ปี ค.ศ. 3890 โลกไม่ได้มีเพียง “มนุษย์” อีกต่อไปแต่มีผู้ที่ถูกเรียกว่า “ผู้สืบสายอวตาร พวกเขาเกิดมาเป็มนุษย์ปกติ แต่ละคนจะมีพลังไม่เท่ากันพลังมีั้แ่ระดับทั่วไป สูงขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงระดับสูงสุดซึ่งถูกเรียกว่าผู้สืบสายอวตารระดับเทพ และสามารถปลดปล่อยร่างแท้ซึ่งเป็สิ่งมีชีวิตในตำนานร่างแท้ไม่ใช่แค่พลัง แต่มันคือ จิติญญาที่สะท้อนตัวตนของคนผู้นั้น ผู้สืบสายอวตารสามารถถือกำเนิดได้2 ลักษณะคือ หนึ่ง มีพลังติดตัวมาั้แ่เกิด หรือ สอง เกิดมาจากการทดลอง(ซึ่งมีโอกาสสำเร็จน้อยมาก)แต่ก็มีบางครั้งที่มีผู้ที่มีพลังมาั้แ่กำเนิดแต่ก็เข้ารับการทดลองเพื่อยกระดับพลังของตนเองซึ่งผู้สืบสายอวตารแบ่งเป็สายหลักๆได้สามสาย คือ
• สายกายภาพ = พลัง อำนาจ
• สายเวทย์ = สมดุล
• สายช่วยเหลือ(ซึ่งพบได้น้อยมาก) = การเสียสละ
ดังนั้น ในยุคนี้ รัฐบาลโลกจึงพยายามควบคุมผู้มีพลัง เพราะกลัวว่าพวกเขาจะกลายเป็“ภัยต่อมนุษยชาติและโลกใบนี้”
มหานครลังกาลอยอยู่เหนือมหาสมุทรราวกับดวงดาวสีทอง ไซเรนดังไปทั่วเมือง “พบผู้บุกรุกระดับเทพ” ทศกัณฐ์ยืนอยู่หน้ากระจกสูงจากพื้นจรดเพดานเขาไม่ได้หันกลับไปเขารู้อยู่แล้วว่าใครกำลังมา เสียงะเิดังสนั่น ท้องฟ้าแยกออกชายคนหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศดวงตาเย็นเยียบ “ส่งสีดาคืนมา” รามกล่าว ทางด้านทศกัณฐ์ก็ได้หลับตาลง
“เธอไม่ใช่สิ่งของที่จะยกให้ใครไปง่ายๆ” พื้นเริ่มแตกออกพลังสีดำแผ่ออกจากร่างเขาเงาขนาดมหึมาปรากฏด้านหลัง มันไม่ใช่เงาของมนุษย์แต่เป็ั์ หนุมานที่ยืนอยู่บนยานรบใกล้ๆ เขายิ้ม และพูดออกมาเบาๆ“ดูเหมือนงานนี้จะสนุกขึ้นมาแล้วสิ”