ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

        หมัดเดียวของจิ้งจอกมังกรเก้าหางสั่นสะเทือนฟ้าดินพลังมังกรกวาดคลื่นทะเลแผ่ซ่านไปทั่วท้องทะเล ขับไล่เมฆดำที่ปกคลุมขอบฟ้า

        พระจันทร์เต็มดวงปรากฏขึ้นอีกครั้งบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

        ภายใต้แสงจันทร์ใบหน้าของทหารเรือแต่ละนายซีดเผือดลงเรื่อยๆ

        มู่หรงจิ้นจมดิ่งสู่ความเงียบงันสีหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

        หลังจากเทพสมุทรลีไวอาธานถูกจิ้งจอกมังกรเก้าหางชกกระเด็นไปมันใช้เวลานานกว่าจะฟื้นคืนสติและโผล่ขึ้นมาจากใต้ทะเลดวงตาขนาดมหึมาจับจ้องไปที่จิ้งจอกมังกรเก้าหางจากระยะไกลในแววตามีทั้งความโกรธและความหวาดระแวง

        นี่คือผลจากการกดขี่ทางสายเลือดเมื่อวิญญาณมังกรปรากฏขึ้นแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากจิ้งจอกมังกรเก้าหางก็ไม่ต่างจากพลังกดดันของมังกรสายเลือดบริสุทธิ์ตัวหนึ่งเลย

        สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในมหาสมุทรต่างพากันยอมจำนนสัตว์อสูรธาตุน้ำระดับสูงจำนวนมากรวมตัวกัน โค้งคำนับต่อจิ้งจอกมังกรเก้าหาง

        ในตอนนี้จิ้งจอกมังกรเก้าหางยืนตระหง่านอยู่บนผืนน้ำทะเลโดยน้ำทะเลเพียงแค่ท่วมถึงส่วนหลังของลำตัวเท่านั้น

        จิ้งจอกมังกรเก้าหางทั้งร่างเปล่งประกายสีม่วงทองเจิดจรัส

        แสงนั้นปลิวไสวไปตามลมรักษาขนาดเท่ามังกรยักษ์

        วิญญาณมังกรไม่ดับสูญ เผ่ามังกรไม่สูญสิ้น

        ภายใต้การเสริมพลังของวิญญาณมังกรพลังของไต้ลู่ได้มาถึงจุดสูงสุดดูน่าเกรงขามดุจวีรบุรุษผู้ยืนหยัดต่อสู้กับกองทัพนับแสน

        ทว่าความยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตาเพราะร่างกายของเซี่ยวซิงอวี่กำลังจะรับไม่ไหวแล้ว

        ผู้ควบคุมสัตว์อสูรต้องใช้ทั้งพลังกายและพลังวิญญาณในการต่อสู้กับสัตว์อสูร

        โดยพื้นฐานแล้วเซี่ยวซิงอวี่เป็นเพียงผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับสองดาวความเข้มข้นของพลังวิญญาณของเขาแตกต่างจากผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับเก้าดาวราวกับช่องว่างในกาแล็กซีไม่อาจก้าวข้ามไปได้

        เหตุผลที่เซี่ยวซิงอวี่สามารถควบคุมไต้ลู่ให้ต่อสู้ได้นั้นเป็นเพราะเขากินยาโกง

        อย่างที่ทราบกันดีการโกงมีความเสี่ยงที่จะถูกแบน

        การกินยามีผลข้างเคียงที่ต้องแบกรับ

        ก่อนเริ่มการต่อสู้เซี่ยวซิงอวี่กินโอสถวิญญาณมังกรไปสองเม็ดรวด

        ค่าพลังวิญญาณของเซี่ยวซิงอวี่เพิ่มขึ้นสิบเท่าและคงอยู่ได้นานที่สุดสิบนาที

        จนถึงตอนนี้ ฤทธิ์ยาเหลืออีกไม่มากนักเหลือเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น

        ภายใต้หน้ากากใบหน้าอันหล่อเหลาเต็มไปด้วยเหงื่อ

        ดวงตา จมูก ปากและหูของเขากำลังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

