หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่ 61 ทหารรับจ้าง

ที่ค่ายแกนนอนในห้องสื่อสารมีคนคอยประจำอยู่ที่นี่ตลอดเวลาอย่างน้อยก็หนึ่งคนตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว คนอื่น ๆ ออกไปหาอะไรกิน เหลือคนเฝ้าแค่คนเดียว

ด้วยความขี้เกียจบวกกับอาการเมาค้างเมื่อวานคนเฝ้าจึงแอบงีบหลับสักหน่อย แต่แล้ววิทยุสื่อสารก็ดึงขึ้นมา

“ช่วยด้วย... เรา...บุก...”

อีกฝ่ายลืมตาอย่างมึน ๆ มองนาฬิกาและพบว่ามันพึ่งจะบ่ายโมงครึ่งเท่านั้นก่อนจะรีบหันไปเร่งเสียงและคลื่นสัญญาณให้ชัดมากขึ้น

“เราถูกโจมตี ช่วยด้วยขบวนขนส่งถูกโจมตีฉุกเฉินนะเว้ย ฉุกเฉิน มีใครได้ยินไหม”

‘ถูกโจมตี เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย’ ชายคนนั้นตาสว่างในทันทีรีบถามถึงสถาการณ์ที่เกิดขึ้น

“ได้ยินแล้วเปลี่ยน หมายความว่ายังไงที่ว่าถูกโจมตีตอนนี้พวกนายอยู่ที่ไหน”

ปลายสายตอบกลับมาอย่างรีบร้อนและหวาดกลัว

“หมู่บ้านฮันนี่แบร์ เราถูกโจมตีที่นี่พระเจ้ามันตัดหัวท่านสเวนไปแล้ว ไม่ ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ต้องรีบหนีท่านเจ๊ดก็ตายแล้วด้วย”

“เฮ้ย! ตั้งสติหน่อยเปลี่ยน อธิบายมาให้แน่ชัด”

“ตราประทับขบวนขนส่งตราประทับถูกโจมตีอัก...อ้า! ตุบ!”

เสียงปลายสายหายไป ซึ่งน่าจะโดนอะไรสักอย่างและเสียงสุดท้ายคือวิทยุที่ตกลงพื้นอย่างแรงแต่นั้นกลับทำให้ชายที่เฝ้าอยู่ที่วิทยุดีดตัวลุกขึ้นและนั่งไม่ติดแล้ว

“ตราประทับ ขบวนขนส่งถูกโจมตี”มันเหมือนนึกอะไรออกรีบวิ่งเตลิดหน้าตั้งไปหาหัวหน้า

“หัวหน้าพวกเราชิบหายแล้วขบวนตราประทับดินแดนที่ขนส่งมาตามเส้นทางลับถูกโจมตี กำลังเสริมส่งกำลังเสริมด่วน...”

...

มอร์ที่ได้รับข่าวในหน้าซีดข่าวทันทีเมื่อได้รับข่าวถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

“รวบรวมคน ไปเร็วสิวะส่งกำลังเสริมไปช่วยพวกเขาเอาตราประทับกลับมาให้ได้”

กล่าวจบมอร์ก็รีบวิ่งกลับไปที่โถงบัลลังก์เพื่อรอลอร์ดแกนนอนกลับมา

แกนนอนที่พึ่งจะออกไปพักได้ไม่นานพอกลับเข้ามาในหอคอยโลกาวินาศสิ่งแรกที่เขาได้ยินคือ แผนโดนตลบหลังตราประทับดินแดนถูกแย่งไปอีกครั้งและครั้งนี้ไม่ใช่แค่หนึ่งหรือสองแต่เป็นทั้งหมด

ลอร์ดแกนนอนเดือดขึ้นหน้าพุ่งเข้าไปเตะมอร์จนตัวปลิวตกกระแทกพื้นบาดเจ็บหนักในทันที

“ไอ้สวะไร้ค่า มึงบอกว่าของกูโดนปล้นอย่างนั้นเหรอตาย!” ลอร์ดแกนนอนเข้าไปกระทืบมือร์ซ้ำ ๆ จนอีกฝ่ายหมดสติไป

“ลากมันออกไป” ลอร์ดแกนนอนสั่งให้คนลากมอร์ออกไปส่วนเขารีบไปหาลูก้า

“ลูก้าอยู่ไหน!”

