนเสี้ยวและโจโฉ
ตั๋งฮวงทำท่าตีมึนแอบใส่คนของตนเองไปในราชสำนักแทนที่ขันทีไปพลางๆก่อน
เท่ากับว่าทหารในราชสำนักและจุดสำคัญต่างๆล้วนกลายเป็นคนของตั๋งฮวงทั้งสิ้น
“ข้าตั๋งฮวงขอถวายตราหยกแก่องค์ราชันย์ โอรสสวรรค์ผู้ปกครองผืนฟ้า”
ตั๋งฮวงกล่าวขึ้นชูตราหยกที่มีขอบเลี่ยมทองขึ้นเหนือศีรษะให้คนที่อยู่ในพิธีมองเห็นกันทั่วหน้า
ปุ๊งปุ๊ง ปุ๊ง
เสียงลูกไฟจุดขึ้นเบื้องหลังเรียงกันลำดับที่ตั๋งฮวงก็อปปี้มาจากฉากการเปิดตัวของนักมวยปล้ำ
ที่จะว่าเราปล้ำห่วยแตกแค่ไหนก็ได้ขอแค่เราเปิดตัวเท่ก็พอคนก็พร้อมที่จะให้อภัยเรา
รวมไปถึงไอน้ำแข็งสีขาวที่โดนพัดมาจากการวางแผนการไว้ของตั๋งฮวงสร้างความเคร่งขรึมให้กับงานพิธี
แม้จะทำให้ฮ่องเต้หองจูเปียนถึงกับผงะถอยไปด้านหลังและพยายามส่งสายตามองหามารดาของตนเองที่อยู่หลังม่านก็ตาม
ด้วยความที่เป็นคนกันเองมอบรางวัลให้ตนเอง
ตั๋งโต๊ะในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนได้ทำการแทนฮ่องเต้ที่ขลาดเขลาหวาดกลัวจนตัวสั่นในงานพิธีเช่นนี้
ปึ๊ง
ตั๋งฮวงลุกขึ้นชุตราหยกขึ้นสู่ฟ้า
“ขอสวรรค์เป้นสักขีข้าตั๋งฮวงจงรักภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นและแผ่นดินแห่งนี้”
สายฟ้าพุ่งออกมาจากตราหยกและกลายเป็นแสงสีรุ้ง
ที่ตั๋งฮวงฝึกให้ออกมาเช่นนี้โดยการเดินพลังต่อตราหยกหลายวันอยู่