        ฤทธิ์ยายังไม่หมดแต่ผลข้างเคียงก็เริ่มปรากฏชัดเจนแล้ว

        เซี่ยวซิงอวี่รู้สภาพร่างกายของตัวเองดีที่สุดตอนนี้เขาอยู่ในสภาพที่อ่อนแรงเต็มทีพยุงร่างไว้ได้ด้วยจิตวิญญาณแห่งการเอาชีวิตรอดเท่านั้น

        เมื่อนาทีสุดท้ายหมดลงเซี่ยวซิงอวี่จะหมดสติ พลังวิญญาณจะเหือดแห้ง และเข้าสู่ภาวะอ่อนแออย่างรุนแรงหรือแม้กระทั่งใกล้ตาย

        สรุปคือเวลาที่เหลือให้เซี่ยวซิงอวี่ลงมือมีเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น

        หนึ่งนาทีนี้มีค่าอย่างยิ่งหากไม่สามารถคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ สิ่งที่รอเซี่ยวซิงอวี่อยู่ก็คือหมายเรียกจากยมโลก

        บนท้องทะเลที่กำลังปั่นป่วนปรากฏแสงสว่างจำนวนมาก

        กำลังเสริมของมู่หรงจิ้นกำลังจะมาถึงแล้ว!

        “ลู่ลู่ เดิมพันครั้งสุดท้าย”

        เซี่ยวซิงอวี่พยายามลืมตาที่หนักอึ้งเร่งเร้าพลังวิญญาณทั้งหมดในร่างกาย เดิมพันชีวิต เพื่อการต่อสู้ครั้งสุดท้าย

        “หน้าไม้เนตรกระหายเลือด!”

        เซี่ยวซิงอวี่อยากจะตะโกนให้คอแตกดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยคล้ายใยแมงมุมพลังวิญญาณทั้งหมดถูกส่งเข้าไปในร่างของไต้ลู่

        ไต้ลู่สัมผัสได้ถึงเจตนาของเจ้านายเปลวเพลิงมังกรลุกโชนบนร่างของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นคำรามลั่น

        ลึกเข้าไปในก้อนเมฆปรากฏดวงตาสีแดงฉานขนาดมหึมา!

        ดวงตานี้ดูคล้ายหลุมดำที่ลึกล้ำหากมนุษย์ธรรมดาจ้องมองเข้าไป จะรู้สึกเหมือนถูกดึงวิญญาณออกไป ล้มคุกเข่าและจมดิ่งสู่ฝันร้ายอันไม่มีที่สิ้นสุด

        รูม่านตาของดวงตาเป็นแนวตั้ง

        ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือดวงตามังกร!

        ขณะที่เสียงคำรามของไต้ลู่ดังขึ้นเรื่อยๆแสงเย็นเยียบก็ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของรูม่านตา

        จากนั้น เลือดก็ควบแน่นเป็นลูกศรที่แหลมคม!

        ดวงตาคือคันธนู รูม่านตาคือลูกธนู

        เมื่อลูกธนูพุ่งออกไป โลกก็พลิกผันน้ำทะเลเทกระจาดลงมา สนามแม่เหล็กปั่นป่วน เวลาและอวกาศบิดเบี้ยวพร้อมกัน!

        นี่คือหนึ่งในท่าไม้ตายของไต้ลู่“หน้าไม้เนตรกระหายเลือด”

        ครั้งหนึ่งไต้ลู่เคยใช้ท่านี้สังหารหวังตงเซิง รองผู้อำนวยการสถาบันชิงหลงได้อย่างง่ายดาย

        เวลาผ่านไป ท่านี้กลับมาปรากฏอีกครั้ง

        ภายใต้การเสริมพลังของพลังมังกรและวิญญาณมังกรพลังของหน้าไม้เนตรกระหายเลือดได้ถูกปลดปล่อยออกมาสูงสุด

        ลูกธนูขนาดมหึมาพุ่งทะลุเมฆ ทะลวงผืนฟ้าเสียงพังทลายดุจเสียงครวญครางของมังกร ทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนวิญญาณสั่นสะท้าน