“นายท่านข้าอยู่นี่” ลูก้าชายหนุ่มที่แต่งกายด้วยอุปกรณ์ที่ดูทันสมัยเป็นชุดยุทธวิธีสงครามที่ได้มาจากกองทัพโดยเฉพาะ

ถ้ามอร์คือที่ปรึกษาที่เก่งที่สุดลูก้าก็คือยอดนักสู้หลักของค่ายแกนนอน ผู้มีพลังขั้นสูงที่ความแข็งแกร่งสูงถึง 240หน่วย

ลูก้าเป็นทหารรับจ้าง ซึ่งออกมาจากหน่วยนาวิกโยธินและต่อมาก็ต่อสู้กับซอมบี้ตั้งแต่ช่วงการเกิดการระบาดและภายหลังยอมสวามิภักต่อแกนนอน

ด้วยความแข็งแกร่งที่มีแกนนอนมอบทุกสิ่งที่เขาต้องการอาหาร ผู้หญิงและอำนาจ ลูก้าจึงเป็นคนที่ภัคดีที่สุดของลอร์ดแกนนอน

นอกจากภารกิจพิเศษเฉพาะแล้วลูก้าคือคนที่แกนนอนส่งไปล่าหัวนักผจญภัยมือใหม่ที่กล้าหลบหนีด้วย ลูก้าคือนักล่าของลอร์ดแกนนอน

“มอร์มันบอกแกแล้วใช่ไหม”

“ใช่นายท่าน ไม่ต้องห่วงจากที่นี่ผ่านเส้นทางลับจากนั้นก็หมู่บ้านฮันนี่ใช้เวลาไม่นานพวกนั้นน่าจะยังขนตราประทับดินแดนไปได้ไม่ไกล พวกเราตามไปทันแน่นอน”ลูก้ากล่าวอย่างมั่นใจ

ลอร์ดแกนนอนยังย้ำเพิ่ม “นำหน่วยทหารรับจ้างและก็กำลังทหารไปเอาตราประทับดินแดนกลับมาให้ได้ต้องเอากลับมาให้ได้เท่านั้น แล้วก็ฆ่าพวกมันให้หมดด้วยอย่าให้มีใครรอด” ลอร์ดแกนนอนโกรธอย่างมากสั่งการอย่างเด็ดขาด

“ได้เลยนายท่าน”

...

ก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วโมงที่หมู่บ้านฮันนี่แบร์

ศพสามศพถูกนำมาเรียงกัน เป็นศพของบารอนที่โดนยังหัวตายคาที่  ศพของสเวนและศพของเจ๊ดที่ตายตาไม่หลับ

เจ๊ดอ่อนแอที่สุดแต่ก็ฆ่าทหารราบเบาไปได้หลายคนจากการปะทะ

ถ้าอีกฝ่ายไม่โง่สู้ต่อและเลือกจะหันหลังวิ่งหนีตั้งแต่ที่เกิดการปะทะก็ไม่มีใครตามมาได้แต่ก็คงไม่คิดว่าสเวนจะมาแพ้แล้วตนเองโดนแอรีสเข้ามาจัดการ

แอรีสในตอนนี้อ่อนแอลงอย่างมากจากร่างกายที่บาดเจ็บหนักไม่แพ้กัน

ตั้งแต่เริ่มต้นพวกถือว่าโชคเข้าข้างเพราะสามารถกำจัดบารอนได้ตั้งแต่ศรดอกแรก ถ้าคนที่ตายไม่ใช่บารอน แต่เป็นสเวนหรือเจ๊ดแบบนั้นจะเลวร้ายอย่างมาก

เพราะแอรีสต้องไปรับมือกับบารอนซึ่งมันไม่ใช่การชนะง่าย ๆ หรือต่อให้ชนะก็คงไม่มีแรงมากำจัดอีกคนแน่นอน

ถ้าถึงตอนนั้นลิชคงแลกด้วยชีวิตทหารมืดเท่าที่จะทำได้แล้วพาเอากล่องตราประทับดินแดนหนีออกไปจากที่นี่เพราะเป้าหมายพวกเขาไม่ใช่การฆ่า แต่เป็นการเอาตราประทับกลับไปให้ได้

สุดท้ายพวกเขาก็ชนะ

ศัตรูตายจนหมดไม่มีเหลือรอดพวกที่เล็ดรอดตาข่ายออกไปตอนที่สู้กันก็ตามไปฆ่าได้จนหมด ส่วนฝ่ายพวกเขาทหารมืดตายไป50 คน

เกือบหนึ่งในสามเป็นฝีมือของเจ๊ดส่วนที่เหลือตายตอนสู้กับพวกขั้นกลาง

ลิชมองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นแล้วค่ายพวกเขาพัฒนาเร็วเกินไปจนความแข็งแกร่งของทหารตามไม่ทัน แม้การตายทหารมืดจะทดแทนได้ในพริบตาแต่ความแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่ทดแทนได้ง่ายขนาดนั้น

มันต้องใช้เวลาในการฝึกฝนทหารมืด

ลิชรู้ดีว่าท่านลอร์ดรู้จุดอ่อนนี้ดีอยู่แล้วแต่ไม่สามารถแก้ได้ทันที มันต้องใช้เวลา

แน่นอนว่ายิ่งต่อสู้มากก็ยิ่งทำให้ทหารมืดที่รอดแข็งแกร่งขึ้นและทักษะต่อสู้พัฒนาอย่างรวดเร็วพวกนี้จะกลายเป็นกำลังสำคัญอย่างไม่ต้องสงสัย

“ยังไหวนะ” ลิชเดินเข้ามาพูดคุยกับแอรีสที่นั่งอยู่บนหน้ารถบรรทุก

แอรีสพยักหน้ารับ

“ก็ดี เราต้องรีบไปจากที่นี่หนึ่งในคนที่หนีไปได้ มันติดต่อกลับไปที่ค่าย อีกไม่นานพวกนั้นน่าจะมาที่นี่” ลิชยังคงกล่าวต่อไป

“ไปช่วยกันขนเอาตราประทับที่กำลังลุกไหม้อยู่ออกมาจากรถใช้รถที่เหลือ 3 คันนี้มีสองคันใกล้พังแล้ว ทหารสองนายออกมานี่ขับรถไปคนละเส้นทางหลอกพวกมันให้หลงทางส่วนที่เหลือขนศพและของขึ้นรถเอากลับไปให้หมด ศพพวกนี้เต็มไปด้วยพลังงานสามารถเปลี่ยนเป็นซอมบี้ด้วยพลังของนายท่านได้”ลิชจัดการงานอย่างรวดเร็ว

ตราประทับดินแดนในรถบรรทุกที่ไฟไหม้ไปก่อนหน้านั้นตราประทับดินแดนเป็นสิ่งของจากหอคอยโลกาวินาศ มันไม่เสียหายไม่มีทางถูกทำลาย

ดังนั้นพอพวกทหารมืดเข้าไปดับไฟและลากกล่องออกมาตราประทับก็ยังคงอยู่ไม่มีแม้แต่ความร้อนที่เกิดขึ้นพวกทหารช่วยกันขนขึ้นไปบนรถบรรทุก

ส่วนศพของทหารค่ายแกนนอน ศพพวกนี้สามารถเปลี่ยนเป็นซอมบี้ได้ซึ่งมีศักยภาพที่ไม่ธรรมดาเลย

ทหารมืดที่ลิชและแอรีสนำมาครั้งนี้ทุกนายต่างก็มีพรสวรรค์ด้านพละกำลังที่หายากทั้งนั้น การตายของพวกเขาทำให้กองกำลังเสียหายหนัก

แต่ทดแทนบางส่วนด้วยพวกผู้มีพลังเหล่านี้ได้

รถบรรทุกสามคันขับออกไปคนละทางสร้างเป็นรอยล้อสามเส้นทางและยังไปคนละทิศทางกันอีกด้วย

ลิชพาทหารกลับไปยังเส้นทางลับที่เมืองร้างซึ่งก็เข้าใกล้ค่ายแกนนอนเข้าไปทุกที แต่พวกนั้นคงคิดไม่ถึงแน่นอนว่าพวกเขาจะมายังเส้นทางนี้

หรือต่อให้คิดถูกท่านลอร์ดก็วางแผนไว้แล้วและมันก็กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่นาน

...