        นายพลทั้งสองมองหน้ากันและกระตุ้นพลังวิญญาณพร้อมกัน

        ดอกไม้จอมมารคำสาปขยายตัวกลีบดอกไม้คล้ายโล่ ห่อหุ้มเกาะเหมันต์อัคคีเอาไว้แน่นหนา

        เทพสมุทร ลีไวอาธานพัดพาคลื่นยักษ์ก่อตัวเป็นม่านน้ำแข็งหนาทึบปกคลุมท้องฟ้าเหนือเกาะเหมันต์อัคคี

        การปะทะกันครั้งนี้คือการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเซี่ยวซิงอวี่และเป็นการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของนายพลทั้งสอง

        หนึ่งโจมตี หนึ่งป้องกันช่างเป็นภาพที่ตื่นตาตื่นใจ!

        เปรี๊ยะๆ...

        ปลายลูกธนูห่อหุ้มพลังมังกรอันยิ่งใหญ่เจาะทะลุม่านน้ำแข็ง

        เสียงน้ำแข็งแตกละเอียดดังระงม

        ตู้ม!

        เสียงระเบิดดังกึกก้อง

        เกาะเหมันต์อัคคีตั้งอยู่ใจกลางการระเบิดถูกปกคลุมไปด้วยกลุ่มควันหนาทึบที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

        คลื่นทะเลปั่นป่วน เปลวเพลิงมังกรแผ่กระจาย

        ผืนน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุดแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงที่ลุกโชน สาดแสงสว่างไสวไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนและส่องให้เห็นใบหน้าของนายพลทั้งสอง

        มู่หรงจิ้นมองไปยังผืนน้ำทะเลอันไกลโพ้นด้วยสีหน้าซับซ้อนเขาอึกอักที่จะพูด

        ไป๋อวี่ปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าแล้วเดินมาข้างมู่หรงจิ้น

        “พี่จิ้น นายดูเหมือนจะแก่ลงแล้วนะเนี่ยปล่อยให้พวกเขาหนีไปจากองบัญชาการกองทัพเรือได้ไง”

        “แล้วนายล่ะ มีหน้ามาว่าฉันอีก?”

        ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้งรอยยิ้มของพวกเขามีทั้งความขมขื่นและความหมดหนทาง

        ลึกเข้าไปในมหาสมุทรงูยักษ์สีดำสนิทเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ห่างไกลจากเกาะเหมันต์อัคคี

        งูยักษ์ตัวนี้คือร่างจริงของเมดูซ่าอสรพิษปีศาจพิบัติสวรรค์

        ในปากของงูยักษ์ มีพื้นที่ปิดสนิท

        เซี่ยวซิงอวี่นอนอยู่บนลิ้นที่นุ่มนิ่มของมัน

        ไต้ลู่แปลงร่างเป็นมนุษย์คุกเข่าอยู่ข้างกายเซี่ยวซิงอวี่

        ข่าวดีคือทุกคนหนีรอดออกมาได้แล้ว

        ข่าวร้ายคือเซี่ยวซิงอวี่อาการหนักใกล้ตาย

        “เจ้านาย ตื่นสิ!”

        “เซี่ยวซิงอวี่ อย่าทำให้ฉันตกใจนะตื่นขึ้นมาสิ!”

        พรวด~

        เซี่ยวซิงอวี่ไม่มีแม้แต่แรงจะลืมตาเลือดพุ่งออกมาจากปากของเขา

        ฤทธิ์ยาหมดแล้วเซี่ยวซิงอวี่กำลังจะเผชิญหน้ากับผลข้างเคียง

        พลังวิญญาณที่ถูกใช้ไปจะต้องชดเชยด้วยพลังชีวิตและแก่นโลหิต

        ครั้งที่แล้วเซี่ยวซิงอวี่กินโอสถวิญญาณมังกรแค่เม็ดเดียวหลังจากต่อสู้เสร็จก็ต้องนอนโรงพยาบาลสามวัน

        ครั้งนี้เซี่ยวซิงอวี่กินโอสถวิญญาณมังกรไปสองเม็ดผลข้างเคียงย่อมรุนแรงขึ้นเป็นธรรมดา

        “ลู่ลู่ ฉันง่วงจังเลย~”

        “บ้าจริง อย่าหลับนะ ห้ามหลับเด็ดขาด!”

        ไต้ลู่ประคองใบหน้าไร้สีเลือดของเซี่ยวซิงอวี่ภาพลักษณ์ราชินีผู้เย็นชาของเธอหายไปหมดแล้ว เธอกำลังจะร้องไห้ด้วยความกังวล

        “เรา...หนีออกมาได้แล้วใช่ไหม?”

        เซี่ยวซิงอวี่พยายามอย่างสุดกำลังจนพูดประโยคที่สมบูรณ์ออกมาได้ในที่สุด

        “เราหนีออกมาได้แล้วตอนนี้เราอยู่ในปากของเมดูซ่า เธอคืนร่างจริงแล้วไม่มีสิ่งมีชีวิตใดในทะเลจะตามความเร็วของเธอทัน”

        เมดูซ่าอสรพิษปีศาจพิบัติสวรรค์มีความเร็วในการเคลื่อนที่ในน้ำเร็วกว่าเทพสมุทร ลีไวอาธานเสียอีกส่วนเรือรบของกองทัพเรือนั้นย่อมตามเธอไม่ทันแน่นอน

        “หนีออกมาได้ก็ดีแล้ว~”

        เซี่ยวซิงอวี่ยิ้มอย่างโล่งอกก่อนจะยกมือที่สั่นเทาและไร้เรี่ยวแรงขึ้นลูบแก้มของไต้ลู่เบาๆ

        “จิ้งจอกน้อยครั้งนี้ฉันไม่ผิดคำพูดใช่ไหม ฉันบอกว่าจะช่วยเมดูซ่าให้ได้ ฉันก็จะทำ”

        ดวงตาของไต้ลู่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตาเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย เธอกุมมือของเซี่ยวซิงอวี่ไว้แน่น

        “งั้นนายต้องสัญญากับฉันอีกเรื่องนายห้ามหลับนะ!”

        “ขอโทษนะ ฉันง่วงมากจริงๆ...”

        การต่อสู้ครั้งนี้ร่างกายของเซี่ยวซิงอวี่มาถึงขีดจำกัดแล้ว

        เขาหลับตาและหมดสติไป

        “ไม่นะ นายห้ามหลับ!”

        “อย่าหลับนะ!”

        “เซี่ยวซิงอวี่!”

        ไต้ลู่เรียกอยู่นานแต่เซี่ยวซิงอวี่ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

        เสียงของเมดูซ่าดังขึ้น

        “เจ้าหนูนี่เป็นยังไงบ้าง?”

        “บาดเจ็บสาหัส หมดสติ อาการไม่ค่อยดีเลย”

        “งั้นเราไปหาที่ปลอดภัยก่อนดีกว่า”

        ผ่านไปครู่หนึ่ง งูยักษ์ก็พุ่งทะลุผิวน้ำหัวขนาดมหึมาของมันตกลงบนหาดทรายของเกาะร้างแห่งหนึ่ง

        งูยักษ์อ้าปากออกไต้ลู่ก็กอดเซี่ยวซิงอวี่ที่หมดสติอยู่กระโดดออกมา

        จากนั้นงูยักษ์ก็เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นข้างกายไต้ลู่

        นี่คือเมดูซ่าในร่างมนุษย์ ใบหน้าสวยงามรูปร่างเย้ายวน แม้จะอยู่ในสภาพย่ำแย่และเต็มไปด้วยบาดแผลเธอก็ยังคงงดงามจนยากจะพรรณนา

        เมดูซ่ามองเซี่ยวซิงอวี่ที่อยู่ในอ้อมแขนของไต้ลู่ความรู้สึกภายในใจของเธอซับซ้อน

        “ไม่คิดเลยว่าเด็กหนุ่มอ่อนหัดคนนี้จะกลายเป็นผู้มีพระคุณของฉัน”