ลูก้านำทีมและทหารอีกหนึ่งคันรถวิ่งผ่านเส้นทางเมืองร้างมาถึงตรงนี้ก็ใกล้จะมืดแล้วแต่ว่าตอนนั้นลูก้ากลับสั่งให้รถหยุด

“เกิดอะไรขึ้นหัวหน้า”

“มีรอยล้อรถ ยังใหม่อยู่”ลูก้าเดินลงมาจากรถและเดินไปตามด้านหน้า โดยด้านหลังมีลูกน้องติดอาวุธตามมาด้วย

“รอยใหม่จริงด้วยรถบรรทุกแบบที่พวกเราใช้ แต่ว่ามันวิ่งไปทางค่ายพวกเราไม่ใช่เหรอ หรือว่ามีค่ายอื่นเกิดขึ้นแถวนี้”

“ไม่มีหรอก พวกนักผจญภัยตรวจสอบอยู่เรื่อยๆ ภายในสองสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่มีค่ายระดับ 1 เกิดขึ้นแถวนี้ อย่างมากก็แค่พวกหลงมาแถมตอนนี้สถานการณ์ยังไม่ปกติ ไม่น่าจะมีใครใช้เส้นทางนี้นี่” ลูก้ารู้ดีว่าส่วนใหญ่พวกค่ายที่อยู่ใกล้ค่ายแกนนอนโดนกวาดล้างแทบจะหมดแถมค่ายระดับ 1 ทั่วไปที่อาจจะเกิดขึ้นมาไม่มีทางมาขับรถแถวนี้แน่นอน

เพราะพวกมันยังไม่มีรถ

ดังนั้นรถพวกนี้น่าจะเป็นรถบรรทุกที่ขนตราประทับดินแดนมา

“แต่ตอนที่เราขับผ่านมาก็ไม่มีรถบรรทุกกลับไปที่ค่ายเลย”

“รีบไปที่หมู่บ้านฮันนี่แบร์”

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงที่หมู่บ้านฮันนี่แบร์ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว ควันจากรถบรรทุกยังคงมีติดอยู่เล็กน้อย สภาพสนามรบแทบไม่ได้รับการเก็บกวาดมากนัก

กระสุนเกลื่อนพื้น ศพหายไปรถหายไปสามคัน และตราประทับดินแดนก็หายไปด้วย

“แปลกมาก พวกมันปล้นของแต่กลับเอาศพไปด้วย เหลือแค่รอยเลือด” ลูก้าเริ่มส่งคนไปตรวจสอบรอบ ๆ

ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าขนวนขนส่งโดนโจมตีจริงๆ

“รายงานไปว่าขบวนโดนโจมตีของหายไปกำลังแกะรอยตามหา” ลูก้าสั่งคนสื่อสาร

สิ่งสำคัญในโลกที่ล่มสลายแบบนี้คือการส่งข่าวติดต่อสื่อสารตลอด ลูก้าเป็นทหารรู้ดีว่าการสื่อสารนั้นสามารถชี้เป็นชี้ตายได้เลย

“หัวหน้าด้านนั้นมีรอยรถวิ่งไปมันแบ่งเป็นสองเส้นทาง ส่วนอีกเส้นทางหนึ่งน่าจะเป็นรอยที่มุ่งหน้าไปทางค่ายของพวกเรา”

“เป็นแบบที่คิดจริง ๆ สองเส้นทางเป็นกลลวงส่วนอีกหนึ่งคือของจริง” ลูก้ากล่าว

“แล้วทางไหนของจริง” ลูกน้องถาม

ลูก้าหรี่ตามองและสั่งการ “กลับขึ้นรถย้อนกลับไป”